เฟยเทียนมาถึงที่นี่เป็หอสองชั้นรูปร่างคล้ายคลึงกับหอคัมภีร์
เขาเดินเข้าไปกรรมวิธีทุกอย่างเหมือนหอคัมภีร์ เว้นแต่ไม่มีเวลาสำหรับการเลือก สามารถเลือกได้จนหอยุทธภัณฑ์ปิด
เนื่องจากวิชาที่เลือกมาเกี่ยวกับกระบี่เขาจึงมีจุดสนใจอยู่แล้ว ในหอชั้นแรกมีอาวุธมากมายหลายแบบมาก ทั้งหอก ดาบ กระบี่ ธนู เคียว แซ่ ค้อน
มีทุกรูปแบบที่คิดว่านำมาเป็อาวุธได้ เนื่องจากเขา้ากระบี่ที่เหมาะมือ จึงเดินเลือกเรื่อยๆ ครั้งนี้มีโอกาสเลือกได้นาน จึงพิจารณาอย่างดี
จับเล่มนู้นทีเล่มนี้ที ชั่งน้ำหนักในใจขบคิดไปมา จึงตัดสินใจเอากระบี่สีดำเล่มหนึ่ง น้ำหนักพอดีมือ การตวัดการแทง ล้วนเข้ามือรู้สึกถูกชะตานัก!
"นี่ขอรับผู้าุโ" เขาวางกระบี่ลงที่โต๊ะ
"ไม่คิดว่าจะมีคนเลือกมันข้าจะบอกให้เ้านี่น่ะ ได้ชื่อว่าเป็กระบี่ผี ยามไปอยู่กับผู้ใดกระบี่มักจะมีชีวิตขึ้นมาอย่างน่าประหลาด และทำร้ายเ้าของ
จึงถูกนำมาเปลี่ยนภายในสองถึงสามวัน แม้กระทั่งปรมาจารย์หลอมผู้เก่งกาจตรวจสอบเองกับมือ ยังระบุว่ามันไม่มีทางมีชีวิตได้! เ้าแน่ใจหรือว่าจะเลือก?"
"แน่ใจขอรับ!" ยิ่งได้ยินยิ่งตื่นเต้น แบบนี้สิค่อยคู่ควรกับเขาหน่อย!
"ถือว่าข้าเตือนแล้ว" ผู้าุโท่านนั้นถอนหายใจและคืนป้ายให้เฟยเทียน เขาถือกระบี่และห้อยป้ายกลับที่เดิม มุ่งสู่ห้องพักของตน
เมื่อกลับมาที่พักเขาก็วางกระบี่ไว้ตีนเตียงและนั่งศึกษาตำราก้าวย่างเมฆา
ตามตำรากล่าวว่านี่เป็การปูพื้นฐานสู่ก้าวย่างเมขลา การออกเท้าจะคล้ายกับมีเหมือนไม่มี ว่องไวและไร้ร่องรอยดั่งเมฆา
หากฝึกฝนถึงระดับ บรรลุแก่นจะสามารถเดินบนน้ำได้!
ต้องรู้ไว้ว่าการเดินบนน้ำได้ยากเย็นเพียงใด ขนาดก้อนหินเล็กยังไม่สามารถลอยอยู่ได้เลย!
เฟยเทียนทุ่มสมาธิทั้งหมดให้ตำราก้าวย่างเมฆาอย่างเต็มที่จนลืมการมีอยู่ของกระบี่ผีไป
จู่ๆมันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงบริเวณปลายด้ามจับมีไอสีขาวลอยออกมาเล็กน้อยไม่นานก็เจือจางหายไป
..
ฟุบ! ฟุบ!
เขากำลังฝึกก้าวย่างเมฆาอยู่ข้างๆห้องพักที่นี่ไม่คนอาศัยอยู่นอกจากเขาทำให้สามารถฝึกได้อย่างสบายอารมณ์ ไม่ต้องกลัวผู้ใดมารบกวน
การบรรลุวิชามีทั้งสิ้น 5ระดับ คือ ริเริ่ม เข้าใจ ชำนาญ หลอมรวม บรรลุแก่น
ตอนนี้เขาพอจะััถึงระดับริเริ่มได้นิดหน่อย เค้าโครงเริ่มก่อตัว เพื่อผลลัพธ์ที่ดีเขาจึงตั้งใจฝึกฝนมาก
บวกกับพร์ของเฟยเทียนทำให้เขาเริ่มเข้าใจมากขึ้นและรวดเร็วขึ้น ฟุบ! ฟุบ! เขาไปซ้ายมาขวา เพียงแวบเดียวก็หายไป
นี่ถือว่าเขาเข้าสู่ขั้นริเริ่มแล้ว!
