หลังจากกินข้าวเสร็จทั้งคู่ก็พากันกลับองค์กร พอเข้ามาในองค์กรรินก็ขอตัว ขณะที่เธอกลับที่พักของตนเธอเดินไปยิ้มไป เพราะเื่ที่กังวลได้ถูกคลี่คลายออกไปแล้ว
โจเพิ่งตื่นเขาจึงอ่านหนังสือที่ยังไม่เคยอ่าน เขายังคงเรียนรู้วัฒนธรรมของมนุษย์ เขาสามารถพูดภาษามนุษย์ได้โดยไม่ต้องใช้เครื่องแปลั้แ่ก่อนที่จะออกเดินทางไปดาวร้าง
เขานั่งอ่านหนังสืออยู่สามชั่วโมงก็ออกจากที่พักและไปที่อาคารฝึกซ้อม ที่นี่มีอุปกรณ์ออกกำลังกายเพียบ เขายกน้ำหนักด้วยน้ำหนักที่มากที่สุดก็ยังไม่ทำให้เขารู้สึกหนักได้เลย โจได้แต่ส่ายหัวและหยุดออกกำลังกาย เพราะต่อให้ทำต่อไปก็ไม่มีประโยชน์
“โจ?” เสียงหญิงสาวดังขึ้น โจรู้ั้แ่เธอเข้ามาในรัศมีของจิตััแล้ว เขารู้ว่าเธอคือมายด์
“อ้าว…มาออกกำลังกายเหมือนกันเหรอครับ?” โจหันหลังและแสร้งทำเป็ประหลาดใจพร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้ม
“ใช่แล้วล่ะ…” มายด์มองโจและนึกอะไรบางอย่างออกจึงพูดต่อว่า “ช่วยฝึกให้ฉันหน่อยสิ”
“ฝึกอะไรเหรอครับ?”
“ฝึกใช้พลัง” มายด์เม้มปาก เธอได้แต่โทษตัวเองที่อ่อนแอเกินไป ทำให้ไม่สามารถช่วยเพื่อนร่วมทีมได้ ถ้าไม่ได้โจเธอก็คงต้องตายไปด้วย
“ได้สิ” โจยิ้ม
มายด์คาดไม่ถึงว่าโจจะตกลงง่ายๆ ตอนแรกเธอเตรียมใจไว้แล้วว่าต้องโดนปฏิเสธ เพราะเธอคอยแกล้งเขาไม่น้อย
เธอคงไม่รู้หรอกว่าโจไม่ได้ใส่ใจเื่พวกนั้นเลย การแกล้งเ่าั้เป็แค่เื่ตลกมันไม่ได้ทำให้เขาเหนื่อยด้วยซ้ำ
“แล้วจะเริ่มตอนไหน?” โจถาม
“ตอนนี้เลย” มายด์ตอบ
“ถ้างั้นขั้นแรกต้องเริ่มจากทำความเข้าใจเื่พลังงานก่อน” โจพูดและเดินไปนั่งที่ม้าหินมายด์นั่งลงตรงข้าม
“พลังงานมีต้นกำเนิดมาจากใจกลางกาแลคซี่ ยิ่งอยู่ใกล้มากเท่าไรก็จะยิ่งหนาแน่นมากขึ้น การดูดซับพลังงานไม่ใช่เื่ยากยิ่งดูดซับได้มากก็จะยิ่งแข็งแกร่ง แต่สิ่งสำคัญคือจะใช้พลังงานเ่าั้อย่างไร” โจอธิบาย
เห็นท่าทางตั้งใจของหญิงสาวโจก็เริ่มพูดต่อ “เรามาพูดถึงความแข็งแกร่งกันก่อน พวกสเปคมีการจัดลำดับที่สมเหตุสมผล สหพันธ์เองก็มีการจัดลำดับเช่นกัน แต่จะไม่มีชื่อเรียกเหมือนสเปค ความแข็งแกร่งของคนในสหพันธ์จะอยู่ที่ยศ”
“ยศ?” มายด์พูดด้วยความสงสัย
โจผงกหัว “ใช่…ในสหพันธ์ยศต่ำสุดจะเป็พลทหาร จากนั้นก็นายสิบ นายร้อย นายพันและนายพล ความแข็งแกร่งของแต่ละลำดับยศจะเปลี่ยนไปตามขั้นเช่น นายสิบจะมีสิบตรี สิบโท สิบเอก ประมาณนี้”
มายด์พยักหน้าเชิงเข้าใจ เพราะยศทหารของมนุษย์ก็มีชื่อเรียกแบบนี้ แต่ยศของมนุษย์เป็แบบหลายปัจจัยไม่เหมือนของสหพันธ์ที่แบ่งตามความแข็งแกร่ง
“แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าต้องแข็งแกร่งแค่ไหนถึงจะได้ยศนั้นๆ" มายด์ถามตอนนี้เธอกำลังตื่นเต้น
โจยิ้มและตอบว่า “พลทหารก็เหมือนเด็กฝึกหัดที่ยังใช้พลังไม่คล่อง ยศนายสิบจะสามารถปลดปล่อยพลังออกไปโจมตีระยะไกลได้ นายร้อยจะต้องสามารถใช้พลังได้ง่ายดายและจุดเด่นคือสามารถนำพลังมาเสริมการโจมตีได้เหมือนที่ผมใช้ไฟห่อหุ้มมือนั่นแหละ นายพันจะสามารถสร้างอาวุธพลังงานได้ ส่วนนายพลจะรวมเป็หนึ่งเดียวกับธาตุของตน”
