น้ำปลาพริก
คืนแรกในห้องนอนในบ้านหลังน้อยกลางสวนของครอบครัวเพเนียสที่ดาวทอลูหลังจากไม่ได้นอนมานานมันเป็ไปด้วยดีและเยี่ยมมากๆ หลับสบายทั้งที่ตอนบ่ายก็หลับไปแล้วรอบหนึ่งตื่นเช้ามาพร้อมร่างกายที่สดชื่นและอากาศที่แจ่มใสเขาพร้อมแล้วที่จะทำงานช่วยที่บ้านอย่างเต็มตัว
“เก็บเฉพาะสีแดงหรือสีส้มแดงนะลูก”เสียงกำชับจากผู้เป็แม่
“ครับแม่ ผมรู้แล้ว”เพเนียสในชุดวอร์มขายาวแขนยาวสีน้ำตาลอ่อนขานรับอย่างเข้าใจทำเหมือนเขาพึ่งจะเคยเก็บผักไปได้ถึงแม้ไม่ได้ทำมานานแต่เขาก็รู้น่าว่ามะเขือเทศลูกใหญ่ๆตรงหน้าต้องเลือกลูกไหนตอนนี้นอกจากเขาแล้วก็มีแม่ที่อยู่โรงเรือนกระจกใกล้ๆกันเขารับหน้าที่เก็บมะเขือเทศ ส่วนแม่จะไปเก็บพริกส่วนพ่อและพี่ชายก็แยกย้ายขี่สกู๊ตเตอร์กันไปแต่ละแปลงเพื่อที่จะรีบเก็บผักในทันส่งตามเวลาเป็โชคดีขอเกษตรสมัยนี้ที่จะเก็บผักเวลาไหนก็ได้ จะเช้า สาย บ่าย ดึกก็แล้วแต่สะดวก เพราะอย่างไรเสียก็ต้องส่งไปยังต่างดวงดาวอยู่แล้วเพราะเวลาแต่ละดาวแต่ละเขตก็ไม่เท่ากันอย่างไรเสียก็ส่งผักถึงตลาดของแต่ละเมืองหรือดวงดาวในเวลาที่คน้าและยังสดใหม่อย่างแน่นอนและครอบครัวของเพเนียสก็เลือกจะส่งผักในเวลา 10 โมงเช้าโดยต้องแจ้งกับทางบริษัทที่รับซื้อไว้ให้แน่นอนด้วยในเื่เวลาเพราะพวกเขาจะได้จัดการรับส่งของและเหลือที่บนยานขนส่งสินค้าได้ถูกก่อนจะส่งไปยังดาวดวงต่างๆถึงแม้ว่าจะมีท่าอากาศยานขนส่งแห่งเดียวในดวงดาวแต่สำหรับยานขนส่งสินค้าของบริษัทเอกชนแบบนี้เป็ข้อยกเว้นพวกเขายังกำหนดจุดต่างๆในดวงดาวเพื่อที่จะเอายานลงเพื่อรับสินค้าโดยเฉพาะได้อีกด้วย
“มะเขือเทศจ้าข้ามาแล้ว”เพเนียสพูดด้วยน้ำเสียงสนุกสนานเมื่อมาอยู่ในโรงเรือนขนาดใหญ่ยาวเป็ร้อยเมตรกว้างเป็สิบเมตรเขาลงมือสั่งการให้หุ่นยนต์ขนาดเล็กเก็บมะเขือเทศขนาดเท่ากำปั้นได้ลูกแล้วลูกเล่าทันทีใช่ เขาไม่ได้เก็บเองด้วยมือหรอก แต่มีตัวช่วยเป็หุ่นยนต์ขนาดเล็กเท่าเอวของเขาที่มีสี่แขนสี่มือเคลื่อนที่ด้วยล้อเขามีมันแค่สองตัวเพื่อแบ่งกับเก็บฝั่งซ้ายขวาโดยเหลือตรงกลางเป็ทางเดินและรางเลื่อนแต่ความเร็วมันไม่ได้น้อยเลย