อามายะ คาร์ลิน: ดาวห้าแฉกเพนตาแกรม
อามายะ คาร์ลิน: สัญลักษณ์ทางเวทมนตร์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ถูกต้อง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทิโมธีเขียนถึงเนื้อหาส่วนนี้ว่าเขามีโอกาสได้เห็นไดอารี่ของทิวลิปด้วยตัวเอง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทำให้รู้ว่าสาเหตุที่หล่อนตัดสินใจปรับปรุงคฤหาสน์ขนานใหญ่นั้น
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ก็เนื่องมาจากนิมิตระหว่างพิธีเรียกิญญา
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทิวลิปอ้างว่าิญญาบรรพชนสั่งให้หล่อนสร้างหอคอยทั้ง5 ขึ้นเพื่อป้องกันสิ่งชั่วร้ายที่จ้องจองล้างจองผลาญครอบครัวเธอ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ประเด็นก็คือไม่มีหลักฐานยืนยันเกี่ยวกับแรงบันดาลใจจริงๆของทิวลิปนอกจากไดอารี่ที่ทิโมธีอ้างว่าเป็ของหล่อน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ขณะที่ชาวบ้านทั้งละแวกใกล้เคียงไปจนถึงหนังสือพิมพ์ข่าวสังคมต่างรู้จักหล่อนในฐานะเศรษฐีนีม่ายผู้ลึกลับ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ผู้อุปถัมภ์ของความงมงาย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: บ้างก็ว่าหล่อนเสียสติไปแล้วั้แ่โดนฟ้องหย่าและเสียลูกๆชายทั้ง 2 ไป
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ที่แน่ๆ มีบางส่วนเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่ามนตร์ดำของหล่อนคือเหตุผลที่ทำให้สายตระกูลเมอร์สฟิลด์เกือบต้องพินาศทั้งหมด
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: นับั้แ่วิลเลี่ยมเมอร์สฟิลด์หย่าขาดจากเธอ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ชีวิตเขาก็ตกต่ำลงจนน่าใจหาย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทั้งการแต่งงานใหม่ที่ล้มเหลว
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: อาการเจ็บป่วยซึ่งลือกันว่าเขาเป็ซิฟิลิสถึงขั้นเสียโฉมและสติฟั่นเฟือน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ส่วนธุรกิจก็เริ่มประสบปัญหาขาดทุน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: กระทั่งเขาตายลงในเดือนเมษายนปี 1906
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: โดยเป็หนึ่งในการตายที่มีเงื่อนงำที่สุดในยุคนั้น
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ไม่สิ ต่อให้เป็ยุคนี้ก็ยังหาคำอธิบายได้ยาก
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: นอกจากคำว่าเื่เหลือเชื่ออันน่าสยดสยอง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แต่เื่นั้นเอาไว้ก่อน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แม้จะไม่มีใครรู้ชัดว่าเวทมนตร์ของทิวลิปนั้นใช่ของจริงหรือเปล่า
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: และหล่อนมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของสามีเก่าตรงไหน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทว่าคฤหาสน์พิงก้าเพนตาเคิลซึ่งณ ตอนนั้นยังถูกเรียกว่าคฤหาสน์ทิสเดลตามนามสกุลดั้งเดิมของทิวลิป
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ก็กลายเป็ที่รู้จักแพร่หลายในฐานะสถานที่อาถรรพ์ไปแล้ว
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เพราะนับั้แ่คฤหาสน์สร้างเสร็จและย้ายเข้ามาอาศัยใหม่ๆ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: บรรดาคนรับใช้ในคฤหาสน์ต่างก็พูดเป็เสียงเดียวกันว่าคฤหาสน์นั้น“ผีสิง”
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ไม่ว่าจะเสียงลึกลับไร้ที่มาที่ไป
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แขกปริศนาในสวนยามวิกาล
