เหมาฮ่าวและสหายทั้งสองพักอยู่โรงเตี๊ยมในอำเภอคนที่ปลอมตัวเป็บ่าวติดตามเขามานั้นแท้จริงมีมือปราบแฝงมาด้วยกลุ่มหนึ่ง
“ผลการชันสูตรศพของเวยเลี่ยงชัดเจนแล้วหรือขอรับ?”จานเจิ้งหันไปถามบุรุษในชุดผู้ติดตามของเขา
“มีการถูกวางยาก่อนจะโยนคนลงน้ำเห็นได้ว่าเขาคงสิ้นสติก่อนจึงค่อยจมน้ำตาย”มือปราบจั๋วเหรินหาวที่ได้รับมอบหมายให้ตามสืบเื่ของเวยเลี่ยงรู้สึกว่าการตายของคนผู้นี้คงมีผู้บงการอยู่เื้ัแต่ต้องปกปิดเอาไว้เพื่อมิให้คนร้ายรู้ตัว
“ผู้ต้องสงสัยที่อำเภอยินเหลียงตรวจสอบเรียบร้อยหรือยังขอรับ?” เหมาฮ่าวขมวดคิ้ว
“พวกเขาไม่มีพิรุธและไม่มีแรงจูงใจในการฆ่าเห็นทีคงเกี่ยวกับคนที่ เวยเลี่ยงไปติดต่อในเมืองหลวงมากกว่า”
จั๋วเหรินหาวที่สืบทั่วอำเภอยินเหลียงอย่างชัดแจ้งแล้วก็ขอตัวเดินทางกลับพร้อมด้วยเหล่ามือปราบที่ร่วมภารกิจในครั้งนี้ปล่อยให้สามสหายกลุ่มบุรุษสิ้นดีอยู่จัดการเื่ของบุตรสาวเวยเลี่ยงต่อ
เหมาฮ่าวชวนสหายทั้งสองขึ้นไปบนห้องพักของเขายกสุรารสเลิศออกมาหนึ่งไห จานเจิ้งเห็นเช่นนั้นก็เลิกคิ้ว
“เ้าพูดเื่ที่้าออกมาเลยเถอะเสี่ยวฮ่าวไม่ต้องเลี้ยงสุราอ้อมค้อมเช่นนี้หรอก”
เหมาฮ่าวหัวเราะหึๆก่อนจะเล่าเื้ัที่ได้ยินในงานศพของเวยเลี่ยงให้สหายทั้งสองฟัง
“นางคิดจะหนี!”
“ใช่! ดูเหมือนนางเตรียมตัวไว้แล้วรอการฝังศพเสร็จก็จะไป”
“เ้าคิดจะทำเช่นไร?คนก็เพิ่งได้เจอ กลับคิดจะหนีแล้ว”
“ไม่ได้! ข้าปล่อยให้นางหนีไปไม่ได้”
“เอ๋?นี่เ้าแค่ได้พบหน้าก็คิดจะผูกมัดคนเสียแล้วหรือ? ก่อนหน้านี้ผู้ใดกันบอกว่าแค่จะมาช่วยเหลือแล้วจากนั้นก็สละสัญญาหมั้นไปเสีย”จานเจิ้งเลิกคิ้วยิ้มกรุ้มกริ่ม “พอเห็นตัวคน คำพูดก็เปลี่ยนไปเสียแล้วเสี่ยวฮุยงานนี้เ้าแพ้พนันั้แ่เริ่มแล้ว”
เถียนฮุยส่ายหน้า“เสี่ยวฮ่าว ที่ผ่านมาเ้าก็ไม่เห็นจะใส่ใจสตรีเหตุใดวันนี้จึงได้ยอมรับว่าตนเองเป็ว่าที่สามีของเวยฟางเล่า?เ้าทำข้าแพ้พนันแล้วรู้หรือไม่?”
เหมาฮ่าวเลิกคิ้ว“ในเมื่อสัญญาหมั้นเป็ของจริง เหตุใดข้าจะต้องปฏิเสธด้วย? เ้าไม่เห็นหรือว่าบุรุษทั้งหลายล้วนจ้องนางตาเป็มัน”
“รวมเ้าไปด้วยหรือ?”
