เช้าวันถัดมา เหล่าเด็กทั้งเจ็ดคนรวมตัวกันที่หน้าเต็นท์สีชาดขนาดใหญ่หลังหนึ่ง ซึ่งวันนี้อากาศดูไม่ดีนักเพราะมีเมฆฝนลอยอยู่เต็มท้องฟ้า บดบังแสงอาทิตย์ ทำให้บรรยากาศดูขลุกมัวจนน่ากลัวประกอบกับที่ตั้งของสมาคมผู้ใช้เวทย์อยู่ใจกลางป่ากลางเขายิ่งทำให้บรรยากาศที่ดูน่ากลัวในตอนนี้ยิ่งดูน่ากลัวมากขึ้นไปอีกเพราะเสียงร้องของสัตว์ที่ดังเป็ระยะ
“เข้าไปข้างในกันเถอะ” แจ็คเอ่ย ก่อนทั้งเจ็ดคนจะค่อย ๆ เดินผ่านประตูทางเข้าเต็นท์ไปข้างใน
เมื่อแจ็คและเพื่อน ๆของเขาเดินผ่านเข้ามาข้างในแล้วก็พบว่าในตอนนี้มีสายตาที่หันมาจ้องมองพวกเขาเป็จำนวนมากทำให้แจ็คมีท่าทีประหม่าเล็กน้อย แต่ก็ฝืนใจแข็ง แล้วจ้องดวงตาเ่าั้กลับไปซึ่งภายในเต็นท์หลังนี้นั้นเต็มไปด้วยเก้าอี้มากมายที่ตั้งเรียงรายเป็รูปครึ่งวงกลมห้อมล้อมเวทีเอาไว้ และมีคนนั่งอยู่กันเต็มไปหมด
“เฮ้ พวกนายที่มาใหม่นะไปหาที่นั่ง ๆ กันได้แล้ว” มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากหน้าเวทีแต่แจ็คและเพื่อน ๆ ได้แค่หันไปมองเ้าของเสียงแวบเดียวเห็นเป็คนผมยาวสีแดงก่อนจะรีบหาที่นั่งที่ยังว่างอยู่แล้วไปนั่งลง
“เอาละ ฉันคิดว่าคงจะมากันครบแล้ว ถ้ายังงั้นพวกที่มาใหม่ดูคนที่นั่งอยู่ในห้องนี้ให้ดีั้แ่นี้ต่อไปพวกเขาก็คือพวกร่วมชั้นของพวกเธอ และจงปฏิบัติตัวอย่างสุภาพให้เกียรติคนอื่น ๆ ด้วย” สาวผมยาวสีแดงพูดขึ้นท่ามกลางแสงสว่างที่สาดส่องไปยังจุดที่เธอยืนอยู่หน้าเวที
“และฉันจะขอแนะนำตัวอีกรอบ ชื่อของฉันคือ อนาลาเป็อาจารย์สอนเวทย์มนตร์ไฟ” อนาลาเริ่มแนะนำตัว
“และถ้าในพวกเธอ ใครที่ฉันเห็นว่าไม่ได้เื่ฉันมีสิทธิ์จะสั่งให้พวกเธอเก็บกระเป๋ากลับบ้านไปในทันทีเข้าใจไหม” อนาลาประกาศขึ้นแต่บรรยากาศกับเงียบไม่มีเสียงตอบกลับมา
“ฉันถามว่าเข้าหรือเปล่า” อนาลาถามย้ำอีกครั้ง
“เข้าใจครับ/ค่ะ” เหล่านักเรียนที่อยู่ในห้องตอบด้วยเสียงค่อย ๆ
“ตอบให้ดัง ให้มีพลังมากกว่านี้ ฉันไม่้าพวกอ่อนปวกเปียก” อนาลาพูดขึ้นด้วยเสียงที่ดังขึ้นกว่าเดิม
“เข้าใจครับ/ค่ะ” เหล่านักเรียนในห้องะโตอบอย่างเสียงดัง
“ในเมื่อเข้าใจกันแล้วเราก็มาเริ่มเรียนกันได้แล้ว” อนาลากล่าว
“ในนี้มีใครบอกได้บ้าง ว่าธาตุที่ใช้สำหรับเวทย์มนตร์มีกี่ธาตุ”อนาลาถาม
