บาวาเรียเวิลด์ โลกลับเกมพิศวง
“เลน่า…? นั่นเลน่าเหรอ?”
หญิงสาวคนหนึ่งที่ดูคุ้นตา กำลังขะมักเขม้นล่ามอนสเตอร์อยู่ในทุ่งด้านหน้า เธอเป็ผู้เล่นสาวคนหนึ่งที่อยู่ในร่างโนร่า ซึ่งเป็ตัวละครหญิงหนึ่งเดียวของเกมบาวาเรียเวิลด์ โดยสัญลักษณ์บนศีรษะของตัวละครนั้น ระบุเอาไว้อย่างชัดเจนว่าเธอไม่ได้เป็ NPC แต่อย่างใด
<LENA_XXS> ชื่อนี้คือชื่อที่เฟลิกซ์จำได้ไม่เคยลืมเลือน เพราะเธอคือหนึ่งในสมาชิกกิลด์สาวเพียงคนเดียวของกิลด์ที่เขาเคยสังกัดอยู่ เขาแอบชอบเลน่ามานานหลายปี แม้ว่าจะไม่เคยตัวจริงของเธอเลยก็ตาม และทั้งสองทำได้เพียงทำความรู้จักกัน โดยการพูดคุยกันผ่านแชทในเกมเท่านั้น
อันที่จริงแล้วเลน่าเป็ผู้ที่ชวนเฟลิกซ์มาสังกัดอยู่ในกิลด์เดียวกัน ั้แ่วันที่เขาเริ่มเล่นเกมเป็ครั้งแรก ทั้งสองเจอกันในหมู่บ้านมูร์เรินแห่งนี้ และเธอคือผู้ที่สอนเฟลิกซ์ให้เข้าใจเกี่ยวกับระบบของเกมทั้งหมด จนภายหลังเขาได้กลายมาเป็มาสเตอร์แซงหน้าเธอไปแล้ว หากจะเรียกว่าปรมาจารย์ที่แท้จริงของเฟลิกซ์คือเลน่า ก็ดูจะไม่ใช่การพูดเกินจริงเสียเท่าไหร่
แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะนำพาให้ทั้งสองมาพบกันอีกครั้ง เฟลิกซ์เริ่มไม่แน่ใจว่าเขาทะลุมิติมา หรือเขากำลังย้อนเวลากลับไปวันแรกที่เขาเริ่มเล่นเกมและได้พบกับเลน่ากันแน่ เฟลิกซ์เร่งฝีเท้าเข้าไปยังทุ่งที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์ และยิงหัวปีศาจผึ้งทีละตัวจากระยะไกล สมกับเป็เรนเจอร์ นักธนูแห่งบาวาเรีย เพื่อช่วยเลน่าจากปีศาจผึ้งที่อยู่รายล้อมตัวเธอ
“เลน่า! ฉันเอง ฉันไง เฟลิกซ์… ไม่รู้เลยว่าวันนี้เธอก็ออนไลน์ด้วย”
ชายหนุ่มไม่กล้าเอื้อนเอ่ยถามเลน่าไปตรง ๆ เพราะตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้ว หญิงสาวที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้านั้น คือโนร่า ตัวละครที่เลน่ากำลังเล่นอยู่ หรือจะเป็เลน่าตัวจริง ที่ทะลุมิติเข้ามาในร่างโนร่าเหมือนกับเขาที่อยู่ในร่างเรนเจอร์
“เฟลิกซ์!” หญิงสาวร่างบางยังไม่ทันได้ตอบคำถามของชายหนุ่ม เธอก็รีบวิ่งเข้ามากอดเขาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว และน้ำตาของเธอไหลรินออกมาด้วยความดีใจ
“เฟลิกซ์ ช่วยฉันด้วย ฉันติดอยู่ในนี้! นายช่วยไปบอกใครก็ได้ให้มาช่วยฉันที” เลน่าพูดด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย
เฟลิกซ์โอบกอดร่างบาง ๆ ของเธออย่างอบอุ่น เพื่อปลอบประโลมหญิงสาวที่กำลังกระสับกระส่ายจนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ชายหนุ่มััผิวอันนวลผ่องของเธอที่นุ่มละมุนและอ่อนโยนราวกับพุดดิ้งที่นุ่มฟู ต่างกับทักษะการต่อสู้อันแข็งแกร่ง และทะมัดทะแมงที่เธอสำแดงต่อมอนสเตอร์
“เลน่า… อย่าบอกนะว่าเธอก็…” ดูเหมือนว่าเลน่าจะตกอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกับเฟลิกซ์
“นายหมายถึงอะไรกัน? นี่… นายก็หลุดเข้ามาในนี้เหมือนกันอย่างนั้นเหรอ?” เลน่าปาดน้ำตาที่กำลังอาบแก้ม พร้อมเอื้อนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ใ
ทั้งสองยืนมองหน้าโดยไร้คำพูดใดออกจากปาก ราวกับว่าสิ้นหวังไปตาม ๆ กัน เพราะเลน่าก็หวังว่าจะให้เฟลิกซ์ช่วย ส่วนเฟลิกซ์ก็หวังว่าจะให้เธอติดต่อกับใครบางคนเพื่อช่วยตนเช่นกัน
“เธอก็หลุดเข้ามาในบาวาเรียเหมือนฉันอย่างนั้นสินะ…! เอาเป็ว่าเรากลับเข้าไปในหมู่บ้านกันก่อนดีกว่า ตรงนี้เป็เขตอันตราย มอนสเตอร์สามารถโจมตีเราได้ตลอดเวลา” ทันทีที่พูดจบ เฟลิกซ์รีบคว้าข้อมือบาง ๆ ของเลน่า พาเธอวิ่งกลับไปในหมู่บ้าน เพื่อหลบหลีกการโจมตีของมอนสเตอร์ และจะได้สนทนากับเธอได้โดยปลอดภัย
เฟลิกซ์พาเลน่าไปยังท่าเรือร้างของหมู่บ้านที่ค่อนข้างปลอดผู้คน (ที่จริงแล้วก็ NPC นั่นแหละ) และพูดคุยถึงเหตุการณ์ประหลาดที่ทั้งสองต่างพบเจอ
“เลน่า เธอเข้ามาในนี้ได้ยังไงเหรอ” ชายหนุ่มถาม
“หลังจากที่ฉันกดตอบรับจดหมายจาก M ในกล่องข้อความ แล้วมันก็…” หญิงสาวตอบคำถามที่เฟลิกซ์ก็พอจะเดาออก
“เธอก็ได้รับจดหมายนั่นเหมือนกันเหรอ หรือที่จริงแล้วมีใครจงใจส่งให้เรากันนะ”
“ฉันกลัวมากเลยเฟลิกซ์ เอาจริงนะ ถึงฉันจะเล่นอาชีพโนร่าเก่งมาก แต่ตอนนั้นฉันบังคับตัวละครด้วยคีย์บอร์ดกับเมาส์อยู่หลังหน้าจอ แต่นายดูเราตอนนี้สิ ถ้าพลาดขึ้นมาก็ต้องตายจริงเลยนะ”
“นี่อย่าบอกนะว่า ภูตประจำกายของเธอก็บอกอย่างนั้นเหมือนกันเหรอ”
“ใช่… สงสัยเกมจะดำเนินไปในรูปแบบเดียวกันสินะ”
โนร่าคือตัวละครหญิงหนึ่งเดียวท่ามกลางบรรดาตัวละครชายทั้งหมดในบาวาเรียเวิลด์ เธอเป็ตัวละครที่ใช้การโจมตีระยะใกล้ด้วยคทาสายฟ้าคู่ใจที่เป็อาวุธหลักประจำกาย ถึงจะเป็ตัวละครหญิง แต่เมื่อปลุกพลังเมื่อไหร่ เธอก็แกร่งกล้าไม่น้อยหน้าไปกว่าตัวละครชายใดในเกมเลย
