บทที่22
อสูรแห่งา
หนึ่งเดือนผ่านไป
าอันดุเดือดของทั้ง2 ดินแดนประทุขึ้นยังไม่หยุดหย่อนทั้งสองฝ่ายต่างทำการเข้าห้ำหั่นกันอย่างดุเดือดในระยะเวลาร่วม2 เดือนที่ผ่านมา
ใน่ระยะเวลาร่วม2 เดือนั้แ่านั้นเริ่มขึ้นมีการเปลี่ยนแปลงมากมายแต่ละฝั่งแต่สุดท้ายแล้วผลรวมมันก็ได้ออกมาประมาณว่าทั้งสองฝ่ายนะสูญเสียกองกำลังทหารที่เท่าๆกัน
ในตอนนี้ในขณะที่านั้นดำเนินผ่านพ้นมาประมาณเกือบ2 เดือนแล้ว มีการเปลี่ยนแปลงมากมายภายในกองทัพ
หลี่หยางหลังจากที่เขาได้รับคำอนุญาตจากแม่ทัพใหญ่ที่คุมกองทัพในการร่วมาครั้งนี้ตัวของเขาลงไปสู่าแทบจะทุกวันทำการฟาดฟันศัตรูอย่างไม่หยุดเลย
ในตอนแรกการฆ่าฟันคนนั้นมันเป็สิ่งที่ยากเกี่ยวกับเขาแต่ในตอนนี้ตัวของเขาเปลี่ยนไปแล้ว
เขาสามารถฆ่าคนได้โดยที่ตนเองนั้นไม่กระพริบตาเลยแม้แต่น้อยแล้วไม่มีความรู้สึกเสียใจเลยด้วยมันเป็เพราะว่านี่คือาถ้าเขาไม่ทำการสังหารคนเหล่านี้ตัวของเขาเองก็จะไม่รอดเช่นเดียวกัน
เพราะแบบนั้นเขาเลยเลือกที่จะสังหารคนเหล่านี้โดยที่ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยเพื่อความแข็งแรงและการอยู่รอด
ทั้งสองที่ลงไปภายในาเกือบจะทุกวัน2 นายบ่าวคู่นี้สร้างผลงานใหญ่หลวงพวกเขาสามารถกอบโกยเงินจากกองทัพได้เป็เงินก้อนโต
ความสามารถของหลี่หยางมันได้แสดงออกมามากเลยเรื่อยๆจนภายในกองทัพต่างพากันตกตะลึงเขาไม่ใช่คุณชายที่ไร้ค่าและเป็คนที่ไร้ความสามารถก่อนหน้านี้อีกแล้ว
เขาทำการสังหารศัตรูอย่างต่อเนื่องภายในาเขาฟาดฟันศัตรูด้วยกระบี่ของเขาศัตรูบางคนถึงกับโดนเขาฟันเพียงแค่ครั้งเดียวศีรษะถึงกับหลุดออกจากลำตัว
ภายในาเขาทำการไล่ล่าอย่างบ้าคลั่งเริ่มาด้วยตัวที่สะอาดสะอ้านแต่ยามจบาตอนที่เดินกลับมาที่ภายในกองทัพร่างกายของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตกลิ่นกายของเขาคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายดวงตาของเขาเป็ดวงตาที่แสนจะเ็าในยามที่อยู่ภายในา
ผู้คนทั้ง2 กองทัพเมื่อได้เห็นรูปลักษณ์ของบุรุษผู้นี้ยามที่อยู่ภายในา เนื้อตัวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเืกระบี่ที่ถูกชโลมกลายเป็สีแดงฉานมันเป็รูปลักษณ์ที่น่าสะพรึงกลัวแม้แต่กองทัพของเผ่ามารผู้คนที่ได้พบเจอเขายังทำการหลีกหนี
ใน่1 เดือนที่ผ่านมาเขาทำการลงสู่สมรภูมิบ่อยที่สุดผู้ค้นพบเจอหน้าเขามากที่สุดจนผู้คนนั้นเรียกขานและมอบนามของเขาให้ว่าอสูรแห่งา
ชื่อนี้เป็ที่รู้จักในระยะเวลาเพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้นผู้คนต่างพากันสะพรึงกลัวกับพลังและอำนาจของคนผู้นี้
