หลังจากฟังเื่กลับบ้านจากผู้จัดการ
รัฐภูมิก็กล่าวว่า:
"ผมไม่มีแผนจะกลับบ้านใน่นี้
ตอนนี้แม่ของผมมาหาที่กรุงเทพ
ในทางกลับกันภารกิจการฝึกอบรมของทีมที่ผ่านมาก็หนักเช่นกัน มันไม่ค่อยดีที่จะจากไป
ที่สำคัญตอนนี้ผมเป็หัวหน้าทีม ควรจะฝึกเพิ่มให้หนัก"
ผู้จัดการยิ้มและพูดว่า:
"ถ้าทีมคุณจะคัดค้าน คุณยืนเฉยๆ
พวกเขาก็จะคัดค้าน"
รัฐภูมิถามขึ้น:"ผู้จัดการเกี่ยวกับการจัดเตรียม
ที่ผมเพิ่งบอกว่าผมต้องเขียนสองเพลงให้บริษัท จริงๆ ผมมีคำถาม: ผมจะเลือกเขียนสองเพลงให้ใครก็ได้ใช่หรือไม่
หรือต้องเขียนให้บริษัทโดยตรง? แล้วบริษัทจะจัดเพลงให้เหมาะสมกับคนที่จะร้อง”
รัฐภูมิคิดว่าถ้าเขาสามารถเลือกที่จะเขียนให้ใครก็ได้
เขาก็จะรู้สึกดีมากที่ได้เลือกคนที่จะเขียนเพลงให้
แต่ถ้าคุณมอบเพลงทั้งสองเพลงให้กับบริษัท
แล้วแจกจ่ายโดยบริษัทชะตากรรมและจุดจบของทั้งสองเพลงจะไม่เกี่ยวข้องกับตัวเอง
ผู้จัดการพูดขึ้นว่า:
"คุณไม่้าที่จะสูญเสียอะไรเลย
ถ้าทั้งสองเพลงไม่ใช่เพื่อตัวคุณเอง คุณจะมอบให้ใคร
คุณสามารถใช้สิ่งนี้เป็เครื่องต่อรอง ผมไม่แนะนำ”
รัฐภูมิยิ้มและกล่าวว่า:
"ผมบอกคุณครั้งสุดท้ายว่าผมเขียนเพลงให้ปาล์มมี่
แต่พวกคุณวางแผนที่จะเปลี่ยนตารางงานของผม ตอนนี้ผมมีเวลาสี่วันในการไป"
Artist Trainee " ผมไม่รู้ว่าจะทำเสร็จก่อนที่จะไปได้ไหม"
ผู้จัดการลุกขึ้นและเติมน้ำให้กับตัวเองโดยคิดอยู่นาน:"เกี่ยวกับเวลาที่ต้องส่งมอบเพลงสองเพลงนี้
พี่ฉอดไม่ได้เสนอข้อจำกัดใด ๆ ดังนั้นคุณควรที่จะเขียนช้าๆ
อันที่จริงความหมายของรูปแบบเพลงทั้งสอง นี้มีมากกว่าความหมายที่แท้จริง
นั่นคือทัศนคติที่คุณมีต่อบริษัท"
"ถ้าคุณปล่อยผ่านไปเฉยๆ
คนอื่น ๆ อาจรู้สึกว่าการมอบหัวหน้าทีมให้กับคุณของบริษัทไม่เหมาะสม
ท้ายที่สุดแล้วการเลือกพันกรอาจจะดีกว่าคุณมาก"
"หากคุณได้รับตำแหน่งกัปตันโดยไม่มีผลงานอะไรเลย
คนอื่นจะคิดว่าคุณทำผิดกฎที่ไม่ได้พูดนี้"
"ถ้าทุกคนรู้สึกว่าบริษัทไม่ได้การจัดการอย่างถูกต้อง
คนในบริษัทจะเสียการควบคุม เขาจะบริหารบริษัทและเป็ผู้นำทั้งทีมได้อย่างไร"
"แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณตอนนี้คือ"
Artist Trainee "ถ้าคุณโด่งดังจริงๆ บริษัท
จะไม่เรียกร้องให้คุณเขียนเพลง ทุกคนจะบอกว่า พี่ฉอดมีแววตาที่หลักแหลม
คุณเข้าใจเื่นี้ไหม?”
รัฐภูมิอึ้ง
คำพูดของผู้จัดการส่งผลกระทบต่อ
รัฐภูมิหลังจากนั้น, เขามีประสบการณ์การศึกษาด้านการเมืองการปกครองเป็อย่างดี
เขาศึกษาข้อมูลมาอย่างหนัก และได้รับรู้ว่าการเมืองขึ้นกับผลประโยชน์
ตราบใดที่เขาทำประโยชน์ เงื่อนไขต่างๆ ก็ไร้ผล
รัฐภูมิลังเลอยู่ครู่หนึ่งและพยักหน้าเห็นด้วย:
"Artist Trainee เป็สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผมจริงๆ "
ผู้จัดการถามเขาว่า
“คุณมีคำถามอื่นอีกไหม?”
รัฐภูมิลังเลเล็กน้อย
แต่ก็ยังคง้าคลายความสงสัยในใจ “ผู้จัดการคุณเพิ่งพูดถึงความสำคัญของความฝัน
ผมขอถามได้ไหมว่า ความฝันของคุณคืออะไร?
