่ค่ำ ร้านอาหารน้าฌอน
หญิงสาวยืนชะเง้อมองหาชายหนุ่มว่ามาถึงที่ร้านหรือยัง เธอได้แต่หันมองหน้าประตูทางเข้าร้านทุกๆนาทีด้วยความตื่นเต้น อยากจะทดสอบ กฎของแรงดึงดูด 4 ข้อของอาจารย์แนนเต็มทีแล้ว เพราะถ้าลุคมีท่าทีตรงกับกฎของแรงดึงดูด 2 ข้อขึ้นไปแสดงว่า เขามีใจให้อลิซแน่นอน
เวลาผ่านไปเกือบๆ2ทุ่ม อลิซมองเห็นรถของลุคขับเข้ามาจอดที่ร้าน เธอจึงเริ่มปฏิบัติการตามแผนที่วางไว้ทันที
กฎของแรงดึงดูด ข้อที่1 ………….เธอมักจะเป็คนแรกที่เขามองหาเสมอ
เมื่อลุคเดินเข้ามาในร้านยัยแสบอลิซได้วิ่งไปแอบอยู่ที่กำแพงรอดูท่าทีว่าลุคว่าจะมองหาเธอหรือไม่ ถ้าเขามองหาเธอแสดงว่าเขามีใจให้
เวลาผ่านไปไม่กี่วิ ชายหนุ่มค่อยๆกวาดสายตามองซ้ายมองขวา แล้วจากนั้น
“พี่ฌอน!” ลุคะโเรียกน้าฌอน
อีตาลุคมองหาน้าฌอนนี่เอง
(T T ข้อที่1 สอบตกค่ะ)
กฎของแรงดึงดูด ข้อที่2 ………….การหาว
อลิซทำทีเดินผ่านแถวๆที่ลุคนั่งอยู่ในระยะที่สายตาของเขาจะมองเห็นเธอได้ แล้วจากนั้นเธอได้หาวออกมา ถ้าลุคมีอาการหาวตามแสดงว่าเขากำลังแอบมองเธออยู่
ในตอนนั้นยัยแสบได้แต่หาววนไปมาอยู่เกือบๆ 10 รอบจนเหงือกแห้ง ก็ไม่มีทีท่าว่าลุคจะหาวตามเลย
(T T ข้อที่2 สอบตกค่ะ)
กฎของแรงดึงดูด ข้อที่3..............การแสดงความเป็ห่วง
อลิซทำทีเดินชนเสาต่อหน้าลุคที่กำลังนั่งเตรียมตัวขึ้นเวทีร้องเพลง จากนั้นหญิงสาวได้แสดงอาการของความเ็ปทรมานต่อหน้าชายหนุ่มเพื่อให้เขาเข้ามาช่วยเหลือเธอและแสดงความเป็ห่วง
แต่ทว่าชายหนุ่มกลับเผลอหัวเราะออกมาราวกับว่าสนุกที่เห็นยัยแสบซุ่มซ่ามเจ็บตัว
"เป็อะไรของเธอเนี่ย ยัยเฉิ่ม ทำตัวแปลกพิลึกคน" ลุคพูดด้วยสีหน้าที่ไม่ได้เป็ห่วงอลิซแม้แต่น้อย
(T T ข้อที่3 สอบตกค่ะ)
กฎของแรงดึงดูด ข้อที่4 ………….หลบสายตา
ข้อนี้ถือว่าเป็ข้อที่ยากมากสำหรับอลิซ เพราะเธอต้องทดสอบเขาโดยการจ้องตาเขาให้ได้มากกว่า 10 วิ ถ้าเขาประหม่า เกิดอาการเขินอายหรือเขาไม่สามารถจ้องตาได้ภายในเวลาที่กำหนดแสดงว่า เขาแอบมีใจให้เธอ
ในขณะที่ลุคกำลังนั่งพักอยู่หลังร้าน หญิงสาวร่างบอบบางค่อยเดินเข้าไปหาชายหนุ่มอย่างช้าๆด้วยสีหน้าที่ดูกังวล ตื่นเต้นและประหม่าในเวลาเดียวกัน
“นี่นาย” เสียงของหญิงสาวเรียกลุคพร้อมกับเดินเข้าไปนั่งต่อหน้าชายหนุ่ม
ชายหนุ่มค่อยๆละสายตาจากกีตาร์แล้วเงยหน้าขึ้นมองเ้าของเสียงเรียกนั้น
1 2 3 4 5 6 …..หน่วยเวลาเป็วินาที
