ท่ามกลางเสียงใบไผ่เสียดสีกันตามแรงลมในยามซวี (19.00 - 21.00 น.) ป่าไผ่เขียวดูขรึมขลังและลึกลับภายใต้แสงจันทร์นวล เหลียนฮวา ในชุดผ้าแพรสีม่วงดำรัดรูปก้าวเดินอย่างเชื่องช้า น้ำมันเสน่ห์ที่ชโลมไว้ทั่วร่างเริ่มทำปฏิกิริยากับอุณหภูมิกาย ส่งกลิ่นหอมรัญจวนจางๆ กระจายออกไปตามลม
เธอจงใจทำให้เสื้อผ้าดูหลุดลุ่ยเล็กน้อย สาบเสื้อที่แหวกลึกเผยให้เห็นร่องอกอวบอิ่มที่ฉ่ำวาวด้วยน้ำมันสะท้อนแสงจันทร์ เรียวขาขาวผ่องโผล่พ้นรอยผ่าของกระโปรงในทุกย่างก้าวที่แสร้งทำเป็โซซัดโซเซ
"ฮึก... ใครก็ได้ ช่วยข้าด้วย..." เสียงหวานใสแสร้งสะอื้นดังขึ้นเบาๆ
ที่ใจกลางป่าไผ่ บนศาลาไม้หลังเล็กที่ตั้งอยู่ริมลำธาร ร่างของชายหนุ่มในชุดขาวสะอาดตานั่งขัดสมาธิอย่างสงบนิ่ง กระบี่เล่มงามวางอยู่ข้างกาย เขาคือ 'หลินเฉิน' เ้าสำนักกระบี่วายุ ผู้มีฉายาเนตรทิพย์
ทันทีที่กลิ่นหอมประหลาดโชยมาแตะจมูก เปลือกตาของหลินเฉินก็ขยับสั่น เขาขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ กลิ่นนี้มันรุนแรงและเย้ายวนเกินกว่าจะเป็ดอกไม้ป่า และเมื่อเนตรทิพย์ของเขากวาดผ่านความมืด เขาก็พบกับร่างของสตรีที่ดูงดงามและอวบอัดจนน่าใจหายกำลังเดินพยุงกายเข้ามาใกล้
"แม่นาง... เ้ามาทำอะไรในที่วิเวกเช่นนี้?" เสียงทุ้มต่ำของหลินเฉินดังขึ้นแต่เขายังไม่ลืมตา
เหลียนฮวาแสร้งทำเป็ใจนเสียหลักล้มลงกับพื้นหญ้าใกล้ศาลา ท่วงท่าการล้มของเธอจงใจเผยให้เห็นเรียวขาเนียนลื่นและสะโพกผายที่บิดเย้ายวน
"โอ๊ย! ท่าน... ท่านเป็ใครหรือเ้าคะ? ข้าน้อยพลัดหลงกับขบวนเดินทาง... เดินวนเวียนอยู่ในป่านี้นานจนเรี่ยวแรงหมดสิ้นแล้ว" เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตา
หลินเฉินค่อยๆ ลืมตาขึ้น เนตรทิพย์ของเขาจ้องมองไปยังสตรีเบื้องหน้า ทว่าเขากลับพบกับความผิดปกติ... ร่างกายของนางไม่มีกระแสลมปราณเลยแม้แต่น้อย แต่ผิวพรรณกลับดูนุ่มนวลฉ่ำวาวอย่างน่าประหลาด ยิ่งเขามองลึกเข้าไปในดวงตาของนางและได้กลิ่นหอมที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จิตใจที่เคยสงบดุจน้ำนิ่งก็เริ่มสั่นคลอน
"ข้าคือหลินเฉิน... เ้าสำนักกระบี่วายุ" เขาพยายามปรับเสียงให้ปกติ แต่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ทรวงอกอวบหยุ่นที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจของนาง
"ท่านเ้าสำนัก..." เหลียนฮวาแสร้งทำท่าจะลุกขึ้นแต่กลับซวนเซจนร่างของเธอพุ่งเข้าไปหาหลินเฉินที่นั่งอยู่บนศาลา
หลินเฉินรีบยื่นมือออกไปรับตามสัญชาตญาณ ทันทีที่ฝ่ามือของเขาัักับผิวแขนที่ชโลมน้ำมันไว้ ความนุ่มลื่นและหยุ่นมืออย่างที่สุดทำเอาเ้าสำนักหนุ่มถึงกับสะดุ้ง ร่างของเหลียนฮวาไถลเข้าสู่อ้อมกอดของเขาได้อย่างง่ายดายเพราะความลื่นของผิวพรรณ
"อุ๊ย! ขออภัยเ้าค่ะ ผิวข้าน้อยอาจจะเปียกชื้นไปเสียหน่อย..." เธอกระซิบชิดใบหูของเขา ขณะที่มือเรียวเนียนลูบไล้ไปตามแผงอกของเขาอย่างแ่เบา
กลิ่นเสน่ห์ที่เข้มข้นในระยะประชิดเริ่มครอบงำสติของหลินเฉิน เนตรทิพย์ที่เคยเฉียบคมบัดนี้พร่ามัวไปด้วยตัณหา มือของเขาที่กุมไหล่นางไว้เริ่มบีบเค้นความนุ่มหยุ่นด้วยความเผลอไผล
"แม่นาง... ร่างกายของเ้านี่มัน..."
