แอ้ด....!
มือใหญ่ของธนาจับขอบประตูค้างเอาไว้ แสงสว่างจากโคมไฟทำให้เห็นผ้าห่มเป็ก้อนอยู่ฝั่งหนึ่งของเตียงขนาดหกฟุต ชายหนุ่มมองแล้วก็นึกตำหนิที่ห้องพักสแตนดาร์ดของโรงแรมปูเตียงมักง่ายเหลือเกิน
“เอ๊ะ!” ชายหนุ่มก้มลงมองที่เท้าของตนเอง ปลายเท้าของเขาเตะรองเท้าส้นสูงข้างหนึ่งเบาๆ เขาเงยหน้าขึ้นมองเลขประตูห้องที่ติดเป็แถบอยู่ข้างหน้า
‘ไม่ผิดห้องน่า ตรงกับเลขบนคีย์การ์ด?’
ชายหนุ่มสะบัดหัว ประตูค่อยๆ งับกลับจนสนิท เขาดึงเนคไทออกหลวมแล้วถอดออก จากนั้นก็โยนเสื้อนอกและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวใน มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ รูดเข็มขัดกางเกงทิ้งลงพื้น ถอดกางเกงสแล็ค
ความรุ่มร้อนในร่างกายเริ่มแผดเผา เขานึกแช่งชักหักกระดูก ลิต้าในใจ เสื้อเชิ้ตถูกกระชากจนกระดุมหลุดไปสองเม็ด กางเกงชั้นในสีขาวถูกถอดโยนออกไปเป็ชิ้นสุดท้าย
ซู่! ซู่!
ฝักบัวสี่เหลี่ยมถูกเปิดชำระความพลุ่งพล่านในร่างกาย เส้นผมสีน้ำตาลเข้มเปียกโชก เขายื่นมือไปกดหัวปั๊มขวดแชมพูแล้วสระอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มขบกรามแน่นเมื่อรู้สึกว่าส่วนลับของเขากำลังตื่นตัว
‘อาบน้ำเย็นขนาดนี้ เดี๋ยวก็คงคลาย’
ชายหนุ่มรีบร้อนถูสบู่ชะล้างร่างกาย หยิบผ้าขนหนูมาพันเอว ดึงผ้าขนหนูผืนเล็กออกมาเช็ดหน้าเช็ดตัวและเช็ดผม ตัวเขาโงนเงนจนไม่อาจจะยืนเป่าผมให้แห้ง เขาจึงเช็ดลวกๆ แล้วสะบัดศีรษะสองสามที พอเท้าก้าวพ้นประตู เขาก็ได้ััความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศที่เปิดเอาไว้
ธนาเอะใจเล็กน้อยแต่ก็เป็เพียงชั่วแวบเดียว เขาเพิ่งเข้าห้องมาแต่โคมไฟกลับเปิดไว้ แอร์ก็เย็นเร็วมาก ช่างเถอะ ตาเขาจะปิดอยู่แล้ว ลากสังขารหนีลิต้ามาได้ก็เก่งมากแล้ว ชายหนุ่มสอดร่างเข้าไปใต้ผ้าห่ม พยายามนอนหลับตาสงบจิตสงบใจ
“ช่วย.....” เสียงหวานแ่ๆ ดังขึ้น พร้อมกับมือเรียวขาวยื่นมาแปะที่กล้ามอกแกร่ง
ชายหนุ่มสะดุ้ง แม้เขาจะดื่มทั้งเหล้าและถูกวางยาแต่ก็พอจะรู้สึกตัว เขายกมือขึ้นกุมข้อมือนั่นเอาไว้ ตลบผ้าห่มออกทั้งๆ ที่ลืมตาแทบไม่ขึ้น
“ใคร?”