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทั้งความฟั่นเฟือนอีกทั้งความแปลกประหลาดของทิวลิปเหมือนกับมีมนตร์ดำ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: หล่อนเชื่อว่าตนเห็นนิมิตของสิ่งเหนือธรรมชาติที่มักปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าหล่อนเพียงผู้เดียว
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: หรือบางทีก็ในความฝัน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เพื่อเตือนถึงเื่เลวร้ายที่กำลังจะตามมา
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ที่น่าสงสัยก็คือหลายครั้งที่ทิวลิปมักทำนายการเกิดหายนะได้อย่างแม่นยำจนน่าขนลุกเลยทีเดียว
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: โดยจากคำบอกเล่าของหญิงชราซึ่งเคยเป็สาวใช้ในคฤหาสน์มาก่อน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: หล่อนยืนยันกับทิโมธีว่าทิวลิปรู้ล่วงหน้าก่อนที่ลูกชายทั้ง2 คนจะตาย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: โดยครั้งแรกหล่อนพร่ำเพ้อถึงม้าปิศาจในความฝัน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: จากนั้นไม่นาน ลูกชายคนโตก็ตายจากอุบัติเหตุตกม้า
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ส่วนครั้งที่ 2 หล่อนฝันเห็นลูกชายคนรองเดินลงน้ำหายไป
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แน่นอนว่าเอริกก็จมน้ำตายในเวลาต่อมานั่นเอง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ยิ่งกว่านั้นหลังจากทิวลิปหมกมุ่นกับเวทมนตร์ศาสตร์มืดจนถึงขั้นสั่งสร้างหอคอยรอบคฤหาสน์ขึ้นมา
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ในระหว่างการก่อสร้างก็เกิดเหตุการณ์ชวนขนลุกขนพองรวมถึงอุบัติเหตุสยองขึ้นหลายครั้งถึงขั้นยากจะเชื่อว่ามันเป็แค่เื่บังเอิญเท่านั้น
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: กระทั่งคฤหาสน์ได้รับการปรับปรุงสำเร็จเสร็จสิ้นในปี1909
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: และเปลี่ยนชื่ออย่างเป็ทางการว่า“คฤหาสน์พิงก้าเพนตาเคิล”
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: นับจากตอนนั้นเป็่สั้นๆประมาณ 6 ปีที่ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับอาถรรพ์ใดๆ ไว้เลย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ซึ่งทิโมธีตั้งข้อสังเกตว่าระยะนี้เปรียบเสมือนทะเลที่คลื่นลมสงบ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ก่อนเกิดหายนะครั้งใหญ่ตามมา
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: หรือไม่ก็เพราะทิวลิปไม่ได้จ้างคนรับใช้ชุดใหม่แทนกลุ่มก่อนหน้าการปรับปรุงคฤหาสน์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เลยทำให้แหล่งข้อมูลขาด่ไป
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ยังไงก็ตาม
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เหตุการณ์สำคัญจริงๆของคฤหาสน์พิงก้าเพนตาเคิลเกิดขึ้นในคืนวันที่ 1 พฤษภาคม 1915
อามายะ คาร์ลิน: การฆาตกรรมหมู่ที่รุนแรงและโหดร้ายที่สุดแห่งยุค
อามายะ คาร์ลิน: ฆาตกรรมเบลเทน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ถูกต้อง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: คืนนั้นทิวลิปนัดแนะกับกลุ่มโคเวนของตนเพื่อประกอบพิธีอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเบลเทนนี่แหละ
อามายะ คาร์ลิน: มันเป็วันฉลองการมาถึงของฤดูใบไม้ผลิครับ
อามายะ คาร์ลิน: สำหรับพ่อมดแม่มดถือว่าเป็่เวลาที่อำนาจเวทมนตร์ตามธรรมชาติจะสูงมากทีเดียว
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ก็คงจะเป็อย่างนั้น