เหลียนฮวาผลักร่างสูงในชุดขาวให้นอนราบลงกับพื้นศาลาไม้ เสียงแผ่นหลังกระทบไม้ดัง ปึก แ่เบา ก่อนที่เธอจะจัดการสะบัดชุดผ้าแพรสีม่วงดำออกจนหลุดลุ่ยไปกองกับพื้น เหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่แทบจะโอบอุ้มปทุมถันคู่โตไว้ไม่อยู่ ผิวกายของเธอที่ชโลมน้ำมันเสน่ห์ไว้จนฉ่ำวาวสะท้อนแสงจันทร์ดูราวกับมีหยดน้ำเกาะพราวไปทั่วเรือนร่าง
เธอก้าวขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนตัวของหลินเฉิน ท่วงท่าที่สะโพกผายอวบอัดบดเบียดลงบนหน้าขาและแก่นกายที่แข็งขึงของเขาทำเอาเ้าสำนักหนุ่มถึงกับครางซี้ดออกมาด้วยความสยิว กลิ่นหอมเย้ายวนรุนแรงทำลายกำแพงศีลธรรมในใจเขาจนย่อยยับ
"แม่นาง... เ้ามันปีศาจชัดๆ" หลินเฉินพึมพำด้วยเสียงแหบพร่า
เขาสูญเสียการควบคุมตัวเองโดยสิ้นเชิง มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมไปตะโบมจับ สะโพกอวบใหญ่ดินะเิ ของเหลียนฮวา ความนุ่มลื่นของน้ำมันทำให้มือของเขาไถลลื่นไปตามส่วนโค้งเว้า แต่เขากลับยิ่งออกแรงบีบเค้นจนเนื้อนุ่มปลิ้นไปตามง่ามนิ้วอย่างเมามัน แรงบีบที่รุนแรงทำให้สะโพกของเธอกระเพื่อมไหวอย่างน่าดูชม
หลินเฉินกระชากร่างของเหลียนฮวาให้โน้มตัวลงมาหาเขาก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งกดท้ายทอยของนางลงมา จูบอย่างดูดดื่มและบ้าคลั่ง ลิ้นร้อนระอุพัวพันกันอย่างดุเดือด เสียงแลกน้ำหวานดังจ๊วบจ๊าบสลับกับเสียงลมหายใจที่ติดขัด เหลียนฮวาครางอื้ออึงในลำคอ ขณะที่อกอวบอิ่มคู่โตบดเบียดแผงอกของเขาจนแทบจะหลอมละลายกลายเป็เนื้อเดียวกัน
น้ำมันเสน่ห์ที่ชโลมอยู่ทำให้ร่างกายของทั้งคู่เสียดสีกันอย่างลื่นไหลและเร่าร้อน ทุกจังหวะที่หลินเฉินบีบเค้นสะโพกและดึงนางมาจูบ มันยิ่งกระตุ้นให้เพลิงราคะโหมกระพือ เหลียนฮวาค่อยๆ กดสะโพกลงความเป็ชายที่ร้อนรุ่มของเขาช้าๆ ความคับแน่นบวกกับความลื่นไหลของน้ำมันทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกกลืนกินเข้าไปในบ่อสวาทที่ไม่มีทางออก สติของเ้าสำนักกระบี่วายุบัดนี้ดับวูบ เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่้าจะขย้ำหญิงสาวตรงหน้าให้จมเตียงไม้เพียงอย่างเดียว...
