บทที่ 10 เขาห่วงใยเพียงแค่หัวใจของเธอเท่านั้น
“อืม ถึงเวลาเดี๋ยวผมไปนอนที่โซฟาก็ได้ อย่านอนตะแคงล่ะ มันจะกดทับหัวใจ”
เตียงในห้องผู้ป่วยคับแคบ ถ้าสองคนนอนด้วยกันจะอึดอัดเกินไป จึงจำเป็ต้องนอนตะแคง
ฟู่อวิ่นซางไม่เคยปล่อยให้เยี่ยเจียนอนตะแคง ตลอดสามปีั้แ่แต่งงาน เขาไม่ยอมให้เธอทำอะไรที่ไม่ดีต่อหัวใจ
แม้แต่เื่บนเตียง เขาก็ไม่ยอมให้เธออยู่ด้านล่างรับแรงกด และมักจะระมัดระวังมากเมื่อมีกิจกรรมเช่นนี้
ฟู่อวิ่นซางจ้องมองเยี่ยเจียบนเตียงผู้ป่วย แล้วดึงผ้าห่มให้เธอ “รีบหลับได้แล้ว”
ขณะนั้นโทรศัพท์ของฟู่อวิ่นซางดังก็ขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู เมื่อเห็นชื่อของคนที่โทรเข้ามาก็รีบตัดสายในทันที แต่ก็ได้ส่งข้อความกลับไป
เขาไม่รับสายเพราะกลัวจะรบกวนการพักผ่อนของเยี่ยเจีย
เมื่อครู่เยี่ยเจียก็เห็นชื่อผู้ที่โทรเข้าบนหน้าจอโทรศัพท์ของเขาเป็สวีเสี้ยนหย่า
เื่ของสวีเสี้ยนหย่าและการที่เขาไปพักในห้องของเธอระหว่างไปทำงานต่างจังหวัด
มีหลายสิ่งที่เธออยากถาม แต่ปากกลับหนักไม่กล้าพูดออกไป
ถ้าเขาไม่กลับมาหาเธอล่ะ
แล้วถ้าเขากับสวีเสี้ยนหย่าอยู่ด้วยกันจริง ๆ ล่ะ
ดูเหมือนจะไม่มีความจำเป็ต้องถามแล้ว
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
มีเสียงเคาะประตูดังมาจากนอกห้อง ฟู่อวิ่นซางเงยหน้ามองก็พบว่าคือหานปิง
หานปิงมองไปยังเยี่ยเจียที่นอนหลับอยู่บนเตียงผู้ป่วย จากนั้นก็ละสายตาไปยังฟู่อวิ่นซาง “เยี่ยเจียหลับแล้วเหรอ ผมได้ยินว่าคุณตามหาผม เลยรีบมาหาหลังจากเสร็จงาน”
“ครับ ผมอยากถามว่าคุณได้ตรวจหัวใจของเยี่ยเจียด้วยหรือเปล่า” ฟู่อวิ่นซางเอ่ยเบา ๆ
เมื่อพูดถึงการตรวจหัวใจ หานปิงก็นึกถึงเื่ที่เยี่ยเจียวางแผนจะตั้งครรภ์ คิ้วของหานปิงก็ขมวดขึ้นมาเล็กน้อย “ออกมาคุยกันข้างนอกดีกว่านะ อย่าไปรบกวนการนอนของเยี่ยเจียเลย”
หานปิงเดินออกจากห้องผู้ป่วย ฟู่อวิ่นซางก็มองเยี่ยเจียอีกครั้ง จากนั้นก็ก้าวตามออกไป
“ผลการตรวจหัวใจของเยี่ยเจียไม่ดีงั้นเหรอครับ” ฟู่อวิ่นซางจ้องตาไม่กะพริบ
หานปิงเขม่นตามองเขาอย่างโกรธเคือง “ดูเหมือนคุณจะสนใจแค่หัวใจของเธอเท่านั้นนะ!”
ทั้งสองเงียบไปชั่วครู่
เขารู้ดีว่าฟู่อวิ่นซางเข้าใจความหมายในสิ่งที่เขาพูด
“หัวใจของเธอฟื้นตัวได้ดีมาก ซึ่งก็หมายความว่าเธอสามารถตั้งครรภ์และมีลูกได้ ผู้ป่วยโรคหัวใจที่ผ่านการผ่าตัดเปลี่ยนอวัยวะมีอัตราการเสียชีวิตจากการคลอดสูงกว่าคนปกติ คุณเคยสัญญากับผมว่าจะดูแลเธอไปตลอดชีวิต จะดูแลเธออย่างดี คุณไม่จำเป็ต้องมีลูกในชาตินี้หรอก มีแค่เธอก็พอแล้ว”
“แต่ตอนนี้ล่ะ คุณกลับผิดสัญญา และอยากให้เธอคลอดลูกให้คุณ”
ในอดีตเขาเห็นด้วยตาตัวเองว่าการปรากฏตัวของฟู่อวิ่นซางทำให้ชีวิตของเยี่ยเจียที่ดูเหมือนจะดับวูบได้กลับมามีชีวิตชีวา เธอยิ้มได้อีกครั้งหลังจากไม่ได้ยิ้มมานาน ดังนั้นหากเธอจะมีความสุขแบบนี้ตลอดไปได้เขาก็ยินดีที่จะหลีกทางให้
แต่ตอนนี้ฟู่อวิ่นซางผิดสัญญาจากเดิม ทำให้เขารู้สึกโกรธมาก “คุณคิดถึงเยี่ยเจียบ้างไหม ถ้าคุณรักเยี่ยเจียสักนิด คุณก็คงไม่กล้าให้เธอทำอะไรเสี่ยง ๆ เช่นการให้เธอคลอดลูกของคุณ”
“ผมไม่ยอมให้เธอเสี่ยงแบบนั้นหรอก เพราะถ้าเธอตาย หัวใจของเธอก็จะตายไปด้วย” ฟู่อวิ่นซางเผยอริมฝีปากพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยโดยปราศจากอารมณ์ใด ๆ
คำพูดนั้นทำหานปิงโมโหเสียจนตาแดงก่ำ “เธอรักคุณมากขนาดนั้น ถึงจะกลัวตายก็ยังอยากให้คุณมีลูก แต่คุณกลับ…”
อวิ่นซางพูดจาไร้ความรับผิดชอบเกินไป พูดจาเหมือนเยี่ยเจียเป็เพียงเครื่องมือสำหรับหล่อเลี้ยงหัวใจนั้นเท่านั้น
เขาไม่กล้าให้เยี่ยเจียเสี่ยงอันตรายเพียงเพราะหัวใจที่อยู่ในร่างกายของเธอนั่นเอง
ฟู่อวิ่นซางหันหลังเดินจากไป เขากลับมายังห้องผู้ป่วยมองดูเยี่ยเจียที่นอนหลับตาพริ้มหายใจสม่ำเสมอ
เธอมีรูปร่างหน้าตาสะสวย เขามองดูแล้วรู้สึกชื่นชอบไม่น้อย
เยี่ยเจียมีนิสัยสงบเสงี่ยมและเรียบร้อย ตลอดระยะเวลาสามปีที่แต่งงานกันมาเธอไม่เคยสร้างความวุ่นวายให้เขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เธอรักเขามาก และเขาก็รู้ดี แต่เขาเพียงแค่มองข้ามมันไปเท่านั้น
3K