“สี่ครับ” มาร์คัสยกมือขึ้นตอบ
“หกค่ะ” ฟาร์ยกมือขึ้นตอบใน่เวลาเดียวกับมาร์คัสก่อนทั้งสองคนจะหันไปมองหน้ากัน
“หกบวกหนึ่งค่ะ” จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ทำให้ทุกคนภายในห้องหันไปมองยังต้นเสียงซึ่งเป็เด็กสาวผู้มีสีดวงตาและสีผมเป็สีฟ้าเปล่งประกายดั่งน้ำทะเลที่สดใส
“เก่งมากมาริน่า” อนาลาหันไปชมเด็กสาว
“แล้วเธอสองคน ฟาร์กับมาร์คัสใช่ไหม ฉันอ่านประวัติพวกเธอจากใบประกอบเส้นทางสายอาชีพแล้วความรู้พวกเธอยังตื้นเขินเกินไป และไม่ใช่แค่สองคนนี้ฉันรู้ว่ามีคนอื่นในห้องนี้ที่ยังตอบผิดอยู่แน่ ๆ ฉะนั้นฟังไว้ให้ดีธาตุที่ใช้สำหรับเวทย์มนตร์มีด้วยกันหกธาตุ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ แสงสว่าง ความมืดและหนึ่งสุดท้ายคือเวทย์มนตร์ประเภทไร้ซึ่งธาตุ” อนาลาอธิบาย
“สงสัยยายป้าอนาลาคงไปกินรังแตนมา” ฮูก้าโค้งตัวไปกระซิบกับแจ็คที่นั่งอยู่ติด ๆ กัน
“มีอะไรสงสัยหรือเปล่าคุณฮูก้า” อนาลาที่ยืนอยู่บนเวทีเอ่ยถามขึ้น
“เปล่าครับ” ฮูก้าตอบ
แล้วการเรียนก็ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆจนหมดชั่วโมงเรียน ซึ่งสำหรับแจ็คและผองเพื่อนนั้นถือว่าเป็คาบเรียนที่ตึงเครียดมาก ต้องนั่งเกร็งตัวตลอด
“หวัดดี พวกนายเป็ไงบ้าง” เสียงแจ๋วใสดังขึ้นพอหันไปมองก็เห็นเป็เด็กสาวผมสีเหลืองน้ำตาลผิวสีน้ำผึ้งกำลังเดินเข้ามาคุยกับพวกเขาอยู่
“เธอเรียนคลาสเดียวกันฉันเหรอ” แจ็คถาม
“ใช่สิ” เด็กสาวตอบ
“เธอก็เห็นแล้วจะถามทำไม เห็นอยู่ชัด ๆว่ายายป้านั่นไม่รู้ไปกินรังแตนที่ไหนมาั้แ่เช้า” ฮูก้าตอบ
“เอานะ เราไปเรียนคลาสต่อไปกันเถอะ” พูดจบเด็กสาวก็เดินจากไป
“เดี๋ยว เธอชื่ออะไร” แจ็คถาม
“ฟลาเซน” พูดจบเธอก็เดินหายไปในกลุ่มนักเรียนที่กำลังจะเดินไปเรียนคลาสต่อไปในทันที
“ฉันว่าเราคงยังต้องเจอคนใหม่ ๆ อีกเยอะเลยละ” ฮูก้าพูด
“นั้นสิ” แจ็คพูดก่อนจะเร่งฝีเท้าตามเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ไปให้ทัน
“แจ็ค ฮูก้า ทางนี้” เมย์ะโ พลางโบกมือมาทางแจ็กและฮูก้าที่กำลังเดินมา เพราะคลาสของอาจารย์อนาลาที่ผ่านมาทุกคนต้องหาที่นั่งที่ยังว่างอยู่ ทำให้ต้องแยกที่นั่งกัน
