ความรักครั้งสุดท้าย [จบ]

วันนี้ถึงเวลานัดที่คุณพงศกรต้องมาตรวจกับมีนาที่โรงพยาบาลเพื่อติดตามผลการรักษา

"คุณพ่อเป็๞ยังไงบ้างคะ อาการปวดยังมีอยู่มั้ยคะ" มีนาถามขึ้นหลังจากให้ยาไปเมื่อเดือนก่อน

"ตรงสะโพกไม่ปวดแล้วนะลูก แต่ตรงหลังยังรู้สึกปวดเวลาลุกขึ้นเร็วๆ" คุณพงศกรเล่าอาการให้มีนาฟัง รวมถึงอาหารการกินที่รับประทานในแต่ละวัน อาหารเสริม และการออกกำลังกาย

"เดี๋ยวมีนาจัดยาให้นะคะ แต่จะลดยาบางตัวลง  เวลาออกกำลังกายคุณพ่อต้องระวังให้มากๆ เพราะบางท่าเป็๞อันตราย เดี๋ยวมีนาจะแนบคำแนะนำการออกกำลังกายให้ แล้วคุณพ่อต้องทำตามอย่างเคร่งครัดนะคะ" มีนาเอ่ย

หลังตรวจและเขียนใบสั่งยาเสร็จ มีนาเดินออกมาส่งคุณพงศกร พร้อมกับธามวัตที่เดินเข้ามาพอดี

เขาพึ่งกลับมาจากทำธุระข้างนอก เลยพึ่งมาถึง

"อ้าวธามมาพอดี งั้นส่งแค่นี้แหละลูก พ่อกลับแล้ว" คุณพงศกรเอ่ยลา

"อ่อค่ะ สวัสดีค่ะ กลับดีๆนะคะ" มีนาเอ่ยยิ้มและบอกลา

"อ้าวไอ้ธาม สวัสดีครับพ่อ" หมอพีกล่าวทักทายธามวัตพร้อมสวัสดีคุณพงศกร

"อ้าวพี สบายดีนะลูก" คุณพงศกรทักกลับ

"ครับพ่อ โหพ่อยังดูแข็งแรง หน้าตายังหนุ่มยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะครับ" หมอพีเอ่ยแซว

"หึๆ น่าจะเป็๞หมอสูติมากกว่าหมอเด็ก!" ธามวัตเอ่ยขึ้น

"ไอ้ธาม ไอ้!!" หมอพีด่ากลับ

มีนาแอบอมยิ้มกับคำแซวของธามวัต

"โถ่ หมอมีนาก็ขำกับเขาด้วยหรอครับ" หมอพีเอ่ยเสียงอ่อย

"แล้วนี้มึงไม่ทำงานรึไง แผนกมึงอยู่แถวนี้?" ธามวัตเอ่ยทัก หมั่นไส้มันจริงๆ

"กูก็เดินมาตามเสียงหัวใจ มึงมีปัญหา?" หมอพีเอ่ยกลับ

"หึ ไอ้กานต์มันพึ่งมาถึงไทยวันนี้ โทรหามันหน่อยละกัน" ธามวัตตัดบท รำคาญหน้ามัน!

มีนาสะดุ้ง พี่กานต์กลับมาแล้ว!!

"เออ เอาเบอร์มันมาเดี๋ยวนัดเจอกัน" หมอพีถามกลับพร้อมหยิบมือถือเพื่อจะเมมเบอร์กานต์

"นี้เบอร์มัน" ธามวัตยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้

มีนาจับจ้องที่หน้าจอของธามวัตพร้อมจำเบอร์มือถือของกานต์ เ๹ื่๪๫ความจำมีนาเป็๞ที่หนึ่ง รอบเดียวรู้เ๹ื่๪๫

หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันกลับไป มีนารีบเอามือถือของตัวเองมาเมมเบอร์กานต์ไว้

เบอร์พี่กานต์ผูกกับไลน์ไว้!

ไลน์เด้งเตือนให้กดเป็๲เพื่อน

มีนารีบกดแอดเป็๞เพื่อนกานต์ทันที!

มีนานั่งเสิร์ชหาข้อมูลเกี่ยวกับกานต์ ที่บ้านกานต์ หรือตระกูลพงษ์พิพัฒน์ ทำธุรกิจท่องเที่ยว มีทั้งโรงแรม รีสอร์ต เรือยอร์ช และเกาะส่วนตัว 

โรงแรมที่เกิดเหตุคืนนั้น ยังเปิดให้บริการเป็๞ปกติ มีผับอยู่ชั้นใต้ดินของโรงแรม มีการรีโนเวททาสีใหม่ และปรับปรุงชั้นดาดฟ้าให้มีบาร์แบบเปิดโล่งเพื่อให้บริการในตอนกลางคืน

มีนานั่งคิดกล้องวงจรปิดเธอจะเอามาได้จากไหน ผ่านมา5ปีไม่น่าจะมีแล้ว

แต่เดี๋ยว!! พี่ธามรู้จากใครว่าเธอเป็๞คนวางยา และเป็๞คนโทรหาพี่น้ำฟ้า!!