“เราจะทำยังไงต่อไปดีเฟลิกซ์ ฉันกลัว…”
“ตอนแรกฉันตั้งใจที่จะอัพสกิลและอัพเลเวลไปเรื่อย ๆ ให้แกร่งพอที่จะไปเข้ากิลด์ เพื่อขอความช่วยเหลือจากสมาชิกกิลด์คนอื่น ๆ แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะเข้ามาในนี้เหมือนกัน”
“นายคิดเหมือนกับฉันไหม ว่าจะต้องมีใครสักคน จงใจส่งจดหมายบ้านั่นมาให้เรา”
“ตอนแรกฉันก็คิดว่าเป็เรดเดมอนนะ แต่เหมือนจะไม่ใช่… เราลองปักหลักอยู่ที่หมู่บ้านสักพักก่อนดีไหม เผื่อมีนักผจญภัยคนอื่นหลุดเข้ามาในเกมเหมือนกับเรา”
“ก็ดีนะ แล้วเราจะไปพักที่ไหนกันดีล่ะ นี่ก็ใกล้จะมืดแล้วด้วย ฉันรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งกาย ชุดนี่มันก็เล็กจังเลยเนอะ…”
เฟลิกซ์มองดูร่างของเลน่าั้แ่หัวจรดเท้า ทั้งที่ตอนแรกเขาจงใจจะไม่มองไปตรง ๆ เพราะกลัวจะเป็การเสียมารยาทกับเธอมากจนเกินไป แต่ด้วยคำพูดที่เธอทักท้วงเื่ชุดที่กำลังใส่อยู่ ก็ทำให้เฟลิกซ์อดใจมองดูร่างบาง ๆ แต่มีน้ำมีนวลของเธอไม่ได้
ลักษณะภายนอกของเธอเหมือนกับตัวละครที่เธอตกแต่งเอาไว้ไม่มีผิด ผมสีบลอนด์ยาวประบ่าเป็ลอนธรรมชาติแบบฉบับหญิงสาวชาวตะวันตก พร้อมที่คาดผมผ้าราคาถูกประดับศีรษะ หน้าอกไซส์ใหญ่ที่ไม่ค่อยสมดุลกับเอวทรง S ที่เรียวบาง แต่องศาโดยรวมดูเข้ากันได้ดีกับสะโพกที่ผายออกมาแบบพอเหมาะ
“เอางี้ เราเอาทองที่ได้จากการทำเควสต์ทั้งหมดมารวมกัน แล้วไปซื้อบ้านหลังเล็ก ๆ ในหมู่บ้านกันดีกว่า เพราะน่าจะใช้เวลาสักพักกว่าจะรู้ว่ามีผู้เล่นอื่นหลุดเข้ามาเหมือนเราหรือเปล่า และหมู่บ้านนี้ก็เป็จุดเริ่มต้นแรก หากมีผู้เล่นเข้ามา ยังไงเสียเราก็ต้องได้เจอ”
ทั้งสองรวบรวมทองทั้งหมดที่มี ซึ่งได้มาจากการกำจัดมอนสเตอร์ปีศาจผึ้ง แต่มันก็ไม่ได้มากพอถึงขนาดที่จะซื้อบ้านเป็หลังได้ และทำได้แค่ซื้อเพิงพักเล็ก ๆ ท้ายหมู่บ้านเท่านั้น แต่นั่นก็ดีกว่าไม่มีที่ให้หลับนอนเลย หญิงสาวและชายหนุ่มพากันเดินเข้าไปสำรวจในเพิงพักขนาดเล็กที่จะใช้หลับนอน เพื่อพักผ่อนเอาแรง แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่…
“เอ่อ… เฟลิกซ์ ฉันนอนพื้นก็ได้นะ เตียงก็มีอันเดียวและมันก็แคบเกินไปด้วยอ่ะ”
“จะบ้าเหรอ เธอเป็ผู้หญิงนะ ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก เอางี้ละกัน…! งั้น… ก็นอนมันด้วยกันนี่แหละ!”
“ห๊าาา!!!!!...”
3K