“เท่านี้ก็อยู่กันครบทุกคนแล้ว เข้าไปข้างในกันเถอะ” เมย์พูดก่อนจะเดินเข้าไปในเต็นท์สีน้ำตาลหลังใหญ่ แล้วรีบไปหาที่นั่งว่าง ๆทำให้ในครั้งนี้เหล่าเด็กทั้งเจ็ดคนก็ได้กลับมานั่งด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง
บรรยากาศในห้องยังคงเสียงดังจ๊อก แจ๊กต่อไปเรื่อย ๆ จนเมื่อมีสาวมีอายุคนหนึ่งเดินออกมาที่หน้าเวทีทำให้เหล่านักเรียนทั้งหมดค่อย ๆเงียบลงจนได้ยินเสียงย้ำเท้าของอาจารย์ที่เดินอยู่หน้าเวที
“สวัสดีค่ะ เด็ก ๆ อาจารย์ชื่อบรูเน๊ตต์” เธอเริ่มกล่าวแนะนำตัว
“สวัสดีครับ/ค่ะ” เหล่านักเรียนตอบรับ
“คลาสที่ผ่านมาเป็ยังไงบ้าง” บรูเน๊ตต์ถามขึ้น แต่ก็กลับไม่มีใครตอบแต่เธอก็สามารถรู้ได้แม้ไม่ได้คำตอบจากการสังเกตใบหน้าของเหล่านักเรียนภายในห้อง
“คลาสของอาจารย์พวกเธอไม่ต้องเกร็งมากก็ได้ถึงอาจารย์อนาลาจะเข้มหวดนิดหน่อยแต่แกก็หวังดีกับนักเรียนทุกคนนะ” บรูเน๊ตต์พูดต่อ
“ครับ/ค่ะ” เหล่านักเรียนตอบเสียงค่อยๆ กันเมื่อนึกถึงคลาสที่ผ่านของพวกเขา
“ว่าแต่พวกเธอมีกันกี่คนเนี่ย” บรูเน๊ตต์ถามขึ้น เพื่อพยายามหาเื่เปลี่ยนบรรยากาศของเหล่านักเรียนที่ตอนนี้ยังคงมีใบหน้าอมทุกข์อยู่ตลอดเวลา ก่อนเหล่าเด็กจะค่อยๆ เริ่มนับเลขต่อกันไปเรื่อย ๆ จนถึงคนสุดท้าย
“สี่สิบห้าคนครับ” คนสุดท้ายยกมือขึ้นตอบ
“ก็เยอะอยู่นะ เด็กที่เลือกเส้นทางสายอาชีพมาเป็ผู้ใช้เวทย์ปีนี้”บรูเน๊ตต์พูด
“เอาละ แล้วพวกเธอรู้ไหมว่าคลาสนี้เราเรียนเกี่ยวกับอะไรกัน” บรูเน๊ตต์ถามต่อ
“เกี่ยวกับการใช้เวทย์ธาตุดินใช่ไหมค่ะ” ฟาร์ยกมือขึ้นตอบ
“ใช่แล้วค่ะ” บรูเน๊ตต์ตอบ
“แล้วในนี้มีใครรู้คุณสมบัติพิเศษของแต่ละธาตุบ้าง” บรูเน๊ตต์ถามต่อ
“รู้ค่ะ ไฟมีคุณสมบัติพิเศษในเื่ของการเผาไหม้เวทย์มนตร์ส่วนใหญ่จึงเป็คาถาที่ใช้โจมตี”มาริน่ายกมือขึ้นตอบ
“และดินมีคุณสมบัติพิเศษในเื่ของความทนทานกว่าธาตุอื่น ๆทำให้เวทย์มนตร์คาถาของธาตุดินส่วนใหญ่จึงเป็เวทย์ป้องกันค่ะ” ฟาร์ยกมือขึ้นตอบอีกรอบ ก่อนทำท่าจะพูดธาตุต่อไปแต่ก็ต้องหยุดไว้เพราะถูกมาริน่าชิงพูดไปก่อน
“ในส่วนของน้ำมีคุณสมบัติพิเศษในเื่ของการเปลี่ยนแปลงเป็หลักเวทย์มนตร์ของธาตุน้ำจึงเป็เวทย์มนตร์ที่เหมาะจะใช้ทั้งโจมตีและป้องกันโดยขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น” มาริน่าชิงตอบ
