เกิดใหม่กับระบบ คนขับราคะ

“หล่อเหมือนกันนี่หว่า...” ผมยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ พร้อมชุดออกกำลังกายไนกี้ทั้งตัว แม้แต่ถุงเท้าคู่ละห้าร้อย ที่เมื่อก่อนคิดว่าคงไม่มีวันได้ใส่ แต่ตอนนี้ผมกลับสวมมันอยู่

ผมเดินออกมาจากห้องน้ำพอดีกับที่คุณเอมก้าวออกมาจากห้องน้ำหญิง เธออยู่ในชุดออกกำลังกายไนกี้ทั้งตัวสีดำเช่นเดียวกับผม

แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือสปอร์ตบรารัดรูปที่โอบรับส่วนโค้งเว้าของหน้าอก ร่องอกที่เผยให้เห็น ทำให้ผมเผลอกลืนน้ำลายเล็กน้อย เอวของเธอคอดราวกับถูกขีดเส้นไว้ กางเกงเลกกิ้งขาสั้นครึ่งน่องยิ่งขับให้เรียวขาดูยาวและได้รูป

“ไปกัน...” เธอบอกผมพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะยื่นขวดน้ำเกลือแร่ให้ผมหนึ่งขวด เห็นได้ชัดว่าเธอตั้งใจซื้อมาสองขวดเพื่อแบ่งให้กับผม

ระหว่างที่เราเดิน ผมเอ่ยถามเธอ “พี่...ฝึกตามตารางไหมครับ”

“ใช่... วันนี้ตั้งใจจะฝึกขากับอก” เธอตอบอย่างสบาย ๆ ก่อนหันมามองผม “แล้วคุณล่ะ มีตารางอยู่แล้วหรือเปล่า”

“ไม่ครับ ผมไม่ได้เข้าฟิตเนสมาสักพักใหญ่แล้ว”

“งั้นก็ดีเลย จะได้ฝึกด้วยกัน”

จากนั้นเธอเดินนำผมไปโซนที่มีอุปการณ์ออกกำลังที่เป็นดัมเบล ยางยืดและอื่นๆ เธอบอกกับผม วอร์มก่อน ค่อยไปเล่นจริง 

ผมหยิบยางยืดมาแล้วยืดวอร์ม บางครั้งก็ยืดตามคุณเอม 

พวกเราทั้งสองยืดเหยียดกันอยู่สักพัก ก่อนจะเดินไปยังเครื่องเล่นที่เป็นบาร์เบล“ฝึกอกก่อน ดีไหมแล้วค่อยฝึกขาเดี๋ยวจะไม่มีแรง”

“ได้หมดเลยครับ”

จากนั้นเธอก้าวไปหยิบแผ่นเหล็กกลม น้ำหนักข้างละห้ากิโลกรัม ใส่เข้ากับแกนบาร์เบลอย่างคล่องแคล่ว เสียงเหล็กเสียดสีกัน แกร๊ก ก่อนที่เธอจะนั่งลงบนม้านั่งยาว แล้วเอนกายลงอย่างมั่นคง

สองมือของเธอเอื้อมขึ้นจับคานเหล็กเหนือหน้าอก ปรับองศาแขนเล็กน้อยเพื่อหามุมที่เหมาะสม แล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ดันบาร์เบลขึ้นเหนืออกด้วยแรงที่มั่นคง

เธอดันคานขึ้นแล้วลดลงซ้ำไปมาหลายครั้งเป็นจังหวะ

ทว่าสายตาผมก็อดไม่ได้ที่จะไม่มอง ร่องอกของเธอที่เผยอขึ้นและบีบเข้าหากันตามการขยับของกล้ามเนื้อ จนเหงื่อเริ่มซึมออกมาจากผิวเนียนๆ ของเธอ

