ฤดูหนาว ที่คราวนั้น

เช้าสดใส เสียงนกกระจอกส่งเสียงเถียงกันที่ชายคา ห้องส่วนตัว ของที่นี่แม้จะเป็๲แค่คนเฝ้าประตูก็นับว่าอยู่ได้อย่างสบายมีเตียงเดี่ยว กับเฟอร์นิเจอร์ครบครันเสียอย่างเดียวอยู่ห่างจาก คนอื่นแยกออกมาด้านนอก แต่นาริสาไม่กลัวเพราะเคยชินกับการอยู่หอที่มหาลัยเพียงลำพังเมื่อรูมเมดหนีไปนอนค้างที่บ้านแฟน เท่ากับรูมเมดของนาริสาฝากของบางอย่างไว้กับนาริสาแต่ไม่เคยมานอนด้วยสักทีนอกจากเวลาที่พ่อกับแม่มาเยี่ยมจากต่างจังหวัดถึงจะ ขอมานอนกับนาริสาเพื่อกันไม่ให้ที่บ้านสงสัย

คุณใหญ่ขาขับรถมาจอด น้าห้องของนาริสา เธอรีบวิ่งออกไปหมายเปิดประตูให้แต่คุณใหญ่ขากลับลงมาจากรถ

“นี่บัตรสสมาชิกฟิตเนส ฉันไม่ได้ใช้ลักษ์เอาไปใช้นะ ผอมบางเหมือนจะปลิวลม ไป๰่๥๹กลางวันได้สักวันละชั่วโมงสองชั่วโมง บ่ายๆ ค่อยกลับ” @_@นี่เห็นว่าเธอผอมแห้งแรงน้อยอย่างนั้นหรือ นาริสายกมือไหว้ รับเอาบัตรสมาชิกมากำไว้ คุณใหญ่ขายิ้มรอยยิ้มยังอ่อนโยนเช่นเดิม

“บ่ายๆ เจอกัน” ทำไมเป็๞กันเองขนาดนี้ นาริสาใจไหวยวบ อดยิ้มตามไม่ได้เหมือนเดิม

กินอาหารเช้าที่ประกอบไปด้วยเซนวิซสีสวยฝ๊มือ ของพี่ผวนคนงานต่างชาติ ยังสงสัยอยู่ว่ามาจากปารีสหรือไรทำอาหาร ฝรั่งได้ดีขนาดนี้ ทั้งๆ ที่หน้าออกไปทางขอมนิดๆ เสียงแตรรถเป็๲จังหวะฮิบพร็อพดัง นาริสาลุกจากที่นั่ง

“เฮ้ยนายนะ คนที่ไหน” คุณเล็กขา ถาม เบาๆ แทบกระซิบ

“เอ่อผมคน ลำปาง”

“ฮ้าพอดีเลยฉันคิดว่านายต้องคนเหนือแน่ๆ พอดีเลยฉันกำลังจะไปเที่ยวที่ลำปางแบ็คแพค ไปด้วยกันไหม กำลังหนาวพอดีเลย” นาริสายิ้มแห้งๆ

“ไม่ต้องเกรงใจฉันเลี้ยงนายน่าจะอายุเท่าๆ กับฉัน ฉันกำลังหาเพื่อนพอดีเลย” นาริสาจ้องเข้าไปในดวงตาใส่ซื่อนั้นที่มีแววจริงใจไม่มีอะไรเคลือบแฝง

“ครับ”

“ฉันถือว่านายรับปากแล้วนะ แต่มีข้อแม้ห้ามบอกใคร เพราะฉัน ไม่อยากให้พวกพี่ใหญ่พี่กลางมาชักน่ารำคาญ” นาริสาก้มศีรษะ คุณๆ แต่ละคนของบ้านนี้ไลพ์สไตล์คล้ายๆ กัน

“คุณน้อยขาให้นายขับรถให้วันนี้ เธอบอกนอนดึกไปหน่อยเลยไม่อยากขับรถ” นาริสา ถอยรถไปรอ คุณน้อยขาหรือคุณวีรพรที่หน้าตึก ชุดม.ปลายของโรงเรียนชื่อดังช่างเข้ากันได้ดีเหลือเกินกับรูปร่างสูงโปร่งเหมือนพี่ชายทั้งสามคน แต่ว่ากลับสวยน่ารักในแบบของ เด็กสาวในเมืองใหญ่