"ยังไม่ดีพอใครก็สามารถจับทางได้ ก้าวย่างเมฆาเน้นไปที่รวดเร็วและเบา ดั่งนั้นควรทำตัวให้เบาดั่งขนนก
เช่นนั้นต้องประดิษฐ์สิ่งของเสียแล้ว!"
เฟยเทีบนกระตือรือร้นมาก เขาเดินไปหลังเขาหาไม้มาหลายๆท่อนหน่อย บวกกับเถาวัลย์หนาๆ จัดแจงมัดใส่กัน
เป็ไม้กางเขน และตอกลงดิน ต่อกันไปยาวๆ ห่างกันประมาณหนึ่ง พอได้ระยะจึงมองดูอย่างภูมิใจ
"การยืนบนไม้ท่อนเล็กๆแบบนี้ยากมาก ยิ่งทำให้การฝึกเร็วเขึ้น!"
เฟยเทียนะโขึ้นไป แต่เพียงไม่ถึงวิ เขาก็ตกลงมาทันที แต่เขาไม่เคยย่อท้อ เขาทำต่อไปเรื่อยๆ
ะโไปะโมาตกก็กลับมาเริ่มใหม่ ทำตามตำราเพื่อฝึกวิชา เขาฝึกจนตกเย็นนั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้
ร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อ ร่างกายท่อนบนเผยกล้ามเนื้อที่อัดแน่น หากหญิงใดมาเห็นย่อมหลงใหล
"ข้าเข้าสู่ขั้นริเริ่มมาครึ่งหนึ่งแล้ว วันนี้พอแค่นี้แล้วกัน คืนนี้ก็นั่งศึกษาตำรากระบี่หิมะโปรยแล้ว"
เฟยเทียนเก็บเสื้อพาดใส่บ่าเดินกลับ เนื่องจากเป็ห้องส่วนตัว จึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน แม้กระทั่งที่อาบน้ำเช่นกัน
ซ่า!
น้ำเย็นๆในยามใกล้ค่ำ ได้ราดลงไปที่ตัวของเฟยเทียนที่ฝึกมาอย่างหนัก เขาอาบน้ำอาบท่าชำระกายแต่งตัวใหม่
จึงกลับมานั่งที่นอน ในหัวคิดคำนึงถึงสองคนนั้นเหมือนกัน ปกติตอนกลับมาจะมีคนชวนคุยแต่พออยู่คนเดียวแล้วก็โดดเดี่ยวใช่เล่น
"ชีวิตต้องเดินหน้าต่อ..." เขารำพันเล็กน้อยและเริ่มศึกษาเคล็ดกระบี่หิมะโปรยอย่างจริงจัง
กระบี่หิมะโปรย เป็เคล็ดกระบี่ที่แข็งแกร่งและฝึกยากในระดับหนึ่งภายใต้ขั้นปฐี
กระบี่หิมะโปรยก็ตามชื่อ เวลาออกกระบวนท่าดั่งหิมะโปรย มันมากมายและเบาแม้จะดูเชื่องช้า แต่หากทับถมกันเยอะๆ หรือปั้นเป็ก้อนล้วนทำให้เจ็บได้
ดังนั้นกระบี่หิมะโปรยจึงรุนแรงเป็พิเศษ แม้กระบวนท่าจะดูธรรมดาและดาษดื่นไม่ว่องไว แต่กลับรุนแรงและซ่อนงำเป็ที่สุด
สิ่งที่ทำให้เฟยเทียนเลือกมาก็เพราะเหตุนี้ เขา้าให้เวลาต่อสู้กับศัตรูให้มันประมาทและลดความระวังลง
อย่างน้อยก็เป็การสร้างข้อได้เปรียบให้เขาอย่างนึง!
หากเจอผู้ที่ว่องไวตนสามารถใช้ก้าวย่างเมฆาหลบหลีกได้ แต่หากเจอผู้ที่อยู่ขั้นสูงกว่าก็ลำบากแล้ว!
ศึกษาได้ซักพักจึงพอและดื่มของเหลวสีน้ำเงินจากนั้นจึงบำเพ็ญ
ระหว่างเขาบำเพ็ญ กระบี่ผีกลับมีปฏิกิริยาแปลกๆ มันค่อยๆลอยขึ้นและบินเข้าหายขวดเล็กจิ๋วอย่างเงียบเชียบ
มันพยายามจะเปิดฝาขวดออกอย่างแปลกประหลาดคล้ายไม่ใช่กระบี่แต่เป็คน!
