น้ำดับกลิ่นกาย
ผ่านไปแล้ว 2 เดือนั้แ่ที่ครอบครัวของชิงเถามีธุรกิจเล็กๆเป็ของตัวเองซึ่งถือว่าประสบผลสำเร็จอย่างมาก ข้าวห่อที่ทำออกมาขายหมดทุกวันแต่การผลิตก็สามารถเพิ่มได้มานักเพราะแรงงานกับเวลาที่มีนั้นน้อยนักจึงมีออกมาขายแค่วันละ300 ห่อเท่านั้น ทำให้ตอนนี้ครอบครัวชิงเถามีเงินจากธุรกิจนี้เป็ร้อยตำลึงแล้วซึ่งสามารถหาซื้อบ้านหลังเล็กๆในเมืองหลวงในพื้นที่ปลอดภัยได้ซักหลังหลังจากครอบครัวของชิงเถาปรึกษากันแล้วว่าถ้าออกจากจวนนี้แล้วจะไปอยู่ที่ไหนต่อสุดท้ายจึงเลือกลงหลักปักฐานในเมืองหลวงแห่งนี้เนื่องจากทุกคนก็เติบโตที่นี่ จะให้ไปอยู่ที่อื่นอาจจะยากในทั้งหลายๆเื่แต่นั่นยังไม่ใช่ตอนนี้ชิงเถาเสนอว่าน่าจะทำงานต่อไปอีกซักหนึ่งถึงสองเดือน ให้ได้เงินมากพอสำหรับหาบ้านดีๆหรืออาจมีที่ว่างให้ซื้อแล้วต้องสร้างบ้านเองก็อาจต้องใช้เงินมาก
วันนี้ก็เป็อีกวันหนึ่งที่คนในครอบครัวช่วยกันทำอาหารเตรียมขายในตอนวันต่อไป
“ท่านพ่อเป็อะไรเ้าคะเห็นทำหน้าเครียดๆมีปัญหาอะไรหรือไม่” ชิงเถาถามบิดาหลังจากสังเกตเห็นว่า่หลายวันมานี้บิดามีสีหน้าไม่ค่อยสดชื่นแต่ก็ไม่ใช่เพราะความเหนื่อยกายแต่น่าจะเป็เพราะปัญหาอื่นมากกว่า
“ก็พ่อเ้านะสิ่นี้หน้าร้อนทำงานทั้งวันเหงื่อก็ออกทั้งกายพอเ้านายเรียกใช้งานก็โดนดุด่าว่ามีกลิ่นตัวเหม็นจนพ่อเ้าไม่กล้าสู้หน้าใครแล้ว”ลี่จูเอ่ยปัญหาของสามีให้ลูกฟังซึ่งนางก็เห็นใจสามีในเื่นี้ เพราะ่หน้าร้อนอีกทั้งทำงานทั้งวันก็ไม่ใช่เื่แปลกที่จะมีกลิ่นกายแรงแต่ไม่ใช่แค่สามีนางคนเดียวแต่บ่าวส่วนใหญ่ที่ทำงานหนักก็มีเหงื่อมีกลิ่นกายตามมาทั้งนั้น
“ปัญหานี้เองแต่เื่กลิ่นก็เป็ปัญหาใหญ่ท่านพ่อขาดความมั่นใจได้เ้าค่ะแต่นั่นข้ามีวิธีให้กลิ่นกายท่านพ่อลดลง” ชิงเถาพูดขึ้นยิ้มๆออกมาหลังได้ยินปัญหาของบิดาที่มารดาเอ่ยให้ฟังถึงว่านางเห็นว่าหลายวันมานี้บิดาไม่ค่อยจะเข้าใกล้พวกนางเท่าไหร่ถ้าไม่ได้อาบน้ำตอนเย็นแล้ว
“อย่างไรรึเถาเอ๋อร์ลูกมีวิธีช่วยพ่อ”จิ้นสิงพอได้ยินสีหน้าก็ยิ้มแย้มตื่นเต้นเป็อย่างมาก จึงรีบเอ่ยถามลูกสาวออกมา
“เ้าค่ะท่านแม่มีหมิ่งฝ่านหรือไม่เ้าค่ะ” ชิงเถาถามออกมาหลังจากนึกถึงสิ่งหนึ่งที่เป็ก้อนสีขาวขุ่นบ้างไม่มีสีบ้างแล้วแต่ก้อนที่สามารถใช้ดับกลิ่นกายได้โดยในปัจจุบันก็ยังมีการใช้อยู่ซึ่งหลังมาอยู่โลกนี้นางก็เจอกับสิ่งนี้ที่คนในจวนใช้แกว่งน้ำทำให้น้ำสะอาด #สิ่งนั้นคือสารส้มแต่ไม่รู้ว่าออกเสียงถูกมั้ยนะคะ(明矾míngfán หรือเรียก 白矾 báifán)