ยื่นกุญแจบิ้กไบรท์ คันใหญ่ให้เดินนำนาริสาไปที่โรงจอดรถ

“ไปเหอะ เดี๋ยวจะสาย” เหมือนจะชวนมากกว่าออกคำสั่งนาริสาขึ้นนั่งบนรถปล่อยให้รถเคลื่อนออกไปช้าๆ จนถึงหน้าโรงเรียนสตรีแห่งหนึ่ง

เด็กสาวหลายคน ยืนมองคุณน้อยขาและนาริสา พากันซุบซิบ กันไปมาหัวเราะคิกคัก

“เย็นไม่ต้องมารับนะวันนี้วันศุกร์รถติดหนักมากฉันกลับแท็กซี่ได้

“ครับ”

“น้อย แฟนเหรอ” เพื่อนของคุณน้อยขาลงทุนเป็๲หน่วยกล้าตายมาถาม

“เปล่า”

“หล่อเป็๲บ้าเลย ว่าแต่น้อยไม่ชอบผู้หญิงหล่อนี่ยกให้เราเหอะนะ” คุณน้อยขาเลิกคิ้วสูง

“ไว้ติดต่อให้555”

รถติดจนขยับไม่ได้ เวลาเลื่อนผ่านไปเรื่อยๆ นาริสายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาจะกลับไปเอารถคันเก่งของคุณ กลางขาคงไม่ทัน บิดคันเร่งเร็วแรงมุ่งหน้าสู่คอนโดหรู

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นถี่ๆ

“ออกมาหรือยัง” น้ำเสียงวางอำนาจเต้มที่

“กำลังไปครับ”

“ดีขึ้นมาข้างบนเลย แวะซื้อชุดใหม่มาให้ฉันด้วยชุดเมื่อคืนของฉันเปื้อนหมดแล้ว เอาขึ้นมาบนนี้เลย”

“ครับ” นาริสาถอนใจเฮือกใหญ่

บิดคันเร่งเปลี่ยนทิศไปซื้อเสื้อผ้าให้คุณกลางขาหิ้วถุงผ้าขึ้นไปเข้าคอนโด ร.ป.ภ ยื่นส่งคีย์การ์ดให้ อย่างนอบน้อม

“คุณ วีรพัฒน์ ให้คนเอามาฝากไว้” นาริสา เดินเข้าไปในลิฟต์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เสียบคีย์การ์ด เปิดห้อง คอนโดห้องใหญ่กว้างแยกเป็๲สัดเป็๲ส่วนมีทั้งครัว บาร์เครื่องดื่ม และห้องนั่งเล่น ถัดไปเป็๲เตียงนอนกว้างที่บัดนี้ผ้าปูยับยู้ยี่บน ที่นอนนั้นร่างใหญ่ เปลือยเปล่านอน คว่ำหน้าใช้ผ้าคลุมเตียงสีขาวสะอาดตาคลุม ตรงกลางลำตัวไว้ ดีที่หญิงสาวเมื่อคืนไม่ได้อยู่ตรงนั้น นาริสาใจเต้นตึกตักเดินเข้าไปยืนห่างๆ ไม่กล้าเข้าใกล้

“คุณกลางครับ..คุณกลาง” ขยับตัวปรือตามอง

“อ้าว มาแล้วเหรอ อือรอแป๊บ อาบน้ำแป็บ” พลิกตัวขยับตัวลุกขึ้น นาริสายกมือขึ้นปิดตาทันทีเมื่อร่างบึกบึนปล่อยผ้าคลุมร่วงลงพื้นไปกองอยู่ปลายเท้า นาริสาคาดผิด มีกางเกงในอยู่ในนั้นไม่ได้ห้อยโทงเทงอย่างที่มโนไว้

“เฮ้ย เป็๞อะไร” คว้ามือบางที่ปิดตาอยู่พยายามดึงออก

“เปล่าครับ”

“เหอ” ดึงกางเกงในด้านหน้าออกจนสุดยืด มองของตัวเอง

“ของเขาดีจริง อายฉันสิท่าของนายคงเล็กกระจิ๋วเดียวใช่ไหม555” @_@ คนอะไรไร้ยางอาย นาริสาดิ้นจนหลุด คุณกลางขาเดินไปที่อ่างอาบน้ำใหญ่หย่อนตัวลงไปทันที

“นั่งรอก่อน” นอนแช่น้ำหลับตา นาริสาใจตุมๆ ต่อมๆ แกล้งทำเป็๞ไม่มองร่างบึกบึนทั้งที่ที่ตอนมีเสื้อผ้าห่อหุ้มกลับ สูงเพียวตอนนี้ทำไม่กล้ามแน่นขนาดนั้น

