23:00น.
เดชกลับมาจากร้านของแดง วันนี้เดชจะต้องขึ้นไปกวาดบนชั้น 3 ั้แ่เดชเข้ามาทำงานที่นี้เขาไม่เคยขึ้นไปชั้น3เลยเพราะจริงๆแล้วหน้าที่นี้เป็หน้าที่ของยอดแต่เป็เพราะเดชย้ายกะเลยทำให้เขาต้องรับหน้าที่นี้แทน
เดชหยิบไม้กวาดและค่อยๆเดินขึ้นไป ไฟชั้น3จะมีด้วยกกัน9ดวง แต่ละดวงจะติดอยู่ที่มุม8มุมของตัวบ้านและอีกดวงจะติดอยู่ตรงกลางของหลังคา เขาเริ่มเปิดไฟทีละดวงละดวงแต่มีอยู่1ดวงที่เขาไม่ได้เปิดเอาไว้นั้นก็คือดวงที่9 เพราะมันไม่มีสวิต เดชเลยเปิดแค่ 8 ดวงจนเห็นว่าชั้น3มีสภาพเป็ยังไง
“สบาย!!!”เดชถึงกับพูดขึ้นเพราะชั้น3เป็ชั้นที่โล่งไม่มีขยะแม้แต่ชิ้นเดียว
เดชกวาดขยะไปสักพักไฟแต่ละดวงที่เขาเปิดมันเริ่มดับลง ที่ละดวง ที่ละดวง
“????” ฟึ่บบบ...สิ่งที่ทำให้เดชชะงักไม่ใช่ไฟที่ดับที่ละดวงแต่เป็ไฟดวงที่ 9 ดวงที่เดชหาสวิตช์มันไม่เจอ
“เปิดได้ไงว่ะ”เดชอุทานขึ้นก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่สวิตช์ไฟเพื่อจะเปิดมันอีกครั้ง แต่ไม่ทันที่เขาได้กดเปิดอยู่ๆ เสียงดนตรีไทยดังขึ้น
อือ อื้อ อื้อ อือ.....
“????”เดชหันไปมองอย่างไม่ลังเล ก่อนที่จะเห็นไปมองในมุมมืด เขาเห็นชายแก่ใส่เสื้อม่อฮ่อมสีขาว กางเกงสีขาว เดินออกมาพร้อมกับยิ้มอย่างเป็มิตรเขาพูดกับเดชว่า
“เอ็งรีบลงไปเถอะ ก่อนที่จะไม่ได้ลงไปอีก”เดชได้ยินอย่างนั้นก็รีบลงจากชั้น 3 ทันที
เดช
ไม่รู้ผู้ชายคนนั้นเป็ใคร แต่ผมรู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนแน่ๆและเขาก็ไม่ใช่สิ่งไม่ดีแน่ๆ ผมเดินลงมาถึงชั้น 2 ก่อนที่จะเหลือบไปมองอีกครั้ง ผมเห็นผู้ชายแต่งตัวดี เหมือนกับพวกท่านหลวงในหนังเลยครับ เขาเดินลากผู้หญิง เดียวนะ!!!นั้นมันผู้หญิงที่ผมเจอคืนแรกหนิ
“รีบลงไป!!!”อยู่ๆมีเสียงเตือนผมอีกครั้ง ผมจำเสียงนี้ได้ มันคือเสียงของชายแก่คนนั้น ผมเลยไม่รอช้ารีบวิ่งลงมาด้านล่างทันที
ผมออกมานั่งสูบบุหรี่เพื่อสงบสติอารมณ์ข้างนอกก่อนที่จะกลับเข้าไปด้านในบ้านเหมือนเดิม
“เห้อออ...ได้นอนสักที”ผมก้มตัวลงนอนที่โซฟาตัวที่4เหมือนเดิม ผมพลิกตัวอยู่นานเพื่อที่ให้มันหลับแต่มันมีสิ่งนึงที่กวนใจผมอยู่นาน ชายแกคนนั้นเป็ใคร ผู้ชายที่ลากผู้หญิงคนนั้นเป็ใคน และที่สำคัญเขาจะทำอะไรเธอ
“เหอะ...ช่างเถอะ.....”