ด้วยมันมีถึงสี่แขนทำให้ทำงานได้พร้อมกันถึงสี่ต้นและแต่ละต้นก็ใช้เวลาไม่กี่วินาทีเท่านั้นเขาก็มีหน้าที่หลักๆแค่ควบคุมหรือดูการทำงานของมันและเปลี่ยนลังพลาสติกที่ใช้บรรจุมะเขือเทศให้พวกมันเวลาที่เต็มแล้วเท่านั้นส่วนลังที่ใส่ผักเต็มแล้วจะถูกส่งไปตามรางที่จะถูกส่งต่อไปยังด้านหน้าข้างนอกโรงเรือนและมะเขือเทศหนึ่งโรงเรือนก็ใช้เวลาแค่สิบนาทีกว่าเท่านั้นแต่มะเขือเทศไม่ได้มีแค่โรงเรือนเดียวนะ มันมีอยู่สี่โรงเรือนเขาต้องรีบแล้วเพราะต้องขนไปส่งที่ศูนย์รับซื้อสินค้าในเขตที่ใกล้ที่สุดอีกซึ่งต้องใช้เวลาเดินทาง30 นาทีได้ แต่สุดท้ายทุกอย่างก็เสร็จก่อนเวลาที่ตั้งไว้อยู่ดีเพราะมีคนมาช่วยเพิ่มอีกคน และในเวลา 08.40 น.รถบรรทุกผักของบ้านที่มีทั้งพริก มะเขือเทศ ข้าวโพดอ่อน ข้าวโพดหวาน เซเลอรี่คะน้า และผักโขมในจำนวนมากน้อยคละกันไป
รถบรรทุกของที่บ้านที่มีพี่ชายอย่างเพวิสเป็คนขับและพ่อนั่งอยู่ข้างๆก็ขับเคลื่อนออกไปจากสวนพวกเขาจะต้องส่งผักก่อน 10 โมงเช้าและใช้เวลาอีกเกือบหนึ่งชั่วโมงก็กลับมาถึงบ้านส่วนเพเนียสและแม่ก็หมุนตัวเข้าบ้านไปพักก่อน
“ลูกขึ้นไปพักเถอะแล้วถึงเวลากินข้าวเที่ยงแม่จะเรียก” เพเรน่าว่าขึ้นเธอเองก็จะพักเอาแรงก่อนเช่นกันค่อยมาเริ่มทำข้าวเที่ยง ที่ต้องเรียกว่าข้าวเที่ยงเพราะก่อนทำงานพวกเขาก็กินอาหารสังเคราะห์ทั้งแบบแห้งและเหลวไปแล้วนั้นเองกว่าที่ทั้งคนส่งผักจะกลับมาและพักผ่อนหน่อยก็ถึงมื้อกลางวันพอดี
“เอาตามที่แม่ว่าก็ได้ครับ”เพเนียสพยักหน้ารับแล้วแยกตัวขึ้นไปพักบนห้อง แต่จะให้นอนบนเตียงนอนต่อเขาก็ไม่กล้าเลยตัดสินใจอาบน้ำก่อนเป็อันดับแรกถึงแม้เขาจะไม่ได้ลุยทำเองเหมือนเกษตรรุ่นปู่ย่าตายาย(รุ่นปู่ย่าตายายนั้นอายุก็ใกล้จะสองร้อยปีแล้ว) แต่ก็มีเหงื่อออกไม่น้อยทั้งๆที่อากาศก็เย็นขนาดนี้หากแต่ว่าหลังจากอาบน้ำมาแล้วตาก็สว่างขึ้นมานะสิ สงสัยคงหลับไปลงซะแล้วก็พระอาทิตย์ใกล้จะขึ้นกลางหัวเขาแล้ว
“ฟังเพลงสักหน่อยก็แล้วกัน”ในเมื่อนอนไม่หลับแล้วเขาเลยตัดสินใจเอาคอนโทรลแบนด์ขึ้นมาเปิดไปยังยูทูบเพื่อหาเพลงเพราะๆฟังแทนแต่ก่อนจะคลิกเลือกเพลงไหนหน้าแรกที่ขึ้นมาตามปกติของมันแต่เขายังไม่ได้ดูครบถ้วนก็ถูกเขาไล่อ่านจบครบจนสนใจในหัวข้อหนึ่งของยูทูบที่ชื่อว่ารายการทำอาหาร เขารู้สึกสนใจขึ้นมาแต่ก็ไม่ได้หวังอะไรมากเพราะรายการหรือช่องสตรีมทำอาหารของกลุ่มดวงดาวที่เขาอยู่นั้นเป็พวกสอนทำอาหารสังเคราะห์โฮมเมดเป็ส่วนใหญ่การจะสอนทำอาหารจริงไม่มีหรอก