BABY I LOVE YOU เดือนละแสนแฟนหลอก หลอก

ไอซ์ส่ายหน้าระอาใจให้กับตัวเอง โซลาห์มองเขาแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มให้กับเขาที่โชคร้ายมีทุกอย่างพร้อมยกเว้นคนรู้ใจ

“ทำไมคะ ผู้หญิงมีตั้งเยอะตั้งแยะ คุณก็หาสักคนสิ” 

“ถ้ามันง่ายแบบนั้นฉันก็คงไม่ต้องจ้างเด็กกะโปโลอย่างเธอให้เสียเงินเล่นฟรีๆหรอกโซลาห์” ไอซ์จับขอบระเบียงมองหน้าเธอ “ฉันคิดว่าหากมีแฟนหรือภรรยาจริงๆจะหาให้ได้แบบเธอ”

“แบบฉัน ว้าว ไม่เอาฉันซะเลยละ” โซลาห์แซวกลับอย่างขบขัน

“บริหารเก่ง ฉลาดแบบโซลาห์แต่ไม่งก ดื้อด้าน ต้องสวยกว่านี้ ดูดี จมูกโด่ง ตาคม หุ่นดีเอวคอด คนจะได้อิจฉา มีไหมล่ะผู้หญิงแบบนี้” ไอซ์กระตุกยิ้มมุมปาก

“นี่คุณ ตกลงที่พูดเนี้ยจะด่าหรือชม ฉันสับสนนะเนี้ย ต้องดีใจหรือโกรธดี”

“ต้องดีใจสิ ฉันยกย่องเธอนะ” 

“งั้นหรือคะ ขอบคุณมากเลยค่ะ ขอให้คุณขึ้นคานแล้วกัน”

“อ้าว...ปากหรอนั่น” 

“ก็ปากนี่ละ ไปนอนดีกว่าคุยกับคุณแล้วอารมณ์เสีย ชิ” โซลาห์หันกลับทำหน้าบูดเดินไปนอนบนเตียง ไอซ์เลิกคิ้วฉีกยิ้มชอบใจ

“อะไร เดี๋ยวสิ โอ๋...อย่างอนนะคร้าบคนดี” ไอซ์เดินตามไปง้อเธอที่ผงะถือหมอนค้างไว้มองเขาที่กำลังนั่งลงบนเตียงชูนิ้วก้อยมองตาปริบๆ

“ไม่สนใจ ราตรีสวัสดิ์ เชอะ” โซลาห์แลบลิ้นตอบกลับโน้มตัวลงนอนพร้อมห่มผ้าแต่ไอซ์ดึงไว้ โซลาห์ลุกขึ้นนั่งมองเขม็งจ้องเขาที่หยิบหมีขึ้นมาไว้บนตักด้วยรอยยิ้ม โซลาห์กอดอกมองเขาช้าๆ

“น้องหมีขอโทษ น้องหมีจะไม่ทำร้ายจิตใจพี่สาวขี้เหร่ อะ พี่สาวคนสวยอีกแล้วคร้าบ นะคร้าบ ยกโทษให้ป๋มนะคร้าบ ดีกันนะ” ไอซ์ดัดเสียงเด็กบ้องแบ๊วทำโซลาห์กลั้นหัวเราะไม่อยู่

“คุณไอซ์พอได้แล้ว คนบ้านี่” โซลาห์หยิบหมอนมาตีเขาที่กอดหมีอมยิ้มยื่นนิ้วก้อยไปทางเธอที่กอดหมอนยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ดีกันนะโซลาห์”

“ก็ได้ค่ะ” 

“ฝันดีนะคร้าบ” ไอซ์ลากเสียงยาวอย่างหวานปานน้ำตาลเรียกพี่ทำเอาโซลาห์ใจลอยค้างก่อนที่เขาจะเอื้อมมือปิดไฟกลิ้งไปนอนอีกฝั่งด้วยรอยยิ้ม โซลาห์ยังคงเขินอยู่กับเสียงหวานหูของเขาจนต้องไหลตัวเองดึงผ้าคลุมโปงดิ้นไปดิ้นมาจนไอซ์หัวเราะชอบอกชอบใจยกใหญ่

ท้องฟ้าวันใหม่อากาศสดชื่นแจ่มใส โอ๊ควิ่งออกกำลังด้วยชุดกีฬาสีขาววนรอบบ้านก่อนเช็ดเหงื่อด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กเหลือบมองรถตู้สีขาวจอดอยู่หน้าบ้าน คนขับเก็บกระเป๋าขึ้นประตูหลังทำให้โอ๊คต้องรีบเดินเข้าไปหาหญิงชราที่ถูกพยาบาลประคองเดินมาที่รถโดยมีแม่บ้านมาส่งพร้อมชายวัยกลางคนเ๯้าของบ้านที่แต่งชุดกีฬาเช่นกัน

“คุณย่าจะไปจริงๆหรือครับ” โอ๊คยืนอยู่ข้างอดิศักดิ์ผู้เป็๲พ่อที่ยิ้มยืนกรุ้มกริ่ม

“ทำไมตาโอ๊ค ย่าจะไปไม่ได้หรือไง” สุรีย์หรือหญิงชราทำเสียงเข้มชี้นิ้วดุ

“ที่หลานถามคงหมายถึง คุณแม่จะพาหนูระวิไปด้วยจริงหรือครับ” อดิศักดิ์แก้ตัวแทนโอ๊คที่พยักหน้าเห็นด้วย

