Your Heart พื้นที่อันตราย

วี๊ดดดดดดด

เครื่องบินลงจอด ณ สนามบินชื่อดังในประเทศรัสเซีย ร่างสูงก้าวออกมาจากเกทสนามบินพร้อมด้วยลูกน้องคนสนิท

“นายครับ” ชายชุดดำเดินเข้ามาพร้อมด้วยคนของตนตามมา

“อืม”

“เชิญด้านนี้ครับ รถเตรียมไว้แล้ว” สิ้นเสียงนั้นเหล่าชายชุดดำเดินเข้ามาคุ้มกันเจ้านายของตนจากคนรอบข้างพร้อมกับเดินไปที่รถที่จอดรออยู่ด้านหน้า

ปึก

“นายจะไปโกดังก่อนหรือไปบ้านครับ”

“ไปโกดังก่อน กูจะไปเช็คของ”

“ครับ”

รถยนต์ขับเคลื่อนออกจากสนามบินชื่อดังพร้อมด้วยรถยนต์ที่ขับตามหลังมาอีกสามคัน

ครืดดดด ครืดดดด

มือหนาหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาพร้อมกับกดรับสายทันทีเมื่อเห็นสายที่โชว์อยู่บนหน้าจอ

“ครับม๊า”

“ฮัลโหล รัมลูกมาถึงหรือยัง”

“ถึงแล้วครับ”

“แล้วรัมจะมาบ้านไหม”

“ยังไม่ได้เข้าไปครับม๊า ผมจะไปโกดังก่อน”

“บ้างานเหมือนกันทั้งบ้านไม่มีผิด แล้วเมื่อไหร่ลูกชายม๊าจะมีแฟนกับเขาบ้างล่ะเนี่ยวันๆ ทำแต่งาน” เสียงหวานบ่นออกมาด้วยความเหนื่อยใจ

“หึ ม๊าอย่าบ่นใส่ผมสิครับ ไปบ่นใส่ป๊าเถอะ”

“เห้อ อย่าเลยรายนั้นน่ะถึงม๊าบ่นก็ไม่ค่อยจะฟังกันหรอกนะ”

“บ่นมากระวังแก่ไวนะครับ” ชายหนุ่มอดที่จะพูดหยอกล้อผู้เป็นแม่ไม่ได้

“ม๊าจะพยายามนะ อีกอย่างม๊ายังไม่แก่นะลูก”

“ครับๆ ม๊ายังสวยอยู่เลยครับ”

“ปากหวานนะเราน่ะแบบนี้สาวๆ ติดเยอะแน่เลย หาลูกสะใภ้มาให้ม๊าซักคนนะลูก”

“ครับม๊า ม๊าครับแค่นี้ก่อนนะครับผมตรวจงานก่อน” ชายหนุ่มพูดออกไปเมื่อรถขับเข้ามาจอดเมื่อถึงที่หมาย

“โอเคลูก รีบกลับบ้านนะเดี๋ยวม๊าทำอาหารไว้ให้”

“ครับม๊า”

ติ๊ด

“เชิญครับนาย”

“อืม”

เมื่อลงจากรถชายหนุ่มเดินเข้าไปด้านในโกดังเพื่อทำการตรวจสอบสินค้าของทางบริษัทผู้เป็นพ่อที่รับหน้าที่มาดูแลแทน

“ก่อนจะส่งสินค้าล๊อตนี้ให้ตรวจอีกรอบก่อนขนย้าย” หลังจากตรวจเช็คสินค้าเรียบร้อยจึงเอ่ยบอกกับลูกน้องคนสนิท

“ครับนาย”

“ใครเป็นคนรับผิดชอบส่งสินค้าล๊อตนี้” เอ่ยถามกับลูกน้องที่รับผิดชอบตรวจงานนี้อยู่

“ตอนแรกเป็นมือขวาของนายใหญ่ครับ แต่ตอนนี้นายมาถึงแล้วนายใหญ่เลยให้นายจัดการครับ”

“อืม มึงมารับผิดชอบส่งสินค้าแล้วกัน” เมื่อได้รับคำตอบแล้วจึงหันไปสั่งงานกับคนสนิทตัวเอง

“ได้ครับนาย”

“กลับ”

เมื่อเคลียร์งานที่โกดังเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงเดินทางกลับบ้านทันที

ในระหว่างที่กำลังเดินทางกลับมือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็ค เมื่อเห็นว่ามีใครบางคนอัพสตอรี่จึงกดเข้าไปดูปรากฏว่าเป็นคลิปแมวสองตัวที่กำลังเล่นกับของเล่นแมวอยู่ เห็นอย่างนั้นชายหนุ่มจึงกดส่งข้อความไป