หมอพี! ต้องใช้หมอพีให้เป็๲ประโยชน์!! มีนาคิด

วันรุ่งขึ้นมีนารีบเดินไปแผนกกุมารเวชศาสตร์

"คุณหมอพีอยู่มั้ยคะ" มีนาเอ่ยถามพยาบาลหน้าเคาน์เตอร์ประจำแผนก

"อยู่ค่ะคุณหมอมีนา ตอนนี้หมอพียังไม่มีคนไข้นะคะ" พยาบาลตอบกลับ 

"อ่อ ขอบคุณค่ะ" 

มีนาเดินตรงไปที่ห้อง 'นายแพทย์รพี เกียรติมงคล'

ก๊อกๆๆ

"เชิญครับ" หมอพีเอ่ยบอก

"สวัสดีค่ะหมอพี สะดวกมั้ยคะ" มีนาพูดหลังเปิดประตูเข้าไป

"อ้าวหมอมีนา เชิญเลยครับ มาได้ยังไงครับเนี่ย ทำผมดีใจแต่เช้าเลย you made my day" หมอพีรีบเอ่ยพร้อมยิ้มปากกว้างตาหยี่

'น่าจะเป็๲หมอสูติมากกว่าหมอเด็ก' คำพูดธามวัตผุดขึ้นมาไม่เกินจริง

"อ่อ มีนาเดินไปซื้อกาแฟมาค่ะ เลยซื้อมาเผื่อหมอพี ตอบแทนวันนั้นที่หมอพีเลี้ยงข้าวด้วยค่ะ" มีนายื่นกาแฟร้อนหนึ่งแก้วให้หมอพี

"ขอบคุณมากนะครับ กาแฟคงหวานน่าดู อิอิ" หมอพีเอ่ยกลับ

ยังยังไม่หยุด มีนาคิด

"เอ่อ วันนั้นมีนาได้ยินหมอพีคุยกับพี่ธาม เกี่ยวกับพี่กานต์ หมอพีก็รู้จักพี่กานต์หรอคะ" มีนาแสร้งทำเป็๲กินกาแฟของตัวเองแล้วชวนคุยสัพเพเหระ

"อ่อไอ้กานต์ เพื่อนแก๊งเดียวกันกับผมกับไอ้ธาม เราเรียนด้วยกันมา๻ั้๫แ๻่ประถม มาจนถึงม.ต้น แล้วผมก็ย้ายโรงเรียนตอนขึ้นม.ปลาย" หมอพีพูดไปมองหน้ามีนาไป คนอะไรทั้งสวยทั้งมีเสน่ห์ วาสนาเราป่าวน้อ

 "แต่เราก็ติดต่อกันมาตลอด บ้านเราอยู่ระแวกเดียวกัน นี่ก็ว่าจะนัดเจอไอ้กานต์อยู่เหมือนกันครับ" หมอพียังพูดต่อ

"มีนาก็ไม่ได้เจอพี่กานต์นานแล้วเหมือนกัน สมัยม.ต้นมีนาอยู่ชมรมดนตรี ชมรมเดียวกับพวกพี่กานต์พี่ธาม ตอนนั้นสนุกมากเลยค่ะ" มีนาเอ่ยต่อ

"อ่อไอ้กานต์มันเป็๲นักร้อง มันทำวงดนตรีกับพวกผม๻ั้๹แ๻่ตอนประถมแล้ว ตอนนั้นสนุกสุดๆไปเลย" หมอพียิ้มแป้นนึกถึงสมัยเด็กๆ

"ถ้าหมอพีนัดพี่กานต์เมื่อไหร่ก็บอกมีนาบ้างนะคะ อยากเจอพี่กานต์เหมือนกัน แต่หมอพีอย่าพึ่งไปบอกใครนะ มีนาอยากเซอร์ไพรส์อ่ะค่ะ" มีนาเอ่ยกลับ

"อ่อได้เลยครับ แหม่คนกันเองทั้งนั้นเลย ได้นัดเจอกันอีกครั้งคงสนุกแน่ๆ" หมอพียิ้มรับ

"เอ่องั้นมีนาไปก่อนนะคะ นัดคนไข้ไว้" มีนารีบขอตัวหลังบรรลุวัตถุประสงค์

"อ่ะอ้าวจะกลับแล้วหรอครับ" หมอพีรีบท้วง

"ค่ะ มีนาไปนะคะ บายค่ะ" มีนารีบลุกและเดินออกไปทันที

เดี๋ยวครับ! โถ่จะชวนไปกินข้าวเย็นด้วยสักหน่อย

มีนาเดินออกมาจากห้องหมอพี ยังไม่ถึงสองก้าวก็ถูกมือของใครคนหนึ่งดึงไป

"อร๊ายย" มีนา๻๠ใ๽พร้อมหันไปตามแรงดึง

"พี่ธาม!!" 

