อาจจะไม่ได้สนิทกันมากแต่ต้องทำงานที่เดียวกันการกินข้าวดื่มเหล้าคุยงานกันจึงเป็เื่ที่ทำบ่อยแม้จะไม่รู้ลึกถึงต้นตระกูลแต่ละคนแต่นั่นคือข้อดีของการให้เกียรติ์กันของพวกเขา
รู้ตัวอีกทีก็เมาจนมึนเดินเซจนต้องจบการพูดคุยที่เรียกว่าระบายความอึดอัดในการเป็ช่างสักมากกว่า
ทั้งที่มีช่างฝีมือดีเต็มประเทศขนาดนี้ก็ยังไม่สามารถทำให้ประเทศที่ค่อนข้างเจริญแล้วเช่นเกาหลีใต้ยอมรับศิลปะบนเรือนร่างอันโด่งดังอย่างการสักลายให้ถูกกฎหมายได้
ถ้าปลดแอกความหัวเก่าได้ประเทศคงเจริญขึ้นอีกเยอะ...
ทั้งหมดขับรถจะกลับมาที่ร้านสักผ่านแยกหนึ่งก่อนจะถึงร้านก็เจอเข้าให้กับด่านตรวจอะไรซักอย่างของตำรวจ
"แย่ละสิชอนกัล ไอ้สองตัวข้างหน้ามันขี่มอเตอร์ไซค์ด้วยโดนแน่เลยทำไงดี"
"ซางอเค้าจัดการได้มั้งคะ ที่บ้านรวยจะตาย"
"ถ้าแค่ดื่มคงไม่เท่าไหร่แต่ไอ้ยอโบมันมีมีดสักที่ได้มาเมื่อกี้เธอลืมเหรอ?"
"ชิบหายแล้วพี่! โทรหาคุณซอว์เถอะ"
>>
ด่านตรวจเฉพาะกิจเขตคังนัม
"ช่วยจอดรถและให้ความร่วมมือกับเ้าหน้าที่ด้วยครับ"
เ้าหน้าที่หน่วยปราบปรามจำนวนหนึ่งเรียกชายสองคนที่ขับบิ๊กไบค์ดูคาติคันสีดำสนิทจอดเทียบด่านตรวจขอความร่วมมือทั้งคู่ให้ลงมาจากรถ
ปกติแล้วในเมืองหลวงไม่ค่อยมีใครขับรถมอเตอร์ไซค์กันทั้งคู่จึงค่อนข้างโดดเด่นจนใคร ๆ ต่างให้ความสนใจรวมทั้งตำรวจที่กำลังสืบหาร่องรอยคนร้ายด้วยเช่นกัน
"สวัสดีครับไม่ทราบว่าอันนี้ด่านตรวจอะไรเหรอครับ"
"ตรวจปกตินี่แหละครับรบกวนเป่าแอลกอฮอล์ด้วยครับ"
"คุณตำรวจมือนิ่มจังครับตาก็สวย"
ไม่รู้ว่าเป็คนเ้าชู้ปากหวานหน้าม่อไปเรื่อยหรือเมาจนตาฝาดมองคนที่ยืนทำหน้าั์ตรงหน้าว่าสวย?
..สวยยังไงหน้าเหวี่ยงขนาดนี้ (ยอโบคิดในใจ) หน้าเชิดหยิ่งเสียงพูดห้วนแข็งอาจจะหล่อขาวสำอางเหมือนพวกลูกคุณหนูก็แค่นั้น
"พี่ซางอพูดอะไรเนี่ยเป่าไว ๆ จะได้รีบกลับผมปวดหัว"
ผมนี่ปวดหัวจริงน่าจะดื่มไปเยอะ
"ขอดูกระเป๋าด้วยครับ"
"ไวๆ นะคุณผมปวดหัว"
"นี่มีดอะไรครับ?"
"มีดสะ.."
"เอ้อคุณตำรวจครับนั่นของแม่ผมเองครับน้องมันเป็คนสะพายให้เพราะผมขับรถ"
"เชมีเอาคุณคนนี้ไปตรวจฉี่ให้ผมหน่อย"
"ถึงกับต้องตรจฉี่เลยเหรอก็บอกอยู่ว่าปวดหัวรีบกลับคุณจะอะไรนักหนากับประชาชนวะ! ใคร ๆ เค้าก็รู้ว่ากฎหมายเื่ยาเสพติดมันเข้มงวดขนาดไหนจะมีใครอยากไปยุ่งกับมันบ้าหรือป่าว!"