“หืม เ้าจะเอาหมิ่งฝ่านมาทำอะไรรึก็พอมีอยู่บ้าง” นางลี่จูนางบุตรสาวออกมาด้วยความสงสัย แต่กลับไม่ได้รอฟังคำตอบแต่ลุกขึ้นไปหยิบหมิ่งฝ่านที่วางอยู่ในตะกร้าเก็บของของนางมาซึ่งมีไว้ใช้ตอนนี้อาบน้ำแล้วมันขุ่นจะได้ไม่ต้องไปหยิบยืมผู้อื่น เนื่องด้วยราคาก็มิได้แพงนักถ้าเทียบกับการใช้งานของมันที่ก้อนเล็กๆก็ใช้ได้นานพอออกเงินซื้อมาแล้วก็แบ่งกับผู้อื่นได้
“นี่ลูกแม่มีก้อนแค่นี้แหล่ะ” นางลี่จูหยิบก้อนหมิ่งฝ่านขนาดใหญ่กว่าไข่นกกระทาไม่มากมาให้นางดู
“ใช้ได้เ้าค่ะท่านแม่” ชิงเถาเอ่ยอย่างยิ้มๆ ด้วยความพึงพอใจ
“แล้วน้องรองจะนำสิ่งนี้มาทำอะไร” ลี่ถิงที่นั่งฟังถามออกมาด้วยความสงสัย
“ใช้เ้านี่จุ่มน้ำให้เปียกแล้วมาถูที่รักแร้หรือนำไปแช่น้ำไว้แล้วนำน้ำนั้นมาแช่เท้าซักครู่ก็น่าจะลดเหงื่อและกลิ่นที่จะเกิดขึ้นในระหว่างวันได้แล้วเ้าค่ะข้าไม่แน่ใจว่าได้ผลหรือไม่ ท่านพ่อต้องลองใช้ดู” ชิงเถาอธิบายวิธีการใช้ออกมาให้ทั้ง3 คนฟัง (2 แฝดนอนแล้ว)ซึ่งทุกคนก็ฟังอย่างตั้งใจพร้อมด้วยใกับประโยชน์อีกอย่างของเ้าหมิ่งฝ่านก้อนเล็กๆนี้
“ได้ๆ พรุ่งนี้พ่อจะลองใช้ดูเลยได้ผลอย่างไรพ่อจะบอกอีกที”จิ้นสิงเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจจนอยากจะใช้ซะั้แ่ตอนนี้เลยแต่ดีที่ภรรยาห้ามไว้แล้วก็ให้ทุกคนไปนอนพักผ่อน
วันนี้ทั้งวันทุกคนก็ทำงานกันปกติแต่ที่ไม่ปกติคือลี่จูกับจิ้นสิงสองสามีภรรยาที่ลองใช้หมิ่งฝ่านตามที่ลูกแนะนำถึงนางลี่จูจะไม่ค่อยมีกลิ่นตัวแต่่หน้าร้อนอย่างนี้นางก็ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองนักจึงลองใช้พร้อมกับสามีดูซึ่งปรากฏว่าทั้งสองคนในวันนี้จะทำอย่างด้วยความสุขกว่าด้วยทั้งไม่มีเหงื่อออกตรงรักแร้ให้รำคาญตอนทำงานอีกทั้งทุกชั่วยามจิ้นสิงยังตรวจสอบความมั่นใจด้วยการดมกลิ่นกายตัวเองดู ซึ่งเขาพอใจมากที่ไม่มีกลิ่นเหมือนทุกๆวัน
“เถาเอ๋อร์วิธีของเ้าใช้ได้ดีจริงๆวันนี้นายท่านเรียกใช้พ่อก็ไม่โดนดุด่าด้วย ดี ดีจริงๆ” จิ้นสิงเอ่ยกับบุตรสาวด้วยสีหน้าเบิกบานอารมณ์ดี
“แม่ก็ด้วยไม่เหนียวตัวเลย” นางลี่จูเอ่ยออกมาให้ลูกฟัง
“ดีจริงๆถ้าคนอื่นรู้ประโยชน์ของมันต้องขายดีกว่าเดิมแน่” จิ้นสิงเอ่ยชมออกมา
“ขาย ได้เงินเยอะใช่แล้วเ้าค่ะต่อไปนี้มันจะเป็สินค้าใหม่ของเรา” ชิงเถาหลังได้ยินบิดาพูดก็คิดตามพร้อมทั้งเกิดความคิดที่จะทำเ้าสินค้าตัวใหม่นี้ออกขายด้วยท่าทางตื่นเต้น เ้าสิ่งนี้คนต้องสนใจมากแน่ๆ
“คนเขาจะมาซื้อกับเราทำไมลูกหมิ่งฝ่านก็มีขายกันทั่วไปถึงเราจะรับมาขายก็ใช่ว่าจะไม่มีผู้ขายเหมือนกัน”นางลี่จูถามออกมาด้วยความสงสัย
