แก้มใสๆของว่าที่ผู้ช่วยเลขาบวมเป่งเมื่อถูกลำเอ็นทิ่มทะลวง เคชินทร์บีบแก้มจนทำให้สามารถยัดเยียดความเป็ชายทั้งหมดเข้าไปในปากได้สำเร็จ เด็กหนุ่มสำลักและดีดดิ้น แต่เสียงเปียกแฉะก็ดังกว่าเมื่อมือหนาทั้งสองข้างกดหัวของเขาเข้าออกเป็จังหวะ...
เด็กฝึกงานรู้ดีว่าตอนนี้เขาทำได้เพียงอ้าปากให้กว้างและพยายามสูดลมหายใจให้ได้มากที่สุด แต่ครั้งนี้ท่านประธานไม่ได้นั่งนิ่งให้เด็กหนุ่มจัดการเหมือนแต่ก่อน เขาคึกยิ่งกว่าทุกครั้งจนกระทั่งน้ำลายสำลักอาบแก้มเป็ยวง
อร๊อก อร๊อก อร๊อก อร๊อก
“อื้อออ”
“ซีดดดด ระหว่างที่นายฝึกงานเสร็จ นายจะกลับไปทำงานที่ร้านนั่นอีกหรือเปล่า”
“อึก อื้อออ ผม...ผมไม่รู้”
“ต้องรู้สิ...นายต้องรู้”
“ผม…ผม…อื้อออ”
แม้จะถามออกมาเสียงเข้มแต่การกระทำกลับไม่ปล่อยให้คนที่นั่งอยู่ใต้โต๊ะได้จังหวะพูดเลยสักหน ลมหายใจร้อนๆพ่นระบายเหมือนสัตว์ป่าตกมัน ใบหน้าแดงก่ำและดวงตาใสๆนั้นมันทำให้เคชินทร์หักห้ามความรู้สึกดำมืดของตัวเองไม่ได้
เขาอยากจะให้เด็กหนุ่มคนนี้อยู่ใกล้ๆตัวตลอดเวลา และข้อเสนอสิทธิพิเศษมากมายก็ไม่อาจทำให้ท่านประธานมั่นใจได้ว่าจะทำให้ลูกสนอยู่กับเขาตลอดไป
อรัก อรัก อรัก อรัก...
“แค่ก แค่ก....ผม....ผมต้องยื่นจบ...กับมหาลัยฯก่อน”
“หือ???”
“ผม…ผมอาจจะทำงานพาร์ททาม...แค่ก...ที่เดิมก็ได้”
ลูกสนรีบพูดออกมาเมื่อโพรงปากของเขาเป็อิสระ เขาไม่อยากถูกกดหัวจนขาดอากาศหายใจตายตรงนี้ หลายเดือนที่ผ่านมาเด็กหนุ่มรู้ดีว่าร่างสูงชอบแบบไหน มือเรียวค่อยๆเคลื่อนไหวััไปตามลำเอ็น ก่อนจะรูดซิปให้แท่งเนื้อยาวใหญ่ได้โผล่ลำออกมามากกว่าเดิม
“ให้ผม...ทำเองเถอะครับ”
“…เอาสิ”
เคชินทรน์เอนหลังผ่อนคลายไปกับเก้าอี้นวม...