อย่างมากก็แค่การหุงข้าวชนิดต่างๆการต้มไข่ในอุณหภูมิที่ต่างกันการทอดไข่ให้ไข่แดงอยู่ตรงกลางที่สุดหรือให้ไข่แดงยังไหลเยิ้มหรือไม่ก็การเอาขนมปังมากินคู่กับไข่ที่สอนทอดเองพร้อมเบค่อนทอดก็เท่านั้นส่วนใหญ่จะเป็รีวิวอาหารจากร้านดังมากกว่า เขาไม่ได้หวังเลย แต่ก็ยังเลือกจะคลิกเข้าไปดูแทนเพลงที่เขาฟังไม่กี่ครั้งก็สถาปนาตัวเองเป็แฟนคลับเขาไปเสียแล้ว
“หืม ทำไมหน้าตาอาหารที่ว่ามัน”พอคลิกเข้าไปตรงรายการทำอาหารที่ว่าก็มีช่องสี่เหลี่ยมเยอะแยะที่มีภาพอาหารน่ากินหลากหลายมาประชันเรียกคนเข้าชมกันเขาไถขึ้นลงดูจนตาลายไปหมด
“นี่ นี่มันอาหารจริงๆหรอ”หน้าตาอาหารไม่ใช่แค่นำไปปั่นจนละเอียดหรือนำไปอบแห้งแต่นี่มันหน้าตาของอาหารที่ดูเป็อาหารจริงๆ
“ไม่ๆฉันจะไม่เชื่อก่อนที่จะได้เห็นกับตาตัวเองจริงๆ”แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่อาจทำใจเชื่อได้ลงก่อนที่จะได้เห็นเนื้อหาของวีดิโอคลิปทั้งหมดก่อนเขาจิ้มเลือกไปส่งๆจากวิดีโอคลิปทั้งหมดที่แสดงผลให้เขาเห็น
“การทำกระเพาะปลาง่ายๆคนเราจะทำกระเพาะปลาได้ยังไง หรือเป็การเปลี่ยนอวัยวะให้ปลาอย่างนั้นหรือ”เพเนียสว่าออกมาอย่างสงสัย ทั้งสงสัยว่าทำไมต้องทำกระเพาะให้ปลาด้วยหรือว่าเป็ปลาที่เป็สัตว์เลี้ยงเลยอยากให้อยู่กับเ้าของไปนานๆและมันมาอยู่ในหมวดหมู่ของการทำอาหารได้อย่างไร เขาเลยตั้งใจดูเป็พิเศษ
[เลือกผลิตภัณฑ์ที่คุณเคยใช้และสนใจ....]ก่อนจะได้ดูก็ต้องมีแบบสอบถามขึ้นมาเสียก่อนแต่สุดท้ายเพเนียสก็เลือกกดตรงไม่เคยใช้ไปตามแรงอารมณ์ที่ถูกขัดก็เขาไม่เคยใช้จริงๆนี่นาไม่เคยได้ยินชื่อแบรนด์สินค้ามาก่อนเลยอ้อๆอาจจะเคยได้ยินมาบ้างจากการโฆษณาในยูทูบก่อนหน้านี้ก็เป็ได้
“สวัสดีครับวันนี้เราจะมาทำกระเพาะปลากัน เดี๋ยวเราจะเริ่มจากการน้ำสต๊อกกันก่อนเริ่มจากการตั้งไฟไม่ต้องรอเดือดใส่ไก่ แล้วก็…”และการทำกระเพาะปลาที่เขาสงสัยก็เผยออกมาให้เห็นในเวลาที่ย่นลงมาเหลือแค่ 6นาที การต้มน้ำสต๊อกด้วยไก่ส่วนน่องพร้อมกระเทียม พริกไทยแล้วก็รากผักชี