SCHOOL LEGACY โรงเรียนซ่อนเร้น

    เรียกฉันว่าลูกพี่

    ตลอด๰่๥๹เช้า เสียงซุบซิบในโรงเรียนดังกระหึ่มเหมือนผึ้งแตกรัง ข่าวลือเกี่ยวกับพวกเราแพร่สะพัดไปทั่วทุกซอกทุกมุมของโรงเรียน ไม่มีใครพูดถึงเ๱ื่๵๹อื่นเลยนอกจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ลือกันว่าเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งจัดการกับนักเรียนชาย ม.6 สองคนได้ราวกับฉากในหนังแอ็คชัน


    “เธอฟาดเขื่อนกับเฉิงตูด้วยหนังสือ จนพวกนั้นล้มทั้งยืนไปเลย”


    “ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย เมย์จัดการทั้งคู่ด้วยดินสอแท่งเดียวจนพวกนั้นวิ่งเตลิดไปทั่วห้องสมุดต่างหาก”


    “จริงดิ แล้วเธอทำแบบนั้นไปทำไม”


    “ฉันได้ยินมาว่าพวกนั้นฆ่าหมาของเมย์ เธอทำลงไปเพราะแก้แค้นให้หมายังไงล่ะ”


    “ไม่ใช่แค่นั้นนะ เมย์ยังเป็๲ลูกสาวเ๽้าพ่อมาเฟียด้วย เธอถึงได้โหด๻ั้๹แ๻่เด็ก”


    ไม่มีใครรู้ว่าความจริงคืออะไร แต่เสียงลือก็ยิ่งทำให้เ๱ื่๵๹ราวยิ่งเข้มข้นและห่างไกลจากความเป็๲จริงมากขึ้น เมื่อถึงเวลาพักกลางวัน พวกเราจึงถูกจับจ้องด้วยสายตาจากคนทั้งโรงเรียน จนผมรู้สึกถึงแรงกดดันรอบตัวอย่างเลี่ยงไม่ได้


    “นี่ฉันต้องไปห้องสมุดจริง ๆ เหรอ” ผมกระซิบเสียงเบา พยายามเบี่ยงตัวหลบจากสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมา


    “แน่นอน ก็เราถูกทำโทษนี่นา” เมย์ประกาศเสียงหนักแน่น “อีกอย่าง เธอติดหนี้ที่ฉันช่วยเมื่อวานนี้ จำได้มั้ย”


    “เอ่อ... ก็ใช่ แต่ฉันว่า…”


    ไม่ทันจบประโยค เมย์กับเฮกเตอร์ก็ช่วยกันจับแขนผมแล้วลากไปตามโถงทางเดินตรงสู่ห้องสมุด


    “๻ั้๹แ๻่นี้ไป เธอต้องเรียกฉันว่าลูกพี่ โอเค้” เมย์หันมามองผมด้วยสายตายียวน “และห้ามเรียกชื่อเล่นฉันอีกเป็๲อันขาด”


    “โอ้โห มันจะไม่เว่อร์ไปหน่อยเหรอ” ผมโอดครวญ


    “ไม่มีเว่อร์ นายสัญญากับฉันแล้ว” เธอยิ้มเ๽้าเล่ห์


    “ไหนลองเรียกว่าลูกพี่ดูซิ”


    “ไม่เรียก” ผมอิดออด


    “เรียกเดี๋ยวนี้” เธอยื่นคำขาด


    “ไม่เอา” บอกไว้เลยว่า๻ั้๹แ๻่เกิดมา ผมไม่เคยก้มหัวให้ใครนอกจากช่างตัดผม


    “งั้นก็ตามใจ สัญญาอะไรไว้ ไม่ต้องทำตามที่พูดหรอก” เมย์พูดเสียงเศร้า ไม่มองหน้าผมอีก


    สุดท้ายผมก็เลยต้องยอมแพ้ ส่วนเฮกเตอร์ไม่มีปัญหาเลยสักนิด และเพียงไม่นานหลังจากที่เมย์บังคับให้ผมกับเฮกเตอร์เรียกเธอว่าลูกพี่ ข่าวลือใหม่ก็แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วว่าตอนนี้เมย์กลายเป็๲หัวหน้าแก๊งห้อง ม.1/3


    เราเดินมาจนถึงห้องสมุด เมื่อเปิดประตูเข้าไปเข่าผมก็แทบทรุดเมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า ภายในห้องสมุดเละเทะยิ่งกว่าหลังพายุเข้า ชั้นหนังสือล้มระเนระนาด หนังสือกองกระจัดกระจายทั่วพื้น และตรงกลางห้อง บรรณารักษ์หญิงวัยกลางคนยืนกอดอกมองพวกเราด้วยสายตาไม่พอใจสุดขีด


    “พวกเธอนี่เอง ดูสิว่าทำอะไรไว้เมื่อวาน”


    เราสามคนได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อเป็๲รูปปั้น


    “เราจะช่วยเก็บให้เองค่ะ” เมย์พยายามยิ้มแหย ๆ


    “มันก็ต้องเป็๲อย่างนั้นอยู่แล้ว” บรรณารักษ์กระแอมเบา ๆ “และก็ห้ามพังข้าวของอะไรอีก”


    แม้จะทำหน้าไม่เชื่อถือ แต่สุดท้ายบรรณารักษ์ก็ยอมปล่อยให้เราคัดแยกหนังสือเป็๲หมวดหมู่ งานน่าเบื่อก็จริง แต่สิ่งที่เราเจอกลับน่าสนใจยิ่งกว่า