ผู้จัดการหายใจเงียบๆ : "ความฝันของผมคือการนำศิลปินของผม
ไปสู่การเป็ซูเปอร์สตาร์ระดับโลก"
รัฐภูมิคิดเกี่ยวกับมัน
แม้ว่าปาล์มมี่จะเป็ดอกไม้งามประจำบริษัท
แต่เธอก็ยังห่างไกลจากซูเปอร์สตาร์ระดับประเทศอีกไกล
แม้ว่าเธอและอริยะจะเป็ศิลปินหน้าใหม่ยอดนิยม
แต่มันยังไม่พอแค่ระดับประเทศพวกเขาก็ต่อสู้ได้อย่างยากลำบาก
ต้องแย่งชิงแอร์ไทม์จากเหล่าคนดังค่ายอื่นๆ
ผู้จัดการกล่าวว่า
“ผมรู้ว่ามันยากจริงๆ แต่นี่เป็ความคิดของในการเป็ตัวแทนศิลปินของผมในนี้
และความตั้งใจเดิมในอาชีพของผมในอุตสาหกรรมนี้ ในประเทศตอนนี้มีเพียงแค่พี่เบิร์ด
เท่านั้นถือที่ว่าเป็ซูเปอร์สตาร์ระดับเอเชีย ผมอยากให้ประเทศเรามี"
รัฐภูมิรู้จักพี่เบิร์ด
เขาเป็คนเดียวกับพี่เบิร์ดในโลกเก่า
แต่มีจุดที่ได้เปรียบกว่าโลกของเขาคืออายุของพี่เบิร์ด เขาในตอนนี้แค่ 28 เท่านั้น
และเพลงที่เขาร้องก็ยังเป็เพลงเดิมของเขา
ทำให้รัฐภูมิเสียดายที่ไม่สามารถหยิบเพลงของพี่เบิร์ดมาใช้ได้
หลงจากนั้นรัฐภูมิก็พูดอย่างติดตลกและถอนหายใจครึ่งหนึ่ง
“แต่ความฝันของคุณนั้นยากมาก บางทีคุณอาจจะไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ทั้งชีวิต
ท้ายที่สุด, มีโอกาสล้มเหลวมากเกินไปในกระบวนการของการปั้นดาราให้เติบโตเป็ซูเปอร์สตาร์ระดับโลก”
หลังจากนั้นห้องก็เกิดความเงียบ
เขากดลิฟต์ลงมาที่ชั้น 1 แล้วใช้โทรศัพท์มือถือเรียก
Grab ให้มารับเขา
ในขณะที่เขารอเขาก็ใช้โทรศัพท์มือถือเพื่อเช็คข่าวต่างๆ ใน Facebook รัฐภูมิคิดว่าเขามีเพลงและภาพยนตร์มากมายในสมองที่ไม่มีในโลก
เขาจะแบ่งให้ผู้จัดการใช้เพื่อทำความฝันของเขาและผู้จัดการให้เป็จริง
........
รัฐภูมิอดไม่ได้ที่จะร้องเพลงบนรถแท็กซี่
เขาฮัมเพลงเบา ตามจังหวะเพลงที่เขาฟังผ่านหูฟัง
แต่มันก็ยังทำให้อีกคนที่กำลังขับรถอยู่ได้ยินอย่างชัดเจน
"เธอทำให้ฉันรู้และเข้าใจคำว่าสองเรา
ไม่ว่าจะร้อนหรือว่าจะหนาวก็ไม่กลัว มีเธอที่รักข้างในจิตใจ ให้ฉันก้าวเดินต่อไป
ต่อจากนี้..."
ทักษะการร้องเพลงของเขาดีขึ้นมากหลังจากเขาฝึกร้องอย่างหนัก
ด้วยเสียงที่เพราะเช่นนี้จึงดึงดูดความสนใจของคนขับ Grab
เมื่อรถหยุดตรงทางแยกเพราะไฟแดง
จู่ๆ คนขับก็หันมาถามว่า "นี่เพลงอะไรหรือครับ"
รัฐภูมิกล่าวอย่างกระตือรือร้น:
"นี่คือเพลงของขวัญ มันยังไม่ได้เปิดตัว
คุณต้องรอสักพักถึงจะหาฟังได้จาก youtube"
คนขับ
Grab จดจำเพลงของขวัญไว้ในใจ
เขาจำท่อนฮุคได้เป็อย่างดี
........
รัฐภูมิกลับบ้านและเปิดสมุดบันทึกของตัวเอง
และเครื่องหมายถูกใส่หัวข้อที่เป็เป้าหมายของเขา "หัวหน้าทีม"
จากนั้นเขาก็เขียนเป้าหมายใหม่เพิ่มเข้าไป
"ดาราดังระดับประเทศ "
หลังจากเขียนหนังสือเสร็จ
เขาก็เปิดโทรศัพท์มือของเขาออกมาเพื่อที่จะเขียนบทความเื่สั้นของเขา
และส่งเื่สั้นเข้าประกวดในเวลา 4 ทุ่ม
ก่อนที่เขาจะเผลอหลับไป