"กรุณาใช้ถ้อยคำและท่าทางสุภาพต่อเ้าพนักงานรัฐด้วยครับ"
"สุภาพแล้วได้อะไรได้สายตาท่าทางกดหัวชาวบ้านแบบนี้น่ะเหรอ หึ่!"
"เชมีควบคุมตัวคนนี้ฝากขังข้อหาเมาแล้วอาละวาดกับมีอาวุธต้องสงสัยไว้ในด้วยครับ"
นายตำรวจยศสูงกว่าบอกเพื่อนสนิทของตนที่มาด้วยกันด้วยท่าทางเ็าเป็ปกติ ไม่สนใจเสียงโหวกเหวกโวยวายของคนร่างใหญ่สักนิด
"เห้ย! คุณ!"
"ชากีคนนั้นที่มาด้วยกันก็มีแอลกอฮอลเกินกว่าที่กำหนดแล้วก็ดูเหมือนว่าจะเป็ ..ช่างสัก"
เชมีรองสารวัตรเป็เพื่อนสนิทของชากีเอ่ยออกมาเว้นวรรคในตอนท้ายเพราะรู้ว่าเพื่อนไม่ชอบคนพวกนี้ที่สุด
"ควบคุมตัวขึ้นมาบนรถเลยต้องตรวจสอบละเอียดหน่อย"
"บ้าเอ้ย ยิ่งปวดหัวอยู่!"
คนตัวสูงสบถออกมาหน้าที่เหวี่ยงยิ่งตึงเข้าไปอีกเมื่อถูกปฏิบัติตัวราวกับนักโทษฉกรรจ์
ที่สถาณีตำรวจเขตคังนัมเที่ยงคืน
"คุณมีรอยสักหรือเปล่า?"
"ถามทำไม?"
"แค่ตอบมา"
"มี"
"ตำแหน่งไหน?"
"ทั้งตัว"
"รบกวนช่วยถอดเสื้อผ้าให้เ้าหน้าที่บันทึกภาพหน่อยครับ"
"แก้ผ้าตรงนี้เนี่ยนะ?"
"เชมีช่วยถ่ายรูปกับถ่ายคลิปรอยสักคนนั้นหรือถ้ามีรอยแผลทุกชนิดถ่ายมาให้ละเอียดเลยนะครับ"
"อืมได้"
"สารวัตรครับพวกผมต้องออกไปข้างนอกด่วนมีเหตุเมาทะเลาะวิวาทครับ"
ทั้งที่ตอนแรกตั้งใจให้เ้าหน้าที่คนอื่นทำการตรวจสอบรอยสักคนที่จับมาแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับเหลือตนเพียงคนเดียวด้วยความที่ไม่อยากรอเพื่อนให้มาตรวจอีกคนตนจึงต้องทำหน้าที่นี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
"เอ่อ..ครับพวกคุณไปเถอะ"
"..คุณมากับผม"
สารวัตรหนุ่มหน้านิ่งพูดน้อยท่าทางหยิ่งยะโสนำผู้ต้องสงสัยร่างสูงใหญ่หัวฟูจากการถอดหมวกกันน็อคเจาะคิ้วเจาะปากใบหน้าแดงก่ำบ่งบอกถึงการดื่มไม่น้อยของคนตรงหน้าได้เป็อย่างดี
คนตัวขาวพาคนหน้าบูดบึ้งมาที่ห้องสอบสวนพร้อมกับกล้องอัดวีดีโอเปิดโหมดเตรียมพร้อมถ่าย
"คุณมีรอยสักที่ตำแหน่งไหนบนร่างกายบ้างครับ?"
สารวัตรหนุ่มออกคำสั่งให้คนตรงหน้าถอดเสื้อผ้าออกเพื่อที่จะสังเกตบางอย่างเพราะลักษณะท่าทางและของกลางในกระเป๋ามันทำให้เขามองคนคนนี้เป็คนปกติธรรมดาไม่ได้เลย
"เยอะ! ทั้งตัว เหลือแต่หัวล่างกับหัวบนที่ยังไม่ได้สักทำไมไม่ให้ถอดผ้าถ่ายรูปเหมือนคนอื่น?"
