ภูเสือ

“อ่าวปายไม่มีเรียนหรอวันนี้”

“กลับมาแล้วหรอคะ ปายไม่มีเรียนค่ะ เฮียเสือหวัดดีค่ะ”

“ครับ”

“เออนี่ปาย นี่นิด นิดนี่ปายน้องสาวพี่เองจ๊ะ”

“สวัสดีค่ะพี่ปาย”

“ดีค่ะ ”

“สงสัยละสิ คือนิดเนี้ยเป็นคนอุดร  เข้ามาหางานทำที่กรุงเทพโดยไม่รู้จักใคร พี่เห็นซื่อๆกลัวไม่ทันเลห์เหลี่ยมคน เลยชวนมาอยู่ด้วยกันก่อนแล้วหาที่ทำงานและที่อยู่ใหม่ได้ค่อยย้ายออก”

“ห่ะ!! ”

“อื้ม นิดไปดูห้องกัน ”

หลับหลังที่แป้งกับนิดเดินออกไปดูห้อง ปายก็หันมาถามเสืออย่างสงสัยอีกครั้งว่า พี่แป้งเป็นอะไร หัวสมองได้รับการกระทบกระเทือนจากการล้มอะไรรึป่าว เสือก็ตอบกลับอย่างหน้าเคร่งเครียดว่าไม่ได้ล้ม แป้งปกติดี คงเป็นเพราะฮอลโมนตอนท้องที่อารมณ์อ่อนไหวง่าย

“ห่ะ!!พี่แป้งท้อง”

“ครับ ระหว่างที่เด็กคนนี้อยู่ที่นี่ ปายช่วยดูเป็นหูเป็นตาให้พี่แป้งหน่อยนะ เดี๋ยวเฮียให้การ์ดผู้หญิงปลอมตัวเป็นแม่บ้านเข้ามาอยู่ด้วยอีกคนไม่ต้องกลัว”

“ค่ะ ปายโอเค ปายจะช่วยดูให้ แต่คงไม่มีพิษมีภัยอะไรหรอกมั่งคะ ดูสีหน้าท่าทางเป็นคนหัวอ่อนซื่อๆอย่างพี่แป้งว่า”

“อย่าประมาท เด็กคนนั้นคือใครก็ไม่รู้ เราไม่รู้หัวนอนปลายเท้าเขาคือใคร แต่ไม่ต้องห่วงเฮียให้คนไปสืบมาแล้ว หน้าจะได้ข้อมูลไม่เกินพรุ่งนี้เช้า”

“ขอบคุณค่ะ แล้วนี่มีใครรู้มั้ยคะว่าพี่แป้งท้อง”

“มีครอบครัวเฮียแล้วก็เพื่อนเฮียกับเพื่อนแป้งครับ แต่เมื่อกี้ รปภ.บอกมีนักขาวมาป้วนเปี้ยนแถวนี้ เฮียว่าหน้าจะมีคนนอกเริ่มสงสัยแล้วละ”

“แล้วจะให้ปายบอกแม่เลยมั้ยคะ เพื่อแม่รู้ว่ามีหลานแล้วจะได้รีบแข็งแรงหายเร็วๆ”

“ยังดีกว่าครับ เฮียว่าแป้งเขาหน้าจะอยากบอกเอง”

“ค่ะ”

เป็นครั้งแรกที่พี่เขยและน้องเมียนั่งคุยกันนานขนาดนี้ ตอนแรกที่เจอกันปายก็เขิลบวกกับความกลัวที่มันมีออร่าราศีอำมหิตแพร่กระจายออกมารอบตัวทำให้ปายไม่กล้าที่จะคุยนานเหมือนกับวันนี้ 

“ปายพี่ให้น้องนิดอยู่ห้องเล็กนะ ปายสดวกใช่มั้ย”

“ค่ะ พี่แป้งว่าไงปายก้ว่าตามนั้น”

“ขอบใจจ๊ะ นิดละอยู่ได้ใช่มั้ย”

“ได้ค่ะ ขอบคุณพี่แป้งแล้วก็พี่ๆทุกคนมากนะคะที่เมตตานิด”

เด็กสาวนิดหันไปไหว้แป้งและทุกคนอย่างนอบน้อมและซึ่งใจ จนแป้งที่อารมณ์อ่อนไหวเดินเข้าไปกอดเพื่อปลอบ แต่เสือก็มือไว ดึงภรรยาสาวเข้ามาชิดตัวและลูปหลังภรรยาสาวไว้ อย่างน้อยตอนที่เขายังไม่มีข้อมูลอะไรของเด้กคนนั้น เขาจะไว้ใจให้ภรรยาเขาใจดีจนกอดกันถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ไม่ดี

“ปายจ๊ะ  ช่วงนี้พี่จะย้ายไปอยู่กับเฮียเขาแปปนะ หลบนักข่าวนะ เดี๋ยวพี่ให้เจ๊เอมอรมาอยู่เป็นเพื่อน”

“ค่ะ ”

“อ่อ แล้วเฮียก็จัดคนมาช่วยดูแลที่นี่ด้วยนะ มีห้องว่างอีกมั้ย”

“ไม่มีเลยค่ะ มีก็แต่ห้องแป้ง”

“มานอนห้องเดียวกับปายก้ได้ค่ะ ปายโอเค”

“งั้นก็ตกลงตามนี้ เฮียค่ะ เฮียรีบมั้ย อย่าพึ่งกลับได้มั้ยแป้งอยากจัดปาตี้ก่อน”

“ได้ครับ แล้วจะปาตี้อะไรหื้ม”

“แป้งอยากจัดปาร์ตี้หมูกระทะ”

