เมื่อเดินเข้าห้องจัดเลี้ยงมามองหาเ้านายไม่นานก็พบเขายืนคุยอยู่กับผู้หญิงกลุ่มหนึ่งคนหนึ่งนั้นฉันได้พูดคุยด้วยแล้วคือคุณนิสานั่นเองอีกสองคนน่าจะเป็ผู้หญิงที่ฉันได้ยินเสียงในห้องน้ำแน่นอน
“มาแล้วเหรอคุณ” คุณอย่างนั้นเหรอ คุณคีรีเดินมาหาฉันทันทีที่เห็นว่าฉันเดินเข้ามา
“ค่ะ” ฉันยิ้มให้เขาเล็กน้อย
“ผมขอตัวก่อนนะครับ”คุณคีรีโอบเอวฉันให้รีบเดินออกมาจากวงสนทนานั้นทันทีถึงจะไม่ชอบใจที่เขาทำรุ่มร่ามกับฉันแบบนี้แต่ก็ไม่อยากฉีกหน้าเขาจึงปล่อยเลยตามเลย
“คุณไปไหนมา” เขาถามฉันทันทีที่พาฉันมานั่งที่โต๊ะ
“ไปเข้าห้องน้ำมาค่ะ”
“อยู่ใกล้ๆผมไว้”
“รับทราบค่ะ” หลังจากที่เรานั่งไม่นาน งานเลี้ยงก็เริ่มขึ้นคุณคีรีให้ความสนใจกับคนบนเวทีมากทีเดียว ฉันนั่งเก็บข้อมูลภายในงานรอบๆผู้บริหารหลายคนที่มางานในวันนี้มีคนที่ฉันรู้จักอยู่บ้าง เพราะบริษัทของเราเคยเชิญพวกเขามาร่วมงานเลี้ยงหลายครั้งฉันเลยมีโอกาสได้พูดคุยกับคนรู้จักบ้างคุณคีรีเองก็พูดคุยกับผู้บริหารหลายคนที่ฉันไม่รู้จักและไม่ลืมแนะนำฉันให้ทำความรู้จักกับพวกเขาเ่าั้ด้วย
“ที่แท้ก็แค่เลขา” ฉันได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยขึ้นขณะเดินไปตักผลไม้ที่โต๊ะที่จัดอาหารและเครื่องดื่มไว้บริการแขกที่มาร่วมงาน
“เธอกันยัยนั่นให้ฉันหน่อยสิหญิง วันหลังฉันจะช่วยเธอเื่คุณเสกนะวันนี้เธอช่วยฉันก่อน”
“อย่าลืมคำพูดตัวเองนะริต้า”
“ไม่ลืมแน่นอน” ฉันรีบหันหลังหลบผู้หญิงสองคนนั้นทันทีฉันมองตามเธอก็เห็นว่าเดินเข้าไปหาคุณคีรีแล้ว
“มองอะไรอยู่เหรอครับ” เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังอยู่ข้างฉันฉันหันตามเสียงเขาก็พบว่าเป็คุณเสก ลูกชายคนโตของคุณภูมิเ้าของงานนั่นเอง
“สวัสดีค่ะคุณเสก” ฉันทักทายลูกชายเ้าของงาน
“คุณรู้จักผมด้วยเหรอ ผมคิดว่าเราไม่เคยเจอกันมาก่อนนะสาวน้อย”
“เราไม่เคยพบกันมาก่อนค่ะ แต่ฉันรู้จักคุณค่ะ ลูกชายคนโตของบีพีคอร์ป พี่ชายของคุณนิสา”
“แล้วคุณคือ.......”