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: คืนนั้นทุกคนที่อยู่ในคฤหาสน์ถูกฆ่าตายสยดสยอง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: พยานเห็นเหตุการณ์ซึ่งเป็เด็กหนุ่มคนหนึ่งอ้างว่า
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ผู้เริ่มลงมือก่อเหตุคือนายทีโอดอร์คินเคด
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: โดยทีโอดอร์ผู้นี้เป็สามีของโรซาเลียเมอร์สฟิลด์ หรือก็คือลูกสาวของทิวลิปนั่นเอง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: บันทึกจากปากคำพยานระบุว่าทีโอดอร์เชือดคอลูกสาวตัวเองต่อหน้าภรรยาและทิวลิป
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ก่อนจะใช้มีดไล่ทำร้ายแขกที่มาเยือนคฤหาสน์อย่างเหี้ยมโหดจนถึงแก่ความตายคนแล้วคนเล่า
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ที่แปลกก็คือไม่มีใครสามารถหยุดยั้งทีโอดอร์ได้เลย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: มันเหมือนกับว่าเขาถูกครอบงำโดยิญญาร้ายก็ไม่ปาน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: นี่จากปากคำของพยานเลยนะ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ซึ่งเขาให้ไว้ก่อนจะกลายเป็บ้าและพยายามฆ่าตัวตายถึง9 ครั้ง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: พยานบอกว่าทีโอดอร์ที่เขาเห็นมีพละกำลังเหนืุ์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ถึงขั้นสามารถฉีกคนขาดครึ่งได้เลยทีเดียว
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ยิ่งกว่านั้นไม่ว่าจะฟันแทงไปเท่าไหร่ก็ไม่ยอมล้มสักที
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ขณะที่เหยื่อบางส่วนที่พยายามหนีจากคฤหาสน์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ก็คล้ายกับมีอำนาจบางอย่างคอยขัดขวางไม่ให้พวกเขาสามารถผ่านออกมาข้างนอกได้
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เขาสาบานว่าเห็นประตูปิดกระแทกชายคนหนึ่งมือขาดต่อหน้าต่อตา
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทว่านั่นน่ะเป็แค่โหมโรงเท่านั้น
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ไม่นานนักการสังหารโหดฝ่ายเดียวก็เปลี่ยนเป็ความบ้าคลั่ง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เมื่อผู้ที่เหลือรอดทั้งหมดเริ่มเสียสติและหันมาฆ่ากันเอง
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: กระทั่งเ้าหน้าที่ตำรวจที่รุดมายังที่เกิดเหตุเองก็เป็ไปด้วย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: บันทึกของพยานมีถึงแค่นั้นเนื่องจากเขาตัดสินใจหนีกลับไปก่อน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ภายหลังเด็กหนุ่มผู้นั้นก็พร่ำเพ้อถึงเงาปิศาจที่ปรากฎอยู่ท่ามกลางฉากการฆ่ากัน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: จนในที่สุดก็ถูกพาตัวเข้ารักษาในโรงพยาบาลจิตเวชและฆ่าตัวตายสำเร็จที่นั่น
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: คดีฆาตกรรมเบลเทน ปี1915ถือเป็คดีะเืขวัญที่สุดในยุคนั้น
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ยิ่งกว่าการตายลึกลับของวิลเลี่ยมเมอร์สฟิลด์หลายเท่า
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ไม่สิ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ต้องบอกว่าที่จริงแล้วมันเกี่ยวเนื่องกันต่างหาก
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทุกอย่างเชื่อมโยงกันผ่านอาถรรพ์ของคฤหาสน์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: นับั้แ่วันรุ่งขึ้นหลังการฆาตกรรมคฤหาสน์ก็ถูกตรวจค้นเรียกได้ว่าทุกซอกทุกมุม