“ข้าไม่ได้บุรุษหรือไรกัน?”เหมาฮ่าวดวงตาเป็ประกาย
เขาตะลึงั้แ่ครั้งแรกที่ได้เห็นแล้วไม่อยากจะเชื่อว่าเวยฟางจะสวยเหมือนที่เวยเลี่ยงเ้าคนบ้าพนันผู้นั้นได้บอกไว้เขาบังเอิญเจอกับเวยเลี่ยงในบ่อนพนันเศรษฐีเพราะเวยเลี่ยงมองเห็นคนที่กำลังจะลอบแทงและช่วยเขาไว้จนได้รับาเ็เป็แผลที่ท้องแขนเขาจึงช่วยเหลือด้วยการเล่นพนันแทนไปหลายตาเพื่อให้คนผู้นั้นชนะพนันมิคาดว่าคนผู้นั้นกลับไม่ยอมรับเงินเปล่าๆ กลับเขียนสัญญาเป็หนี้ให้กับเขาแม้เหมาฮ่าวจะบอกว่าไม่้าเวยเลี่ยงกลับขอร้องให้เก็บเอาไว้จะไม่ไปเรียกร้องเงินก็ไม่เป็ไรเหมาฮ่าวจึงเก็บสัญญาหนี้ไว้ในหีบที่เรือน ผ่านไปเกือบปีเวยเลี่ยงก็มาพบเขาอีกครั้งแต่ครั้งนี้กลับเป็เื่ที่เขาคาดไม่ถึงนั้นคือหลอกให้เขาเมาแล้วลงนามในสัญญาหมั้น
“เ้าพูดเช่นนี้คิดจะแต่งงานกับนางจริงๆหรือ?”
“ในเมื่อบิดาของนางยกนางให้ข้าแล้วข้ายินดีรับไว้จะเป็ไรไป”
สหายทั้งสองได้ยินก็หัวเราะให้กันพวกเขาแอบพนันกันว่าคู่หมั้นที่ถูก ยัดเยียดผู้นี้จะถูกใจเหมาฮ่าวหรือไม่?ไม่น่าเชื่อว่าครั้งนี้จานเจิ้งจะเป็ฝ่ายชนะ
“ในเมื่อเสี่ยวฮ่าวคิดจะแต่งงานแล้วข้าเลี้ยงสุราเ้าสิบวันเลยก็แล้วกัน” เถียนฮุยหัวเราะลั่น
เวยฟางมองเห็นคู่หมั้นของตนปักหลักไม่ยอมไปไหนก็เข้าไปหายามเช้าเขาก็เข้ามาเฝ้าที่บ้านของนางจนถึงเย็นค่อยกลับออกไปกระทั่งงานศพเสร็จสิ้นเขาก็เรียกคนมาซ่อมแซมบ้านของนางทั้งหลังคาและผนังพร้อมกับอ้างว่าบิดาของนางสั่งเสียเอาไว้
“คุณชายข้าขอบคุณที่ท่านให้ความช่วยเหลือนะเ้าคะ”
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกฟางเอ๋อร์เ้าได้ชื่อว่าเป็ภรรยาของข้า ข้าก็ต้องดูแลให้เต็มที่”
เวยฟางก้มหน้าแอบเบ้ปาก‘ไม่ว่าจะไปที่ใดล้วนเจอแต่บุรุษที่หวังเื่นี้สินะ’แต่แล้วนางก็เงยหน้าขึ้นปรับสีหน้าใหม่
“ขอบคุณเ้าค่ะ”เพราะเห็นแก่ที่เขายอมใช้หนี้ให้เ้าหนี้ทั้งหลายที่ตามมาวุ่นวายในงานศพ นางเองก็รู้สึกขอบคุณที่เขาช่วยให้นางไม่ต้องกลายเป็ที่สาบแช่งของชาวบ้านอีกทั้งยังช่วยเรียกช่างมาซ่อมแซมบ้าน เวยฟางจึงคิดอยู่ต่ออีกสองสามวันแล้วค่อยหาทางหนี