เมื่อเพลิงตัณหาเริ่มโหมกระหน่ำจนถึงขีดสุด เหลียนฮวาพลิกกายเปลี่ยนท่าทางด้วยท่วงท่าที่ลื่นไหลจากอิทธิพลของน้ำมันชโลมผิว เธอชันเข่าลงกับพื้นศาลาไม้ที่เย็นเฉียบแล้วโน้มตัวไปข้างหน้าจนแผ่นหลังแอ่นโค้ง มือเรียวทั้งสองยันพื้นไม้ไว้แน่น กระโปรงผ้าแพรที่ผ่าสูงกองอยู่แทบเท้า เผยให้เห็น บั้นท้ายขาวผ่องอวบใหญ่ ที่บัดนี้ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำมันสะท้อนแสงจันทร์ดูหยาดเยิ้มสะกดสายตา
หลินเฉินที่บัดนี้กลายเป็เพียงชายหนุ่มผู้ตกอยู่ในห้วงกามารมณ์จนลืมสิ้นทุกกระบวนท่ากระบี่ พุ่งเข้าซ้อนหลังนางทันที มือหนาของเขาตะโบมเกาะกุมสะโพกผายที่ลื่นปรื๊ด น้ำมันทำให้มือของเขาแทบจะหลุดจากผิวััจนเขาต้องใช้นิ้วแกร่งจิกลงไปบนเนื้อนุ่มเพื่อยึดเกาะ
เขากระแทกกระทั้นจังหวะรักเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วงและบ้าคลั่ง!
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนก้องป่าไผ่สลับกับเสียงครางระงมของเหลียนฮวาที่ดังกังวานไปทั่วบริเวณ "อ๊าาา... ฮ้าาา... ท่านเ้าสำนัก... อื้อออ! ลึก... ลึกเกินไปแล้วเ้าค่ะ... อ๊ายยย!"
เหลียนฮวาเชิดหน้าขึ้น ครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่านที่แล่นพล่าน ทุกครั้งที่หลินเฉินตอกตรึงความแข็งขึงเข้ามา น้ำมันเสน่ห์ที่ชโลมไว้ก็ยิ่งช่วยให้การสอดประสานนั้นลื่นไหลจนถึงส่วนที่ลึกที่สุด ร่างกายของเธอสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก ทรวงอกอวบหยุ่นไหวโยนไปมาตามจังหวะที่รุนแรง
"เ้า... เ้ามันปีศาจยั่วสวาท! อึ๊ก... ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว!" หลินเฉินคำรามด้วยความทรมานปนสุขสม เขาเร่งจังหวะจนศาลาไม้สั่นคลอน เสียงครางของเหลียนฮวาดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็เสียงกรีดร้องแ่เบาในจังหวะสุดท้าย
"อ๊าาาาา! ท่านเ้าสำนัก... พร้อมกัน... อื้ออออ!"
หลินเฉินเกร็งกระตุกร่างสุดแรง เขาจิกมือลงบนสะโพกอวบใหญ่จนขึ้นรอยแดง ก่อนจะ ปลดปล่อยความร้อนรุ่มพุ่งฉีดเข้าสู่ร่างกายของเหลียนฮวาจนล้นปรี่ ธารน้ำรักอุ่นวาบเติมเต็มภายในตัวเธอจนบางส่วนไหลย้อนออกมาตามง่ามขาที่ฉ่ำน้ำมัน
ทั้งคู่หอบหายใจรุนแรง ร่างกายที่ชุ่มเหงื่อและน้ำมันเบียดเสียดกันจนเกิดเสียงซวบสาบ หลินเฉินฟุบหน้าลงกับแผ่นหลังเนียนนุ่ม สติสัมปชัญญะและเนตรทิพย์ของเขาบัดนี้มืดบอดลงโดยสมบูรณ์จากการถึงจุดสุดยอดที่รุนแรงที่สุดในชีวิต
หลินเฉินที่บัดนี้ไร้ซึ่งสติของยอดจอมยุทธ อุ้มร่างสูงระหงของเหลียนฮวาขึ้นจนเท้าลอยเหนือพื้น แผ่นหลังเนียนนุ่มที่ชโลมน้ำมันจนลื่นไหลเสียดสีไปกับเสาศาลาไม้ที่เย็นเฉียบตัดกับความร้อนระอุของร่างกายทั้งคู่ เหลียนฮวาใช้ขาเรียวขาวทั้งสองข้างเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่น ร่างกายที่อวบอัดบดเบียดเข้าหาเขาจนแทบจะหลอมรวมกัน
หลินเฉินโน้มหน้าลงมา ดูดดื่มลิ้นของเหลียนฮวาอย่างบ้าคลั่ง เสียงแลกน้ำลายดังจ๊วบจ๊าบสลับกับเสียงครางกระหึ่มในลำคอของทั้งคู่ดังระงมไปทั่วป่าไผ่ ท่ามกลางเงามืดหลังพุ่มไผ่ เสี่ยวเอ้อ ที่แอบตามมาจ้องมองภาพการร่วมรักที่เร่าร้อนจนตาค้าง มือของเขาขยับทำกิจส่วนตัวไปตามจังหวะที่เห็นเ้าสำนักหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าใส่หญิงสาวอย่างไม่ยั้งแรง
"อื้มมม... ฮ้าาา... ท่านเ้าสำนัก... แรงอีกเ้าค่ะ... อ๊าาา!"