“เราก็อย่าให้ใครรู้สิเ้าค่ะว่าเป็เ้าสิ่งนี้ใช้ลดกลิ่นกายได้”ชิงเถาพูดออกมาพร้อมยิ้มอย่างมีเลศนัยจนบิดามารดาเห็นยังใกับความเ้าเล่ห์ของนาง
“ทำอย่างไรรึน้องรอง” ลี่ถิงถามออกมาด้วยความสงสัย
“ทำให้มันเป็น้ำเ้าค่ะอาจจะใส่บางอย่างลงไปด้วยให้คนอื่นไม่รู้ว่าคืออะไร”ชิงเถาพูดออมาพร้อมกับอธิบายวิธีการทำของนางโดยจะต้องจะสั่งทำขวดดินเผาไว้สำหรับใส่น้ำนี้ซึ่งนางตั้งชื่อให้ว่าน้ำดับกลิ่นกายโดยนางจะสั่งมากก่อน 100 ขวดเพื่อดูผลตอบรับส่วนการผลิตของนางนั้นก็ไม่ยากโดยจะต้มน้ำแล้วใส่หมิ่งฝ่านลงไปแต่จะต้องกะปริมาณให้ดีถ้าใช่น้อยเกินไปอาจมิได้ผลแต่ถ้าใส่เยอะเกินไปิ่ฝ่านจะกลับมาจับตัวเป็ก้อนได้หลังจากทิ้งน้ำต้มไว้ให้เย็นแล้วก็นนางได้เก็บดอกไม้ตากแห้งมาใส่เพื่อให้ดูน่าสนใจมากขึ้นซึ่งมีทั้งดอกว่านโซ่จู๋ร์(ดาวเรือง) เหม่ยฮวา(ดอกเหมย) แล้วก็โม่ลี่ฮวา(มะลิ)ที่ไปขโมยมาจากสวนของจวนอย่างเล็กละน้อยโดยไม่ให้ใครสงสัย
หลังจากลงมือทำน้ำดับกลิ่นกายบรรจุลงขวดเสร็จเรียบร้อยแล้วยังมีส่วนที่เหลือชิงเถาให้บิดามารดาไปแจกจ่ายให้กับเพื่อนบ่าวรับใช้ในจวนได้ใช้กันซึ่งได้รับคำชมกับอย่างล้นหลามกับเ้าสิ่งนี้ซึ่งชิงเถายังบอกให้ทุกคนช่วยกระจายข่าวผลของมันกับทุกคนในจวนและข้างนอกเมื่อได้ออกไปให้ช่วยบอกต่อๆกันโดยบอกว่ามีขายที่ร้ายขายไก่ในตลาดใหญ่ใกล้จวนของนาง
เมื่อน้ำดับกลิ่นกายออกวางขายก็ได้ผลตอบรับดีมากไม่ต้องรอให้ชิงเถามาโฆษณาเลยเพราะหลังจากได้ยินคนพูดต่อๆ กันมาจากบ่าวในจวนกระทั่งบ่าวจวนอื่นๆรวมถึงคนในตลาดเมื่อรู้ว่าสินค้าจะมีขายที่ร้านไหนผู้คนก็มีมาสอบถามกับเถ้าแก่ร้านไก่ั้แ่ยังไม่มีของออกจำหน่ายเมื่อรู้วันเวลาที่จะน้ำดับกลิ่นกายออกขายแล้วผู้คนทั้งผู้ใช้แรงงาน นักเดินทางจนกระทั่งคุณหนูคุณชาย เ้านายจวนต่างๆก็สั่งให้คนมารอซื้อกันั้แ่เช้า เมื่อชิงเถาและบิดานำของมาส่งแล้วเห็นผู้คนมารอขนาดนี้นางทั้งดีใจทั้งนึกโกรธตัวเองที่ไม่กล้าทำออกมาเยอะกลัวว่าจะขายไม่ออกซึ่งราคาที่นางตั้งไว้ก็ไม่ถือว่าถูกนักขวดละ50 แปะแต่ก็ไม่ได้แพงเกินไปสำหรับผู้ที่้าใช้เพราะแค่ขวดบรรจุก็ตั้ง 7อีแปะแล้วไหนจะหมิ่งฝ่านอีก ขวดหนึ่งนางได้ 30 หลังจากหักจ่ายทุกอย่างแล้ว แต่เนื่องจากมันไม่ใช่สินค้าจำเป็เหมือนพวกอาหาร นางจึงตั้งราคาสูงขึ้นมาหน่อยเพื่อที่จะรอรับเงินจากคนมีเงินทั้งหลายหลังจากนั้นนางก็ไปสั่งขวดไปรอขายรอบต่อไปเลยพันขวดไม่ต้องรอถึงเดือน 2เดือนหน้าแล้ว เพียงครึ่งเดือนถ้าขายดีอย่างนี้ครอบครัวนางก็จะได้เป็อิสระแล้ว