เมื่อเธอทำตามจำนวนครั้งที่ต้องการจนครบ เธอก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูด "ถึงตาคุณแล้ว" เธอพูดพลางส่งยิ้มให้ผม ผมสอดตัวลงไปนอนใต้คานเหล็กตามที่เธอทำเมื่อครู่ 

ไม่กี่วินาทีต่อมา เธอก็เดินเข้ามาใกล้ผม จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเหงื่อปนกับน้ำหอมจาง ๆ มือเรียวของเธอยื่นมาจับแขนผม ก่อนจะขยับตำแหน่งเล็กน้อย

“ไม่ใช่แบบนั้น…ต้องจับแบบนี้” เธอบอก น้ำเสียงนิ่งแต่แฝงด้วยความใส่ใจ

ปลายนิ้วของเธอแตะที่มือผม พลางกดเบา ๆ ราวกับกำลังบอกวิธีที่ถูกต้อง จากนั้นเลื่อนมาจับท่อนแขนเพื่อปรับองศา กล้ามเนื้อผมเกร็งขึ้นโดยไม่รู้ตัว แค่สัมผัสเพียงนิดเดียวกลับทำให้หัวใจเต้นแรงเกินกว่าที่คิดไว้

“ตรงนี้…ใช่แล้ว แบบนี้แหละ” เธอเอ่ยย้ำ พร้อมพยักหน้าเล็กน้อย

ผมได้แต่พยักหน้าตาม ก่อนจะออกแรงดันคานเหล็กขึ้นลง พวกเราผลัดกันเล่นอยู่พักใหญ่จนมาถึงรอบสุดท้าย รอบนี้เธอตัดสินใจเพิ่มน้ำหนักเป็นสามสิบกิโล ก่อนจะหันมาบอกให้ผมช่วยซัพพอร์ต

ผมยืนประจำตำแหน่งอยู่เหนือศีรษะของเธอ มือจับคานเหล็กไว้เตรียมพร้อม เธอนอนราบลงบนม้านั่ง หายใจเข้าลึก มือเรียวจับบาร์แน่น แล้วออกแรงยกขึ้นจากแท่น

กล้ามแขนและแผ่นอกของเธอเกร็งแน่นขณะออกแรงดันบาร์เบล ส่วนผมที่ยืนอยู่เหนือศีรษะก็คอยประคองคานเหล็ก เผื่อว่าเธอจะหมดแรงเมื่อไหร่ ผมจะได้ช่วยดึงขึ้นทันที

แต่ถึงจะพยายามจดจ่อกับหน้าที่ สายตาของผมก็ใช่ว่าจะอยู่นิ่งนัก... บางครั้งเผลอมองไปที่หน้าอกที่กระชับแน่น บางครั้งก็เลื่อนไปยังช่วงสะโพกที่ขยับไปตามแรงกดของขา หรือไม่ก็ต่ำลงไปกว่านั้นโดยไม่ตั้งใจ 

“อย่ามัวแต่สนใจอย่างอื่นจนลืมตัวล่ะ” เธอเอ่ยขึ้นระหว่างออกแรงดันบาร์ สีหน้าดูเคร่งเครียดเหมือนใกล้หมดแรงเต็มที

ผมรีบตั้งสติ กลับมาจดจ่อกับหน้าที่ ก่อนจะออกแรงช่วยประคองบาร์เบลขึ้นเล็กน้อย “อีกนิดเดียวครับ...”

เสียงหอบหายใจของเธอดังถี่ขึ้น แขนที่สั่นน้อย ๆ พยายามดันบาร์ขึ้นตามแรงของผม

จนในที่สุดเธอก็จบเซ็ตได้สำเร็จ หลังจากพักหายใจเล็กน้อย พวกเราก็เปลี่ยนไปฝึกท่าขาต่อ กว่าจะเสร็จแต่ละท่าก็เล่นเอาเหงื่อชุ่มไปทั้งตัว ผมที่ไม่ได้ออกกำลังกายมานานก็แทบแย่เหมือนกัน