“โอ๊ยยย!” อลิซทำทีร้องขึ้นด้วยความเ็ปเหมือนมีอะไรเข้าตาพร้อมกับเอามือปิดตาข้างหนึ่งของตนไว้ (ได้รางวัลตุ๊กตาทองคำไปเลยค่ะ เนียนมาก)
“นี่เธอ เป็บ้าอะไรอีก” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกกมาด้วยสายตาที่ดูเ็า
“ช่วยดูตาให้ฉันหน่อยสิ ไม่รู้อะไรเข้าไป” หญิงสาวพูดพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหล่อคมนั้นทันที
ลุคกลั้นหายใจสักพัก จากนั้นหลับตา แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาให้ความร่วมมือเธอเป็อย่างดีไม่แม้แต่จะปฏิเสธ ชายหนุ่มค่อยๆใช้มือเรียวขาวทั้งสองข้างของเขาประคองไปที่ใบหน้าของอลิซอย่างทะนุถนอม เขาใช้นิ้วเปิดเปลือกตาของเธออย่างอ่อนโยน และแล้วั์ตาทั้งสองคู่ได้ประสานกัน ในตอนนั้นอลิซเริ่มรู้สึกใจเต้นแรง หายใจสั่นถี่ เสียงหัวใจเต้นตุบๆเริ่มดังชัดขึ้นพร้อมๆกับเสียงกลืนน้ำลายของชายหนุ่ม
สาวน้อยร่างบอบบางค่อยๆจับเวลาในใจ
……1 2 3 4 5 6……… และแล้ว
“พอแล้ว ฉันหายแล้ว” ยัยแสบกลับเป็ฝ่ายทนไม่ไหวซะเอง555
“งั้นฉันไปทำงานละ” อลิซพูดพลางรีบลุกออกไปทันที
ชายหนุ่มนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อ ได้สติกลับมา เขารู้สึกเหมือนหัวใจแทบจะวาย หน้าแดงร้อนผ่าวออกมา เขาถึงกลับกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่กันเลยทีเดียว ดีที่อลิซรีบลุกออกไปเสียก่อน
“เกือบไปแล้ว” ลุคพูดพร้อมกับเอามือกุมหน้าอกของตน
อลิซตัดสินใจเลิกทำตามกฎของแรงดึงดูดที่แนนแนะนำ แล้วกลับมาตั้งใจทำงานต่อ เพราะจากที่ทำมามันไม่สำเร็จสักกะข้อเธอจึงล้มเลิกความคิดที่จะพิสูจน์ความรู้สึกของลุคที่มีต่อเธอทันที
“ไม่เห็นจะได้ผลเลย ไอ้กฎของแรงดึงดูดอะไรนี่” หญิงสาวเดินไปบ่นไป
วันต่อมา
เวลาผ่านไปเกือบๆสี่ทุ่ม ขณะที่อลิซเดินเข้าไปในครัวเพื่อที่จะนำอาหารไปเสิร์ฟ ในตอนนั้นพี่ส้มที่เป็พนักงานด้วยกันได้สังเกตเห็นสีหน้าของเธอดูซีดเซียว ตัวเหลืองนิดๆ เหมือนคนไม่สบาย
“อลิซ เป็อะไรหรือป่าว ทำไมดูหน้าซีดเหมือนคนไม่สบายเลย” พี่ส้มพูด
“ไม่เป็ไรค่ะพี่ แค่รู้สึกปวดท้องนิดหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้น” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงพร้อมกับถืออาหารออกไป