รัม : เป็นไงบ้าง

รอเพียงไม่นานก็มีข้อความตอบกลับมา

คาร์เทีย : น้องเลี้ยงง่ายมากเลยค่ะ ไม่ซนเลย

รัม : อืม กินอะไรหรือยัง

คาร์เทีย : เทียเอาอาหารให้น้องกินแล้วค่ะไม่ต้องห่วง

รัม : หมายถึงเราน่ะ กินหรือยัง

คาร์เทีย : อ้อ เทียยังไม่ได้กินเลย

รัม : ทำไมไม่กิน

คาร์เทีย : พอดีกำลังทำรายงานอยู่แล้วลืมดูเวลาค่ะ

รัม : ไปกินได้แล้วดึกแล้ว

คาร์เทีย : ได้ค่ะ เดี๋ยวเทียจะไปกินแล้ว

รัม : อืม

คาร์เทีย : ส่งสติ๊กเกอร์

“นายครับถึงแล้วครับ” เมื่อรถเข้ามาจอดด้านในคฤหาสน์หรูจึงเอ่ยบอกกับเจ้านายตน

“อืม”

ชายหนุ่มลงจากรถเดินเข้าไปในตัวบ้านพบกับม๊าที่นั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นด้านล่างกำลังดูTVอยู่

“ม๊าครับ”

“รัม มาแล้วเหรอลูกมาให้มากอดหน่อยมา” เมื่อหันมาตามจึงพบกับลูกชายคนโตของบ้านที่เดินเข้ามา

“คิดถึงจังเลยลูก ผอมลงหรือป่าวเนี่ย” เมื่อกอดลูกชายแล้วจึงสำรวจดู

“ปกติครับม๊า”

“เหรอลูก เอาเถอะๆ หิวไหมม๊าทำอาหารไว้รอแล้ว”

“หิวครับ ป๊าล่ะครับ”

“อยู่บนห้องทำงานน่ะ เคลียร์เอกสารอยู่ เดี๋ยวม๊าให้คนไปตามนะลูก”

“ครับ”

ทั้งสองคนเดินพร้อมกันเข้าไปในห้องอาหารโดยมีแม่บ้านเดินมาจัดโต๊ะทานอาหารในระหว่างที่รอประมุขของบ้านลงมาจึงพูดคุยไถ่ถามกันไป

“ป๊ารัมเดินมานั่นแล้ว มาช้านะคะ”

“พอดีงานเยอะนิดหน่อยนะ ฟอด” เมื่อเดินเข้ามาถึงอย่างแรกที่ทำคือการหอมแก้มภรรยาแล้วจึงหันไปมองลูกชายตัวเอง

“เป็นไงบ้าง”

“ก็ดีครับป๊า แต่จะดีกว่านี้ถ้าไม่โยนงานมาให้ผมหมด”

“ป๊าจะไปดูงานที่นิวซีแลนด์พรุ่งนี้”

“ฮึ่ม ทานข้าวกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน” เมื่อหายเขินแล้วจึงเอ่ยขัดจังหวะขึ้นมา

“อืม”

หลังจากนั้นฟังคำนั้นจึงลงมือทานอาหารพร้อมกับพูดคุยกันไป เมื่อทานอาหารเสร็จรัมจึงขอตัวขึ้นมาบนห้องก่อนเพื่อพักผ่อนจากการเดินทาง

หลังจากมาถึงบนห้องชายหนุ่มสิ่งของส่วนตัวหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไปเสียงน้ำดังขึ้นเป็นระยะเมื่อผ่านไปซักพักจึงก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยบนร่างกายมีผ้าขนหนูพันไว้ที่ท่อนล่าง ด้านบนเปลือยป่าวปิดเผยแผงอกล่ำและหน้าท้องเป็นลอนสวยงาม น้ำจากผมบนศรีษะหยดลงมาทำให้ภาพที่เห็นนั้นเซ็กซี่ขยี้หัวใจสาวๆ (ถ้ามีสาวอยู่ตรงนี้อ่ะนะ ไม่เป็นไรค่ะไรท์ยินดีเป็นสาวคนนั้นที่ได้มอง -..-)

ติ๊ง ติ๊ง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นดึงความสนใจให้ร่างสูงเดินไปหยิบขึ้นมาดู สิ่งปรากฏบนหน้าจอคือแชทกลุ่มของเพื่อนที่เด้งแทบจะตลอดเวลา

จากัวน์ : พวกมึง

กาเซียร์ : ว่า

จากัวน์ : กูจะบอกว่าให้มาช่วยกูตรวจของที่โกดังที

กาเซียร์ : มึงก็ตรวจไปเองดิวะ

จากัวน์ : กูเหงานี่หว่าตรวจงานอยู่คนเดียว พวกมึงใช้งานกูอย่างกับทาส

กาเซียร์ : ใช้งานห่าไร วันนี้หน้าที่มึง ขนาดมึงทิ้งไอ้เดย์กับไอ้เตอร์ตรวจเองออกจะบ่อย ยังมีหน้ามาบ่นอีก