เขาเหยียดขาและใช้สายตาจ้องภาพหวาดเสียวกลางง่าม มือเรียวกำรูดขึ้นลงเป็จังหวะ ลิ้นเล็กค่อยๆก้มดูดไปตามโคนเอ็นรอบๆก่อนจะลากเลียขึ้นวนเล่นที่ยอดหัว ชายหนุ่มเผลอซีดปากด้วยความสุข ริมฝีปากนิ่มๆและดวงตากลมโตของคนด้านล่างมันเหมือนยาชนิดแรงที่ทำให้เขาเสพติดจนถอนตัวไม่ขึ้น
อรัก อรัก อรัก อรัก
“อาา ซีดดด อย่างนั้นแหละ”
“อื้มมมม”
“นายรู้ใจฉันดีจริงๆ”
“อึก…ชอบให้ทำแบบนี้มั้ยครับ”
“ซีดดด ชอบสิ...เอาเลย”
แม้ว่าน้ำลายจะเต็มกระพุ้งแก้ม แต่ลูกสนก็พยายามพูดเอาใจชายตรงหน้าไปด้วย เด็กหนุ่มกดศีรษะของตัวเองลงไปโดยที่ไม่มีมือหนาคอยควบคุมทิศทาง เมื่อปลายลิ้นััลำลึกจนถึงดงขนดกหนา ร่างกายของท่านประธานก็กระตุกโดยไม่รู้ตัว เคชินร์อ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น เขาเสียวจนเก้าอี้เคลื่อนไหวไปตามแรงสั่นะเื
“โอยย สน...ซีดดดดด”
“อื้มม แพร่บบ”
เสียงหอบหายใจเหน็ดเหนื่อยเปลี่ยนเป็ชายที่มีอายุเยอะกว่า เคชินทร์ปัดคราบเหงื่อบนหน้าผากก่อนจะร้องครวญครางเมื่อได้รับความสุขจากปลายลิ้น ชายหนุ่มพยายามหักห้ามเสียงของตัวเอง เขาไม่อยากดูอ่อนแอต่อหน้าร่างเล็กด้านล่าง แต่ลิ้นและริมฝีปากอวบอิ่มนั้นมันยั่วยุและมอมมายตัณหาให้เขาจนต้องขอยอมแพ้ไปหนึ่งวัน!
อร๊อก อร๊อก อร๊อก อร๊อก
“จะเสร็จแล้วใช่มั้ยครับ”
“ใช่….อาจจะ”
“ถ้าอย่างนั้นผม....”
“เดี๋ยวสิ...”
“ครับ?”
คนตัวเล็กเอ่ยถามเมื่อมือหนารั้งร่างให้เขาหยุดสักครู่ ใบหน้าเปียกเหงื่อฉีกยิ้มให้กับทักษะที่บรรเลงเพลงกามจนน้ำรักเกือบพุ่งกระฉูด สูทและเนคไทราคาแพงถูกถอดทิ้งลงบนพื้น จากนั้นกระดุมหลายเม็ดก็หลุดออกจากกันจนเห็นมัดกล้าม้าทุกสัดส่วน
“ถ…ถอดทำไมครับ”
“นายใช้ปากให้ฉันมาหลายเดือนแล้ว....ไม่เบื่อบ้างหรือไง”
“ก็เรา...ตกลงกันไว้แบบนี้”
“แต่ฉันเบื่อจะแย่แล้ว นายไม่สงสารฉันหรือไง”
“สงสาร?”
ลูกสนแสดงสีหน้างุนงงออกมาอย่างชัดเจน เพราะสถานการณ์ตอนนี้ท่านประธานควรจะสงสารเขามากที่สุดไม่ใช่ตัวเขาเอง เมื่อเคชินทร์เห็นเด็กน้อยทำหน้าประหลาดใจเขาก็เปรยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ส่งไปให้ ร่างเล็กถูกดึงให้ลุกขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องจนมือเรียวตามไปตีแทบไม่ทัน ใต้อ้อมกอดขนาดใหญ่นั้นทำให้ลูกสนไม่สามารถดิ้นหนีไปไหนได้...
ในที่สุดร่างกายก็เหลือเพียงแค่กางเกงในสีขาวตัวจ้อย!
“คุณเคชินทร์ครับ...อื้อออ”
“ฝึกงานอาทิตย์สุดท้าย....ฉันขอเปลี่ยนข้อตกลงซักเล็กน้อยแล้วกัน”
“ม….ไม่เอาาาาา”
2K