“ถ้างั้นตอนที่นายจัดการสเปคตัวนั้นด้วยดาบไฟ นายก็มีพลังระดับนายพันน่ะสิ!!” มายด์อุทานด้วยความตกตะลึง
ส่วนโจแค่ยิ้มเฉยๆ
“แล้วที่ว่ารวมเป็หนึ่งเดียวกับธาตุหมายความว่าไง?” เห็นว่าโจไม่พูดอะไรเธอก็ถามต่อ
“เื่นี้อธิบายยาก เธอต้องเห็นด้วยตาตัวเอง วันหน้าเธอก็จะได้รู้” โจตอบ
“เอาล่ะทีนี้ผมจะอธิบายวิธีการฝึกการใช้พลังงานในร่างกาย ผมขอถามเธอหน่อยว่าเธอมีพลังอะไร?” โจถาม
“ตอนแรกฉันมีพลังเป็ธาตุน้ำแต่พอฝึกไปเรื่อยๆก็ทำให้มันเป็น้ำแข็งได้” มายด์ครุ่นคิด
โจพยักหน้า “เธอมีพร์นะหัวหน้า สิ่งที่เธอทำมันเรียกว่าการยกระดับ ถ้าเธอสามารถเรียกมันออกมาและโจมตีระยะไกลได้ก็แปลว่าเธอมีความสามารถในขอบเขตของนายสิบ”
“จริงเหรอ?" มายด์รู้สึกมีความสุข
เธอฝึกตามสัญชาตญาณของตนแต่กลับยกระดับได้ ในสายตาของโจเธอมีพร์จริงๆ สามารถยกระดับได้โดยที่ไม่ต้องมีใครแนะนำ ความเข้าใจเื่พลังงานของเธออยู่ในระดับสูง
“ถ้างั้นเธอช่วยแสดงให้ผมดูหน่อย” โจกล่าว
มายด์พยักหน้าและลุกขึ้นยืน เธอหันหน้าไปทางแผ่นเหล็กที่ติดบนกำแพง แผ่นเหล็กบนกำแพงมีไว้เพื่อฝึกใช้พลังโจมตีใส่มัน
มายด์หลับตาและนึกถึงรูปร่างของแท่งน้ำแข็งจากนั้นก็ปลดปล่อยพลังงานออกมา กลางอากาศเหนือไหล่ของเธอปรากฏพลังงานหมุนวนรวมตัวกันเป็แท่งน้ำแข็งยาวประมาณสิบนิ้ว จากนั้นมายด์ก็สั่งให้มันพุ่งไปทางแผ่นเหล็ก
เป๊ง!!
หลังกระทบกันแท่งน้ำแข็งแตกกระจายเป็เศษแต่แผ่นเหล็กไม่มีรอยแม้แต่น้อย มายด์รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย เธอหันไปหาโจเพื่อรอคำตอบจากเขา
“การควบคุมพลังงานแย่มาก การโจมตีก็อ่อนแอกว่าที่ควรจะเป็” โจบอกผลลัพธ์ให้เธอฟัง
มายด์กลับมานั่งด้วยความหดหู่ เธอคิดว่าเธอทำได้ดีมากแล้วแต่ในสายตาของโจกลับแย่มาก
“ทำไมเธอต้องหลับตา?” โจไม่เข้าใจจริงๆว่าเธอจะหลับตาทำไม ถ้าอยู่ในการต่อสู้จริงแล้วมายืนหลับตาเพื่อปล่อยพลังชาตินี้ก็ไม่มีวันโจมตีโดนเป้าหมายแถมยังไม่เห็นการเคลื่อนไหวของศัตรูอีก
“ถ้าหลับตาแล้วมันจะมีสมาธิมากกว่าน่ะ” มายด์ตอบเสียงเบา มาดเข้มของหัวหน้าไม่มีเหลือแม้แต่น้อย ต่อหน้าโจเธอรู้สึกเหมือนเป็เด็กอมมือ
“อันดับแรกที่ต้องฝึกคือรวมพลังเป็แท่งน้ำแข็งให้ได้โดยห้ามหลับตา” โจกล่าว
มายด์พยักหน้าและลุกขึ้นไปอีกครั้ง ครั้งนี้เธอไม่หลับตาและพยายามรวมพลังเหนือไหล่ ทว่าไม่ว่าจะพยายามยังไงก็ไม่สำเร็จ ตอนนี้ใบหน้าของเธอซีดและมีเม็ดเหงื่อหลายสิบเม็ด
โจได้แต่ส่ายหัว ตอนแรกเขาคิดว่าเธอมีพร์ซะอีก แต่กลายเป็ว่าเธอยังอยู่ในระดับพลทหารอยู่เลย หนทางที่จะก้าวขึ้นเป็นายสิบยังอีกไกล
มายด์พยายามครั้งแล้วครั้งเล่าจนทนไม่ไหวจึงนั่งลงกับพื้น เธอไม่คิดเลยว่ามันจะยากขนาดนี้ถ้าไม่หลับตาทำสมาธิ
“อ่ะ นี่” โจสะกิดเธอด้วยขวดน้ำ
มายด์เห็นโจยื่นขวดน้ำมาให้จึงกล่าวขอบคุณและดื่มจนหมดขวดด้วยความกระหาย
โจนั่งลงข้างๆเธอและพูดขึ้นว่า “เธอต้องใจเย็นและไม่ดื้อรั้นส่งพลังมากเกินไป ทำตัวให้สบายๆและคิดว่าพลังงานเป็ส่วนหนึ่งของร่างกาย”
มายด์ได้ฟังก็พยักหน้า เธอนั่งพักจนหายเหนื่อยและเริ่มฝึกอีกครั้ง
4K