30 นาทีผ่านไป ~~
เอี๊ยดดด...เอี๊ยดด...อุแว้ อุแว้ ผมรู้สึกตัวขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงผู้หญิงเดินลากข้อเท้าเหมือนกับคืนแรกแต่ที่เพิ่มขึ้นมาคือเสียงร้องของเด็กทารก ผมเลยพลิกตัวแล้วหันไป ปรากฎว่ามันคือผู้หญิงใส่สไบที่ผมเจอคืนแรก ครั้งนี้เธอเดินออกมาจากมุมมืดเช่นเดิม ลากข้อเท้าเช่นเดิม และที่สำคัญ เธออุ้มเด็กทารกมาด้วย
“อุแว้....อุแว้”เสียงเด็กร้องขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะได้เห็นว่าเด็กทารถคนนั้น ไม่มีหัว!!!!
“มะ.....ไม่มีหัว????”ผมจะอึ้งอันไหนก่อนดีครับ อึ้งที่เจอผู้หญิงคนเดิมหรืออึ้งเด็กทารกไม่มีหัว
ไม่ทันไร ผู้หญิงคนนั้นเธอและพุ่งตัว เอาหัวโขกกำแพงอย่างแรง ปัง! ปัง! ปังปังปัง เสียงหัวของเธอกระทบกับผนังของบ้าน
“ปัง! ปัง! ปัง!”เสียงเธอเอาหัวโขกกับกำแพงยังดังไม่หยุด
“ฮ่าๆ”เธอหัวเราะสะใจเมื่อเห็นสีหน้าผมไม่ดีนัก
“อึก...”ผมกลืนน้ำลายทันทีเมื่อเธอเริ่มหันมาผมก่อนที่จะพุ่งตัวเข้ามาหาผมและบีบคอผม
“อะ..อึก..อะ”
“อะอูซุบิกะลิมาติลลาฮิตตามมาติ มินชัรริมาเคาะลัก(ฉันขอความคุ้มครองด้วยพจนารถอันสมบูรณ์ของอัลลอฮฺ ให้พ้นจากความเลวร้ายของทุกสิ่งทุกอย่างที่พระองค์ทรงสร้างไว้)”ครั้งนี้ผมไม่รอช้ารีบท่องคาถาครั้งก่อนทันที
“เห้อ เห้อ..”ผมรีบลุกขึ้นพร้อมกับถอนหายใจด้วยความโล่งใจ
เดชกลับจากทำงานมาด้วยความเพลีย เขากลับบ้านมาแล้วนอนอย่างเช่นทุกวัน
“พี่เดช เจออีกแล้วเหรอจ้ะ”วาเอ่ยถามเดชเพราะเห็นหน้าตาของเดชไม่ค่อยดีนัก
“หึ ป่าวหนะ”เดชปฏิเสธเพราะกลัววาจะเป็ห่วงเขา
“วาไปถามคุณป้ามาแล้ว ว่าที่ตรงนั้นมันเป็อะไร”
“อะไรเหรอ”
“เป็บ้านสมัยราชการที่ 5 จริงๆเหมือนกับที่ฉันเคยบอกพี่เลยจ้ะ แต่คุณป้าเขาเล่าว่าเ้าของบ้านเป็คุณหลวงอะไรประมาณนี้แหละจ้ะ”
“เหรอ”
“ใช่ๆ ที่สำคัญคุณป้าเล่าว่าคุณหลวงเป็คนใจดีมากจ้ะ พอมีประกาศว่าจะเลิกทาสท่านหลวงก็ให้เงินทาสต่างๆเพื่อไปเริ่มต้นใหม่ด้วยจ้ะ”
“จริงเหรอ”วาพยักหน้า แต่เดชไม่มั่นใจเพราะคิดว่าสิ่งที่เข้าเจอไม่ใช่เื่ราวดีๆแน่
“พ่อค่ะ”เดชนั่งคุยกับวาไม่นานอิ่งเดินเข้ามาพร้อมกับหอมแก้มเดช
“อ้อนแบบนี้จะเอาอะไรเนี่ยย????”