แล้วเวลาก็ข้ามไปจนได้น้ำสต๊อกที่ได้ที่จากนั้นก็เปลี่ยนไปเป็ภาพของฟองน้ำสีเหลืองฟูๆที่คนในคลิปเรียกว่ากระเพาะปลามันถูกแช่น้ำจนนิ่มและล้างทำความสะอาดอย่างดีเช่นเดียวกับเห็ดหอมที่แช่ไว้ข้างกันจนนิ่มอิ่มน้ำดีจากนั้นก็ขั้นตอนการทำอาหารต่อไปน้ำสต๊อกสีน้ำตาลทองที่แยกไก่ออกถูกนำขึ้นตั้งเตาอีกครั้ง ปรุงรส แล้วใส่เห็ดหอมกระเพาะปลา หน่อไม้ และใส่น้ำแป้งมันลงไปคนไปมาอีกไม่กี่ทีน้ำก็ข้นขึ้นและเสร็จหม้อกระเพาะปลาถูกยกลงจากเตาก่อนเขาจะจัดชามด้วยกระเพาะปลาในน้ำแป้งเหนียวข้นเกือบเต็มชามแต่งหน้าด้วยไก่ที่ต้มไว้ เืไก่ที่ไม่เห็นวิธีทำให้เห็นก่อนหน้านี้เลยเช่นเดียวกับไข่นกกระทาที่ทำไว้ตอนไหนก็ไม่รู้ และสุดท้ายก็ผักชีโรยหน้าเป็อันเสร็จ
“ไว้ทุกคนลองไปทำกินนะครับ ทำเองที่บ้านได้ง่ายๆทำกินก็ได้ทำขายรับรองว่ารุ่ง”จบด้วยประโยคสั้นๆน้ำเสียงชวนเชื่อของผู้ชายในคลิปที่มาแต่เสียงและมือให้เห็นตลอดทั้งคลิป
“ง่ายตรงไหนกัน”เพเนียสได้แต่นอนบ่นอยู่บนเตียง ก่อนที่จะเริ่มเปิดดูอาหารอีกจากหลายๆช่องโดยเฉพาะภาพหน้าปกไหนน่าสนใจเขาก็จะเลือกเข้าไปดูก่อนเป็อันดับต้นๆจนเวลาผ่านไปแบบไม่รู้ตัว และสุดท้ายเขาก็ไม่ได้(นอน)พักแต่อย่างใด
“เพเนียสลูก ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้วนะ”เวลาเที่ยงเสียงของผู้เป็แม่ก็ร้องขึ้นตามเขาลงไปกินข้าวแล้ว
“ครับแม่” และเขาก็ปล่อยอาหารตรงหน้าอย่างอาหารริมทางของประเทศหนึ่งไปอย่างน่าเสียดายพวกเขาเทแป้งใส่กระทะหลุมครึ่งวงกลมเล็กๆพร้อมกับผักและหมึกชิ้นโตและกำลังเริ่มกลับด้านให้มันเป็ทรงกลม แต่ยังไม่เสร็จดีเลยเพเนียสก็ต้องปล่อยมันไปก่อนละรีบลงไปตามเสียงเรียกของผู้เป็แม่
“เดี๋ยวค่อยกลับมาดูอีกก็แล้วกัน”
ผ่านมาแค่ครึ่งวันเพเนียสก็เป็หนึ่งในคนที่ต้านทานอาหารอร่อยๆจากยูทูบไหวเขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมยูทูบไม่มีระบบััทั้งห้ากันนะ ไม่เช่นนั้นเขาคงได้รู้ไปแล้วว่าที่ดูๆมาทั้งวันมันอร่อยจริงๆเหมือนหน้าตาหรือเปล่าและเมื่อเขาไม่อาจรู้ได้และไม่มีให้กินด้วย เขาเลยตัดสินใจจะลองทำกินเองโดยเริ่มจากเมนูอาหารง่ายๆ เขาหาหลายเมนูแล้วที่ว่าง่ายๆ บ้างก็ง่ายจริงบางก็ง่ายไม่จริงเท่าไหร่เพราะบางอย่างมีวัตถุดิบที่เขาไม่รู้จักอยู่ด้วยเช่นนั้นแล้วเขาจะเริ่มจากเมนูที่มีวัตถุดิบอยู่ที่บ้านก็แล้วกัน