ภายในเมืองหลวงคงจะมีแต่ผู้คนต่างพากันดูถูกเขาแต่ภายในกองทัพแห่งนี้ไม่ใช่มีแต่ผู้คนจึงยกย่องแล้วก็กล่าวขานว่าเขานั้นคือคนที่มีความสามารถ
ท้องนภาในวันนี้มันเป็ท้องนภาที่เปิดโล่งาระหว่าง2 ดินแดนก็ยังคงปะทุขึ้นอย่างไม่หยุด ท้องนภาเปิดโล่งแสงแดดสาดส่องลงมาด้านล่างแต่ความอบอุ่นไปทั่วทั้งบริเวณ
อาจจะเป็เพราะว่า่เวลาในตอนนี้ยังคงเป็ในยามสายของวันดวงอาทิตย์ยังไม่ลอยเด่นขึ้นมาสู่้าความร้อนที่ปกคลุมบริเวณนี้มันยังร้อนไม่มากนัก
บริเวณด้านหลังค่ายกลต้นไม้ต้นใหญ่ทุ่งหญ้าเขียวขจีองค์ประกอบเหล่านี้กำลังเอนเอียงไปมาตามสายลมที่กำลังพัดผ่าน
ร่างของบุรุษผู้หนึ่งยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่เขาสวมใส่ด้วยชุดผ้าสีดำธรรมดาธรรมดาข้างกายมีกระบี่เหล็กเล่มหนึ่งที่ปักลงอยู่บริเวณพื้น
หลี่หยางเขากำลังยืนพิงต้นไม้ใหญ่ดวงตามองตรงไปด้านหน้าใบหน้ากำลังรับสายลมเย็นๆที่พัดผ่าน
สายลมที่กำลังพัดผ่านมามันสามารถปลอบโลมความเหนื่อยล้าภายในร่างกายของเขาได้วันนี้เขาทำการหยุดพักร่างกายไม่ได้ลงสู่ภายในสมรภูมิรบ
ที่ผ่านมาหลายต่อหลายวันเขาทำการลงสู่สนามรบอย่างติดๆมาประมาณ3 วันแล้วในวันนี้ถือว่าเป็วันพักผ่อน
อี้ชิงทำการวิ่งตรงมาอย่างรวดเร็วคนผู้นั้นทำการแบกบางอย่างมาด้วยสิ่งที่อยู่ภายในมือของเขามันคืออาหารชั้นดีมันคือพวกเนื้อสัตว์แล้วก็พวกเครื่องดื่มที่เลิศรสมันทำการแบกของเ่าั้และก็วิ่งตรงมาหานายน้อยของตนเองอย่างรวดเร็ว
การเป็อยู่ภายในกองทัพตอนนี้ของพวกเขามันแตกต่างจากเมื่อ2 เดือนที่แล้วอย่างสิ้นเชิงราวกับว่าหน้ามือเป็หลังมือ
ในตอนนี้เขาโดนต้อนรับเป็อย่างดีเพราะว่าสร้างผลงานจำนวนมากเอาไว้ผู้คนภายในกองทัพก็ต่างเคารพนับถือหลี่หยางแม้ว่าเขาเป็บุรุษหนุ่มที่เพิ่งย่างเข้าวัยฉกรรจ์แต่ว่าความสามารถของเขานั้นเป็ของจริงแม้แต่คนที่มีความาุโมากกว่าเขายังยอมรับเขาเลย
และนั่นมันก็หมายถึงว่ามันกินอยู่ภายในกองทัพของเขาจะต้องดีขึ้นด้วยโดยทั่วไปแล้วอาหารธรรมดาทั่วไปภายในกองทัพก็จะกินพวกอาหารที่ถูกจัดไว้ให้แต่ตอนนี้ตัวของเขาสามารถนำผลงานที่สร้างขึ้นมาไปแลกอาหารภายในกองทัพได้จำพวกเนื้อสัตว์แล้วก็เครื่องดื่มทำให้การเป็อยู่ของเขาได้ตอนนี้แสนจะสุขสบาย
อี้ชิงวิ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็วเขาได้มาอยู่ตรงหน้าของผู้เป็นายภายในมือนั้นเต็มไปด้วยข้าวของมากมายมันเป็อาหารที่ถูกบรรจุเอาไว้ภายในถุงผ้า “ มาแล้วขอรับนายน้อย!!!”
