ไม่นานนัก เวลาก็ผ่านไปกว่าสองชั่วโมง ภายในสนามการต่อสู้จริงที่เจ็ด
การทดสอบของเหล่านักเรียนภายในสถาบันนักล่าัยังคงดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่อง ทว่าท่ามกลางการแข่งขันที่ดุเดือด ก็มีเหล่านักล่าัรุ่นใหม่ไม่น้อยที่ต้องเปิดใช้อุปกรณ์ช่วยชีวิต แสงสัญญาณสีแดงพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็ระยะ บ่งบอกถึงคำร้องขอความช่วยเหลือ
เ้าหน้าที่ประจำสนามเคลื่อนตัวเข้าไปอย่างรวดเร็วเพื่อดึงตัวผู้ทดสอบออกจากพื้นที่อันตราย
พวกเขาส่วนใหญ่ต่อให้จะร่ำเรียนและฝึกฝนกันมาอย่างเข้มงวดมากเพียงใด ทว่าการพบเจอกับสัตว์อสูรัในชีวิตจริงซึ่งแตกต่างไปจากตำราประวัติศาสตร์อย่างสิ้นเชิงนั้น ย่อมเป็บททดสอบที่โหดร้ายกว่าที่คาดคิด
ในหน้ากระดาษ สัตว์อสูรมีเพียงคำอธิบายและภาพประกอบ
แต่ในสนามจริง กลิ่นคาวเื เสียงคำรามะเืทรวง และแรงกดดันจากชีวิตที่ถูกคุกคาม ล้วนเป็สิ่งที่ไม่อาจถ่ายทอดผ่านตัวอักษรได้
ความหวาดหวั่น ความตื่นตระหนก ความประมาท หรือแม้แต่ความลังเลเพียงชั่วพริบตา
ทั้งหมดล้วนส่งผลให้หลายคนต้องพ่ายแพ้ต่อความเป็จริงอันโหดร้าย
บางคนรอดมาได้อย่างหวุดหวิด บางคนต้องถูกพาออกจากสนามด้วยสีหน้าซีดเผือด
การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่ปรานี
ขณะที่อาณาเขตส่วนใน ซึ่งเป็พื้นที่ที่ถูกกำหนดให้มีสัตว์อสูรัระดับหนึ่งอาศัยอยู่ ความกดดันในอากาศกลับหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า ท่ามกลางดงของสัตว์อสูรัที่แข็งแกร่ง ตัวของหวงเยี่ยได้บุกตะลุยเข้ามาโดยไร้ความลังเล
หอกเหล็กกล้าสีดำในมือสะท้อนประกายหม่น มือทั้งสองพริ้วไหวราวกับกำลังร่ายรำ ทุกการหมุนควงแฝงความแม่นยำถึงขีดสุด ออกกระบวนท่าหอกอย่างชำนาญดั่งสายฟ้าฟาด รวดเร็ว ฉับไว และหนักหน่วง
ในเวลานั้นเอง เบื้องหน้าเขาปรากฏร่างขนาดมหึมาของหมีัสี่น้ำตาล
ลักษณะของมันสูงใหญ่กว่าสี่เมตร ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามแ่า เส้นขนหนาทึบกลับแปรเปลี่ยนคล้ายเกล็ดัชิ้นเล็กๆที่ทับซ้อนกันเป็ชั้นๆ ทำให้ผิวกายของมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าหินผา ดวงตาสีเหลืองขุ่นจ้องมองมนุษย์ตรงหน้าด้วยสัญชาตญาณดุร้าย
หมีัสีน้ำตาลคำรามก้อง เสียงะเืสะท้านไปทั่วพื้นที่โดยรอบ ก่อนจะยกอุ้งเท้าอันมหึมาฟาดลงมาอย่างรุนแรง
หวงเยี่ยที่เห็นก็พลิกตัวหลบอย่างเฉียบคม ฝ่าแรงลมที่พัดเฉี่ยวผ่านใบหน้าไปเพียงเสี้ยวอึดใจ
จากนั้นเขาก็วิ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว ระยะห่างที่ดูไกลกลับถูกย่นย่อในชั่วพริบตา
หอกในมือถูกง้างขึ้นเหนือไหล่
แล้วแทงออกไปอย่างฉับพลัน
เสียงลมหวีดร้องแหลมสูง ปลายหอกสั่นไหวจนเกิดภาพเบลอ ราวกับแตกแยกออกเป็สามเงา
สามจุดโจมตีพุ่งเข้าปะทะร่างของหมีัสีน้ำตาลอย่างรุนแรง
“โฮกกกกกกกกกกกก!”
หมีัแผดเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ร่างขนาดใหญ่ถอยหลังไปครึ่งก้าว ก่อนจะเหวี่ยงกรงเล็บกลับมาอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง
หวงเยี่ยถอยตัวหลบอย่างฉับไว ดวงตาคมกริบจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของมัน
“แข็งแกร่งกว่าที่คิด!”
แรงแทงเมื่อครู่ไม่ได้ทะลุทะลวงเข้าไปลึกนัก เกล็ดซ้อนกันของมันแข็งแกร่งเกินกว่าสัตว์อสูรระดับแรกเริ่มหลายเท่า
หมีัคำรามอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่ไม่สอดคล้องกับขนาดมหึมาของมัน
พื้นดินสั่นะเืทุกครั้งที่มันก้าวเท้า
หวงเยี่ยหมุนหอกในมือเป็วงกว้าง ปลายคมเหล็กสะท้อนแสงวาบ จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าปะทะโดยไม่ถอย ปลายหอกปะทะเข้ากับอกหนาของหมีั เกล็ดกระจายเป็เศษเล็กๆบางส่วน โลหิตสีเข้มซึมออกมาตามรอยแตก
หมีัส่งเสียงคำรามยาว แววตาเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด
มันยกสองอุ้งเท้าขึ้นพร้อมกันแล้วฟาดลงมา
“ปังงงงงงงงงงง!”
หวงเยี่ยะโถอยหลัง ฝ่าแรงลมที่กดทับลงมาจากเบื้องบน ฝุ่นและเศษหินพุ่งกระจายราวกับคลื่นะเิ
เขาย่อตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะถีบพื้นพุ่งกลับเข้าไปอีกครั้ง
ปลายหอกสั่นไหวจนเกิดภาพซ้อนอีกครา เสียงฉีกขาดดังขึ้นพร้อมกันกับโลหิตที่พุ่งกระฉูด
หมีัสะดุ้งถอยหลัง เสียงคำรามแปรเปลี่ยนเป็แหบพร่าด้วยความตื่นตระหนก
ทว่าตัวของหวงเยี่ยไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาเปลี่ยนจังหวะทันที หอกถูกหมุนกลับอย่างรวดเร็ว แล้วแทงเฉียงขึ้นสู่ลำคอ
“ฉึก!”
ปลายคมเหล็กพุ่งผ่านช่องว่างของเกล็ดเข้าสู่จุดอ่อนอย่างฉับพลัน
“ฮะ.. โฮกกกก!”
เสียงคำรามะเืดังขึ้นเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะทรุดลงกระแทกพื้นอย่างหนัก
【สังหารสัตว์อสูรัระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญา 100 แต้มค่ะ】
หวงเยี่ยยืนอยู่ตรงหน้าร่างไร้ลมหายใจของหมีัสีน้ำตาล
เือุ่นยังคงไหลซึมลงสู่ผืนดินที่แตกร้าว กลิ่นคาวคละคลุ้งลอยอวลปะปนกับไอพลังิญญาที่ยังไม่ทันสลายไปกับสายลม
“สัตว์อสูรระดับหนึ่งพวกนี้แข็งแกร่งกว่านักล่าัระดับเดียวกันอย่างชัดเจน!”
“ร่างกายที่แข็งแกร่ง พละกำลังที่รุนแรงและร้ายกาจ ทั้งยังมีความเร็วที่ผิดกับขนาดตัวอย่างลิบลับ!”
“ถึงจะสังหารมันได้ก็จริง แต่ข้าก็ต้องเสียเวลาไปอยู่ไม่น้อย!”