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ต้องใช้เวลาเกือบครึ่งเดือนกว่าจะระบุตัวผู้ตายได้ทั้งหมด
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทิโมธีกล่าวไว้ในบันทึกของเขาว่า“ทุกอย่างเละเทะจนแยกไม่ออกว่าส่วนไหนเป็ส่วนไหน”
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แต่เป็ที่แน่นอนว่าพวกเขาไม่เคยพบศพของสองแม่ลูกทิวลิปกับโรซาเลียเลย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: พวกเขาถูกสันนิษฐานว่าน่าจะตายไปแล้วหลังผ่านไป1 เดือนโดยไม่มีใครพบเห็นทั้งคู่
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ผลจากเหตุการณ์ครั้งนี้เองคฤหาสน์พิงก้าเพนตาเคิลจึงตกอยู่ในมือของแอน โบรลีน เมอร์สฟิลด์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: พี่สาวของวิลเลี่ยม
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แอนนั้นมีแผนการทุบทำลายคฤหาสน์และพัฒนาที่ดินให้เป็สนามแข่งม้าที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แน่นอนว่าแผนการนั้นก็ต้องล้มเหลวลงโดยสิ้นเชิงจากการตายอย่างลึกลับของทุกคนที่เกี่ยวข้องกับโครงการ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทั้งอุบัติเหตุอันเหลือเชื่อกับการเจ็บป่วยอย่างไม่ทราบสาเหตุ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เหมือนว่าหล่อนจะเสียเมอร์สฟิลด์คนพ่อไปในครั้งนี้ด้วย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: จากนั้นไม่นานก็เกิดโศกนาฎกรรมครั้งใหญ่ขึ้นอีกครั้งหนึ่งกับตระกูลเมอร์สฟิลด์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เหตุการณ์นี้รู้จักกันในยุคนั้นว่า“อัคคี 12 ศพแห่งเมอร์สฟิลด์”
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แอนต้องเสียแม่ พี่น้องหลาน พ่อบ้านกับสาวใช้คนสนิทรวมทั้งสิ้น 12 คนจากเหตุเพลิงไหม้
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: และนั่นก็เป็ผลให้หล่อนปักใจเชื่อว่าตระกูลเมอร์สฟิลด์กำลังถูกตามจองเวรโดยิญญาร้ายที่สิงสู่อยู่ในคฤหาสน์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ซึ่งก็หนีไม่พ้นิญญาของทิวลิปทิสเดลผู้อื้อฉาวว่าเกี่ยวข้องกับไสยศาสตร์มนตร์ดำ
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ซ้ำหล่อนกับแอนยังเกลียดกันเข้าไส้
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: รวมไปถึงโรซาเลียที่่หลังๆก็มีข่าวลือว่าเจริญรอยตามแม่ของตนด้วย
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: จะด้วยความอยากเอาชนะหรือความหมกมุ่นจากการสูญเสียครอบครัวไปเกือบทั้งหมดก็ไม่รู้เหมือนกัน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: แอนได้ว่าจ้างนักปราบผีคนทรงไปจนถึงผู้วิเศษมากมายจากทั่วทุกสารทิศมาขับไล่ิญญาของ 2 แม่ลูกไปจากคฤหาสน์
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทว่าก็ต้องพบแต่ความล้มเหลวเสียทุกครั้งไป
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: และยิ่งมีผู้วิเศษตายเพิ่มขึ้นเท่าไหร่
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: คำร่ำลือถึงอาถรรพ์ความเฮี้ยนของคฤหาสน์ก็ยิ่งแพร่สะพัด
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: กระทั่งในที่สุดชาวบ้านบริเวณโดยรอบคฤหาสน์ก็ตัดสินใจย้ายหนีไปอาศัยอยู่ในละแวกใกล้เคียงแทนกันหมด
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: เพราะทนไม่ไหวที่ต้องฟังเสียงโหยหวนเสียงการฆ่าฟัน เสียงบ่นสาปแช่งของคนตายทุกคืน
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ทั้งยังมีเื่เล่าว่าใครก็ตามที่เดินผ่านคฤหาสน์ั้แ่หัวค่ำเป็ต้นไป
เกรแฮม เมอร์สฟิลด์: ถ้าไม่ตายภายใน 1 อาทิตย์ก็จะต้องเสียสติทุกรายไป