“หนูอยากได้ตุ๊กตาค่ะ”
“ได้สิอยากได้แบบไหนเหรอ”
“แบบพี่สาวคนนั้นค่ะ”อิ่งชี้ไปยังประตูหน้าบ้าน แต่เดชและวากลับไม่เห็นอะไรเลย
“ไหน พี่สาวคนไหน”
“คนนั้นไงค่ะ อ้าวว หายไปไหนแล้วว”
“อิ่ง!!!อย่าล้อแม่เล่นนะ แม่ยังไม่เห็นพี่สาวอะไรของลูกเลย”อิ่งรีบเข้ามาอุ้มวาทันที
“แต่หนูเห็นจริงๆหนิค่ะ เขาใส่ชุดเหมือนกับตุ๊กตาที่อยู่ในหลังเล็กของน้าตา”น้าตาคือเพื่อนบ้านของวาที่หน้าบ้านของเขามีศาลพระภูมิวางอยู่ ส่วนตุ๊กตาที่อิ่งหมายถึงคือ นางกวักที่อยู่ในศาลพระภูมิ
“ตุ๊กตาเป็แบบไหนเหรออิ่ง????”เดชถามด้วยความร้อนใจ
“ก็เป็ตุ๊กตาคล้ายกับน้องตัวเล็กๆแต่ไม่มีหัวค่ะ”
“????”คำตอบของอิ่งทำให้เดชชะงักทันที เขารู้สึกโกรธผู้หญิงคนนั้นมากๆ เพราะเขาไม่อยากให้อิ่งต้องมาเจอสิ่งชั่วร้ายแบบนี้
คืนที่ 4 ~
เดชรีบมาทำงานก่อนเวลาเข้างานของตัวเอง เขาเดินเข้ามาในบริษัทด้วยสีหน้าหงิกหน้างอ พร้อมทั้งะโลั่นบริษัท
“เห้ย!!! มึงออกมาสิว่ะ ไอ่ผีบ้า!!!!”
“เห้ยไอ่เดชใจเย็นๆ”ยอดรีบเข้ามาห้ามเดช
“ไม่เย็นแล้วพี่ มึงอย่าคิดว่ากูกลัวมึงนะ มึงออกมาสิว่ะ!!!”
“เห้ยไอ่เดชใจเย็นๆ อย่าพูดแบบนั้นสิว่ะ!!!”