อลิซเดินถือถาดอาหารผ่านหน้าลุคที่กำลังนั่งคุยกับแขก VIP อยู่ ในจังหวะนั้นหนุ่มหน้าคมได้เหลือบมองไปที่หญิงสาว เขาได้สังเกตเห็นกระโปงด้านหลังของเธอมีคราบเืติดอยู่เล็กน้อยโดยที่เธอไม่ตัว ลุคจึงรู้ทันทีว่าเป็คราบประจำเดือน ชายหนุ่มไม่รีรอรีบถอดเสื้อแจ็คเก็ตสีดำของเขาที่สวมใส่อยู่ออกมา แล้วเดินเข้าไปหาเธอทันที จากนั้นชายหนุ่มคว้าเอวบางของเธอไว้จากด้านหลังแล้วเข้าไปกระซิบที่หูสาวน้อยเบาๆ
“เดี๋ยว หยุด แล้วยืนอยู่นิ่งๆ”
ลุคนำเสื้อแจ็คเก็ตของตนคลุมปิดบั้นท้ายหญิงสาวแล้วโอบไปที่เอวของเธออย่างช้าๆจากนั้นใช้แขนเสื้อแจ็ดเก็ตมัดเข้ากับเอวบางๆของเธอ ผู้คนในร้านต่างพากันมองดูทั้งสองราวกับว่าเป็คู่รักที่กำลังสวีทหวานกันอยู่
“นี่นายจะทำอะไรน่ะ” อลิซเอ่ยถามด้วยความสีหน้าที่กำลังใ และสงสัยในเวลาเดียวกัน
“ประจำเดือนของเธอซึมออกมา” ชายหนุ่มกระซิบบอกเบาๆด้วยสีหน้าเขินอาย
หญิงสาวที่ได้ยินอย่างนั้นถึงกลับใมาก ทั้งเขิน ทั้งอาย ทำตัวไม่ถูก เธอรีบเดินกลับเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำทันที
เวลาผ่านไปได้เกือบๆครึ่งชั่วโมง อลิซเริ่มมีอาการปวดท้องประจำเดือนรุนแรงจนยืนแทบไม่ไหว เธอจึงขออนุญาตพี่ๆไปนั่งพักสักครู่ หญิงสาวค่อยๆเดินตัวงอโซซัดโซเซไปที่โต๊ะหลังร้าน เธอเริ่มรู้สึกหนาวๆ เวียนหัว พร้อมกับอาการปวดท้องเริ่มบีบแรงขึ้น ทันใดนั้นร่างเล็กบอบบางวูบเป็ลมล้มฟุบลงไปที่โต๊ะทันเวลาพอดี
เวลาผ่านไปลุคร้องเพลงเสร็จ เขาได้เดินลงมาจากเวที ชายหนุ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ เพราะอยู่ๆยัยแสบอลิซหายไปไหนนานสองนาน ไม่เห็นมาบริการลูกค้าเลย เขาจึงเดินตามหา ไม่นานก็พบหญิงสาวกำลังนั่งหลับอยู่บนโต๊ะ เขาจึงเดินเข้าไปสะกิดที่ไหล่ของเธอ แต่ทว่าหญิงสาวกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับมา เธอเหมือนคนไม่ได้สติ ชายหนุ่มเห็นท่าไม่ดีเขาจึงรีบเข้าไปดูอาการของเธอทันที
“นี่เธอ เป็อะไรมากหรือป่าว” ลุคเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง
เขาใช้แขนทั้งสองข้างซ้อนตัวหญิงสาวขึ้นมา เขาถึงกับใเพราะใบหน้าของเธอซีดเผือก ตัวเหลือง เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ซึมออกมาจากิั ตัวเย็นไปหมด จากนั้นหญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้นมองเขา เธอพยายามจะพูดอะไรกับเขา
“ฉันปวดท้อง”น้ำเสียงที่แ่เบาเปล่งออกมาจากปากของอลิซ
ลุคทำอะไรไม่ถูก เขาจึงตัดสินใจอุ้มร่างบอบบางของหญิงสาวเข้าไปในรถทันที แล้วะโบอกพี่ฌอนว่าจะพาอลิซไปโรงพยาบาลใกล้บ้าน
