กลางคืนก่อนที่มุกจะกลับกรุงเทพฯ...สองพ่อลูกได้พูดคุยกันเกี่ยวกับอาถรรพ์ลูกแก้ว
มุกลูกต้องสัญญากับพ่อนะว่าลูกจะไม่
คิดมากเื่นี้..และทำตามที่หลวงตาบอกนะลูก..ไม่ต้องกังวลเและเป็ห่วงพ่อน่ะ..พ่อดูแลตัวเองได้...ค่ะมุกตอบพ่อ..หนูสัญญาจะไม่คิดมากค่ะ..และพ่อต้องให้คำสัญญากับหนูว่าจะไม่จากหนูไปเหมือนแม่..และต้องดูแลตัวเองดีๆนะคะ...ตาบุญ..รับคำ...จ้าลูกรักพ่อให้สัญญา...เพราะพ่อมีคนเดียวนี่ค่ะ..มุกกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็ห่วงพ่อ
ตอนเช้าของอีกวัน..มุกมาถึงบริษัทหลังการพักร้อนมา...ระหว่างที่จะเดินไปที่โต๊ะทำงานเสียงเรียกนุ่มนวลที่คุ้นหู..มุก มุก รอเราก่อน..มุกหันไป..เพทาย...มุกพูดด้วยเสียงราบเรียบ..มุกพักร้อนโอเคไหม..คุณพ่อมุกสบายดีไหม..ไม่ได้เจอมุกหลายวันเป็ห่วงคิดถึงมากด้วย..มุกได้ยินดังนั้นก็ก้มหน้าเล็กน้อยด้วยความเขินอาย..เอ้านี่เอาไปกาแฟแก้วโปรดไปดื่มนะ..เพทายจับมือมุกพร้อมกับยื่นแก้วกาแฟให้..ทำไมมือของมุกเย็นและซีดจัง..มุกไม่สบายรึปล่าว..ลาพักต่อได้นะ...เราอนุญาต....มุกตอบเพทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ..เราไม่เป็ไรหรอกแค่นอนน้อย..เดี๋ยวก็หายไม่ต้องห่วงเราหรอก..ระหว่างที่มุกกำลังคุยกับเพทาย..ท่านประธานบริษัทเดินผ่านมา..ท่านก็คือพ่อของเพทาย...มุกยกมือไหว้อย่างนอบน้อม..แต่ท่านมักจะมองมุกด้วยสายตาเ็าและมองมุกเป็แค่พนักงานบริษัทคนหนึ่งเท่านั้น....
คำพูดเข้มๆของท่านประธาน..พูดออกมา..เพทายแกมาทำอะไรตรงนี้..เข้าไปพบฉันหน่อยสิฉันมีเื่จะคุยด้วยหน่อย....เมื่อท่านพูดจบก่อนที่เพทายจะเดินตามไป..เพทายกระซิบบอกมุกเย็นนี้เราโทรหานะ..เรามีเื่จะคุยด้วย..อย่าลืมรับสายเราด้วยนะ..
เพทายเดินตามท่านประธานยังไม่ทันจะปิดประตู..ท่านก็พูดขึ้นมาว่า..แกไม่ควรจะไปยุ่งกับเด็กผู้หญิงคนนั้น...เด็กผู้หญิงคนนั้นถึงจะเคยเป็เพื่อนแกแต่ก็เป็แค่พนักงานบริษัทเท่านั้้น...เพทายตอบกลับท่านประธานพ่อของเขา...มุกเป็เพื่อนที่เข้าใจผมมากที่สุดรองจากป้ามะลิ..ป้ามะลิคือแม่นมที่เลี้ยงเขามาั้แ่เด็ก...เนื่องจากพ่อและแม่เขาเป็นักธุรกิจและมีชื่อเสียงพวกเขาไม่มีเวลาดููแลลูก..และมักจะปล่อยเพทายอยู่กับแม่นมเป็ส่วนใหญ่เพทายจึงสนิทกับแม่มะลิมาก..และเมื่อได้เจอมุกมุกมีนิสัยเรียบร้อยและดูแลเอาใจใส่เขาเหมือนแม่มะลิทำให้เขารักมุกและอยากให้มุกอยู่ข้างๆเขาไปตลอดชีวิต...
เสียงเข้มๆของท่านประธานพ่อของเขา...ถึงแกจะชอบพอกับแม่หนูคนนั้นมากแค่ไหนแต่แกไม่มีวันได้สมหวังหรอกนะ...เย็นนี้ฉันนัดหนูแหวนลูกสาวคนเดียวของเ้าสัวร้านสะดวกซื้อที่มีสาขามากที่สุด..เอาไว้ให้แกแล้ว...แกจะต้องไปห้ามทำพังหละ..ฉันกับแม่แกก็จะไปด้วยมีคุยเื่ต่อยอดธุรกิจด้วย...ถ้าแกไม่ไปแกคงจะรู้ว่าธุรกิจเราจะเสียหายแค่ไหนหรือแกจะแลกกับเด็กผู้หญิงคนนั้นก็เชิญ....เพทายต้องตอบรับคำพ่อไป...ครับพ่อ ผมจะไปแม้จะฝืนใจก็ตาม
ตัดภาพมาที่มุกที่กำลังทำงานและทำเื่การลาเพื่อไปบวชเธอกำลังคิดว่าหากบวชแล้วทุกอย่างคงจะดีขึ้น..และยังนึกถึงคำพูดของหลวงตาว่าห้ามรักและแต่งงานกับใคร..ถ้าหากแต่งงานกับผู้ชายคนนั้น.ผู้ชายคนนั้นก็จะเสียชีวิตทันที.... ทำให้มุกไม่กล้าเปิดใจรักเพทายเลย..แม้ว่าเพทายจะดีกับมุกและมุกก็รู้สึกดีกับเพทายมาตลอดก็ตาม
720