เหมาฮ่าวอ้างว่าบ้านของนางได้รับการปรับปรุงจนน่าอยู่อาศัยแล้วเขาจึงเรียกให้สหายมานั่งดื่มและกินอาหารที่บ้านของนางโดยให้เงินนางไปซื้ออาหารมาทำให้พวกเขาอย่างเปรมปรีดิ์ครั้นตกดึกนางเข้าห้องไปนอนแล้ว คุณชายทั้งสามก็พูดคุยถึงเื่ศพของเวยเลี่ยง
“นางคงไม่รู้ว่าแท้จริงบิดาของนางไม่ได้ตายเพราะตกน้ำสักหน่อยมีคนลอบวางยาแล้วโยนเขาลงน้ำ ยามนี้ใต้เท้าจั๋วกำลังตามสืบเื่นี้อยู่”
“พวกมือปราบแน่ใจนะว่าไม่ใช่ฝีมือคนในอำเภอนี้”
“พวกเขาสืบชัดเจนแล้วครั้งนี้ข้าคิดจะพานางไปเมืองหลวงด้วยและคอยไปติดตามคดีของเวยเลี่ยงด้วย เห็นใต้เท้าจั๋วบอกว่าตาเฒ่าผู้นี้ติดต่อขุนนางหลายคนในเมืองหลวง”
“เวยเลี่ยงถูกฆ่าตายงั้นหรือ?”
“ดูแล้วน่าจะเป็การฆ่าปิดปาก”
คุณชายเหมายกสุราขึ้นกระดกแก้วหนึ่ง“ไม่แน่ว่าเื่นี้อาจจะเกี่ยวข้องกับตัวนางด้วยคนพวกนั้นอาจจะคิดฆ่าปิดปากนางเป็คนต่อไป”
“หากนางไปกับเ้าเ้าก็ต้องเสี่ยงอันตรายน่ะสิ” จานเจิ้งมีท่าทางกังวล
“ข้าเป็คู่หมั้นของนางต้องปกป้องนางไว้ให้ดีเพื่อทำคดีนี้ให้ปรากฏความจริงโดยเร็วที่สุดอีกอย่างยังไม่รู้ว่าตาเฒ่าเวยเก็บความลับใดเอาไว้กับตัวถึงได้มีคนคิดเอาชีวิตเช่นนี้”
“เสี่ยวฮ่าวเ้าว่านางจะรู้เื่นี้หรือไม่?”
“ข้ายังไม่มีโอกาสได้พูดคุยกับนางเื่นี้เอาไว้ไปถึงเมืองหลวงก่อนข้าจึงบอกเื่นี้กับนางโดยละเอียด”
เวยฟางที่ลอบฟังอยู่ข้างเรือนยืนนิ่งนางค่อยๆ มองรอบๆ เพราะเกรงว่าจะมีคนมาเห็นเข้า นางค่อยๆถอยหลังออกจากมุมเรือนกลับไปยังห้องนอนเื่ที่คุณชายทั้งสามพูดคุยกันช่างเหมือนกับเื่ที่นางสงสัยตาเฒ่าเวยไม่ใช่คนที่จะเมาสุราจนเลอะเลือนถึงขนาดไปอยู่ใกล้น้ำทำให้ตนเองต้องตกลงไปแม้นางกับตาเฒ่าเวยจะไม่ได้รักกันจนซาบซึ้งแต่พระคุณที่เลี้ยงดูมาอย่างปลอดภัยจนโตนางย่อมต้องทดแทน
‘ตาเฒ่า ครั้งนี้ข้าจะไม่หนีเอาตัวรอดแต่จะไปหาคนที่ฆ่าท่านเพื่อลากเอาเขามาชดใช้ความผิดในครั้งนี้ให้ได้’
*******************************
ไรท์แนะนำ...ซีรีย์นิยายรักจีนโบราณ ทั้ง 8 ภาค (ไรท์กำลังเขียนภาคสุดท้ายค่ะ)
ติดตามผลงานได้ทางเฟสบุ๊ก "เอสเต้และซีฟางกั๋วเจีย" 