“เพราะงั้นหลังจากนี้คงต้องเปลี่ยนแผนการณ์ คงได้เวลาที่จะใช้เจตจำนงธาตุพฤกษาระดับาา ราชันย์พงไพรพิฆาตดาราแล้วละ”
ทันทีที่ความคิดสิ้นสุด เขาก็โยนหอกสีดำในมือทิ้งไปโดยไม่ลังเล
โลหะสีสนิทกระทบพื้นหินเกิดเสียงก้อง ก่อนจะกลิ้งไปหยุดอยู่ข้างซากหมีั ราวกับอาวุธนั้นหมดความจำเป็ในห้วงเวลานี้
หวงเยี่ยขยับร่างกายของตนเองไปมา ไหล่และลำแขนผ่อนคลาย เส้นเอ็นที่ตึงเครียดจากการปะทะเมื่อครู่ถูกคลายออก เขาทำท่าทางเหมือนยืดเส้นยืดสาย แฝงด้วยจังหวะการเคลื่อนไหวที่ประณีต ทุกองศาของร่างกายปรับสมดุลอย่างแม่นยำ
ั์ตาสีฟ้าครามของเขาเริ่มเปล่งประกายิญญาสีม่วงเข้ม แสงนั้นลุกวาบขึ้นจากส่วนลึกของดวงตา
ขณะที่เบื้องหน้า ฝูงหมีัสีน้ำตาลเข้มกว่าหกตนได้วิ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง พื้นดินสั่นะเืตามจังหวะฝีเท้า หนามแหลมบนสันหลังของพวกมันสะท้อนแสงอาทิตย์เป็ประกายดุดัน เขี้ยวคมขาวโพลนเผยออกมาพร้อมเสียงคำรามที่ก้องสะท้านไปทั่วทั้งอาณาเขต
พวกมันเห็นว่าพักพวกของตนเองถูกมนุษย์ฆ่าตาย ความโกรธเกรี้ยวพลันลุกโชนในดวงตาแดงก่ำ
ทว่าหวงเยี่ยกลับไม่ได้หวาดกลัวแม้แต่น้อย
เขาเพียงแสยะยิ้ม ก่อนกางฝ่ามือออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
“รากไม้พิฆาตดารา!”
คำประกาศดังขึ้นพร้อมกับการปะทุของเจตจำนงระดับาา
ในวินาทีนั้น แขนของเขาแปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว ิัแตกออกเป็เส้นใยแข็งแกร่ง เส้นเืกลายเป็ลวดลายคล้ายเถาวัลย์ ก่อนจะขยายตัวเป็รากไม้ขนาดใหญ่ยาวกว่าหนึ่งเมตร สีม่วงเข้มราวกับกลืนกินแสงโดยรอบ
รากไม้เ่าั้อัดแน่นไปด้วยพลังิญญาหนาแน่น มันขยายตัวออกและพุ่งออกไปดั่งแสงวาบ รวดเร็วเฉียบคมดุจสายฟ้า
หมีัตนแรกยังไม่ทันยกกรงเล็บขึ้นป้องกัน รากไม้ก็แทงทะลวงลำตัวของมันจนทะลุออกทางด้านหลัง เืสีเข้มสาดกระจายกลางอากาศ ร่างมหึมาถูกยกสูงขึ้นราวกับของเล่นไร้น้ำหนัก
ตัวที่สอง ตัวที่สาม ตัวที่สี่
รากไม้สีม่วงทะลวงผ่านเกราะหนังหนาแน่นของพวกมันราวกับแทงทะลุผืนผ้า
กระดูกแตกหักดังกรอบแกรบสลับกับเสียงคำรามที่แปรเปลี่ยนเป็เสียงโหยหวน
หวงเยี่ยสะบัดแขนอย่างเฉียบขาด รากไม้พิฆาตดาราเหวี่ยงร่างมหึมาทั้งหมดออกไปพร้อมกัน ราวกับซากศพอันไร้ค่า ทะยานไปกระแทกพื้นหินเกิดแรงสั่นะเืหนักหน่วง ฝุ่นดินฟุ้งกระจายเป็ม่านควันหนาทึบ
จากนั้นแขนของเขาก็แปรเปลี่ยนกลับเป็แขนมนุษย์ปกติ เหมือนกับว่ารากไม้นั้นเป็ดั่งภาพลวงตายังไงยังงั้น
ความเงียบพลันเข้าครอบงำชั่วขณะ ก่อนที่เสียงมีเสน่ห์จากระบบจะดังขึ้นในจิตสำนึกของเขา
【สังหารสัตว์อสูรัระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญา 100 แต้มค่ะ】
【สังหารสัตว์อสูรัระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญา 100 แต้มค่ะ】
【สังหารสัตว์อสูรัระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญา 100 แต้มค่ะ】
【สังหารสัตว์อสูรัระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญา 100 แต้มค่ะ】
【สังหารสัตว์อสูรัระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญา 100 แต้มค่ะ】
【สังหารสัตว์อสูรัระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญา 100 แต้มค่ะ】
เสียงแจ้งเตือนดังต่อเนื่องเป็จังหวะสม่ำเสมอ แต้มคะแนนมากมายหลั่งไหลเข้าสู่ระบบกลืนกินัอย่างรวดเร็ว
“ดะ.. ดีมาก!”
ความละโมบในคะแนนที่แรงกล้าปรากฏขึ้นชัดเจนบนใบหน้าที่เริ่มชั่วร้ายของเขา
1K