อยู่ๆ ก็ลุกขึ้นจากน้ำหยดน้ำเกราะพราวไปทั่วร่าง

“เอาผ้าขนหนุให้หน่อย อยู่ตรงนู้น” ชี้มือไปที่เตียงนอน นาริสา เดินไปหยิบผ้าขนหนุไปให้แทบะหลับตาจากภาพที่ทำให้ใจสั่นตรงหน้า ก้าวขาออกมาคว้าผ้าขนหนูจากมือนาริสาแต่ทว่าน้ำที่กระฉอกออกมาจากอ่าง ทำให้ลื่น ชนเอานาริสาเต็มเปา ร่างเล็กของนาริสาหงายหลัง คุณกลางขาคว้าเอวบางดึงตัวเข้ามาแนบอก เสื้อเปียกไปด้วยน้ำแนบชิดร่างบึกบึน คุณกลางขาจ้องตานาริสาก่อนจะเบือนหน้าหนี นาริสาทรงตัวเองได้แล้วแต่อีกคนไม่ยอมปล่อยกว่าจะรู้สึกตัว

“ปล่อยครับ” ร่างเกือบเปลือย ปล่อยมือออกทันที

“ไปรอตรงนู้น เสื้อผ้าฉันละ” แก้เก้อ นาริสาอมยิ้ม

เดินไปหยิบถุงผ้ามาส่งให้แบบไม่มองคนหล่อตรงหน้า

“บอกไว้ก่อนนะ จะมาทำตัวอ่อนแอต่อหน้าฉันไม่ได้ที่ฉันไม่ออกฤทธิ์ออกเดชกับนายเพราะพี่ใหญ่ขอไว้ว่าคุณแม่เขาเหนื่อยกับการหาคนรถเต็มทนแล้ว ฉันจึงต้องจำยอม ถึงนายจะอ้อนแอ้นหรือพวกตุ๊ดพวกเกย์แต่ฉันก็ต้องมองข้ามไป แต่ต่อหน้าฉันอย่ามาทำตุ้งติ๋งให้เห็นเป็๞อันขาด บอกไว้ก่อนฉันมีปมกับพวกนี้ ….ไม่ชอบอย่างที่สุด” บูลลี่#_#ฮึคอยดูเถอะ

ลงมาข้างล่างพร้อมกัน

“รถฉันไปไหน”

“คือผมไปส่งคุณน้อยขา แล้ว รถมันติดมากหากจะกลับไปที่บ้านเกรงว่าจะมารับ คุณช้าเลยต้องเอารถคันนี้มาแทน”

แบมือมาตรงหน้า

“ฉันขับเอง นายซ้อนแล้วกันฉันไม่อยากซ้อนท้ายนาย” ใจหวั่นๆ เมื่อนึกถึง ภาพที่ซ้อนท้ายนาริสา มีปม ..กลัวว่าใครจะหาว่าเป็๲คู่เกย์ ขึ้นคร่อม รถ ด้วยท่าทีทะมัดทะแมง เท่ห์๱ะเ๤ิ๪ นาริสา ๠๱ะโ๪๪ขึ้นซ้อนท้ายแต่นั่งห่างลิบ เอียวตัวไปจับ ที่จับกันตกด้านหลัง

แค่ออกตัว กระตุกวืดนาริสาเผลอยกมือขึ้นกอดเอว คนข้างหน้า

“555รถคันนี้มันแรงเป็๲บ้า แต่บอกก่อนเอามือนายออกฉ้นไม่อยากให้ใครเข้าใจผิด” นาริสาปล่อยมือจากเอวหนามาจับที่เดิม

เสียงดังกระหึ่มของเครื่องยนต์ไม่ต่างจาก เสียงหัวใจของนาริสาตอนนี้ บิดคันเร่งกระแทกกระทั้นเหมือนจะแกล้งนาริสาสุดท้ายก็ทนไม่ไหวกอดเอวหนาไว้แน่นซบศีรษะลงบนแผ่นหลังใหญ่ คุณกลางขา ปล่อยมือข้างหนึ่งทำท่าเหมือนจะแกะมือนาริสาออกแต่ชะงักไว้แค่นั้น เปลี่ยนใจไปบิดคันเร่งเร็วและแรงขึ้นกว่าเดิมนาริสาหลับตาปี๋ แต่แผ่นหลังใหญ่ช่างอบอุ่นเสียจริง