"แค่บอกก็พอ..เดี๋ยวผมเปิดกล้องอัดวีดีโอไว้คุณถอดเสื้อผ้าหมุนให้กล้องดูรอยสักที่มีทั้งหมดผมจะไปรอด้านนอก"
"พอเหรอ? ตำรวจอย่างพวกคุณนี่เหรอพอ แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้วคุณตำรวจ ผมโดนมาั้แ่เด็กทำไมจะตามไม่ทันพวกคุณ แล้วนี่อะไรอยากให้ผมเป็แพะคดีไหน ฆ่าคนเหรอ ที่พึ่งเกิดเื่ในเขตใช่มั้ย? ถ้าพยานบอกว่าเห็นคนทำสักลายเสือคุณก็คงรวบผมทันทีถ้ามีส่วนใดส่วนหนึ่งบนร่างกายผมสักลายนั้น ทั้งที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้นั่นสักเสือแบบไหนตำแหน่งไหนของร่างกาย ถูกไหม!"
พรึ่บบบบ!!!!
ทันทีที่พูดจบช่างสักหนุ่มก็ถอดเสื้อขว้างลงพื้นอย่างรวดเร็วจนสารวัตรตั้งตัวไม่ทันสายตาที่ยังมองตรงยังผู้ต้องสงสัยค้างนิ่งจนเหมือนคนหยุดหายใจ
ช่างสักคนนั้นพูดไปเรื่อยด้วยความฉุนเฉียวจนไม่สังเกตเ้าหน้าที่ใบหน้าซีดเผือดราวกับเืไม่ไหลเวียน ไม่สามารถรับรู้คำพูดเ่าั้ได้อีก
อาการช็อคจากเื่ราวในอดีตกลับมาฉายภาพซ้ำในหัวเป็ฉาก ๆ ยิ่งคนตัวสูงใหญ่หันหลังเผยร่องรอยการสักแบบเเกะเนื้อเหมือนคน ๆ นั้นยิ่งทำให้สารวัตรตัวขาวเข่าอ่อนร่วงลงไปกองกับพื้นงอตัวกุมหน้าอกข้างซ้ายด้วยท่าทางทรมาณโดยไร้เสียงโอดครวญราวกับต้องกลั้นไว้สุดกำลัง
เสียงหายใจหอบถี่รัวขึ้นของเ้าพนักงานหนุ่มทำให้ผู้ต้องสงสัยใรีบเข้าไปช้อนร่างขาวซีดขึ้นมาแนบอกกว้างฝ่ามือใหญ่บีบสันกรามเขย่าหน้าคนหายใจหอบตาเหลือกลอยเพื่อเรียกสติด้วยความไม่เข้าใจจนเสียงเอะอะโวยวายดังออกไปด้านนอก
"คุณ!…นี่คุณเป็อะไร? อย่ามาตายตอนนี้นะเดี๋ยวผมก็ถูกกล่าวหาว่าฆ่าคุณอีก"
"ปล่อย ..."
เสียงแหบต่ำในตอนแรกเปลี่ยนเป็เบาหวิวเหมือนกำลังเค้นมันออกมา
"คุณเป็บ้าอะไรทำท่าเหมือนจะเป็จะตายแบบนี้?"
"แฮ่กๆๆ ..อย่าจับ ..อย่าจับฉัน...ปล่อย..สารเลว"
พอได้ยินคำสั่งแกมด่าของสารวัตรตัวขาวยิ่งทำเอาคนเืร้อนอารมณ์ขึ้นเงียบปากไปครู่หนึ่งมองหน้าขาวซีดแค่อึดใจจัดการจับกรามเ้าหน้าที่ปากร้ายให้อ้าออกก้มลงประกบแนบสนิทกับริมฝีปากเย็นชืดของอีกคนทันที
ร่างเปลือยเปล่า่บนแต่งแต้มรอยหมึกจนแทบไม่มีที่ว่างนั่งคุกเข่าตระกองกอดเ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูงกดหน้าแนบสนิทลงบดเบียดริมฝีปากหยักกับร่างไร้เรี่ยวแรงในอ้อมกอดจนคนตัวขาวลืมตาเบิกโพลงกับเหตุการณ์ตรงหน้า
จากทีแรกอารมณ์ไม่พอใจทำลงไปไม่คิดมันอยากแค่อยากจะตบปากร้ายกาจนี่เฉยๆ แต่พอมองใกล้ ๆ ปากแดงเรื่อดูบางสวยน่าหมั่นเขี้ยว
ถ้าโดนคนที่ไม่ชอบทำอะไรที่ไม่ชอบจะรู้สึกเหมือนที่เขารู้สึกไหมยอโบคิดแค่นั้น...