“เอาจริงเหรอลูก” เพเรน่าถามลูกอีกครั้งอยู่ๆตอนเย็นลูกชายคนเล็กก็บอกเธอว่าอยากจะเข้าครัวทำอาหารเองเสียอย่างนั้นเธอทำอะไรผิดหรือ หรือทำอาหารไม่อร่อย แต่ก็ได้ลูกชายปลอบใจมาว่าอยากลองทำอะไรดูหน่อยพอดีได้ดูสูตรมา
“ครับแม่”เพเนียสพยักหน้ารับและเริ่มลงมือทันที เริ่มจากไข่ไก่ไข่สี่ฟองถูกเขาค่อยๆตอกเอาส่วนของเหลวข้างในใส่ในชามผสมอย่างช้าๆและตื่นเต้นพอเสร็จแล้วก็ปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลืองรสเค็ม และก็ต้นหอมหั่นตามขวางไปเล็กน้อยเช่นเดียวกับแครอทที่ถูกเขาสับเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยใส่ลงไปด้วยใช้ส้อมตีไข่ไปมาเป็เส้นตรงไปกลับหลายๆรอบจนไข่ขาวและไข่แดงเข้ากันดีเปิดเตาตั้งความร้อนระดับกลาง ตั้งกระทะใส่น้ำมันพอประมาณพอน้ำมันร้อนแล้วจากการสังเกตที่ในคลิปบอกแล้วเขาจดไว้ในโน๊ตเพื่อเปิดดูไปด้วยจากนั้นก็เทไข่ที่ตีลงไป
ฟู่วววว
เพียงแค่น้ำมันเจอเข้ากับไข่ปรุงรสก็มีกลิ่นหอมออกมาแล้วมือขวาของเพเนียสจับด้ามตะหลิวอย่างใจจดใจจ่อ รอเวลาที่จะกลับไข่เขารอให้ไข่จากที่เป็น้ำเริ่มเป็แผ่นดีแล้วก็รีบใช้ตะหลิวแซะข้างๆแล้วกลับไข่ทันที
“สวยงาม” เขาร้องออกมาอย่างพอใจไข่ฝั่งที่ถูกพลิกขึ้นมาไม่ไหม้เลยและก็ดูจะสีอ่อนไปสักหน่อยด้วยซ้ำ
“ใช่ลูก น่ากินมากเลย” เพเรน่าที่ควบคุมเอ้ย ให้กำลังใจลูกชายคนเล็กทำอาหารอยู่ใกล้ๆชมขึ้นเช่นกันถึงแม้ว่าเดี๋ยวนี้จะมีเครื่องทอดไข่แล้วก็ตาม แต่ก็เทียบไม่ได้กับได้ทำเองหรอกนะ
“นั่นน่ะสิครับอีกเดี๋ยวก็น่าจะเสร็จแล้ว ตื่นเต้นจัง” เขาตื่นเต้นอย่างที่พูดจริงๆเห็นในคลิปที่บอกว่าเป็อาหารง่ายๆเขาก็อยากจะรู้แล้วว่าแค่อาหารง่ายๆจะอร่อยไหมเพราะแค่ได้กลิ่นก็น่าจะออกมาดีแล้วซึ่งมันก็ง่ายจริงนั่นแหละถึงขนาดมีเครื่องทำแล้ว ต้องลองดูว่าแบบไหนจะอร่อยกว่ากัน
ฟลึ่บบ และแล้วไข่เจียวสีสวยอมน้ำมันไปเสียหน่อยก็สำเร็จอยู่ในจานแล้วแต่อาหารที่เขาจะทำวันนี้ยังไม่เสร็จ เพเนียสเตรียมมีดแล้วเริ่มหั่นมะนาวพริกและกระเทียมทันที จากนั้นก็บีบมะนาวใส่ถ้วยใบเล็กใส่พริกและกระเทียมที่หั่นชิ้นเล็กลงไปเติมด้วยน้ำปลาที่เป็น้ำรสเค็มมีกลิ่นเฉพาะตัว น้ำตาลนิดหน่อยคนให้เข้ากันจนน้ำตาลละลายดี ตักขึ้นมาชิมเพื่อความมั่นใจ