จากัวน์ : พวกมึงดู ไอ้เหี้* มันว่ากูอีกแล้ว

เอเธนส์ : กูว่าก็สมควรแล้ว เวลาตรวจงานทีไรมีหนีทุกคนลำบากคนอื่นต้องเข้ามาแทน

จากัวน์ : กูให้มาช่วยไม่ได้ให้มาซ้ำเติมกู

เธียเตอร์ : มึงตรวจไปอย่าบ่น

จากัวน์ : แม่งพวกมึงนะพวกมึง

รัม : มึงจะบ่นทำไม

กาเซียร์ : กูก็ว่างั้น แล้วมึงล่ะเป็นไงบ้าง

รัม : กูถึงซักพักและ

กาเซียร์ : เออ

จากัวน์ : มึงจะอยู่นานไหม กูจะฝากซื้อของ

รัม : ซื้ออะไร

จากัวน์ : น้องแนนนี่อยากได้กระเป๋าแบรนด์....จะวางขายที่รัสเซียกูเลยจะฝากมึงซื้อให้หน่อย

รัม : กูก็นึกว่าจะมีประโยชน์มากกว่านี้

กาเซียร์ : กูก็ว่างั้น

เธียเตอร์ : ไร้สาระว่ะ

เอเธนส์ : เอาจริงดิวะไอ้กัวน์

จากัวน์ : อะไร กูแค่จะฝากซื้อให้เด็กกู พวกมึงจะซ้ำกูเพื่อ

รัม : กูไปและ

กาเซียร์ : เออๆ

หลังจากจบการสนทนามือหน้ากดออกจากแอพนั้นมาเข้าอีกแอพหนึ่ง เมื่อเห็นสตอรี่เด้งขึ้นมาไม่รอช้ากดเข้าไปดูทันที เป็นรูปภาพอาหารพร้อมสติ๊กเกอร์รูปยิ้ม

รัม : อิ่มเหรอแค่นั้น

คาร์เทีย : คะ อิ่มสิคะเยอะมากเลยนะ

รัม : นั้นเยอะ?

คาร์เทีย : ใช่ค่ะ เยอะมากกกเทียเกือบกินไม่หมดแหนะ

หึ ไม่สงสัยทำไมตัวแค่นี้

รัม : ต้องกินอีก ลมพัดแทบจะปลิวแล้ว

คาร์เทีย : เทียไม่ได้ผอมขนาดนั้นซะหน่อย

รัม : อืม ปกติมารัสเซียเขาซื้ออะไรเป็นของฝาก

คาร์เทีย : น่าจะเป็นพวกช็อกโกแลต Alenka ไข่ฟาแบร์เช ไม่ก็พวกเครื่องประดับนะคะ

รัม : อืม ขอบใจ

คาร์เทีย : ค่ะ

รัม : ไปนอนดึกแล้ว

คาร์เทีย : เทียกำลังจะนอนอยู่ค่ะ

รัม : อืม ฝันดี

คาร์เทีย : ฝันดีเช่นกันค่ะ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“คุณรัมครับ นายเรียกพบครับ”

“อืม ป๊าให้ไปที่ไหน” ร่างสูงเปิดประตูออกมาจากห้องเมื่อออกมาพบเข้ากับคนสนิทของพ่อตัวเอง

“ที่ห้องทำงานครับ” เมื่อได้คำตอบแล้วจึงเดินนำออกมาตรงไปที่ห้องทำงานของผู้เป็นพ่อทันที

“คุณรัมจะมาอยู่ที่นี่กี่วันเหรอครับ”

“ผมมาอยู่ประมาณ 4-5 วันครับ”

“ครับ คุณรัมสบายดีนะครับ”

“ผมสบายดีแล้วลุงล่ะครับ”

“ผมก็สบายดีครับ สองคนนั้นทำอะไรให้คุณรัมลำบากหรือป่าวครับ”

“ไม่มีหรอกครับ สองคนนั้นทำงานดีมากครับ”

“ครับ”

เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของผู้เป็นพ่อการสนทนาก็ได้ยุติลง มือหน้าเอื้อมมือไปเคาะประตู

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“เข้ามา”

“ป๊า”

“นั่งก่อน” ร่างสูงหยักหน้าพร้อมนั่งลงเก้าอี้ด้านตรงข้าม

“นี่เป็นเอกสารผู้ถือหุ้นใหม่” พร้อมกับวางเอกสารลงด้านหน้า มือหน้าหยิบขึ้นมาดู

“ครับ”

“ส่วนเรื่องส่งของป๊าจะให้รัมเป็นคนจัดการรอบนี้ไปก่อน ป๊ามีเรื่องให้ไอ้โอทจัดกรเลยไม่ได้ให้อยู่ช่วย”

“ครับ พรุ่งนี้ป๊าบินกี่โมง”

“4 ทุ่ม”

“ครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัว จะไปทำงานต่อ”

“อืมไปเถอะ”

“ครับ”

หลังจากคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้วร่างสูงจึงลุกขึ้นเปิดประตูเดินออกไป

----------------------------------------------------------------------

ครบ100%แล้วฮะ ตอนต่อไปรอก่อนน้า เบลอไปหมดแล้วช่วงนี

หุ่นคุณพรี่คือดือมากเลยค่ะไรท์จะเปนลมมมมม (หยิบยาดม) 

คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรท์และพี่ๆทั้งหลายด้วยน้าาา ไปแย้วฝันดีค้าบผม