หลี่หยางเขาใช้ดวงตาของตนเองมองตรงไปยังอี้ชิง
---
ชื่ออี้ชิง LV.42
เผ่ามนุษย์ เพศ ชาย
HP[1250/1250]
--
ข้อความปรากฏขึ้นมาตรงหน้า
ระดับตอนนี้ของอี้ชิงมันสูงกว่าก่อนหน้านี้เป็อย่างมากสูงมากกว่าก่อนหน้านี้เสียจนเรียกได้ว่าความแข็งแกร่งของเขาใน่ 1 เดือนที่ผ่านมาพัฒนาขึ้นจนเรียกได้ว่าเป็นักรบผู้เก่งกาจได้แล้ว
หลี่หยางไม่ได้ทำใบหน้าประหลาดใจเพราะว่าเขานั้นอยู่กับอีกฝ่ายตลอดเลยมองเห็นการพัฒนาเรื่อยๆที่ปรากฏขึ้น
อี้ชิงการที่เขาสามารถพัฒนาได้รวดเร็วขนาดนี้เหตุผลหนึ่งอย่างมันก็เป็เพราะว่าคนผู้นี้มีความอดทนเพราะว่าเขาพยายามทำทุกอย่างอย่างที่หลี่หยางกระทำ
มันเลยทำให้ความสามารถของเขาสามารถพัฒนาได้อย่างรวดเร็วถ้าเขาเป็คนที่ี้เีก็คงจะไม่สามารถก้าวขึ้นมาอยู่ในตรงนี้ได้อย่างแน่นอน
ทั้งสองได้ทำการนั่งกินข้าวกันตอนนี้พวกเขาอยากจะกินเมื่อไหร่ก็ได้เพราะว่าผลงานที่ได้รับไม่สามารถแลกอาหารได้เป็จำนวนมาก
ในขณะที่กำลังนั่งกินอาหารอันเลิศรสที่ถูกนำออกมาหลี่หยางตรงไปที่ผู้ที่อยู่ด้านหน้าก่อนที่จะเอ่ยถามออกมา “ เงินตอนนี้ของเราสามารถเก็บได้เท่าไหร่แล้ว”
อี้ชิงหยุดมือของตนเองคนพวกนั้นได้ทำการนำนิ้วขึ้นมานับ “ ราวๆสักประมาณ 30เหรียญทองขอรับ ”
มันเป็จำนวนเงินที่มากมายพวกเขาสามารถสร้างผลงานได้มากมายภายในาเลยได้นำผลงานเ่าั้มาแลกกลายเป็เงินแล้วมันก็กลายเป็เงินจำนวนมากอย่างที่เห็น
“ ด้วยเงินประมาณนี้ข้าคิดว่าน่าจะสามารถซื้อเรือนหลังใหญ่ๆได้แล้วก็ใช้เป็เงินในการดำรงชีวิตได้หลายปีเลยทีเดียวขอรับ”
“ เพียงแค่นี้ในตอนที่ไปรับนายหญิงก็ไม่จำเป็จะต้องเกรงกลัวว่าออกมาจากตระกูลแล้วก็ลำบากแล้ว” อี้ชิงเอ่ยอย่างภาคภูมิใจคนผู้นี้แสดงรอยยิ้มออกมา ในยามนี้ตัวเขากำลังคิดถึงตอนที่พวกเขาได้พากันเดินทางออกมาจากตระกูลผู้แสนใจดำ
“ แล้วในตอนนี้ทิศทางของาเป็อย่างไรบ้างถ้ายังไม่รู้เลยว่าามันจะจบลงเมื่อไหร่?” หลี่หยางเขาทำการลงไปสู่สนามรบทำการฟาดฟันยังไม่คิดหน้าคิดหลังโดยที่ไม่ได้มองเลยว่าตอนนี้ามันไปถึงในส่วนไหนแล้ว
“ ในตอนนี้าค่อนข้างตึงเครียดแล้วขอรับดาวจากท่าทีแล้วทั้งสองฝ่ายสูญเสียกำลังมากเกินไปคงจะทำการถอยทัพทั้งคู่อาจจะต้องใช้เวลาอีกสักประมาณครึ่งเดือนหรือมากกว่านั้นเล็กน้อยาก็จะจบลง” อี้ชิงรายงาน
“ อันที่จริงแล้วมันก็ผิดพลาดจากที่ตัวของข้าคิดนะขอรับดูเหมือนว่าาในครั้งนี้มันจะมีตัวแปรผันเยอะเกินไปจนทำให้ทั้งสองฝ่ายสูญเสียกำลังคนมากเกินจนทำให้เวลาของากินเวลาเพียงแค่3 เดือนเท่านั้น ” อี้ชิงเขารู้ดีว่าระยะเวลาในตอนนี้มันน่าจะผิดค่าจากที่ตัวของเขาคิดเอาไว้ในตอนแรกและเขาได้รู้มา
หลี่หยางกำลังนั่งอยู่เขาได้หยุดมือของตนเองสิ่งที่เขากระทำคือการยกมือขึ้นมาแล้วก็ทำการปัดไปมาบนอากาศ