“ฉันชื่อกีรติ เป็เลขาของคุณคีรีค่ะ”
“คุณนั่นเอง คนพูดถึงคุณทั่วงานเลยนะสาวน้อยบอกว่าเลขาของนายทิวเป็ผู้หญิงสวยน่าดู แล้วก็เป็จริงอย่างที่คนพูดกัน”
“ขอบคุณค่ะ”
“อยู่นี่เองพี่เสก ผมเดินหาตั้งนาน” เสียงของคุณคีรีดังอยู่ด้านหลังของฉัน
“เดินหาเหรอ ไม่ใช่มั้งพี่เห็นนายคุยอยู่กับสาวๆ ไม่ได้ว่างเลยนี่”
“รู้จักกันแล้วใช่ไหมครับ ตามผมไปลีฟวิ่งคลับนะพี่ ผมขอล่วงหน้าไปก่อนนะ”พูดจบคุณคีรีก็จับมือฉันแล้วพาออกมาจากงานทันทีฉันได้แต่ก้มหน้าขอโทษกับการกระทำที่เสียมารยาทของเขา
“ปล่อยมือฉันนะคุณคีรี” ฉันบิดข้อมือออกจากมือกาวของเขายิ่งฉันยื้อเขายิ่งกำแน่นขึ้น
“ผมก็ไม่ได้อยากจับมือคุณหรอกน่าคุณไม่เห็นหรือไงว่าสองสาวนั่นตามติดผมขนาดไหน ถ้าไม่สลัดให้หลุดตอนนี้คืนนี้ผมไม่รอดแน่”เขาเดินขึ้นไปนั่งบนรถพร้อมกับติดเครื่องยนต์กดดันฉันให้รีบขึ้นรถ
“พวกเธอสวยออกนะคะ คุณไม่ชอบพวกเธอเหรอ”ฉันพูดขณะที่พยายามดึงตัวขึ้นนั่งบนรถของเขา
“ไม่ชอบ” ตอบฉันจบเขาก็เร่งเครื่องรถออกจากโรงแรมทันที
“ฉันได้ยินว่าคุณจะไปคลับเหรอคะ”
“ทำไม จะไปด้วยหรือไง”
“คุณแม่คุณ.... ท่านไม่อยากให้ไปค่ะ”
“แล้วยังไงคุณจะห้ามผมเหรอ”
“ไม่ค่ะ”
“แล้วถามทำไม”
“ฉันจะไปด้วยค่ะ”
“จะไปทำไม ผมไม่ได้ไปทำงาน”
“ฉันทราบค่ะ”
“แล้วคุณจะไปทำไม”
“จะไปเฝ้าคุณค่ะ”
“เป็หมาเหรอ”
“เปล่าค่ะ”
“ผมไม่ให้ไป”
“ฉันต้องทำหน้าที่ค่ะ”
“หน้าที่อะไร ผมจะไปเที่ยว คุณจะต้องไปทำหน้าที่อะไรที่นั่น”
“ฉันยังไม่ได้คิดค่ะ”
“พูดอะไรออกมา เพี้ยนหรือเปล่า”
“คุณคงจะทราบดีอยู่แล้ว ว่านอกจากมาเป็เลขาให้คุณ ฉันต้องดูแลคุณด้วยเื่ภาพลักษณ์น่ะค่ะ เื่เที่ยวของคุณด้วย คุณนาราท่านกำชับฉันไว้”
“ผมบอกว่าผมอยากให้คุณมาดูแลผมเื่อื่นด้วยหรือไง”
“ไม่ได้บอกค่ะ”
“ใช่ไง ผมไม่เคยบอกให้คุณมาดูแลผมเื่พวกนี้ แล้วคุณจะมายุ่งทำไม”
“ฉันไม่ได้อยากยุ่งเื่ของคุณนะคะฉันแค่ต้องดูแลให้คุณอยู่ในกรอบศีลธรรมอันดีค่ะ”
“ศีลธรรมบ้าบออะไร ผมไม่ได้ไปล่วงละเมิดใครหรือว่าไปยุ่งกับผู้หญิงของคนอื่นสักหน่อย คุณจะมาดูแลอะไร”คุณคีรีพูดเสียงดังจนฉันต้องย่นคอหนีอย่างหวาดกลัว เขาคงจะไม่บีบคอฉันหรอกนะ
“แต่คุณแม่คุณอยากให้คุณเลิกเที่ยวกลางคืนนะคะ ท่านกำชับฉันมาแล้ว”ฉันข่มความกลัวพูดออกไป ถึงแม้ว่าเขาจะโกรธอีกก็ตาม
“ท่านกำชับคุณ แล้วผมต้องยอมให้คุณบงการเื่ส่วนตัวของผมขนาดนี้หรือไง”
“ไม่ใช่ค่ะ ฉันไม่ได้อยากบงการคุณนะคะ ฉันแค่ต้องทำหน้าที่ที่คุณแม่คุณมอบหมายเท่านั้น”
“หรือว่าคุณ.... อยากตามไปคุยกับพี่เสกเมื่อกี้ผมคงเข้าไปขัดจังหวะคุณกับพี่เสกสินะ” นี่เขากำลังคิดเื่บ้าบออะไรกันฉันนี่นะชอบคุณเสก
“ไม่ใช่นะคะ ฉันกับคุณเสกแค่พูดคุยทักทายกันเท่านั้น”
“ชอบผู้ชายแบบพี่เสกล่ะสิ ที่กรุงเทพคงไม่มีอย่างนี้ ไม่ใช่สิคงเพราะมัวยุ่งอยู่กับพี่ทิวา”
“ฉันไม่ได้ชอบคุณเสกค่ะ” ฉันรู้สึกโมโหที่เขาเอาแต่ใส่ความฉันนี่ไม่ใช่เื่จริงสักนิด ฉันไม่ได้ชอบคุณเสกซะหน่อยทำไมเขาไม่ยอมเชื่อฉัน