สุดท้ายเรามาปิดท้ายด้วยการคาร์ดิโอบนลู่วิ่ง ตอนนี้เวลาเกือบบ่ายสอง ผมเหลือบตามองนาฬิกาที่ผนังขณะสลับจังหวะวิ่งกับเดิน

ท่ามกลางเสียงเพลงจากหูฟังที่คุณเอมใส่อยู่ แต่แล้วอยู่ ๆ เธอก็ถอดหูฟังข้างหนึ่งออก ก่อนเอ่ยถามผม

“คุณวายุ...” เธอหยุดเล็กน้อยเหมือนจะให้ผมตั้งใจฟัง “คุณทำงานขับรถเป็นงานหลักเหรอ”

“อืม...ก็ประมาณนั้นครับ ทำไมเหรอครับ” ผมตอบพลางหอบหายใจเล็กน้อย

“ก็เห็นคุณยังอายุน้อย นึกว่าทำเป็นงานพาร์ทไทม์ซะอีก

“มันจำเป็นน่ะครับ” ผมหันไปตอบเธอ แต่ในจังหวะนั้นเองสายตากลับเผลอเลื่อนไปมองหน้าอกของเธออีกครั้ง มันสั่นไหวเล็กน้อยตามแรงก้าวที่เธอวิ่งอยู่

ผมพยายามเบือนสายตาหนี แต่ก็อดเหลือบมองเป็นระยะ ๆ ไม่ได้ จนกระทั่งเธอยกมือขึ้นมาดึงสปอร์ตบราปรับเข้าที่ ทว่ากลับยิ่งทำให้ร่องอกของเธอเด่นชัดขึ้นกว่าเดิม

“เธอตั้งใจหรือเปล่านะ...” ผมพึมพำในใจ ขณะพยายามเบือนสายตาหนี แต่ก็ไม่อาจห้ามความคิดตัวเองได้ แต่ไม่ว่าจะยังไง เธอก็ไม่ได้ห้ามอยู่แล้ว

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าผมตัดสินใจไม่ผิดเลยที่มาฟิตเนสกับเธอวันนี้ มันไม่ใช่แค่การได้ออกกำลังกาย แต่ยังเหมือนได้อาหารตาไปด้วย การได้ใกล้ชิดกับเธอ...สาวสวยในวัย 43 มันทำให้หัวใจของผมเต้นแรงไม่หยุดจริง ๆ

“หรือว่าจะลองใช้สกิลไว้วางใจกับเธอดี...ตอนนี้สกิลก็พร้อมใช้งานแล้ว” ผมแอบคิดในใจ “อีกอย่าง เธอก็ดูเหมือนอยากจะสนิทกับเราอยู่แล้ว แต่คงต้องรอดูท่าทีไปก่อน ถ้าจะใช้จริง ๆ ก็คงต้องเลือกสถานที่และเวลาที่เหมาะกว่านี้”

ผมถอนหายใจเบา ๆ พลางเหลือบมองเธอที่กำลังวิ่งอย่างสบายใจ

“ว่าแต่...ระดับความสนิทนี่..มันต้องขนาดไหนกันนะ ถึงจะเพิ่มขึ้น ระบบก็ไม่เห็นจะบอกอะไรไว้ชัดเจนเลย หรือเราต้องชวนคุย ชวนทำอะไรให้มากกว่านี้นะ... แต่ใครจะกล้าขนาดนั้นล่ะ พึ่งเจอกันเมื่อเช้านี้เอง” ผมแอบยิ้มกับความคิดของตัวเอง

ทันใดนั้นเอง ข้อความจากระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[คุณได้รับสกิล หัวใจสิงห์]

[คำอธิบาย: หากคุณใช้สกิลนี้ คุณจะมีความกล้าเผชิญหน้ากับสิ่งที่คุณกลัวได้ รวมไปถึง เพิ่มความมั่นใจในตัวของคุณ]

“ห๊ะ...ใช้ไงเนี้ย”