“อี๊ เปรี้ยวมาก เขาว่าไงนะรสชาติต้องสมดุลกัน งั้นเติมน้ำปลากับน้ำตาลอีก”และเพเนียสก็ค่อยๆเติมลงไปทีละน้อยแล้วก็ชิมทีละนิด เติมๆชิมๆจนคิดว่าน่าจะพอแล้วก็หยุด ก่อนที่จะชิมน้ำปลาพริกนี่จนอิ่ม(ก็เกินไป)
“โห วันนี้แม่ทำอาหารเมนูใหม่ๆด้วยเหรอเนี่ยเอ๊ะ หรือว่าจากเครื่องทำไข่เจียว” เมื่ออาหารถูกจัดขึ้นโต๊ะเพวิสทักขึ้นมาเสียงสูงอย่างอยากจะแหย่ผู้เป็แม่เล่นทันที
“น้องเราทำน่ะวันนี้แม่หุงแต่ข้าวแล้วก็ทำอาหารเหลว” เพเรน่าตอบแต่ก็ตอบด้วยน้ำเสียงภูมิใจถึงเธอจะไม่ได้ทำเอง แต่ลูกชายเธอเป็คนทำเชียวนะ
“จริงอะ” ถามออกมาอย่างไม่เชื่อ
“ใช่น่ะสิครับ”เพเนียสเลียนแบบท่าทางของแม่ออกมา เขาทำอาหารครั้งแรกเชียวภูมิใจกว่าเรียนจบเสียอีก
“ไปแกล้งน้องน่าถ้าไม่ได้กินอย่ามาโวยวายทีหลังก็แล้วกัน” ผู้เป็พ่อปรามออกมา
“นั่นสิ มาๆเริ่มกินข้าวได้แล้วแม่ต้องรีบไปรอดูละครแล้ว” เพเรน่าว่าขึ้นก่อนทุกคนต้องว่าตามเริ่มลงมือกินข้าวเย็นทันที ละครจากดาวไหนหรือช่องไหนกันนะที่ทำให้แม่ของเขาติดงอมแงมขนาดนี้
“วันนี้ทำไมเอาน้ำปลากับพริกมารวมกับล่ะแม่ี้เีล้างจานเหรอ” เพวิชเห็นถ้วยน้ำปลาพริกใบเล็กเลยถามออกมาทันทีอย่างสงสัยแล้วทำไมวันนี้ไม่บดพริกก่อนหละ เป็ชิ้นๆแบบนี้จะกินได้อย่างไรเผ็ดแย่เลยและไหนจะมีชิ้นกระเทียมเพิ่มมาอีก กระเทียมกินสดๆไม่อร่อยเสียหน่อย
“จะบ้าหรือยะ นี่น้องลูกทำต่างหาก”คนเป็แม่แว้ดขึ้นทันทีเมื่อเจอถามเช่นนั้น
“ไข่เจียวอาจจะจืดไปลองกินคู่กับน้ำปลาพริกดูสิครับถึงจะชื่อว่าน้ำปลาพริกแต่ก็มีกระเทียมแล้วก็น้ำมะนาวด้วยนะ อ้อ น้ำตาลด้วย”เพเนียสรีบบอกออกมาก่อนคู่อริทั้งสองบนโต๊ะอาหารจะหาเื่กันไปมากกว่านี้
“ไข่เจียวนี่นุ่มหอมดีนะ”สิวัชที่ไม่สนการเขม่นกันเล็กๆบนโต๊ะอาหาร เขาเริ่มชิมอาหารฝีมือลูกชายคนเล็กแล้ว
“อืมมมยิ่งกินคู่กับน้ำปลาพริกที่ว่านี่ยิ่งเข้ากัน เค็ม เผ็ด เปรี้ยวแล้วก็หวานนิดๆ ตัดความเลี่ยนจากน้ำมันในไข่เจียวได้ดีทีเดียว”ดูเหมือนว่าคนเป็พ่อจะชื่นชอบอาหารฝีมือลูกชายคนเล็กเป็อย่างมากเพราะท่าทีที่กินเข้าไปแล้วหลับตาพริ้มเพื่อให้ลิ้มรสได้เต็มที่นั้นคนทำก็รู้สึกดีแล้ว
“ใช่ไหมละครับพ่อ กินเยอะๆเลยนะ”ได้ทีเพเนียสเขาก็รีบตักใส่จานให้พ่อเพิ่มอีกทันที แถมให้พี่ชายแล้วก็แม่ด้วย
“กินให้อร่อยนะครับ”และเพิ่มยิ้มให้อีกทีหนึ่ง
2K