"มาหาผู้ชายถึงห้องแต่เช้าเลยนะ" ธามวัตพูดเสียงเรียบ มองหน้ามีนาอย่างไม่สบอารมณ์

"มายืนตรงนี้๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่คะ" มีนาเอ่ยกลับอย่างงุนงง

"ก็๻ั้๹แ๻่เธอเดินเข้าไปหาเพื่อนฉันพร้อมกาแฟอีกแก้ว!" ธามวัตพูดเสียงลอดไรฟัน

คนเริ่มเดินผ่านไปมาบริเวณนั้น 

"ไปคุยกันที่อื่นค่ะ คนมองกันหมดแล้ว" มีนาหันไปยิ้มให้กับพยาบาล พร้อมขึงตาใส่ธามวัต

เขาปล่อยมือออกจากแขนเธอ

มีนาจึงเดินนำไปที่ห้องตรวจของเธอ

"มีอะไรว่ามาค่ะ" มีนาเอ่ยหลังธามวัตปิดประตูห้องเรียบร้อย

"ไปหาไอ้พีทำไม" ธามวัตสงสัย

"ก็เอากาแฟไปให้ ตอบแทนที่หมอพีเลี้ยงข้าววันนั้นค่ะ" มีนาตอบตามความจริง..สิบเปอร์เซนต์

"หึ ไปอ่อยมัน?" ธามวัตพูดพร้อมเดินเข้าหามีนาอย่างช้าๆ

"มีนาตอบไปแล้ว ตอนนี้มีนาจะทำงานค่ะ" มีนาพูดพร้อมมองหน้าเขาอย่างไม่กลัว

หมับ!!

ธามวัตใช้แขนรั้งเอวมีนา จนเธอต้องใช้มือดันอกแกร่งเขาไว้

"อย่าคิดที่จะอ่อยเพื่อนฉัน!!" ธามวัตเดือด

"พี่ธาม! มีนาไม่ได้คิดแบบนั้น ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง?" มีนารีบตอบกลับ

"คนอย่างเธอเชื่อได้งั้นหรอ"

"ก็แล้วแต่พี่ธามเลย มีนา๠ี้เ๷ี๶๯อธิบาย"

"ปล่อยมีนา!!"

ธามวัตมองหน้าเธอที่ห่างกันไม่ถึงคืบ

"หรือพี่ธามหึง?" มีนาทำหน้ายียวนใส่ธามวัต

"ฉันไม่ตลก!" ธามวัตมีสีหน้า๻๷ใ๯แต่ก็ดึงหน้าเดิมกลับมาได้

มีนาหรี่ตามองธามวัตอย่างสงสัย 

"ไม่จริงก็ปล่อย มีนาจะทำงานค่ะ" มีนาดันอกธามวัตออก

แต่เขาดึงมีนาเข้ามาพร้อมจูบปากเธอ

อ๊ะ อื้อ 

"พี่ธาม!!"

"ปากดี!!" ธามวัตถอนปากออกพร้อมปล่อยมีนา แล้วเดินออกไป

"คนบ้า!!" มีนาหน้าเห่อแดง อารมณ์ร้อยแปดพันเก้าพ่อขนุนหนัง!!

หลังจากทำงานเสร็จของวันนี้ มีนากำลังบิดแก้ปวดเมื่อย เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อก ก๊อก

"เชิญค่ะ" มีนาเอ่ยตอบ

"สะดวกมั้ยครับหมอมีนา" หมอพีเปิดประตูเข้ามาพร้อมทักทาย

"อ่อค่ะ มีนาไม่มีนัดตรวจคนไข้แล้วค่ะ" มีนาเอ่ยตอบ

"พอดีผมจะมาบอกว่า ผมนัดไอ้กานต์ได้แล้วนะครับ" หมอพีเอ่ย 

มีนาดีใจ แต่ก็เก็บสีหน้าไว้

"อ่อหรอคะ วันไหน ยังไงเอ่ย" 

"พรุ่งนี้ตอนทุ่มนึง ที่โรงแรมมัน" 

แล้วเจอกันพี่กานต์ มีนาต้องรู้ความจริงให้ได้!