“ผมไม่เชื่อคุณหรอก ลงไปจากรถผมได้แล้ว รีบขึ้นไปนอนซะ อย่ามากวนใจผม”คุณคีรีเอ็ดฉันเสียงเขียว นี่เป็ครั้งแรกที่เขาดุฉันขนาดนี้
“แต่ว่าคุณคีรีคะ”
“จะลงไปดีๆหรือจะต้องให้ผมอุ้มคุณลง”
“ไม่ต้องอุ้มค่ะ ฉันลงเองได้ค่ะ” ฉันรีบลงจากรถของคุณคีรีทันทีไม่อยากให้เขาต้องมาอุ้มฉัน
ฉันกลับมาถึงห้องจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเป็ชุดนอนเรียบร้อยตอนนี้ห้าทุ่มกว่าแล้ว คุณคีรีจะกลับห้องหรือยังนะฉันจะต้องทำยังไงให้เขาเลิกออกเที่ยวนะถ้าคืนนี้เขาหิ้วใครกลับมานอนที่ห้องแล้วมีเื่จะทำยังไงผู้หญิงในงานที่หมายหัวเขา เธอคนนั้นคงไม่ตามคุณคีรีไปที่คลับนั่นหรอกนะ ฉันควรตามเขาไปดีไหมนะตามไปแล้วยังไง ถ้าเขาไล่ฉันกลับล่ะ ฉันจะทำยังไงฉันคิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าจะอ้างเหตุผลอะไรในการอยู่เฝ้าเขาคืนนี้คงต้องปล่อยผ่านไปก่อน พรุ่งนี้วันหยุดฉันนัดกับยัยเก้าไว้แล้วว่าจะกลับกรุงเทพไปเอารถมาใช้ฉันไม่อยากนั่งรถเ้านายอีกแล้ว ฉันเลิกคิดถึงคุณคีรีได้แต่ภาวนาว่าคืนนี้เขาคงไม่โดนผู้หญิงคนนั้นหรือคนไหนหิ้วไปหรอกนะฉันปิดไฟข่มตานอนและหลับไปในที่สุด
9.00น.
ฉันนอนตื่นสายเพราะเมื่อคืนกว่าจะข่มตาให้นอนหลับได้ก็เกือบจะตีหนึ่งแล้วฉันรู้สึกโมโหที่เ้านายต่อต้านฉันและยังใส่ความว่าฉันชอบคุณเสกและอยากตามเขาไปเพื่อไปคุยกับคุณเสกอีกด้วยนี่เขามองฉันเป็ผู้หญิงแบบไหนกัน
‘ติ๊ด’ฉันได้ยินเสียงสัญญาณว่ามีคนเข้ามาในห้อง คงจะเป็ยัยเก้านั่นเองเพราะฉันให้คีย์การ์ดสำรองกับเพื่อนไว้
“มาแล้วเหรอ ออกสายหน่อยนะ ฉันเพิ่งตื่นนอน”
“อื้ม ทำข้าวเช้าให้กินหน่อย ฉันหิวแล้ว”ยัยเก้าหิ้วถุงผลไม้อย่างส้มกับแอปเปิลเข้ามาด้วยเพื่อนฉันผู้ไม่การชอบทำอาหารเดินถือถุงผลไม้เข้ามาล้างและจัดการปอกเปลือกส้มนั่งกินกดดันฉันคนที่ยังอยู่ในชุดนอนให้ทำอาหารเช้าให้
“จะกินอะไร”
“มีกุ้งไหม ทำข้าวต้มกุ้งให้กินหน่อย”
“ไม่มี มีแค่หมูสับ ได้ไหม”
“ใส่ไข่ให้ด้วย”
“จะกินข้าวต้มหรือโจ๊ก”
“ข้าวต้ม”
“รอแป๊บ” ฉันจัดการเปิดตู้เย็นหยิบวัตถุดิบในการทำข้าวต้มหมูออกมายัยเก้าไม่ได้ทำตัวไร้ประโยชน์จนเกินไปเพราะยัยเก้าเดินมาช่วยฉันหั่นต้นหอมกับผักชี เตรียมใส่ในชามข้าวต้มและก็ทำเท่านี้จริงๆ
“กินกุนเชียงด้วยไหม”
“กิน ไม่เอาแบบทอดนะ”
“เื่มากจริง ไปหยิบกุนเชียงมา” ฉันว่าเพื่อนอย่างไม่จริงจังนักยัยเก้ายอมวางมือจากผลไม้เดินไปหยิบกุนเชียงมาให้ฉัน
“งานเมื่อคืนเป็ยังไงมั่ง เล่าให้ฟังหน่อยสิ”
“เมื่อคืนเหรอ ก็ดีนะ ผู้บริหารเยอะแยะไปหมด”
“มีหนุ่มหล่อมาจีบแกมั่งไหม”
“ก็มีนะ เพื่อนแกสวยขนาดนี้”
“แหวะ! ฉันว่าไม่มีแน่นอน อย่างแกไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้หรอก”
“รู้อยู่แล้วยังจะถาม แต่ว่านะ เ้านายฉันมีสาวๆตามทั้งงานเลยล่ะทั้งลูกสาวเ้าของงานและสาวๆคนอื่นอีก”
“แน่อยู่แล้วล่ะ คุณคีรีหล่อออกขนาดนั้น ใครไม่มองก็บ้าแล้ว”
“ฉันนี่ไง”
“เอ้อ! ยกเว้นแกคนหนึ่ง”
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ^^
5K