เหลียนฮวาครางลั่นพร้อมเชิดหน้าขึ้นรับัั มือหนาของหลินเฉินละจากใบหน้าลงมา บีบเค้นก้นนิ่มกลมกลึง ที่ฉ่ำวาวด้วยน้ำมัน ความนุ่มหยุ่นที่ปลิ้นตามง่ามนิ้วทำให้เขาขยับสะโพกตอกตรึงเข้าใส่รัวแรงขึ้น ปากก็ซุกไซ้ไปตามเนินอกและลำคอหอมกรุ่นอย่างหิวกระหาย
"อึ๊ก... แม่นาง... ข้า... ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว! จะแตกแล้ววววว!" หลินเฉินะโก้องด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุด
"แตกเข้ามา... แตกเข้ามาข้างในตัวข้าให้หมดเลยเ้าค่ะ..." เหลียนฮวากระซิบเสียงพร่าพลางกอดคอเขาแน่น แววตาที่เคยฉ่ำปรือเปลี่ยนเป็เย็นเหยียบดุจน้ำแข็ง มือซ้ายของเธอเรียก มีดพับเคลือบพิษ ออกมาจากคลังมิติในเสี้ยววินาที
หลินเฉินเกร็งกระตุกสุดแรง ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนพุ่งฉีดเข้าสู่กายของเพชฌฆาตสาวจนล้นทะลัก ในจังหวะที่เขากำลังสุขสมจนลืมป้องกันตัว เหลียนฮวาก็ลงมือ!
ฉัวะ!!!
ใบมีดคมกริบตวัดปาดเข้าที่ลำคอของหลินเฉินอย่างรวดเร็วและแม่นยำ เืสีแดงฉานสาดกระเซ้นไปทั่วใบหน้าและร่างกายที่อวบขาว ของเหลียนฮวา คราบเืผสมปนเปไปกับน้ำมันและเหงื่อบนเนินอกอวบอิ่มอย่างน่าสยดสยอง
หลินเฉินดวงตาเบิกโพล่ง มือที่เคยบีบเค้นก้นของนางเปลี่ยนเป็กุมลำคอตัวเอง ร่างของเขาค่อยๆ ทรุดฮวบลงกับพื้นศาลาโดยที่ร่างกายท่อนล่างยังคงสอดประสานค้างอยู่เพียงครู่ก่อนจะหลุดออก เืไหลนองท่วมพื้นไม้สีเข้ม
เหลียนฮวายืนหยัดขึ้นอย่างช้าๆ ร่างกายที่เปื้อนเืและคราบราคะดูทรงเสน่ห์และอันตรายดุจกุหลาบอาบยาพิษ เธอมองร่างที่สิ้นใจของเ้าสำนักกระบี่วายุด้วยรอยยิ้มเ็า
[ติ้ง! สังหารเป้าหมายคนที่ 2: หลินเฉิน สำเร็จ!] [ได้รับแต้มโบนัส: +1,500 แต้ม | แต้มคงเหลือปัจจุบัน: 2,550 แต้ม] [เป้าหมายที่เหลือ: 18 คน]
"ฝีมือกราดเกรี้ยว... แต่บนเตียงแกก็แค่เหยื่อของฉัน" เธอกล่าวแ่เบา ก่อนจะหันไปทางพุ่มไผ่ที่เสี่ยวเอ้อแอบซ่อนอยู่ "ดูจนพอใจแล้วก็ออกมาช่วยฉัน 'เก็บกวาด' ซะสิ..."
36K