ความนุ่มนิ่มของหน้าอกผู้หญิงแนบชิด ร่างกายที่ตื่นตัวอยู่แล้วของเขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว
“ปล่อย...ปล่อยผมเดี๋ยวนี้!” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ชายหนุ่มพยายามลืมตาขึ้นมอง
“ฉันไม่ไหวแล้ว ร้อน ร้อนไปทั้งตัว”
น้ำเสียงนั้น ธนารู้ว่าไม่ใช่เสียงของลิต้า เขาไม่คุ้นเคยกับเสียงของผู้หญิงคนนี้ ชายหนุ่มพยายามผลักเธอออกแต่หญิงสาวกลับกอดเขาไว้แน่น เขาร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายมีเพียงชุดชั้นในติดกาย
ใบหน้าของเธอแหงนขึ้น ริมฝีปากแนบอยู่ที่ลำคอของเขา เสียงกระซิบนั้นพร่าและเย้ายวน ธนาเองก็ยากจะทนทานต่อแรงปรารถนาที่ถูกทำให้ปะทุ ความพยายามก่อนหน้านี้สลายหายไป
มือของธนาลูบไล้แผ่นหลังของหญิงสาวเลยไปจนถึงบั้นท้ายแล้วบีบเบาๆ หญิงสาวตาหรี่ปรือ มือของเธอลูบไล้แผ่นหลังของเขา เมื่อถูกมือใหญ่ประคองท้ายทอยให้เงยหน้าขึ้น กชอรรู้เพียงว่าริมฝีปากของคนที่ก้มลงมานั้นเย็นชืด ปลายผมที่มีหยดน้ำเกาะของเขาทิ่มอยู่ขมับของเธอหลายครั้ง
ปลายนิ้วของเขาสอดเข้าไปด้านหลังปลดตะขอบราเซียร์ของเธอหลุดออก หญิงสาวครางเบาๆ เมื่อใบหน้าของเขาซุกตรงร่องกลางระหว่างหน้าอก ในภวังค์ระหว่างหลับและตื่น กชอรลูบด้านหลังไหล่ของเขา ปลายนิ้วเธอไล้เบาๆ ที่แผลเป็ยาวขนาดสองนิ้ว
ร่างกายของเธอถูกเขาควบคุมและรุกล้ำไปเรื่อยๆ เธอได้ยินเสียงหายใจกระเส่าของชายหนุ่มดังอยู่เป็ระยะๆ กระทั่งนิ้วของเขาลูบไล้ที่ต้นขาด้านใน หญิงสาวสะดุ้งน้อยๆ สัญชาตญาณทำให้เธอหนีบขาไว้แน่น
“กางขาออกหน่อย” น้ำเสียงแหบพร่าของเขาฟังคล้ายออดอ้อน
“ฉัน...ฉันกลัว” คำนั้นแ่เบา
ทว่าเขาก็ไม่ได้กล่าวปลอบใจ กลับใช้ริมฝีปากหน้าอกของเธอและปลายนิ้วค่อยๆ สอดแทรกเข้าไประหว่างร่องขา กชอรวูบวาบไปตามแรงัั ขาของเธอค่อยๆ กางออกตามที่เขา้า
ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินเสียงครางอย่างสุขสม เขาพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างของเธอ “เดี๋ยวก็หายร้อนแล้ว”
ความรู้สึกคับแน่นในร่างของเธอทำให้หญิงสาวกระถดร่างหนี ธนาประกบปากลงสอดลิ้นเข้าไปจูบปลุกปลอบเธออยู่ครู่หนึ่ง พอเธอเริ่มผ่อนคลายเขาก็เริ่มโยกกายเบาๆ จนกลายเป็เสียงกระทบกันของสองร่างอย่างเร่าร้อน
“ผม...ผมใกล้จะเสร็จแล้ว” เสียงของเขาดังขึ้นที่ริมหู
หญิงสาวไม่ตอบ เธอร้องอืมๆ อาๆ เหมือนจะรับรู้ กระทั่งของเหลวอุ่นถูกฉีดเข้าสู่ภายในกาย ปลายเล็บของเธอจิกที่หลังของเขาแน่น ชายหนุ่มจูบเธออีกครั้ง เขาค่อยๆ ขยับตัวออกแล้วกอดเธอเอาไว้
ธนายกยิ้มมุมปาก ความรู้สึกเคลิ้มสุขทำให้เขาไม่ยอมปล่อยร่างในอ้อมกอด กชอรยังอยู่ในอาการสะลึมสะลือ เธอซุกอยู่ที่อกของชายหนุ่ม ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่พอเธอพลิกตัวขยับเปลี่ยนท่า เขาก็คล้ายจะเริ่มลูบไล้ร่างกายเธออีกครั้ง จากลูบเบาๆ ก็เปลี่ยนเป็การลูบหนักๆ พักหนึ่งเขาก็จูบเม้มที่ใบหูนุ่มของเธอ หญิงสาวหายใจแรงขึ้น ร่างกายของเธอถูกเขาเล้าโลมจนตื่นตัว จากนั้นบทพิศวาสก็เริ่มต้นอีกครั้งหนึ่ง
กชอรลืมตาขึ้น แสงนุ่มนวลจากโคมไฟหัวเตียงทำให้เธอต้อง ขมวดคิ้ว ที่เอวของเธอเหมือนมีสิ่งหนาหนักทาบทับอยู่ หญิงสาวเลื่อนมือมาจับแล้วก็ใจนต้องตลบผ้าห่ม
‘แขน แขนผู้ชาย!’
