EP.01 ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป 1
ร่างของหลินมู่อวี่...ดำดิ่งสู่อุโมงค์อันมืดมิดอย่างรวดเร็ว...ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว...ทันใดนั้นแสงสว่างวาบฉายขึ้นเบื้องหน้า หลินมู่อวี่หลุดพ้นจากความเ็ปที่ร่างกายเหมือนจะปริแยกออกจากกัน เขารู้สึกถึงความร้อนรุนแรงรอบด้านที่พุ่งขึ้นสูงแทน!
ตุ๊บ!
เขาหล่นลงบนพื้นผิวที่อ่อนนุ่ม ทว่าเมื่อยื่นมือออกไป เขากลับััได้เพียงความร้อนเท่านั้น
“เฮ้ย!…นี่มันที่ไหนกันเนี่ย โคตรร้อน! อย่างกับอยู่ในเตานรกอย่างนั้นแหละ!”
เมื่อลืมตาขึ้น หลินมู่อวี่สะดุ้งโหยงและพบว่าตนเองอยู่ท่ามกลางทะเลลาวาสีแดงเดือด! เขาโชคดีเหลือเกินที่ร่วงลงมาบนก้อนหินที่ยื่นออกมาจากลาวา มิเช่นนั้นป่านนี้เขาคงเหลือแต่กระดูกไปแล้ว
ฉันเพิ่งออฟไลน์ออกจากเกมไม่ใช่เหรอไง? แล้วนี่มันที่ไหน…ไม่เห็นจะเหมือนห้องนั่งเล่นที่บ้านเลย
หลินมู่อวี่รู้สึกหวาดกลัว...รับรู้ถึงกลิ่นอายที่แทบจะทำให้หยุดหายใจ เสียงร้ายกาจดังมาจากท้องฟ้า “หึ หึ ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป เ้าเรียกตัวเองว่าจักรพรรดิปีศาจ คงคิดไม่ถึงสินะว่าตัวเองจะต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้”
บนท้องฟ้า ชายชราสวมเสื้อคลุมยาวสีครามเหยียบอยู่บนหมู่ดาวจักรราศี เขากำลังบินอยู่ ทุกย่างก้าวของชายชราปรากฏแสงดาราสีรุ้ง ช่างเป็ภาพที่งดงามเหลือเกิน เขาเป็สุดยอดผู้มีฝีมือ!
สีหน้าของเขาเผยความภูมิใจ มองดูทะเลลาวา ทว่าจู่ๆ ก็ะโออกมาด้วยความเกลียดชัง
“ตอนที่เ้าสังหารศิษย์นับพันของข้า เ้าคิดบ้างหรือไม่ว่าจะมีวันนี้ เ้าคงคิดไม่ถึงว่าข้าจะใช้เวลานานนับศตวรรษรวบรวมยอดฝีมือระดับเทวะยี่สิบสี่คน ระดับปราชญ์อีกร้อยกว่าคน มาตามล่าเ้า!”
แสงวาบสว่างผ่านท้องฟ้าอันมืดมิดครั้งแล้วครั้งเล่า เพียงชั่วพริบตา...ยอดฝีมือกว่าสองร้อยคนก็ปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้าเสมือนกำแพงเหล็ก ใบหน้าแต่ละคนมีไอสังหารแผ่ออกมา แม้กระทั่งบรรยากาศที่แผ่ออกมาจากร่างพวกเขา ก็เพียงพอที่จะทำให้หลินมู่อวี่หายใจไม่ออก บางทีอาจเป็เพราะความแข็งแกร่งอันยากจะต่อต้าน ทำให้คนเ่าั้มองข้ามหลินมู่อวี่ไป หรือบางที…อาจเป็เพราะหลินมู่อวี่ไม่มีค่าพอจะเป็แม้กระทั่งเศษฝุ่นด้วยซ้ำเมื่อเทียบกับพวกเขา ดังนั้นทุกคนเลยไม่เสียเวลาหันไปสนใจเขา
หลินมู่อวี่ตกตะลึง นี่กำลังถ่ายหนังอยู่หรือไงเนี่ย? ต้องเป็ความฝันแน่ๆ นี่ต้องเป็ความฝัน! หลอกฉันไม่ได้หรอก! เดี๋ยวหยิกที่จุดเหรินจง (ตำแหน่งที่อยู่ระหว่างใต้จมูก เหนือริมฝีปาก) ก็ตื่นแล้ว! เขาออกแรงหยิก และร้องเจ็บออกมา และเมื่อเงยหน้าขึ้น ยอดฝีมือระดับเทวะเ่าั้ยังคงอยู่ ไม่ใช่ฝันหรอกเหรอเนี่ย
จู่ๆ ทะเลลาวาเดือดพุ่งพล่านเกิดเป็คลื่นั์ บนเกลียวคลื่นมีบุรุษผู้หนึ่งยืนอยู่อย่างภาคภูมิ เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำสนิท อายุราวสามสิบปี หน้าตาหล่อเหลาอย่างเหลือเชื่อ สีหน้าของเขาฉายแววหยามิ่และกราดเกรี้ยว ะโออกมาว่า “ฉินอี้ เ้าคนถ่อย ฉวยโอกาสที่ข้าเข้าฌาณหลายร้อยปีบุกมาจนถึงนรกขุมที่สิบเจ็ด เ้าคนชั่ว ถึงเ้าจะทำลายชีพจรมารของข้า แต่คิดเหรอว่าคนแค่ร้อยกว่าคน จะต้านทานพลังเจ็ดประทีปของข้าได้”
ราชันย์ปีศาจค่อยๆ ยกฝ่ามือขึ้น สีหน้าบ่งบอกถึงการเตรียมประจัญบาน คลื่นลาวาที่อยู่รายรอบซัดสาดเข้ามา
ใบหน้าของฉินอี้ยอดฝีมือระดับเทวะฉายความมุ่งมั่น คำรามเสียงต่ำ “เหล่าสหายฝ่ายธรรมะทั้งหลาย โอกาสของพวกเรามาถึงแล้ว รวมพลังกำจัดราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป และคืนสันติสุขแก่โลกใบนี้!”