เมื่อมาถึงโรงพยาบาลหมอก็ได้เข้าไปตรวจดูอาการ ปรากฏว่าเป็อาการของคนปวดท้องประจำเดือนรุนแรง มดลูกยังปกติ แต่สาเหตุที่ปวดท้องนั้นมาจากการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนระหว่างมีประจำเดือน และมีการหลั่งสารพรอสตาแกลนดิน (Prostaglandins) ออกมามากผิดปกติ กระตุ้นให้มดลูกมีการบิดเกร็งตัว คุณหมอจึงฉีดยาลดอาการปวดเกร็งให้ แล้วให้เธอนอนพักฟื้นสักพักค่อยกลับบ้านได้
ลุคได้โทรไปรายงานอาการของอลิซให้พี่ฌอนและพี่ๆในร้านทราบ ทุกคนก็ได้แต่โล่งอกเพราะกลัวว่าเธอจะเป็อะไรไป
ไม่นานลุคเดินเข้ามาหาอลิซด้วยสีหน้าที่ดูกังวลและเป็ห่วงเธอ
“เป็ไงบ้าง ดีขึ้นไหม หายปวดยัง” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
ร่างเล็กบอบบางมองหน้าชายหนุ่ม
“ดีขึ้นมากแล้ว ฉันอยากกลับบ้าน” อลิซตอบ
“อืม เดี๋ยวไปส่ง” ชายหนุ่มเผยยิ้มออกมาเล็กน้อยด้วยความรู้สึกโล่งอกที่เห็นเธอมีอาการดีขึ้น
ลุคขับรถมาส่งอลิซถึงบ้าน หญิงสาวค่อยๆเปิดประตูรถออกไปอย่างช้าๆมืออีกข้างจับหน้าท้องไว้ ชายหนุ่มที่เห็นสภาพอันน่าเวทนาของเธอก็อดที่จะเข้าไปช่วยไม่ได้
“เอากระเป๋ามานี่ เดี๋ยวฉันถือให้”
ลุคค่อยๆพยุงตัวอลิซเข้าไปในบ้าน เขาพาเธอไปนั่งที่โซฟา แล้วส่งไฟฉายจากมือถือหาสวิทช์ไฟตามที่อลิซบอก ในตอนนั้นน้าแอ๋มไม่อยู่บ้านเพราะต้องเข้าเวรอยู่ที่โรงพยาบาลในเมือง
ชายหญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสองทำให้อลิซรู้สึกหวั่นๆไม่น้อย
“นายกลับไปได้แล้ว ฉันไม่เป็ไรแล้ว” อลิซพูดพลางก้มหน้าไม่กล้าสบตาชายหนุ่มตรงๆ
ลุคไม่ได้ฟังที่เธอพูดสักนิด เขาเดินตรงไปที่ห้องครัวพร้อมกับหาน้ำเปล่า เสียบกาต้มน้ำร้อนในครัว
“นี่นายจะทำอะไรน่ะ” อลิซชะโงกหน้าถามชายหนุ่มด้วยความสงสัย
“ต้มน้ำร้อนไง ปวดท้องประจำเดือนก็ต้องดื่มน้ำอุ่นๆจะได้หายเร็วๆ” (ช่างเป็พ่อบ้านอะไรอย่างนี้ >0<)
หญิงสาวประหลาดใจมาก ไม่คิดว่าจะได้เห็นด้านอ่อนโยนจากผู้ชายคนนี้ นับวันยิ่งเป็สุภาพบุรุษมากขึ้น ยิ่งเขาทำแบบนี้กับเธอยิ่งทำให้เธอหลงรักเขาเข้าเต็มๆ
“นี่นาย อย่าทำดีกับฉันแบบนี้สิ” สาวน้อยพูดเบาๆออกมาพร้อมกับนั่งก้มหน้ามองฟื้นกระเบื้องอยู่บนโซฟา
“ไม่ดีหรอที่ฉันทำดีด้วย” ชายหนุ่มพูดพลางเทน้ำอุ่นลงไปในแก้ว
“แต่มันยิ่งทำให้…ฉัน..เริ่มชอบนาย…เข้าจริงๆแล้วสิ” อลิซสารภาพรักชายหนุ่มโดยที่ไม่ให้เขาตั้งตัวได้เลย
>0<