“ไม่!! ข้าไม่อยากถูกทิ้งเพราะฉะนั้น…ไม่ปล่อยเ้าค่ะ” ย้อนนึกไปถึงวันก่อนหน้านี้ หมอดูฟานอวี้ถงผู้ที่นางฝากเนื้อฝากตัวเอาไว้นั้น แสร้งทำเป็ใจดีพานางไปเลือกซื้อเสื้อผ้าสำหรับสตรี ร้านนี้อยู่ห่างจากโรงหมอดูมากกว่าพันลี้และในขณะที่นางกำลังเลือกชุดกระโปรงอยู่นั้นท่านหมอรูปงามกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย นางรอเขานานนับครึ่งชั่วยามจนรู้ตัวว่า ‘ฟานอวี้ถงทิ้งนาง!!’ ทิ้งทั้งๆ ที่คุยกันแล้วว่าจะให้นางอยู่ด้วยจนกว่าจะตั้งตัวได้ จนกว่าจะหาที่อยู่และใช้ชีวิตที่นี่ได้...แต่เขาก็ยังใจดำกล้าเอานางมาทิ้ง วันนั้นนางรีบบอกให้ท่านป้าผู้เป็เ้าของร้านนำรถม้าออกไปส่งนางถึงที่บ้านของท่านหมอดูผู้ใจร้าย ตอนแรกคิดว่าเขาจะหนีไปที่อื่น ไหนเลยจะพบเจอเขาถูกล้อมอยู่ในกลุ่มของทหาร นางจึงรีบลงจากรถม้าไปต่อว่าเขาทันทีพร้อมกับขอเบี้ยหวัดไปจ่ายค่าชุด เพราะเื่ราวหน้าร้านหมอดูนั้นชุลมุน หมอฟานจึงจ่ายค่าชุดทั้งหมดให้กับนางก่อนจะนั่งเจรจาเื่เข้าวัง ‘หลังจากวันนั้นนางก็เฝ้าจับตาดูเขาตลอดเวลา’ ไม่น่าเชื่อเลยว่าท่านหมอแม้จะรูปงามแต่กลับใจร้ายยิ่งนัก ในคืนนั้นเองที่นางตัดสินใจเกาะติดบุรุษรูปงามผู้นี้ราวกับปลิงดูดเืบวกกับใช้วิชาออดอ้อนที่ติดตัวนางจากภพเดิมมาใช้ให้เป็ประโยชน์ แม้มันอาจจะเปลืองเนื้อเปลืองตัวไปบ้างแต่นางคิดว่ามันคุ้มที่จะเสี่ยงแล้ว ภายภาคหน้าจะเป็อย่างไรค่อยแก้กันไปทีละอย่าง
ฟานอวี้ถงถอนหายใจอย่างหนักหน่วง พลางยื้อยุดแขนตนออกจากสตรีหน้าหนา แต่ยิ่งออกแรงยื้อเท่าไหร่นางก็ยิ่งเกาะแน่น ผู้คนล้วนมองมาอย่างสนใจ เขาจึงหยุดการกระทำบ้าบอนั้นเสีย ก่อนจะเดินไปหาท่านผู้คุมการสอบซึ่งก็คือท่านอาจารย์าุโร่วนหลาน “ฟานอวี้ถงคาราวะอาจารย์อาร่วน” ‘ขนาดยกมือคาราวะผู้อื่น นางก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ’ แต่เื่นี้จะให้กล่าวโทษนางมากก็ไม่ได้ ในเมื่อเขาเองเริ่มทำไม่ดีกับนางก่อน
“อืมๆ ตามสบาย” มองสตรีตัวเล็ก ใบหน้างดงามผุดผาด คำว่าล่มเมืองคงใช้ได้กับสตรีนางนี้แต่ ร่วนหลานหาได้กล่าวออกไปเพราะที่นี่คือวังหลวง ผู้ใดจะงามล้ำกว่าฮองเฮาล้วนไม่มี “นั่นฮูหยินของเ้ารึ”
“มิใช่ขอรับ” รีบปฏิเสธทันควัน
ชิงเซียนยิ้มหวาน “คาราวะท่านผู้าุโ ข้าน้อยมีนามว่าชิงเซียนเ้าค่ะ มิได้เป็ฮูหยินแต่เราอยู่บ้านเดียวกัน”
“ฮ๊า!!” อาจารย์าุโ
ชิงเซียนมองหมอดูฟานแล้วเริ่มยิ้มน้อยๆ “ข้าขออาศัยอยู่กับหมอฟานและที่ท่านเห็นข้าจับหมอฟานเอาไว้เพราะข้ากลัวว่าเขาจะทิ้งข้าไว้ที่นี่”
“ฮ๊า!!”