ตุบ!
เนื่องจากไม่ระวังจึงทำตกมันคล้ายใรีบกลับไปที่เดิม เฟยเทียนลืมตาขึ้น
เขาสอดส่องไปพบว่ามีคนมาแตะต้องของรักของหัวเขาแววตาจึงเปลี่ยนไป เพราะเขาอยู่เพียงขั้นรวบรวมการแผ่กระแสจิตทำไม่ได้ จึงต้องไปตรวจสอบเองเท่านั้น
แต่พอตรวจสอบแล้วก็ไม่พบสิ่งใด ระหว่างเดินเข้ามาในห้องก็เห็นเต็มตาแล้ว!
กระบี่ผีที่เขานำมากำลังทำอะไรบางอย่างกับขวดเล็กจิ๋ว!
"บังอาจ!" เขาร้องะโตบฝ่ามืออกไปคราหนึ่ง ทำให้กระบี่ลอยออกไป
"ไม่คิดจริงๆว่าสิ่งที่ผู้าุโพูดจะเป็จริง แสดงว่าเ้านี้มีิญญาศาสตราวุธ!" แววตาเขาเป็ประกายขึ้นแล้ว
ที่เ้านี่ถูกจัดแจงอยู่ในชั้นแรกเพราะขนาดปรมาจารย์หลอมตรวจสอบแล้วยังไม่สามารถพบเลยว่ามันมีิญญาศาสตราวุธอยู่ ทำอย่างไรก็ไขข้อข้องใจไม่ได้
แต่เฟยเทียนแน่ใจว่ามันมี แต่อาจใช้วิชาลับบางอย่างหลยซ่อนตัว บางทีมันอาจาเ็! และที่ผ่านมามันทำร้ายเ้าของเพราะว่า พยายามจะหลอมรวมและควบคุมมัน!
"มานี่!" เขาจับมันขึ้นมา ตอนนี้มันแน่นิ่งเหมือนแกล้งตาย
"เลิกทำตัวแบบนี้ซะ จากนี้ข้าจะให้เ้ากินของเหลวสีน้ำเงินวันละจอกดีหรือไม่?" เมื่อคำนี้หลุดออกจากปากเ้ากระบี่ก็คล้ายมีชีวิตพุ่งขึ้นพุ่งลงไม่หยุด
"แต่มีเงื่อนไขเ้าต้องยอมเป็อาวุธให้ข้า ยอมให้ข้าหลอมเ้าเป็อาวุธประจำกาย!" สำหรับอาวุธที่มีิญญาศาสตราวุธ จำเป็ต้องหลอมเพื่อควบคุม ไม่เหมือนอาวุธวิเศษปกติ เพราะไม่มีิญญาขอแค่ฝึกให้คุ้นมือก็สามารถใช้ได้ตามสะดวก
ผิดแผกกับที่มีิญญาศาสตราวุธ แต่ข้อดีก็มีมากกว่าจริงๆ มันจะแข็งแกร่งขึ้นตามเ้าของ อีกอย่างสามารถแปลงกายได้หากอยู่ในระดับสูงขึ้น
ยืดหดรูปร่างได้อย่างสมบูรณ์ ว่ากันว่าหากอาวุธวิเศษเล่มนั้นบรรลุถึงระดับสูงแล้ว จะสามารถแปลงกายเป็มนุษย์ได้!
กระบี่ลอยไปที่กำแพงขีดเขียนว่า "สองจอก"
"จอกครึ่งเท่านั้น! เ้าอย่าลืมนะเ้าต้องอยู่กับข้าอีกนาน สามารถกินได้เรื่อยๆยังจะโลภอีกหรือ ยิ่งหากเ้ากลายเป็ิญญาศาสตราวุธของข้า ยังจะกังวลว่าข้าจะไม่ให้อีกหรือ
ใครบ้างไม่อยากมีอาวุธที่แข็งแกร่ง?" เขาพยายามโน้มน้าว สำหรับของเหลวสีน้ำเงิน ตอนนี้เขาใช้วันละนิดเดียวเท่านั้น ถึงแบ่งให้เ้านี้จอกครึ่งก็ยังเหลืออีกครึ่งขวดอยู่ดี
มันแน่นิ่งไปซักพักเหมือนจะไตร่ตรอง จึงขีดเขียนอีกครั้งว่า "ตกลง!"
"เยี่ยม!" เฟยเทียนมีความสุขมาก เพียงเป็ศิษย์สายนอกวันเดียว ก็ได้ิญญาศาสตราวุธลึกลับมาครองแล้ว
....
ขอบคุณที่อ่านครับ
237K
