กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

    ตอนที่ห้าสิบห้า Power of friendship

    ตอนที่ห้าสิบห้า Power of friendship

    พลังมิตรภาพนั้นหลายคนอาจจะดูถูกแต่ความเป็นจริงคือการมีพวกมากนั้นได้เปรียบกว่าตัวคนเดียวอยู่แล้วคนที่เคยยกพวกไล่ตีคนอื่นจะเข้าใจได้ดีกว่ากันในเรื่องนี้

    หากเรามีคนมากกว่าเราจะไล่ตีหัวโรงเรียนคู่อริได้

    ส่วนตอนที่เราอยู่คนเดียว โรงเรียนคู่อริไล่ตามเรามาเราก็ต้องหนี นั่นคือสัจธรรมของชีวิต

    แน่นอน ในโลกของมนุษย์ปรกติคนมีความสามารถไม่ต่างกันมากนัก เราสามารถคำนวณผลแพ้ชนะได้อย่างแน่นอนหากจำนวนมากเกินกว่าที่ความสามารถส่วนบุคคลจะกลบความแตกต่างได้

    ส่วนโลกเวทย์เนหือธรรมชาติ

    ในซี่รี่ย์ที่ผมดู พยายามแก้ตัวว่าหน่วยswat ยังไม่สามารถทลายรังของแวมไพร์ได้สำเร็จเพราะแวมไพร์เคลื่อนไหวเร็วมาก

    แต่แวมไพร์ทำอย่างไรถึงไม่หักคอวิลโล่และคุณโธมัสที่ร่างกายยังเป็นมนุษย์ธรรมดาก็ยังเป็นปริศนาอยู่

    มีการพยายามแถในเรื่องว่าแวมไพร์ไม่ฆ่ามนุษย์ทันที เพราติดนิสัยชอบทำให้เยหือ่หวาดกลัวก่อนที่จะฆ่ามากกว่ามันคือความสนุกอย่างหนึ่งของแวมไพร์ที่ต้องการอาหารที่มีรสชาติอร่อยกว่าธรรมดา

    มนุษย์ที่หวาดกลัวความตายคือรสชาติที่อร่อยที่สุดสำหรับแวมไพร์บางจำพวก

    แต่ละ”แคลน”ของแวมไพร์บ้างก็ชอบความกลัวบ้างก็ชอบความสิ้นจหวัง บ้างก็ชอบราคะ

    อารมณ์ของมนุษย์คือเครื่องปรุงของแวมไพร์นั้นๆมนุษย์เป็นแค่เพียงอาหารและสัตว์ในฟาร์มด้วยซ้ำในไทม์ไลน์โลกอนาคตบางไทม์ไลน์

    และ..

    “เฮ้อฉันไม่แนะให้เอาคนธรรมดามาเกี่ยวข้องหรอกนะ มันไม่ใช่การเล่นสนุกของเด้กแต่มันคือการเสี่ยงชีวิตเพื่อนหน้าที่ของเรา”

    คุณโธมัสกล่าวอย่างเคร่งเครียดหลังจากหยุดหัวเราะแล้ว

    ผมถอนหายใจ

    “กับคนบางคนเป็นเรื่องส่วนตัวครับแอนนามาเกี่ยวข้องเพราะสายเลือด วิลโล่เพราะมิตรภาพกับแอนนาส่วนคุณโธมัสเองอาจจะเป็นเพราะหน้าที่และความผูกพัน แต่อาจารย์ดมิธรี่หากไม่ต่อสู้ก็เป็นเพียงแค่เหยื่อกับพวกปีศาจไปแล้วล่ะครับ”

    ผมชักคิดแปลกๆในใจ ทางเทคนิคมันมีคนไม่เกี่ยวข้องมากกว่าที่คิดจนผมคิดว่า หากรวบรวมคนที่เป็นเหยื่อของแวมไพร์มาเข้ากลุ่มร่วมกันปราบแวมไพร์ล่ะก็ เราคงสามารถตั้งเป็นกองทัพได้เลย

     

    “แอนดรูว์กับแฮงก์คือเพื่อนผมผมไม่อยากให้พวกเขาต้องกลายเป็นเหยื่อ พวกเขาควรจะได้รู้ไว้คอยระวังตัวและไม่ไปติดกล้องในห้องเปลี่ยนเสื้อของเชียร์ลีดเดอส์ในเวลากลางคืน..”

    แอนนากับวิลโล่และเทเลอร์จ้องผมตาเขียว

    “เออ..นั่นก็เป็นเรื่องที่ผมจะห้ามไม่ให้พวกเขาทำแต่เจ้าสองตัวนั่นบ้าบอมากพอที่จะทำแน่นอนดังนั้นให้เจ้าพวกนั้นรู้ตัวก่อนและไม่ทำเรื่องบ้าบอก็จะดีที่สุดครับคุณโธมัส”

    คุณโธมัสเช็ดแว่นและถอนหายใจ

    “ท่าทางชั้นคงต้องเสนอเรื่องการปรับปรุงการรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนกับท่านผู้อำนวยการบ้างแล้ว”

    ผมพยักหน้า

    คนโดนแวมไพร์ฆ่าในโรงเรียนไปเป็นสิบไม่มีใครสนใจพอบอกว่ามีคนเอากล้องมาส่องในห้องแต่งตัวเชียร์ลีดเดอส์ผู้หญิงเลยคิดแบบมนุษย์ปรกติที่ควรจะเพิ่มการรักษาความปลอดภัยขึ้นมาทันทีประทับใจจริงๆให้ตายเถอะ

    คล้ายกับเรื่องกลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy ที่คุณอ่าน