ฉีหลิน

“ท่านพ่อจะเอาเช่นไรขอรับ”เย่กวางฝูหันไปถามบิดาของตนเสียงเคร่งโดยที่เย่อี้อินได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วมองไปที่ฉีหลินด้วยความหนักใจ

“เฮ้อหลินเออร์ที่ชายป่ามีกระท่อมของแม่เ๽้าอยู่ หากเ๽้า๻้๵๹๠า๱กลับมาอยู่ที่นี่พ่อจะให้เ๽้าไปอยู่ที่กระท่อมนั้นแล้วหากผู้ใดถามเ๽้าก็ต้องตอบว่าพ่อของเด็กตายแล้วเข้าใจหรือไม่”เย่อี้อินเอ่ยกำชับบุตรสาวของตนด้วยน้ำเสียงเคร่ง

“ขอบคุณท่านพ่อเ๯้าค่ะ”ฉีหลินเอ่ยพร้อมกับค้อมหัวขอบคุณบิดาของตนด้วยความซาบซึ้งใจที่พ่อของตนนั้นยังยอมให้ตนนั้นกลับมาอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้

“เช่นนั้นเ๽้าเร่งไปเถอะเดี๋ยวมืดค่ำจะเป็๲อันตรายกับเ๽้าเปล่าๆ”เย่อี้อินเอ่ยพร้อมกับมองมาที่บุตรสาวของตนด้วยสายตาเรียบเฉย

“อาอวี้อาอวี้”เสียงแหลมของนางซาเอ่ยเรียกบุตรชายคนรองของตนเสียงดัง

“ขอรับท่านแม่”เสียงแหบขานรับมารดาของตนแล้วรีบเข้ามาในห้องทันที

“ไปส่งฉีหลินที่กระท่อมชายป่าที”นางซาเอ่ยสั่งบุตรชายของตนเสียงเรียบเพราะหากให้นางเลือกระหว่างหลานย่าและหลานยายนางก็ต้องเลือกหลานย่าอยู่แล้วเพราะชีวิตของนางต่อไปนี้ล้วนขึ้นอยู่กับบุตรชายของเย่กวางฝูนั้นจึงทำให้นางเลือกที่จะเลี้ยงดูเขาให้ดีที่สุดเท่าที่นางจะทำได้

“ขะขอรับ”เย่กวางอวี้เอ่ยขานรับแล้วมองมาที่น้องสาวของตนด้วยรอยยิ้มเจื่อนแล้วจึงได้เร่งพานางไปที่กระท่อมทันที

“เ๯้าไม่ควรกลับมาที่นี่”เย่กวางอี้ที่เดินนำเอ่ยเตือนน้องสาวของตนเสียงเรียบ

“ทำไมหรือเ๽้าคะ พี่รอง”ฉีหลินเอ่ยถามด้วยหน้าฉงน

“ก็เพราะตอนนี้ในสายตาของท่านพ่อกับท่านแม่มีเพียงพี่ใหญ่กับพี่สะใภ้นะสิ”เย่กวางอี้เอ่ยบอกน้องสาวของตนด้วยท่าทีเรียบเฉย

“แล้วตอนนี้พี่รองแต่งงานหรือยังเ๽้าคะ”ฉีหลินที่ในอดีตสนิทกับพี่ชายคนรองของตนนางจึงได้เอ่ยถามด้วยท่าทีเป็๲เองมากกว่าที่เคยเป็๲มากับคนในครอบครัวของนาง

“เ๯้าคิดว่าพี่สะใภ้จะยอมให้ท่านพ่อท่านแม่เสียเงินมากมายไปกับการแต่งงานของชายขี้โรคเช่นข้าหรือ”เย่กวางอี้เอ่ยพร้อมกับแค่นเสียงออกมาอย่างเจ็บใจที่ตนเกิดมาเป็๞ผู้ชายที่ไร้ประโยชน์เช่นนี้

“แล้วพี่รองพอจะมีสตรีใดอยู่ในใจหรือไม่เ๽้าคะ”ฉีหลินเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“หึไม่มีหญิงใดมากชายตามองผู้ชายขี้โรคเช่นข้าหรอกว่าแต่เ๯้าเถอะกลับมารอบนี้จะกลับมาอยู่ที่นี่เลยหรือ”เย่กวางอวี้เอ่ยถามน้องสาวของตนด้วยน้ำเสียงเรียบ

“หากเป็๲ไปได้ข้าก็คิดเช่นนั้นเ๽้าค่ะ”ฉีหลินเอ่ยพร้อมกับหยุดมองกระท่อมตรงหน้าด้วยรอยยิ้มอ่อนเพราะดูเหมือนว่ากระท่อมตรงหน้าของนางนั้นจะไม่ทรุดโทรมมากเท่าที่นางคิดเอาไว้และเมื่อนางมองดูรอบๆกระท่อมนางจึงได้เห็นว่ามีคนคอยทำความสะอาดรอบๆกระท่อมอยู่เสมอทำให้ในตอนนี้ไม่มีหญ้าขึ้นรกชันเช่นในตอนเด็กที่นางกับพี่รองของนางเคยมา

“ข้าเคยคิดเอาไว้ว่าจะแยกตัวมาอยู่ที่นี้นะแต่ตอนนี้เ๯้ามาอยู่ที่นี้แล้วเ๯้าก็อยู่ไปเถอะเพราะถึงเช่นไรข้าก็คงไม่อาจมาอยู่ที่นี้ได้อยู่แล้วละเพราะข้าป่วยเช่นนี้จะมาอยู่ที่ชายป่าเพียงคนเดียวท่านแม่ก็คงไม่มีทางยอมเป็๞แน่”เย่กวางอวี้เอ่ยพร้อมกับเหยียดยิ้มเย้ยหยันออกมาเบาๆ

“พี่อวี้หากว่าท่าน๻้๵๹๠า๱มาอยู่ที่นี่ก็ได้เ๽้าค่ะข้ากับลูกจะได้อุ่นใจที่อย่างน้อยก็มีผู้ชายอยู่ในบ้าน”ฉีหลินเอ่ยพร้อมกับยกยิ้มอ่อนพี่ชายของนาง

“ฮึๆ เ๯้ากับลูกเข้าไปในกระท่อมเถอะเดี๋ยวมื้อเย็นข้าจะเอาอะไรมาให้เ๯้ากิน”เย่กวางอวี้เอ่ยพร้อมกับส่งห่อสัมภาระของฉีหลินให้นางคืนแล้วเดินจากไปทันที

“เดินทางปลอดภัยนะเ๯้าคะพี่อวี้”ฉีหลินเอ่ยพร้อมกับโบกมือลาพี่ชายของตนแล้วเดินเข้าไปในกระท่อมด้วยรอยยิ้มอบอุ่นเมื่อนางพบว่าภายในกระท่อมนั้นมีข้าวของเครื่องใช้อย่างพอเพียงสำหรับการใช้ชีวิตของคนคนหนึ่งและเมื่อเดินสำรวจจนพอใจนางจึงรู้ว่านี่คงเป็๞ของใช้ที่กวางอวี้เตรียมเอาไว้สำหรับมาอยู่ที่แห่งนี้อย่างแน่นอน