คนหุนหันพลันแล่นจูบคุณสารวัตรเต็ม ๆ ไม่ใช่แค่ปากแตะปากความสะใจในตอนแรกแปลเปลี่ยนเป็เคลิบเคลิ้มจากัันุ่มนิ่มที่ปากนายตำรวจตัวขาว
ผิวนุ่มที่แม้แต่เนื้อผ้าชุดข้าราชการยังปิดไม่มิด ตัวหอมกรุ่นจากครีมทาผิวราคาแพงบนแก้มขาวส่งกลิ่นอ่อน ๆ ติดปลายจมูกที่ฝังแนบสนิทบนหน้าอีกคน
เรียวลิ้นด้านในชุ่มชื้นเขี่ยลิ้นเล็กนิ่มจนเผลอกวาดเกี่ยวไปทั่วภายใน ขยับใบหน้าเข้าหาเบียดซ้ำแล้วซ้ำเล่ามือเรียวสวยยกขึ้นมายันอกแกร่งด้วยอาการสั่นเทาเพราะอยากขัดขืนแต่ไม่กล้าแตะรอยหมึกบนตัวคนตรงหน้าแรงที่ส่งไปจึงเบาหวิวราวกับแค่วางไว้เฉยๆ ไม่ทำให้คนสะทกสะท้านอะไรได้
ชากีหลับตารับแรงบดเบียดของลิ้นใหญ่คล้ายจะถูกกลืนปากและลิ้นลงท้องเสียให้ได้
"แฮ่ก.. แฮ่ก ..ปล่อย ...อย่า ..อย่าทำ"
คล้ายได้ยินเสียงเอะอะดังด้านนอกใกล้เข้ามายอโบจึงผละริมฝีปากออกมาทั้งที่ตาฉ่ำเยิ้มเคลิบเคลิ้มในรสจูบคนปากร้ายตรงหน้า
ด้วยความเป็คนมือเท้าหนักทำให้กอดร่างเ้าหน้าที่จมไปกับอกกว้างแนบสนิทจนได้ยินเสียงหัวใจของทั้งตนเองและคนในอ้อมกอดดังแข่งกันรัวเร็ว
ตึกตึกตึกตึก
"เป็อะไร?"
เ้าหน้าที่ในในอ้อมกอดตัวสั่นรุนเเรงพยายามขัดขืนแต่ไม่ยอมบอกเหตุผลอะไร ยอโบจึงกอดรัดคนในเครื่องแบบเบียดร่างเปลือยเปล่าของตนแนบอกอยู่อย่างนั้นพร้อมทั้งลูบหลังลูบหัวปลอบเหมือนเด็กน้อยจนกระทั่งมีเ้าพนักงานมาเคาะห้องแล้วเปิดประตูเข้ามา
"นี่คุณทำอะไรเพื่อนผม? ชากี!"
ผู้มาใหม่เปิดประตูเข้ามากับภาพที่เห็นคือมีคนถอดเสื้อถอดกางเกงเหลือแค่ช้ันในตัวเดียวกอดเพื่อนของตนเอาไว้แน่นจึงเข้ามาจับแยกช้อนอุ้มคนหน้าซีดขึ้นมา
"ทำอะไรยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยแค่เห็นรอยสักผมเขาก็เข่าทรุดไปเองสงสัยจะทนความเท่ไม่ไหว ~คุณต้องไปถามกันเองแล้วแหละว่าเขาเป็อะไรผมไม่เคยรังแกใครโดยไม่มีเหตุผล"
"ชากีไปข้างนอกก่อนเถอะเดี๋ยวผมทำเอง"
เ้าหน้าที่สวมชุดคล้ายกันน่าจะเป็ระดับรองสารวัตรท่าทางสนิทสนมคนนั้นอุ้มคนขี้เหวี่ยงที่ตอนนี้หมดสภาพตัวอ่อนปวกเปียกจนต้องหอบหิ้วกันออกไปแล้วก็มีคนใหม่เข้ามาถ่ายรูปจดนั่นตรวจนี่บนร่างกายของยอโบตามที่้า
แล้วช่างสักทั้งคู่ก็ถูกจับใส่ห้องขังโทษฐานเมาแล้วขับ
จบทริปอยากเมาด้วยการมานั่งตบยุงกับรุ่นพี่ในห้องขังสักพักพวกช่างสักที่เหลือก็ตามมาส่งข้าวส่งน้ำและพระเอกของงานก็คงเป็บอสแสนดีคุณซอว์มาทั้งชุดนอนมีเสื้อคลุมทับลวก ๆ ดูก็รู้ว่างัวเงียรีบตื่นมาจัดการปัญหาให้ลูกน้องปากหมาทั้งสอง
...
3K