“ได้ครับ เดี๋ยวเฮียให้คนไปหาซื้อของมาให้”

“ขอบคุณค่ะ ”

“ระหว่างรอของ เฮรยว่าเราเข้าห้องไปพักผ่อนกันดีกว่า แป้งจะได้แข็งแรง”

ทั้งสองคนเดินเข้าไปยังห้องใหญ่ซึ่งเป็นห้องของแป้งอย่างหวานหนดย้อย เมื่อแขนของเสือนั้นประคองแป้งไว้ข้างกายไม่ห่าง จนปายที่ตอนแรกกังวลในความเจ้าชู้ของเสือ ปัดนี้ความกังวลนั้นได้หายไปอย่างสิ้นเชิง

“พี่ปายเอาน้ำมั้ยคะ นิดไปเอามาให้”

“ไม่เป็นไรค่ะ เราเป็นคนอุดรหรอ”

“ใช่ค่ะ นิดอายุ19ปีค่ะ เป็นคนอุดรมาหางานทำไปปลดหนี้สินให้พ่อแม่ค่ะ”

“อ่อ แล้วทำไมถึงกล้ามาละ พี่แป้งบอกว่าไม่มีคนรู้จักที่นี่หรอ”

“ใช่ค่ะ นิดไม่รู้จักใคร แต่อยากให้พ่อแม่ได้สบายเลยใจกล้าขึ้นรถเมล์มาที่กรุงเทพค่ะ”

“เก่งนะเนี้ย แล้วมีแฟนยัง”

“นิดไม่มีแฟนหรอกค่ะ มีคนมาจีบเหมือนกันนะคะแต่นิดยังไม่อยากคบใคร ขอใช้หนี้สินให้พ่อแม่สบายก่อน”

“แล้วเรามีที่ทำงานยัง แล้วคิดมั้ยว่าจะไปทำงานอะไร”

“ตอนแรกนิดกะจะเดินไปดูตามร้านข้างทางไปเรื่อยๆ อย่างเช่นร้านน้ำปั่นร้านข้าวแกงประมานนี้ค่ะ”

“อ่อ เดี๋ยวพี่แป้งก็ช่วย”

“ค่ะ นิดขอตัวโทรไปหาพ่อกับแม่ก่อนนะคะ ท่านคงเป็นห่วงแล้วที่ยังไม่โทรไป”

“ค่ะ”

เมื่อนิดเดินออกไปอีกคน ปายก้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดพิมพ์บอกเล่าเรื่องราวต่างๆให้เจ๊เอมอรรู้ทันที จะได้ช่วยกันสแกนเด็กคนนี้ว่าเป็นยังไง แล้วก็เป็นไปตามที่แป้งคิด เจ๊เอมอรพิมพ์ด่ามามากมาย ว่าแป้งทำไมเอาคนที่ไหนไม่รู้เข้ามาอยู่ด้วยในห้อง 

ด้านแป้งและเสือที่อยู่ในห้องก็นั่งเครียร์ประเด็นนี้อยู่เหมือนกัน เมื่อเจ๊เอมอรผู้เปรียบเป็นพี่สาวอีกคนโทรเข้ามาโวยวายและดุใส่แป้งยกใหญ่จนเจ้าตัวนั้นพูดไม่ทัน จนกระทั้งรอให้เจ๊ผู้เป็นพี่สาวและผู้จัดการร่ายมนต์เสร็จถึงบอกไปว่าเธอรู้สึกถูกชะตา และเอ็นดูเป็นพิเศษ และเธอก็บอกไปว่าเด็กคนนี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นแฟนคลับเธอที่ช่วยเธอไว้ เมื่อครั้งเริ่มดังจากการที่โรคจิตตาม ตอนที่ไปถ่ายงานที่อุดร  และก็บอกเอมอรไปว่าไม่ต้องห่วง แป้งจำคนไม่ผิดและตอนนี้เฮียเสือก้ให้คนไปสืบประวัติอยู่ เจ๊เอมอรถึงเบาให้ แต่ก็ยังพูดเตื่อนไม่หยุดว่าอย่าเที่ยวไปสงสารใครจนต้องเอาคนนั้นมาอยู่ด้วยโดยไม่คำนึงถึงอันตราย

“ค่ะ ที่แป้งไม่กลัวอะไรเพราะว่าแป้งมีเฮียเสืออยู่ด้วยไงคะ”

“ย่ะ แม่หลงสา ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายนะที่เอาคนนอกเข้ามา และก็จำไว้ว่านี่คือคอนโดเธอไม่ใช่สถานพินิจเด็กหลงทาง”

“ค่ะเจ๊”

เสือโอบกอดภรรยาไว้จากทางด้านหลัง แล้วยังพูดแทรกเข้าไปในโทรศัพท์อีกด้วยว่าตอนนี้ที่ห้องกำลังมีปาร์ตี้หมูกระทะ ให้เจ้เอมอรรีบมา 

ด้านเจ้เอมอร ที่ถูกผู้ชายหล่อรวยชวนก็ตอบกลับทันทีว่า เคค่ะ พี่จะรีบไป

“นอนมั้ยครับ ของมาแล้วเดี๋ยวเฮียปลุก”

“ก็ได้ค่ะ นั่งรถมาตั้งนานรู้สึกเพลียเหมือนกัน”

แป้งล้มตัวลงนอนอย่างหน้ารัก เสือที่มองอยู่อดใจไม่ไหว ก้มลงไปหอมหน้าผากภรรยาสาวอีกที แถมมือก็วนเวียนลูปท้องกล่อมทั้งแม่และลูกหลับไปพร้อมกัน