--
ระบบ : ท่านได้รับเควส(ลับ) เข้าร่วมาสองดินแดน
รายละเอียดท่านต้องเข้าร่วมาระหว่างดินแดนห้าธาตุและดินแดนมารแล้วรอดชีวิตให้ได้ขนาดเข้าร่วมา
เงื่อนไขของเควส
กำจัดศัตรู [1000/1000]คนสำเร็จ(ทำสำเร็จจะได้รับโบนัสพิเศษ)
เอาชีวิตรอดให้ได้ใน่า
สังหารแม่ทัพของศัตรู[1/0]คน
ผลของรางวัลของเควสไม่ระบุ
--
ข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมามันคือข้อความของเควสที่เขายังคงทำค้างเอาไว้
‘ สังหารแม่ทัพเหลือเพียงแค่สังหารแม่ทัพของศัตรูให้ได้ 1 หัว ’ หลี่หยางเควสที่เขายังคงทำไม่สำเร็จและค้างอยู่ในตอนนี้แล้วจำเป็จะต้องทำให้สำเร็จก่อนที่าจะจบลงคือการสังหารแม่ทัพของศัตรูให้ได้1 หัว
ถ้าเขาทำมันสำเร็จก่อนที่าจบลงก็แสดงว่าเขาจะสำเร็จเควสนี้
ใน่เวลา1 เดือนที่ผ่านมาเขาทำความเข้าใจกับพวกมันระบบที่มันอยู่ตรงหน้าของเขาและเขาเองก็ทำความเข้าใจกับมันได้ในระดับหนึ่งแล้วด้วย
เควสที่ปรากฏขึ้นมาถ้าทำสำเร็จมันจะได้รับรางวัลรางวัลที่มันได้มาก็ขึ้นอยู่กับสิ่งที่ระบบนั้นมอบให้
หลี่หยางได้ทำการปัดมือของตนเองไป
สิ่งที่มันปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขาในตอนนี้มันคือข้อความจากห้องเก็บของของเขา
—
ช่องกระเป๋า
- ยาฟื้นฟู HP (ระดับต่ำ) 15 ชิ้น
- ถุงน้ำ 2 ชิ้น
—
‘ ช่องเก็บของเราสามารถใช้ได้ตามใจมันเก็บได้แม้กระทั่งพวกวัตถุดิบหรือว่าของบนโลกใบนี้เป็เหมือนกับวิชาสารพัดประโยชน์ ที่เป็เหมือนกับกระเป๋าห้วงมิติ ’ นี่คือ 1 ความจริงที่เขาสามารถค้นพบในการที่ร้องผิดๆถูกๆมาในระยะเวลา1 เดือน
กระเป๋าของระบบมันเป็สิ่งที่มีประโยชน์เป็อย่างมากเขาสามารถนำของเก็บเข้าไปได้และมันก็สามารถใส่ของได้ตามที่้า
‘ ถึงแม้ว่าจะรู้ว่ามันใช้อย่างไรแต่ว่าสำหรับพวกไอเทมก็ยังมีอีกหลายๆอย่างที่เราค่อนข้างจะต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจกับมัน’ แม้ว่าเขาจะทำความคุ้นเคยกับมันมาสักพักแล้วแต่สุดท้ายแล้วเมื่อมองดูทุกๆอย่างตัวของเขานั้นก็ยังถือว่ารู้เกี่ยวกับฉันเพียงแค่ไม่กี่ส่วนเท่านั้น
ได้ทำการดูภายในช่องของเสร็จแล้วเขาทำการปัดมือของตนเองครั้งมันเผยให้เห็นข้อความหน้าต่างสเตตัสของระบบ
----------------
ชื่อ หลี่หยาง LV64
เผ่ามนุษย์
ฉายา-----
HP[2890/2890]
MP[1550/1550]
ค่าความเหนื่อยล้า[100/100]
ค่าความหิว[100/100]
ค่าความกระหาย[100/100]
ค่าประสบการณ์EXP[150000/1500]
ค่าสเตตัสหลัก
ความแข็งแกร่ง179หน่วย
ความรวดเร็ว187หน่วย
ความยืดหยุ่น145หน่วย
ประสาทัั160หน่วย
เส้นพลังปราณ170หน่วย
สติปัญญา105หน่วย
---------------
นี่มันคือระดับความสามารถของเขาในตอนนี้ระดับที่มันเพิ่มขึ้นมาจนตัวของเขานั้นได้ฉายาว่าเป็อสูรแห่งา
จบบท