“ไม่เย็นแล้วพี่ พี่รู้ไหมว่าวันนี้ลูกผมเจอกับอะไร!!! ออกมาสิว่ะไอ่ผีบ้า!!!”ยอดเห็นถ้าไม่ได้การเลยรีบไปเรียกแดงให้มาลากเดชออกจากบริษัท
“พี่เดชใจเย็นๆสิ ไหนลองเล่าให้พวกผมฟังดูหน่อยว่าเื่เป็ยังไง”ยอดและแดงพาตัวเดชออกมาจากบริษัทได้ ทั้ง3 พากันมานั่งตรงร้านของแดง และตั้งหน้าตั้งตาฟังเื่ของเดช
“อยู่ๆอิ่งมาพูดกับผมว่าอยากได้ตุ๊กตาเด็กทารก”
“ก็ไม่เห็นจะแปลกหนิ อิ่งมันเป็ผู้หญิงมันเป็เื่ธรรมดาอยู่แล้วหนิ”ยอดพูดขึ้น
“พี่มันจะไม่แปลกหรอกถ้าอิ่งอยากได้ตุ๊กตาปกติหนะ แต่อิ่งอยากได้ตุ๊กตาเด็กทารกหัวขาดนะสิ”
“ห๊า!!!!”คำพูดของยอดทำให้ยอดและแดงถึงทำอุทานออกมาพร้อมกัน
“ใช่พี่ ที่สำคัญเขาบอกเขาเห็นผู้หญิงใส่ชุดไทยมายืนหน้าบ้านพร้อมอุ้มเด็กหัวขาด แล้วพี่รู้ไหมเมื่อคืนผมเจออะไร”
“ผมเจอผู้หญิงใส่ชุดไทยที่ผมเจอคืนแรกแต่เมื่อคืนเธออุ้มเด็กที่ไม่มีหัวมา”
“ห๊า!!!กูจะช็อคเื่อิ่งหรือเื่มึงก่อนดีเนี่ย!!!!”
“พี่เดชผมว่าพี่เปลี่ยนกะเถอะ”
“เออ...มึงเปลี่ยนกะเถอะ กูหนะอยู่ได้สบายๆ”ยอดพูดขึ้นพร้อมกับตบบ่าเดชเบาๆ
“ไม่!!!!ผมไม่เปลี่ยน!!! ผมจะรอดูว่าผมกับพวกมันใครจะชนะ!!!”
“เออๆ ไม่เปลี่ยนก็ไม่เปลี่ยน”หลังจากนั้นเดชและยอดก็พากันเดินเข้ามาในบริษัทเหมือนเดิม
“พี่ว่ามึงลองเปลี่ยนที่นอนดีไหม”
“ไม่!!!!”
“เออ...แล้วแต่มึงก็แล้วกัน เออ...แล้วเมื่อคืนเป็ไงบ้าง”
“ก็เจอผู้หญิงคนนั้นแหละที่ผมเล่าให้พี่กับไอ่แดงฟัง”
“ไม่ใช่พี่หมายถึงชั้น 3”
“อ่อ...เจอครับ”เดชก็เล่าเื่ทุกอย่างที่เจอให้กับยอดฟัง
“เอ็งมันแน่จริงๆ”
“อ้าวแล้วพี่เจอยังไง”
“พอไฟดับกูก็วิ่งลงมาเลย”
“แล้วพี่ก็ยังอยากจะย้ายไปกะเดิมอยู่เหรอ”
“ไม่อยากหรอก แต่กูสงสารมึงไง ที่กูไม่เล่าให้มึงฟังหนะเพราะกูกลัวว่ามึงจะกลัว”
“อ่อ..ผมไม่กลัวครับ เออ...พี่แล้วเมียผมเล่าให้ฟังว่าเ้าของบ้านคนเก่าเป็คุณหลวงเหรอครับ แถมยังใจดีอีก”
“เออ ใช่ๆกูก็ได้ยินต่อๆกันมาว่าคุณหลวงหนะใจดีภรรยาท่านก็เช่นกัน”
“แต่ผมคิดว่ามันย้อนแยงกับสิ่งที่ผมเจอนะพี่”
“ยังไง”
“ก็สิ่งที่ผมเจอมันดูไม่ใช่อย่างนั้นอะ มันเหมือนตรงกันข้ามกันอ่ะ”
“ไม่หรอก บ้างที่ชายแก่คนนั้นอาจจะเป็คุณหลวงของบ้านหลังนี้ก็ได้นะ ที่มึงบอกว่าเขามา่มึงอะ”
“เหรออ...ผมว่าไม่น่าจะใช้หรอกนะ”
23:00น.เวลาเลิกงานของยอดก็มาถึงและในขณะเดียวกันเวลาเริ่มงานของเดชก็มาถึง
“เออกูกลับก่อนหล่ะ”
“ครับ”
9K