ท่อนแขนขาวผ่องแข็งแรงพาดอยู่บนเอวของเธอ กชอรรีบยันกายลุกขึ้นนั่ง หันไปมองเ้าของแขน คิ้วของเขาเป็แถบตรง แพขนตาหนา จมูกโด่งสวยปลายเป็รูปหยดน้ำ ริมฝีปากพอดี ผิวพรรณผุดผ่องสะอาดสะอ้าน ดูแล้วไม่น่าจะอายุเกินสามสิบ
‘หล่อ หล่อจัง ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน’
เธอนั่งตะลึงจ้องมองใกล้ๆ ขณะทบทวนเื่ราวเมื่อคืน หญิงสาวทั้งโกรธทั้งโมโหที่ตนเองพลาดท่าเสียทีมาหลับนอนกับผู้ชายแปลกหน้า เธอรีบลุกออกจากเตียงไปยืนมองรอบๆ ห้อง
เธอก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่หล่นอยู่ตามข้างเตียงแล้ววิ่งไปที่ห้องน้ำ พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลนลานคว้ากระเป๋าออกจากห้องพักไป
หน้าโรงแรมเงียบสงัด กชอรควักเอาโทรศัพท์มือถือของตนขึ้นมาดู เวลาล่วงเข้าตีห้าแล้ว จากโรงแรมห้าดาวแห่งนี้ถึงหอพักระยะทางไกลพอสมควร เธอรีบเดินออกไปหน้าโรงแรมเพราะกลัวว่าผู้ชายคนนั้นจะตื่นขึ้นมาแล้วลากเธอกลับเข้าห้อง กชอรมือสั่นขณะเปิดแอพพลิเคชั่นเรียกรถบริการ
‘เมื่อคืน อุตส่าห์ระวังตัวหลบเดนคนได้แล้ว แต่ยังถูกผู้หญิงสารเลวนั่นลากเธอไปลงนรกจนได้’
อาการมึนหัวยังคงอยู่ นั่งรอไปสักพักเธอก็คิดว่าเช้านี้คงจะไปทำงานไม่ไหว หญิงสาวจึงได้ส่งข้อความไปขอลางานกับผู้จัดการฝ่ายบุคคล พอถึงหน้าหอพักกชอรก็โผเผลงจากลง
หญิงสาวถอดเสื้อผ้าทั้งหมดโยนลงในตะกร้า หยิบเสื้อยืดคอย้วยผ้าเก่าๆ กับกางเกงขาสั้นชายบานมาสวมแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง แม้จะหลับตาแต่ไม่อาจจะเกลี้ยกล่อมตนเองให้เลิกคิดถึงภาพเหตุการณ์เมื่อคืนได้
....ครั้งแรกของเธอกับผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่ง....
ใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่กอดเธออยู่บนเตียงยังคงหลอกหลอนอยู่ในมโนสำนึก น้ำตาค่อยๆ ไหลจากหางตาทั้งสองข้าง เธอเชื่อมั่นมาตลอดว่าตนเองจะมีคนรักและมีครั้งแรกที่แสนสุขร่วมกัน แต่คืนนี้ ครั้งแรกของเธอกลับถูกกระชากหายไปกับมืดมนโสมมของชายหญิงคู่นั้น
สมองของเธอผุดคำว่าแก้แค้นออกมา กชอรกำหมัดแน่น ผู้จัดการทวีจอมสารเลวที่ชอบใช้คำพูดแทะโลมนักศึกษาฝึกงานหญิงอยู่บ่อยๆ กับผ่องพรรณ พนักงานหญิงที่ชอบเล่นหูเล่นตา
“เป็มันสองคน! ฉันไม่มีทางปล่อยไปแน่”
***************
ไรเตอร์แนะนำ...อีบุ๊กเื่ "แพ้รักประธานร้าย" วางจำหน่ายแล้ว
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjI3MzYyNSI7fQ
64K
![รักนะนายตัวแสบ [เคะท้องได้]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1589355432_81710566.webp)