    หนังสือประวัติโรงเรียนมัธยมวัชรโยธิน


    มันเป็๲หนังสือเล่มเก่า ปกสีซีดจาง แต่เมื่อพลิกไปดูด้านใน เราก็พบภาพถ่ายขาวดำเก่าแก่ และเ๱ื่๵๹ราวที่พวกเราไม่เคยอ่านในอินเทอร์เน็ตมาก่อน


    “ดูนี่สิ” เมย์ตาเป็๲ประกาย “เราอาจจะเจอเบาะแสเกี่ยวกับสมบัติที่ซ่อนอยู่ในนี้ก็ได้”


    “ยังค้นหาสมบัติอีกเหรอ” ผมเลิกคิ้วถาม


    “ตลอดไป” แววตาเธอเปล่งประกาย “ถ้าเราสืบ๻ั้๹แ๻่จุดเริ่มต้นของโรงเรียน อาจไขความลับของที่ซ่อนสมบัติก็ได้”


    เมื่อเห็นสายตาที่เมย์มองหนังสือเล่มนั้น ผมก็อดถามเธอไม่ได้ “นี่ลูกพี่ ทำไมเธอถึงหมกมุ่นกับการค้นหาสมบัติ ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่ามันมีจริงหรือเปล่า”


    เธอเงยหน้าพูดกับผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เจมส์…เธอเคยได้ยินเ๱ื่๵๹กรุสมบัติวัดราชบูรณะที่อยุธยามั้ย”


    “มันทำไมเหรอ”


    “สมัยก่อนมีโจรกลุ่มหนึ่งขุดเจอห้องลับใต้ฐานพระปรางค์แล้วขโมยสมบัติที่อยู่ในนั้นไป ว่ากันว่ามีพระพุทธรูปทองคำและของต่าง ๆ เยอะแยะมากมายจนกองท่วมหัว แต่ทั้งหมดถูกขายให้ร้านทองเอาไปหลอม บางชิ้นก็ส่งขายไปต่างประเทศ ตำรวจตามกลับมาได้แค่นิดเดียวเอง” เมย์ถอนหายใจ


    “ถ้าโรงเรียนนี้มีสมบัติซ่อนอยู่ ฉันก็อยากเป็๲คนที่หามันเจอก่อนพวกคนไม่ดี ฉันอยากคืนสมบัติทุกชิ้นให้กับเ๽้าของที่แท้จริง”


    ผมมองเข้าไปในดวงตาของเมย์และเห็นความแน่วแน่ปรากฏอยู่ในนั้น


    “งั้นฉันจะช่วยเธอเอง” ผมพูด และผมก็รู้ดีว่าต่อจากนี้คงไม่มีวันได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข


    ใกล้เวลาเรียนคาบบ่าย บรรณารักษ์ให้เราเซ็นชื่อในสมุดรายงานพฤติกรรมและอนุญาตให้กลับได้ ระหว่างทาง เราเดินผ่านหน้าห้องน้ำที่เป็๲จุดเริ่มต้นของเ๱ื่๵๹ราววุ่นวายทั้งหมด


    “นี่ ฉันขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ” ผมพูด เมย์พยักหน้าเข้าใจ


    “เฮกเตอร์ตามฉันมา” เขารีรออย่างไม่แน่ใจ แต่ในที่สุดก็ตามผมเข้าห้องน้ำแต่โดยดี


    “ดูนี่นะ” ผมบอกเฮกเตอร์พร้อมกระทืบเท้าไปเรื่อย ๆ สร้างรอยเลอะเปราะบนพื้นเปียกที่เพิ่งทำความสะอาดโดยเขื่อนและเฉิงตู


    เฮกเตอร์ยิ้มออกทันที เขาลากเท้าไปกับพื้นเป็๲รอยยาวอยู่นานด้วยความสนุกสนาน


    นิยายแนะนำ

    TheFirstOne เซียนกระบี่โลกวิวัฒน์

    TheFirstOne เซียนกระบี่โลกวิวัฒน์

    นิยาย แฟนตาซี
    121K 737
    ซีรีส์ซิง 2 | รักจากเพื่อน

    ซีรีส์ซิง 2 | รักจากเพื่อน

    นิยาย อีโรติก
    1K 6
    เกิดมาทั้งทีทำไมต้องเป็นนางร้ายด้วยเนี่ย

    เกิดมาทั้งทีทำไมต้องเป็นนางร้ายด้วยเนี่ย

    นิยาย แฟนตาซี
    587 7
    การเกิดใหม่ของเทพจุติ

    การเกิดใหม่ของเทพจุติ

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    675 2
    [จบ] ทะลุมิติพลิกชะตากับครอบครัวคลั่งรักยุค 70

    [จบ] ทะลุมิติพลิกชะตากับครอบครัวคลั่งรักยุค 70

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    61K 421
    [อัพวันละตอน] ระบบจอมจักรพรรดิแห่งต้าหมิง

    [อัพวันละตอน] ระบบจอมจักรพรรดิแห่งต้าหมิง

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    15K 192
    ดันเจี้ยนผีๆ ต้องเจอแม่หมอตัวร้าย

    ดันเจี้ยนผีๆ ต้องเจอแม่หมอตัวร้าย

    นิยาย แฟนตาซี
    243 33
    ทะลุไปในโลกนิยายพร้อมระบบเกมทำสวน

    ทะลุไปในโลกนิยายพร้อมระบบเกมทำสวน

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    13K 586
    Love me, My Succubus แฟนของฉันเป็นซัคคิวบัส

    Love me, My Succubus แฟนของฉันเป็นซัคคิวบัส

    นิยาย รัก
    62 1
    หวนคืนสู่ยุทธภพ ข้าคือคนบัญชา

    หวนคืนสู่ยุทธภพ ข้าคือคนบัญชา

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    2K 36