“เฮ!”
บรรดายอดฝีมือพากันเปล่งเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ยอดฝีมือชักกระบี่ของตนออกมา สว่างไสวไปทั่วท้องฟ้าในทันที จนเกือบทำให้หลินมู่อวี่ตาพร่า
แม้เหล่ายอดฝีมือทั้งหลายจะะเิพลังออกมา แต่ก็ยังไม่เร็วพอที่จะสามารถทำร้ายราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีป
ตูม!
เพียงฝ่ามือเดียว คลื่นลาวาจำนวนมหาศาลก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ราชันย์ปีศาจเปล่งเสียงคำรามด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว “หนึ่งประทีปพิฆาตชีวัน”
คลื่นเพลิงลาวาขนาดมหึมาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับใบมีดอันแหลมคม หลินมู่อวี่ใหมอบนิ่งอยู่บนหินและสังเกตการณ์ ส่วนยอดฝีมือที่ลอยอยู่กลางอากาศรวบรวมพลัง สะบัดกระบี่ต้านการโจมตีของราชันย์ปีศาจ เสียงกึกก้องกัมปนาท ในขณะที่คมกระบี่เพลิงปะทะเข้ากับกระบี่ของเหล่ายอดฝีมือ เสียงะเิก็ดังสนั่นไปทั่วฟ้าและสั่นะเืไปทั่วทั้งบริเวณ ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ร่างของยอดฝีมือที่อ่อนแอก็ะเิกระจุย เืสาดกระเซ็นทุกสารทิศ
“สองประทีประบำปีศาจ!”
ราชันย์ปีศาจเจ็ดประทีปส่งการโจมตีระลอกสองตามไปทันที เกลียวคลื่นกลายร่างเป็อสูรกาย พุ่งเข้าใส่บรรดายอดฝีมือเ่าั้ทันที ทว่ากระบี่ในมือของเหล่ายอดฝีมือก็สะบัดเข้าใส่คลื่นอสูรกายเ่าั้ เกิดประกายเพลิงรายล้อมตัวราชันย์ปีศาจเอาไว้
“สามประทีปทรกรรมชีวี!”
การโจมตีระลอกที่สาม ิญญาจำนวนมหาศาลปรากฏขึ้นและกรีดร้องอยู่กลางอากาศ ก่อนที่จะพุ่งรวมเข้าไปในกระแสคลื่นพลัง กวาดผู้คนที่อยู่ตรงหน้าจนสิ้นซาก ยอดฝีมือระดับปราชญ์นับร้อยที่อยู่ด้านหลังถูกสังหารในชั่วพริบตา เหลือเพียงยอดฝีมือระดับเทวะ ที่ยืนอยู่แถวหน้าเท่านั้น ด้วยพลังการโจมตีของราชันย์ปีศาจ ชุดเกราะของพวกเขาแตกออกเป็เสี่ยงๆ เหลือเพียงโครงกระดูกสีขาว และสลายกลายเป็ฝุ่นควัน
“สี่ประทีปเทพมารโศกา”
การโจมตีระลอกที่สี่ พลังของราชันย์ปีศาจทำให้มิติบิดเบี้ยว ยอดฝีมือระดับเทวะสามคนคำรามด้วยความแค้น วินาทีก่อนที่ร่างจะะเิ พวกเขาเค้นพลังเทวะเฮือกสุดท้ายออกมาโจมตีใส่ราชันย์ปีศาจ
“อ้าก…”