นายท่านครับ โปรดทำให้ผมเสร็จ

        ครั้งที่แล้วเธอถูกปิแอร์พาไปเปิดตัวกับทางครอบครัว แน่นอนว่าคราวนี้ก็เป็นตาเธอบ้างที่ต้องพาปิแอร์ไปเปิดตัวกับฝั่งครอบครัวของเธอด้วย ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ดาวิกาหนักใจไม่น้อยเพราะเธอไม่เคยมีแฟนมาก่อนจนปีนี้อายุยี่สิบแปด หรือพูดง่าย ๆ ว่าไม่เคยสนใจเรื่องความรักเลย ไม่ว่าจะวัยเรียนหรือวัยทำงาน

        ทว่าตอนนี้เหตุการณ์กลับพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ เธอไม่ได้มีแฟน แต่จะพาพ่อของลูกไปเปิดตัว ดาวิกาก็ได้แต่ภาวนาว่าพ่อกับแม่ของเธอคงไม่เป็นลมล้มพับหลังจากที่รู้ว่าเธอพลาดท้อง

        และทุกอย่างก็กะทันหันจนเธอไม่รู้จะหาคำอธิบายให้พวกท่านฟังยังไงดี เพราะเมื่อวานเพิ่งไปเจอกับครอบครัวทางฝั่งปิแอร์ แล้ววันนี้เธอต้องพาครอบครัวของเขาไปหาครอบครัวของเธอด้วย คำอธิบายที่ดาวิกาไม่ได้เตรียมไว้ทำให้เธออดเป็นกังวลไม่ได้ เธอยังไม่พร้อมที่จะถูกพ่อกับแม่ที่แสนเข้มงวดคาดคั้นสักเท่าไหร่

        เพียงแค่นึกภาพหน้าตาดุ ๆ ของพ่อ ขนในกายก็ลุกซู่อย่างห้ามไม่อยู่ เธอจึงขยับมือไปลูบแขนตัวเองขึ้นลงเบา ๆ ทำให้ปิแอร์ที่กำลังนั่งมองเธอทุกการกระทำแก้เบื่อในขณะนั่งรถจากในเมืองไปหมู่บ้านชนบทที่พ่อแม่เธออยู่ขยับมือไปกอบกุมมือเล็กเอาไว้เบา ๆ เพื่อให้เธอเชื่อมั่นในตัวเขา

        “กังวลเหรอครับเอสเธอร์ ผมเชื่อว่าพ่อแม่ของคุณต้องยอมรับผมได้แน่ ถึงจะไม่ใช่ตอนนี้ แต่ในอนาคตก็ใช่ว่าจะไม่ยอมรับเลย ยิ่งผมเป็นพ่อเด็กในท้องอีก” เขาพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

        “พ่อแม่ของฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น ฉันแค่กลัวว่าถ้าบอกข่าวดีไปพวกเขาจะเป็นลมหงายหลังกันต่างหาก” ดาวิกาหัวเราะมาเบา ๆ แล้วบีบตอบกลับไป

        เมื่อเธอพูดจบในรถก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของพ่อแม่ปิแอร์ ส่วนปิแอร์ที่หน้าแตกเป็นเสี่ยง ๆ ราวกับเศษแก้วก็ทำหน้าหงอยที่เข้าใจผิดไปเองว่าเธอกลัวว่าพ่อแม่จะไม่ยอมรับเขา

        “ไม่ต้องมาตีหน้าเศร้าเลยนะ หาคำพูดไปอธิบายให้พ่อแม่ของฉันฟังเลย ฉันอธิบายเรื่องของตัวเองไม่เก่งหรอกนะ” เธอใช้ปลายนิ้วเกลี่ยหลังมือเขาแผ่วเบา แล้วขยับมืออีกข้างไปจิ้มปลายจมูกโด่งของชายหนุ่ม

        ใจจริงเธออยากจะบอกว่าเธอปั้นน้ำเป็นตัวไม่เก่งเหมือนเขาต่างหาก ถ้าโดนคาดคั้นหนักเข้ามีหวังเล่าเรื่องไม่เหมือนเดิมแน่

        “รับทราบครับคุณหญิงดาวิกา!” ปิแอร์เบ้ปากส่งให้ แต่ก็ตอบรับอย่างขยันขันแข็ง

        แน่นอนถ้าดาวิกาไม่เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังขับรถอยู่ เธอว่าเขาคงอยากแสดงท่าทำความเคารพเหมือนพวกทหารแน่ ๆ ยังดีที่มืออีกข้างของเขายังจับพวงมาลัยรถอยู่

        แต่เพียงแค่นึกถึงภาพที่เขากำลังทำท่านั้นแล้วมองเธอด้วยสายตาจริงจัง ดาวิกาก็เกือบหลุดเสียงหัวเราะออกมา ทั้งที่ท่าทางแบบนั้นควรทำให้ปิแอร์ดูเคร่งขรึมแท้ ๆ แต่เธอกลับรู้สึกขำเพียงเพราะมันไม่เข้ากับหน้าละอ่อนของเขาเลยสักนิด อายุอานามก็เท่ากันแท้ ๆ แต่เขากลับดูเด็กกว่าเธอเสียอีก

        ถ้าเขาไม่ใส่สูทและเซตผมเหมือนตอนอยู่ที่บริษัท ปิแอร์ก็ไม่ต่างอะไรจากเด็กวัยรุ่นทั่วไปเลย