"แม่นาง เชิญ" หทารเวรยามผู้นั้นผายมือให้อิงอิงเข้าไปยังกระโจมใหญ่สุดในค่ายแล้วเร่งรีบวิ่งกลับไปประจำการหน้าค่ายต่อ อิงอิงยืนสงบใจเกือบครึ่งก้านธูปคนในกระโจมนั่นก็ส่งเสียงผรุสวาทด้วยความเอาแต่ใจ
"จะยืนอีกนานหรือไม่ ข้าหิวข้าวแล้ว"
เด็กน้อยสะดุ้งจนตัวโยนจากนั้นจึงรวบรวมความกล้าครั้งสุดท้ายก้มหน้าจนคางชิดหน้าอกเดินเข้าไปอย่างหวาดหวั่น บุรุษผีบ้านั้นจะขายนางทิ้งหรือไม่นะ
"ไปเตรียมอาหารใส่ถ้วยชามให้ข้า แล้วมานวดไหล่" หลี่หยางเฉิงเอ่ยราวกับว่ามันคือเื่ปกติของพ่อบ้านฮ่าวที่มาส่งปิ่นโตทุกวัน
ซะที่ไหนกันเล่าตาแก่นั่นเอาปิ่นโตฝากไว้ที่ทหารเวรให้มาส่งอีกทอดหนึ่งต่างหาก
ปิ่นโตเช้าวันนี้มีอาหารกินง่ายๆ ชั้นแรกเป็โจ๊กข้าวเละ ๆ ใส่หมูสับปั้นเป็ก้อน ชั้นสองเป็ขิงสด ผักโรย ไข่ลวกชั้นสุดท้ายเป็ขวดซีอิ๊วและพริกป่น
สายตาคมกริบจ้องมองมือเรียวยาวสั่นๆ นั่นตอกไข่ลวกใส่โจ๊กจากนั้นค่อยหันไปชงชาดอกกุหลาบที่พกติดตัวมาด้วยแล้วยกมาวางตรงหน้าเขาทั้งสองถ้วย
โอ้สำรับดีพร้อมกว่าตาแก่นั่นเสียอีก
อิงอิงเดินอ้อมหลังไปบีบนวดหัวไหล่ตามบัญชาท่านแม่ทัพใหญ่ของแคว้นนางก็ไม่เคยเห็นหน้าเขา เขาเองก็ไม่เคยเห็นหน้านาง...
โจ๊กหมูสับแสนอร่อยถูกส่งเข้าปากคำแล้วคำเล่าผสมผสานกับความสบายตัวจากฝ่ามือน้อยนั่นทำให้หลี่หยางเฉิงสงบจิตสงบใจขึ้นมาเปราะหนึ่ง
มิน่าเล่าเหล่าสหายของเขาถึงมีเมียหลายคน สงบใจดีเช่นนี้นี่เอง
"ปอกผลไม้ให้ข้าด้วย"
"ชงชามาใหม่ ในกาหมดแล้ว"
"เสร็จแล้วก็มานวดไหล่ให้ข้าต่อ"
"ก่อนกลับล้างเท้าให้ข้าด้วย"
ใช้เวลาเกือบชั่วยามกว่าเขาจะปล่อยสาวใช้ผู้นี้กลับจวน กลั่นแกล้งใช้งานนางสารพัดกระทั่งล้างเท้าที่เป็หน้าที่ของภรรยาในห้องหอ นางก็ถูกใช้ให้ทำ
ไอ้บุรุษบัดซบ อิงอิงทึ้งหัวตนเองในรถม้านางระแวดระวังอย่างดีที่จะไม่เปิดเผยใบหน้าโดยการยินยอมทำทุกอย่างตามสั่ง แต่ดูเหมือนเขาเองก็อยากจะเห็นใบหน้านี้เสียเต็มประดาฝากไว้ก่อนเถอะ!!!
ตกเย็นหลี่หยางเฉิงเดินหน้าระรื่นมารับอาหารเย็นพร้อมมารดาและน้องสาวก็ดูเหมือนจะปกติเหมือนทุกวัน
แต่ก็แค่เหมือน
"เรียกอิงอิงให้นำของว่างไปให้ข้าที่ห้องหนังสือ"
ชายหนุ่มพูดเสร็จก็สะบัดหน้ากลับเรือนใหญ่ปล่อยมารดากับน้องสาวมองตามอย่างงง ๆ
"วันนี้ตอนอิงอิงกลับมาจากค่ายทหารนางดูอารมณ์เสียมากเลยนะเ้าคะท่านแม่"
"หรือพี่ชายเ้าแกล้งนาง"
"คนอย่างหลี่หยางเฉิงเคยมีอารมณ์ใดนอกจากเ็าด้วยหรือเ้าคะ"
คุณหนูเล็กเบะปากให้พี่ชายด้วยความหมั่นไส้เหอะ ไอ้คนปากไม่ตรงกับใจ ส่วนหลี่ฮูหยินก็ลอบอมยิ้มเบา ๆ
เด็กนั่นมันหลงเสน่ห์อาหารหรือหลงเสน่ห์ของอิงอิงกันแน่นะ..
ไอ้ลูกเต่านั่นมันตั้งใจกลั่นแกล้งข้า! อิงอิงกำหมัดหลังจากได้ยินคำสั่งผ่านแม่นมจวงวันนี้ใช้งานสารพัด ยังจะให้ยกอาหารเข้าไปให้ถึงห้องหนังสือ ไหนคนในจวนคุยโวกันนักหนาว่าไม่มีสตรีใดได้รับอนุญาตไม่ใช่หรือแล้วใยจึงมาใช้นางเล่าท่านแม่ทัพใหญ่หลี่หยางเฉิง
ไม่นางจะไม่ยอมเป็เหยื่ออีกต่อไป
'ตอนนี่ท่านแม่ทัพกำลังทำสิ่งใดอยู่เ้าคะ'
"น่าจะกำลังอาบน้ำกระมัง ทำไมรึ"
ถาดอาหารว่างค่ำนี้ลูกพลับตากแห้ง ขนมกุ้ยเหมย พร้อมน้ำชารสขมถูกจัดเตรียมเรียบร้อยอิงอิงจับผ้าคลุมหน้าให้เข้าที่เข้าทางจนมั่นใจว่าปกปิดดีแล้วจึงเดินหน้าไปยังห้องหนังสือในเรือนหลัก
ทุกย่างก้าวมั่นคงไม่มีความตื่นกลัว มีแต่ความแค้นเมื่อกลางวันสุมในอกเท่านั้น!
การแก้แค้นก็แค่ง่ายๆ ไม่ทำตามคำสั่งหลี่หยางเฉิงก็สิ้นเื่แล้ว
ประตูห้องหนังสือถูกเปิดออกอย่างเบามือฝีเท้ามั่นคงเปลี่ยนเป็ย่องเบาราวกับลูกแมวมาขโมยปลาย่างนางวางถาดอาหารทิ้งไว้แล้วหันหลังวิ่งออกมา ไม่สนใจเ้านายที่ะโโหวกเหวกอยู่ในห้องอาบน้ำซักนิด
"อิงอิง ข้าบอกให้เ้ามาสระผมให้ข้า!!!"
4K
