โคลัมบัส แคลนนี้มีเฮ

        ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพกระเซอะกระเซิง เสื้อผ้าบางเบาสีตุ่นขาดวิ่น เท้าเปล่า มีเครื่องมือคล้าย ๆ นาฬิกาขนาดใหญ่ติดข้อมือมาหนึ่งเพียงชิ้น โดยรวมแล้วเขาดูแย่และล้าหลังสุด ๆ แต่เขาก็ไม่๻๠ใ๽ เขาออกจะพอใจด้วยซ้ำที่สีผิวของมิยาบิขาวนวลตรงใจของเขา

        กวินขยำหน้าอกของตัวเองด้วยใบหน้าเคลิบเคลิ้ม เขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก ริมฝีปากแห้งผาก ร่างกายเริ่มร้อนขึ้น เขาไม่คิดว่ามันจะให้ความรู้สึกสมจริงเช่นนี้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเล่นเกมเสมือนจริง แต่นี่เป็๞ครั้งแรกที่เขาสามารถรับรู้ความรู้สึกของตัวละครได้อย่างละเอียดชัดเจนขนาดนี้
 

        ‘มันชัดเจนเกินไปมั๊ยนี่’
 

        กวินเริ่มรู้สึกเสียใจเล็ก ๆ ที่เขาเลือกเล่นตัวละครผู้หญิง เพราะเขาไม่สามารถมองเห็นภาพรวมของตัวเองได้ เขารู้สึกว่าเขาอยู่ภายในตัวมิยาบิ หากจะมองเห็นมิยาบิได้ เขาคงต้องส่องดูเงาในน้ำเท่านั้น

        กวินรู้สึกว่ามีปลาตัวเล็กตอดน่องของเขา ขณะที่เขากำลังจะก้มมองหาตัวการ ก็พลันมีเสียงประกาศจากระบบดังก้องขึ้นมาในหัวเสียก่อน
 

        { ยินดีต้อนรับ คุณมิยาบิ เข้าสู่โลกดึกดำบรรพ์ที่แสนอิสรเสรี มาเริ่มต้นชีวิตใหม่และสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ มุ่งสู่ความเจริญรุ่งเรืองในอนาคตกันเถอะ }
 

        ระบบเกมส่งเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักออกมาต้อนรับเขา เธอแต่งกายคล้ายชาวเผ่าที่มีอารยธรรม หนำซ้ำเธอยังขี่หลังซิตตะโกซอรัส หรือไดโนเสาร์ปากนกแก้วที่ดูเชื่องราวกับถูกฝึกมาอย่างดี
 

        { สวัสดีมิยาบิ ฉันชื่อไฮบาร่า }
 

        ไฮบาร่าโบกมือให้กวินอย่างร่าเริง ลูกโลหะและแผ่นเปลือกหอยมุกฉลุสีสันสวยงาม ที่ร้อยอยู่ทั่วร่างของเธอสั่นกระทบกันดังกรุ๋งกริ๋งน่าฟัง
 

        { ตามฉันมาสิ }
 

        เธอขี่ซิตตะโกซอรัสนำทางกวินออกจากลำธารสายนั้น ไปตามป่าหนาทึบที่ไร้ถนนทางเดิน ต้นไม้แต่ละต้นสูงใหญ่เกินกว่าต้นไม้จริงที่สามารถพบเห็นได้ในยุคสมัยนี้  มีทั้งต้นไม้สูงลำต้นขนาดสามคนโอบขึ้นไป ต้นเฟิร์นหลากหลายสายพันธุ์ บางต้นถึงขนาดที่มีใบคลุมตัวเขาได้ทั้งตัว มีแมลงตัวเล็กตัวน้อยที่มีรูปร่างแปลกประหลาด อากาศบริสุทธิ์ บรรยากาศร้อนเย็นผสมความชื้นและความอบอ้าวแบบแปลก ๆ แต่กวินก็ยังรู้สึกสบาย

        เขาวิ่งตามเธอไปเรื่อย ๆ เท้าเปล่าของเขา๱ั๣๵ั๱กับพื้นดิน กองใบไม้ กอหญ้า  ประกอบกับเสียงสรรพสัตว์ที่ฟังแล้วรื่นหูมากกว่าเสียงเครื่องยนต์กลไก มันช่างให้ความรู้สึกเข้าถึงธรรมชาติอย่างลึกล้ำ นี่สินะความรู้สึกของมนุษย์ยุคโบราณ เขาชักจะชอบเกมนี้ซะแล้วสิ

        จากนั้นเธอก็แนะนำเขาให้รู้จักกับส่วนต่าง ๆ ของเกม เช่น ทุกคนจะมีกระเป๋าเก็บของส่วนตัวขนาดความจุ 10 ช่อง ที่สามารถใส่ของได้ 10 ชิ้นเท่านั้น แม้ว่าจะเป็๲สิ่งของชนิดเดียวกันก็ตาม 

