สวัสดีทุกคน ที่เข้ามาอ่านนิยายเื่นี้นะ ขอบคุณมากๆเลย แล้วก็อยากให้เราอยู่ต่อกันจนจบเื่นะ ถ้าเกิดไม่เบื่อกันไปก่อน...งั้นน ขอเข้าเื่ก่อนเลยนะ
เราชื่อ ชีล่า เป็เด็กผู้หญิง อายุ 15 ในครอบครัว พียาน เป็ตระกูลที่ มีมากในแถวนี้เลยนะ แต่ก็ไม่ได้มีอิทธิพลอะไรหรอก มันก็แค่ชื่อน่ะ ซึ่ง รู้ไหมว่าชีล่าเนี้ยเก่งด้านการคุยมากเลยนะ แต่ด้วยความที่ ชีล่า เนี้ยเป็คนอ้วน ก็ส่วนสูงตรงตามมาตรฐาน 165 cm นะแต่ว่าน้ำหนัก 100 มันไม่ยอมแพ้เลยเหมือนแข่งจะให้เท่าส่วนสูงงั้นแหละ เอาจริงๆเป็คนนิสัย ร่าเริง แจ่มใส ชอบพูดคุย ปรับตัวง่าย เป็คนสบายๆ สิ่งที่ชอบที่สุดเลยในตอนนี้เลย คือเล่นกับเพื่อนข้างบ้าน ซึ่งเพื่อนข้างบ้านของเรานั้น มีผู้ชาย อายุ 15 สองคน ผู้ชาย คนแรกชื่อว่า มาร์ค เป็ผู้ชายที่เป็สุภาพบุรุษมากหน้าตาก็คือปัง ฝรั่งลูกครึ่งไปเลยล่ะ ส่วนคนที่สองชื่อ โอโม่ ผู้ชายคนนี้เป็คนที่ผิวสีน้ำผึ้งนะ คิ้วนี้เข้มแบบแขกไปเลยล่ะ แต่ว่าพวกเราก็เพื่อนกันั้แ่อายุ 5 ขวบแล้ว จะมาเล่นด้วยกันที่บ้านของมาร์คตลอด บ้านมาร์คอยู่ตรงข้ามบ้านเราเลย บ้านมาร์คทำธุรกิจร้านถ่ายเอกสาร ถ่ายรูป ส่วนบ้านของโอโม่จะเป็ธุรกิจ ซ่อม และ ล้างรถยนต์ แล้วรู้ไหมทุกคนเื่มันก็เกิดเรื่อยๆเลยนะ มันเริ่มั้แ่ 7 ขวบเลย... วันนั้นพวกเราเล่นซอนแอบกัน ชีล่าเองก็ชอบไปแอบกับคนที่ไม่ได้เป็สลับกันไปมา กับ มาร์ค โอโม่ และ ฉัน
เหตุเกิด ก็ตอนไปแอบกับโอโม่ที่โกดังเก็บของที่บ้านของฉันมันอยู่ข้างบ้านมาร์ค ซึ่งเรากับโอโม่ได้เข้าไปห้องหนึ่งที่โกดังเป็ห้องนอนเก่าซึ่งมีเตียงและอื่นๆ เหมือนห้องนอนของพี่ ในขณะที่ซอนนั้นโอโม่ก็ดันล๊อคเพื่อที่จะได้เนียนๆแล้วนั่งเงียบๆในความมืด "ซึ่งรู้ไหมว่าห้องของพี่ห้องนี้ เขาเลี้ยงกุมารไว้ เพราะฉะนั้นมันจะมีอะไรนะ" มันมีแน่นอนทุกคน รู้ไหมว่ามาร์คไม่ได้มาหาแถวห้องพี่เลย แต่มีเสียงเดินหน้าห้อง พร้อมกับเงาคนยืนหน้าห้อง แล้วถ้าทุกคนอยากรู้ว่าความรู้ตอนนั้นเป็ยังไงเราบอกเลยว่าลองปิดไฟในห้องแล้วมองไปใต้ประตูที่มีแสงรอดเข้ามามันจะไม่มีเงาอะไรใช่ไหม แต่ตอนนั้นที่เราเห็นมันไม่ใช่แบบนั้นเลยทุกคน เราเห็นเป็ เงา เหมือนเท้าคนยืนข้างหน้า และเสียงวิ่งไปมาหลายรอบ รอบแรกเราก็รีบออกมากันเพราะนึกว่ามาร์ค มาหาแล้วก็ไปเพราะห้องล๊อค แต่พอไปถาม มาร์ค เขาบอกว่าเขาไปมารอบหนึ่งแล้วก็ไม่ได้ไปอีก ชีล่าได้ยินแบบนั้นก็ตาลุกเลย เพราะว่ามันมีคนมาหลายรอบแต่ละรอบก็จะมีเงาทุกครั้งเลย ได้ยินแบบนี้ก็ไม่อยากไปเลยใช่ไหม แต่สำหรับเราไม่นะ...