“ฉันจะไปใครก็ห้ามไม่ได้ ตาโอ๊คอยู่ที่นี่ดูแลหนูเครียร์ให้ดี พร้อมแต่งเมื่อไหร่รีบบอกย่าทันที ย่าต้องไปจัดการตาไอซ์สักหน่อย” 

“คุณย่าละก็” โอ๊คส่ายหน้าไปมาด้วยรอยยิ้ม

“โชคดีนะครับคุณแม่ รบกับว่าที่สะใภ้เล็กให้ได้นะครับ สู้ๆ” อดิศักดิ์ชูกำปั้นยกขึ้นแซวแหย่หญิงชรา

        “เหมือนกันทั้งพ่อทั้งลูก” สุรีย์ทิ้งท้ายก่อนขึ้นไป โอ๊คถอนหายใจยาวก่อนหันมองอดิศักดิ์ที่ยักไหล่มองรถตู้ออกจากบ้าน 

“พร้อมหรือยังครับ” 

“ดูชุดเสียก่อน” อดิศักดิ์ฉีกยิ้มตบไหล่ลูกชาย

“ผมโทรจ้องฟิตเนสแล้ว เชิญครับ” โอ๊คเดินนำอดิศักดิ์ขึ้นรถของตนแล้วขับออกไป

ไอซ์สวมชุดมาดคาวบอยมีหมวกปีกสวมอยู่บนศีรษะยืนอยู่ตีนบันไดมองมือถือด้วยรอยยิ้มก่อนหันมองโซลาห์ที่อยู่ในชุดคาวเกิร์ลผมมัดรวบสวมหมวกปีกเหมือนไอซ์เดินลงมาสวมรองเท้าบูต

“อ้าว เสร็จเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” ไอซ์เก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกงฉีกยิ้มแซวโซลาห์ที่มองตาปริบๆ

“ไปกันหรือยังคะ” 

“ไปสิผู้จัดการรออยู่” ไอซ์ตอบก่อนชะงักเมื่อทิพย์เดินเข้ามายืนตรงหน้า 

“จะไปไหนกันหรือคะ ทิพย์ไปด้วยสิ” 

“ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ” ไอซ์ตอบทันควันคว้ามือโซลาห์ไว้

“งั้นหรือคะแต่สามีภรรยาลูกต้องอยู่ด้วยกันนะคะไอซ์ แบบครอบครัว” ทิพย์ปรายตามองไปทางโซลาห์ที่ทำเฉไฉ

“ใช่ ผมก็ทำอยู่นี่ไงสามีภรรยา ผิดตรงไหน” ไอซ์หันมาโอบไหล่โซลาห์ที่หันขวับก่อนหันมายักคิ้วท้าทายทิพย์ชนิดเข้าขา

“มากไปแล้วนะไอซ์” 

“ครับผมรู้ ขอตัวนะทิพย์” ไอซ์ตัดบทเดินเลี่ยงออกไปพร้อมจูงมือโซลาห์ไปด้วยทิ้งทิพย์ยืนกำมือแน่นมองค้อนอย่างเจ็บใจ

โซลาห์นั่งลงที่เบาะหลังของรถกระบะ พีขับรถวนออกจากจรัญวัลเล่ย์โดยมีไอซ์นั่งดื่มน้ำอยู่ข้างๆมองเส้นทาง พีเลี้ยวรถเข้าตัวเมืองที่มีป้ายบอกชัดเจน สักพักผ่านไปเกือบชั่วโมงรวมรถติดเล็กน้อยพีก็วนจอดรถที่ลานโล่ง โซลาห์ลงจากรถเดินตามไอซ์ที่หยิบกระเช้าองุ่นสดกับน้ำองุ่นที่เตรียมไว้มาถือเดินนำเข้าไปในงาน ผู้คนมากมายอยู่เต็มบูธเพื่อมาโปรโมทและจำหน่ายสินค้า พีพาไอซ์ไปหากรรมการและลงทะเบียน โซลาห์แยกตัวออกไปหาอะไรกินเรื่อยเปื่อย

“เอ๊ะ! โซลาห์” เสียงหวานหูร้องทักขึ้นอยู่ที่บูธนมสดที่โซลาห์เดินผ่าน

“คุณฟ้า” โซลาห์เหลียวหลังก่อนหมุนตัวเดินเข้ามาหาฟ้าทันทีที่ยื่นนมสดใส่แก้วพลาสติกเล็กๆให้ชิมฟรี

“ออกบูธเหมือนกันหรือคะ แสดงว่าประกวดด้วย” โซลาห์ดื่มจนหมดด้วยรอยยิ้ม

“ใช่แล้ว ก็ได้ที่ปรึกษาดีนี่ มากับไอซ์ใช่ไหม”

“ค่ะ”

“งั้นเอานี่กลับไปดื่มที่ไร่นะ วิธีนั้นได้ผลดีทีเดียว” ฟ้ายื่นถุงใส่นมขวดส่ี่ขวดให้โซลาห์ที่รับด้วยความเต็มใจ