“ต่อมาในส่วนของเวทย์ลม มีคุณสมบัติพิเศษในเื่ของความว่องไว ผู้ใช้เวทย์หลายคนเลยนิยมใช้เวทย์ลมในการเสริมพลังกายให้ว่องไวขึ้นหรือใช้เสริมเวทย์มนตร์ธาตุอื่น ๆ ให้มีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น” ฟาร์ชิงตอบอีกครั้ง
“อัจฉริยะเขาคุยกัน ฉันว่าเรานั่งเฉย ๆ แบบนี้ต่อไปจะดีกว่า” ฮูก้ากระซิบไปบอกแจ็ค
“ฉันก็ว่างั้นละ” แจ็คพูด
“นายไม่โชว์ความรู้ ความสามารถบ้างเหรอมาร์คัสบ้านนายเป็ผู้ใช้เวทย์ทั้งตระกูลไม่ใช่รึไง” แจ็คหันไปพูดกับมาร์คัสที่นั่งข้างหลังตัวเอง
“ั้แ่รู้จักกันมานายเคยเห็นฉันมีความรู้เยอะขนาดนั้นเลยรึไง”มาร์คัสกระซิบ
“ไม่อ่ะ” แจ็คและฮูก้าตอบพร้อมกัน
“พวกนายอยู่เงียบ ๆ หน่อย เหมือนสองคนนั้นจะเงียบไปแล้วนะ” แม็กที่นั่งหลังฮูก้ากระซิบพูดขึ้นมาทำให้ทั้งสามคนหันกลับไปมองยังฟาร์ และมาริน่าอีกครั้งซึ่งในตอนนี้ทั้งสองคนต่างก็ยืนจ้องมองหน้ากันอย่างไม่ลดละ
“แล้วธาตุแสงสว่าง และความมืดล่ะ” บรูเน๊ตต์พูดพลางส่งยิ้มให้พวกเด็ก ๆ ทั้งสองคนเมื่อได้เห็นถึงความสามารถที่สองคนนี้แสดงออกมาให้ดู
“ขอโทษค่ะอาจารย์หนูไม่ทราบ” ฟาร์พูดขึ้น ก่อนจะนั่งกลับลงไป
“หนูก็ไม่ทราบเช่นกันค่ะ” มาริน่าพูดแล้วกลับไปนั่งเช่นเดียวกับฟาร์แต่สายตาก็มองไปยังฟาร์เป็ระยะ ๆ
“แล้วคนอื่นมีใครรู้บ้างว่าคุณสมบัติของธาตุแสงสว่างและความมืดพิเศษยังไง” บรูเน๊ตต์ถามขึ้นอีกครั้งพลางกวาดสายตามองออกไปรอบชั้นเรียน แต่กลับไม่มีคำตอบใด ๆออกมากจาเหล่านักเรียนเลย
“สำหรับคุณสมบัติของธาตุที่เพื่อนสองคนพูดออกมาเมื่อกี้นี้เป็เื่ที่ถูกต้องแล้ว”บรูเน๊ตต์เริ่มพูดต่ออีกครั้ง
“พวกเธอก็จำเอาไว้ให้ดีละ เดี่ยวอาจารย์จะเสริมส่วนที่ยังขาดไปให้เองสำหรับคุณสมบัติพิเศษของธาตุแสงสว่าง คือ การฟื้นฟูด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ เวทย์ส่วนใหญ่เลยเหมาะแก่การใช้ฟื้นฟูและเสริมกำลัง และต่อมาคุณสมบัติของธาตุความมืด ก็คือ ิญญาเป็เวทย์มนตร์ที่นำเอาิญญาของคนที่ตายไปแล้วกลับมาสิงสู่ในสิ่งของต่างๆ ทำให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง หรือการใช้ความแค้นของิญญาในการประกอบคาถาสาปแช่งเป้าหมาย”บรูเน๊ตต์อธิบายก่อนจะค่อย ๆ สอนเหล่าเด็ก ๆ ภายในห้องเรียนต่อไปเรื่อย ๆ หมดชั่วโมงเรียน
1K
