ผู้ถูกสาปแช่งทั้งแผ่นดินตั๋งโต๊ะดีใจวาดฝันอย่างสวยหรูเขากำลังจะขึ้นเป็นฮ่องเต้แม่แก่อายุ 90 กำลังจะขึ้นเป็นไทเฮา (พระพันปีหลวง)และตั้งใจว่าจะให้เตียวเสี้ยนเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายอีกด้วย ตั๋งโต๊ะจึงสั่งให้ลิฉุย กุยกี เตียวเจ หวนเตียว คุมทหารสามพันอยู่รักษาเมือง แล้วมุ่งหน้าเข้าวังหลวงทันทีแต่สิ่งที่รออยู่กลับไม่ใช่ราชสมบัติดังหวัง กลับเป็นลานประหารทรราชเช่นมัน ลิโป้กำจัดหน่วยองครักษ์ตั๋งโต๊ะ 5 คนโดยง่ายหลังจากไร้ซึ่งผู้ปกป้อง ..ไม่ว่าจะหอกดาบและทุกๆสิ่ง ล้วนถูกประเคนเข้าไปอย่างสาสม เมื่อทรราชตั๋งโต๊ะสิ้นบุญ เหล่าลูกสมุนและคนในครอบครัวของมัน ต่างถูกฆ่าล้างโคตรไม่มีเว้นศพตั๋งโต๊ะถูกตระเวนรอบเมือง เอามาประจานไว้ที่ทางสามแพร่ง แล้วเอาไส้ตะเกียงยัดที่พุงแล้วจุดไฟเพื่อให้แสงสว่าง แลดูอุจาดตายิ่งนัก อาณาประชาราษฎรในเมืองหลวงนั้น มีใจเจ็บแค้นชวนกันมาแช่งด่าศพตั๋งโต๊ะทุกคืนวัน บ้างเอามือทุบบ้าง ชกบ้าง บางคนเอาเท้าถีบหัวบ้าง จนศพนั้นแหลกละเอียดเปื่อยไป ส่วนลิโป้เข้าไปช่วยเหลือเตียวเสี้ยนที่ 'เมืองใหม่' ส่วน ลิฉุย กุยกี เตียวเจ หวนเตียว และทหารตั๋งโต๊ะหนีไปอยู่เมืองเซียงไส จากนั้นแต่งหนังสือขอสวามิภักดิ์ ..แต่อ้องอุ้นไม่ยินยอม "โทษของพวกมัน มีเพียงความตาย!!" แต่อ้องอุ้นลืมคิดไปว่า มนุษย์นั้นหากต้องตาย ย่อมต้องสู้จนตัวตาย!! ฝ่ายนั้นมีกาเซี่ยงเป็นที่ปรึกษาเขาสามารถเพิ่มจำนวนทหารจากสามพัน กลายเป็นหนึ่งแสนห้าหมื่นคน !! ประกาศโฆษณาชวนเชื่อออกไปบัดนี้อ้องอุ้นได้เป็นใหญ่แล้ว จะยกทหารมาฆ่าชาวเมืองเซียงไสซึ่งหาความผิดมิได้เสียให้สิ้น หากต้องการรอดชีวิตพวกท่านจำต้องลุกขึ้นสู้ ฝ่ายชาวเมืองเซียงไส ครั้นแจ้งดังนั้นก็ตกใจกลัวความตาย จึงชวนกันมาเข้าร่วมกับลิฉุย กุยกี เตียวเจ หวนเตียว เป็นจำนวนมาก ลิฉุยจึงแบ่งทหารให้กุยกีเตียวเจหวนเตียวยกไปสี่กอง ครั้นไปถึงกลางทางพบงิวฮูบุตรเขยตั๋งโต๊ะ คุมทหารห้าพันจะไปแก้แค้นอ้องอุ้น นายทัพทั้งสี่กองจึงให้งิวฮูเปนทัพหน้า แล้วยกไปใกล้จะถึงเมืองเตียงฮันฝ่ายลิโป้มีกำลังเก่งกล้าหาผู้ใดเปรียบ คนๆเดียวต้านทหารได้นับพันจึงได้เปรียบในการศึกอย่างมากฝ่ายลิฉุยกุยกี จึงเปลี่ยนไปใช้อุบายสู้พลางถอยพลางโดยใช้เสียงกลองในการสั่งถอยทัพ ลิฉุยโจมตีซ้ายตีกลองซ้ายถอย กุยกีโจมตีขวาสลับกันไป ยั่วยุอยู่เช่นนี้ถึงสามวันสามคืนส่วนกองทัพเตียวเจหวนเตียวแอบยกเข้ารบเมืองเตียงฮัน ลิโป้ก็ต้องกลับไปช่วยเมืองเตียงฮันอีก เมื่อต้านทานเอาไว้ไม่ไหวแล้วอย่างแน่นอนลิโป้จึงชวนอ้องอุ้นและเตียวเสี้ยนหลบหนีออกไปด้วยกัน ..ฝ่ายอ้องอุ้นไม่ยอมและพร้อมจะตายพร้อมขุนนางทุกคนและเมื่อเมืองแตกเหล่าขุนนางล้วนถูกสังหารสิ้น จากนั้นให้เตียวเจหวนเตียวคุมทหารไปรักษาเมืองฮองหลง ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่าน ลิฉุยกุยกีจึงครองเมืองหลวงและควบคุมองค์ฮ่องเต้ถัดจากตั๋งโต๊ะอยู่ดี .. ความพยายามจากหัวเมืองผู้จงรักภักดีม้าเท้งเจ้าเมืองเสเหลียง กับหันซุยเจ้าเมืองเป๊งจิ๋ว ได้หนังสือคำสั่งลับจากพระเจ้าเหี้ยนเต้เพื่อแก้ไขสถานการณ์ จึงยกทัพหนึ่งแสนสองหมื่นนายแก้ไขสถานการณ์ โดยครั้งนี้ 'ม้าเฉียว' ผู้บุตรม้าเท้งอายุสิบแปดปี 'หน้าดังสีหยกกิริยาว่องไว' ได้อาสามาด้วยแม้จะอายุน้อยแต่มีวรยุทธสุดจะหยั่ง ออกรบเพียงครั้งแรกก็สังหารแม่ทัพ อ่องหอง ซ้ำจับเป็นลิบ้อง ..ม้าเฉียวนำตัวเอาเชลยมาให้บิดาทั้งเป็น ๆ !!! แต่ล้อมเมืองหลวงได้ประมาณสองเดือน ทหารในกองทัพนั้นขาดเสบียงจึงยกทัพกลับเมืองเสเหลียง เป็นความสุขในช่วงเวลาสั้นๆของแผ่นดินฮั่น ..และปิดฉากลงภายในระยะเวลาอันรวดเร็วอย่างน่าใจหาย..