บุรุษหนุ่มผู้เป็หมอดูหันหน้าหนี เมื่อครู่เขาก็เพิ่งเตือนชิงเซียนไปหยกๆ เื่ะโเสียงดังแต่ไหนเลยท่านอาจารย์กลับกระทำตนเช่นนางราวกับนัดกันไว้ ‘หมดคำจะกล่าวจริงๆ’
“ที่แห่งนี้คือวังหลวง หากเขาทิ้งเ้าไว้แน่นอนว่าคงหาทางออกไปไม่พบ เอาล่ะๆ พากันไปนั่งตรงนั้นเถิด” ชี้ไปยังกระโจมใหญ่สำหรับผู้คุมสอบ มีขุนนางเกือบสิบคนนั่งอยู่ในนั้น “อีกครู่จะเปิดให้ผู้สอบเดินเข้ามานั่งประจำที่แล้ว รายชื่อและวันเวลาตกฟากอยู่บนโต๊ะของเ้า”
“ขอรับ” ฟานอวี้ถงในชุดสีขาวขลิบน้ำเงินเริ่มเดินอีกครั้ง ข้างกายเขายังคงเป็สตรีตัวน้อยที่เกาะแขนไม่ปล่อยเช่นเดิม เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผู้พบเห็นจึงมักถามเขาว่านางคือฮูหยินของเขาใช่หรือไม่...แน่ล่ะ หากมิใช่ฮูหยินเหตุใดจึงกล้าจับมือถือแขนกันได้ ‘แล้วนางไม่อายบ้างหรืออย่างไรกันนะ’
“มาแล้วรึหมอฟาน” นายกองหลานลู่ถามบุรุษหนุ่มวัยกำหนัดผู้มีความรู้เกี่ยวกับการตรวจดวงชะตา ชื่อเสียงของอีกฝ่ายโด่งดังมานานเกือบห้าปี ความเป็มาซับซ้อน แต่อีกฝ่ายนั้นหาได้กระทำตนเป็พิษเป็ภัยกับผู้ใด บวกกับความสามารถอันมากล้น อีกฝ่ายจึงถูกเรียกตัวมาเพื่อรับใช้ราชสำนักอยู่บ่อยครั้ง
“ขอรับ” ตอบรับอย่างนอบน้อมต่อผู้าุโกว่า ก่อนจะเดินไปนั่งยังฝั่งซ้ายด้านหน้าสุดของกระโจมซึ่งเป็ที่นั่งประจำ แน่นอนว่าที่นั่งนั้นมีเบาะรองสำหรับหนึ่งคน หมอดูหนุ่มฟานอวี้ถงหาได้ใส่ใจสตรีข้างกายที่กระเบียดกระเสียดตัวแนบชิดจนเกือบจะนั่งบนตักแกร่ง
นายกองหลานมองสตรีน้อยอย่างสนใจและมิวายสอบถามขึ้นมาเหมือนเช่นคนอื่นๆ “ไม่พบเพียงครึ่งปี เ้ากลับมีฮูหยินข้างกายเสียแล้ว น่าเสียดายยิ่งที่ข้ามิได้พาเ้าไปพบกับอันฉี บุตรสาวที่เพิ่งผ่านพ้นวัยปักปิ่นของข้า” สตรีตัวน้อยข้างกายของหมอดูบุรุษนั้นมีใบหน้าขาวอมชมพู ริมฝีปากบางจิ้มลิ้ม คิ้วโก่งดังคันศรเรียกสายตาเหล่าผู้คนในกระโจมได้ดีไม่เว้นแม้แต่ตัวของเขาเอง
หมอดูหนุ่มลอบถอนหายใจ ดีเท่าไหร่ที่เขามิได้เจอบุตรสาวท่านนายกองหลานผู้นี้ สตรีที่จะนำความวุ่นวายมาให้ชายผู้เป็สามีของนาง หลานอันฉี ส่วนคำถามเกี่ยวกับชิงเซียน เขาเองได้ตอบมันมาั้แ่ก้าวขาเข้าวังหลวงแล้วกระมัง “หาใช่เช่นนั้นขอรับ” ขยับแขนออกจากการเกาะกุม “ปล่อยก่อน ข้าต้องตรวจดวงชะตา” พยายามทำใจเย็น
ชิงเซียนยอมปล่อยชายเสื้อนั้นตามคำสั่งเพราะนางเองก็นั่งกับเขา จะเดินจะเหินไปไหนย่อมมองเห็น ‘แต่ใช่ว่าจะวางใจได้’ “เสร็จแล้วจับได้ใช่หรือไม่เ้าคะ” เงยหน้ามองบุรุษรูปงามพร้อมกับกระพริบตาปริบๆ หวังให้อีกฝ่ายพยักหน้าหรือทำสิ่งใดก็ได้ที่มิใช่ขับไล่นาง
3K