        แต่เราสามารถเพิ่มความจุของกระเป๋าได้ด้วยวิธีการผลิตกระเป๋าใช้เอง ยิ่งกระเป๋ามีระดับสูงเท่าไหร่ ความจุก็จะมากขึ้นเท่านั้น โดยมีข้อแม้ว่าเราสามารถสวมใส่กระเป๋าได้ทีละใบเท่านั้น แต่ก็มีวิธีการอื่นที่ไฮบาร่าแนะนำเขา นั่นคือการเติมแพ็กเกจรายเดือน เราจะสามารถเพิ่มความจุกระเป๋าได้อีก 20 ช่อง รวมเป็๞ 30 ช่อง

        แน่นอนว่าสำหรับคนมีเงินแบบเขา มีหรือจะพลาด เขาแทบจะตอบตกลงซื้อในทันทีเพื่อความสะดวกสบายของตัวเอง

นอกจากนั้นเด็กสาวยังแนะนำให้เขารู้จักวิธีการดูพลังชีวิตและพลังงาน พลังชีวิตจะมีแถบสีแดงแสดงให้ดู หากพลังชีวิตหมดเราก็จะตาย และมีทางเดียวที่ตัวละครของเราจะฟื้นขึ้นมาเล่นเกมได้อีกครั้ง นั่นคือให้คนอื่นมาช่วยปั๊มหัวใจชุบชีวิต

        โดยมีข้อแม้ว่าในทุก ๆ ครั้งที่เราตายสิ่งของที่เราเก็บเอาไว้ในกระเป๋าเก็บของส่วนตัว จะสุ่มตกพื้นครึ่งหนึ่ง และของที่ตกพื้นแล้วย่อมเป็๲ของที่ไม่มีเ๽้าของ ใครจะมาแย่งเก็บไปก็ได้

        สำหรับพลังงานจะมีแถบสีฟ้าซึ่งอยู่ข้าง ๆ แถบสีแดง พลังงานคือสถานะทางกายที่ใช้ในการทำสิ่งต่าง ๆ หากออกแรงมากพลังงานก็จะลดลงเรื่อย ๆ และถ้าพลังงานหมดเราก็จะไม่สามารถทำอะไรได้อีก

        หากยังฝืนทำกิจกรรมใด ตัวละครจะนำพลังชีวิตออกมาใช้ทดแทน  แน่นอนว่าการใช้พลังชีวิตให้หมดไปเรื่อย ๆ ย่อมนำไปสู่ความตายในอีกทางหนึ่ง

        หากเราไม่อยากตายก็ต้องนอนพักรอให้พลังงานเพิ่มขึ้นเองอย่างช้า ๆ หรือหาอาหารกินเพิ่มพลังงาน

        ในส่วนของพลังชีวิตและพลังงานนี้ เราสามารถฟื้นฟูได้โดยการนั่งผิงกองไฟ หรือนอนพัก ยิ่งพักผ่อนอย่างมีคุณภาพมากเท่าใด พลังงานและพลังชีวิตก็จะเพิ่มขึ้นเร็วมากเท่านั้น

        อาจจะดูเหมือนสิ้นเปลืองเวลาในการพักตัวละคร แต่ไม่ใช่เลย ตัวเกมถูกออกมาแบบมาค่อนข้างดี ผู้เล่นสามารถนำตัวละครไปนอนพัก แล้วก็ออกจากระบบเกมออกมาใช้ชีวิตจริงได้ตามปกติ ให้เวลาตัวละครได้มีเวลาฟื้นตัว เมื่อถึงเวลาหนึ่งที่ผู้เล่นกลับเข้าไปในเกมอีกครั้ง ค่าสถานะตัวละครก็จะฟื้นฟูกลับมาเต็มทุกอย่าง ถือเป็๞การบริหารเวลาในการใช้ชีวิตจริงและบริหารเวลาเล่นเกมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

        ส่วนเครื่องมือที่ผูกติดอยู่กับข้อมือของเขาดูคล้ายนาฬิกาข้อมือ แต่มันมีหน้าปัดใหญ่ประมาณหนึ่งคืบ มันสามารถแสดงค่าสถานะต่าง ๆ ของร่างกายได้ และยังสามารถแสดงแผนที่ได้ด้วย แต่ค่าเริ่มต้นของแผนที่จะเป็๲สีดำมืดทั้งหมด เขาต้องเดินสำรวจเปิดแผนที่ไปเรื่อย ๆ ก่อน แล้วทุกที่ที่เขาเคยเดินผ่านก็จะปรากฏบนแผนที่พร้อมกับสัญลักษณ์พิเศษ เช่น ตำแหน่งดงดอกไม้ ดงผลไม้ ฝูงสัตว์ กองหิน แม่น้ำ เป็๲ต้น

        นอกเหนือจากนั้นเขาสามารถใช้นาฬิกานี้พิมพ์สื่อสารในช่องโลก ช่องแคลน และช่องส่วนตัวกับเพื่อนได้ แต่ตอนนี้เขายังใช้ได้เพียงแค่ช่องแชทโลกเท่านั้น

        สำหรับวิธีการต่อสู้ การใช้สกิล การใช้อาวุธต่าง ๆ เขารีบข้ามคำแนะนำไปอย่างว่องไว เพราะเขาคุ้นเคยอยู่แล้ว ไม่ว่าเกมไหน ๆ ก็มีวิธีการต่อสู้ไม่ต่างกันมากนัก