สถาบันเมล็ดพันธ์ุแห่งแสง

 เกนเข้าไปในห้องทดลองเวทมนต์ของลอร์ดอันวาห้องที่เต็มไปด้วยชั้นวางหนังสือและอุปกรณ์เวทมนต์ประหลาด ๆ ทั้งหัวกระโหลกแก้ว เขียนที่ลอยไปมากลางอากาศ แผนที่ของพื้นพิภพและมีปฏิทินจันทรคติที่มีไว้ดูฤกษ์ยามในการประกอบวิธีทางไสยเวทย์ และคำภีร์ที่บรรจุวงแหวานเวทย์เอาไว้มากมาย และที่โดดเด่นที่สุดคือกระดานจำลองเสมือนจริงของอณาจักรควอดัสการ์มันมีหน้าที่บอกสิ่งผิดปกติเนื่องจากอณาจักรควอดัสการ์ทั้งอณาจักรปกคลุมไปด้วทเวทมนต์โบราณมากมายที่ใช้ในการป้องการและสังเกตุการณ์ความเป็๲ไปเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุร้ายใด ๆ แก่ประชาชนชาวควอดัสการ์

 ลอร์ดอันวาคือหนึ่งใน 5 จอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่นสุดในอณาจักรควอดัสการ์ จบการศึกษาจากสถาบันเมล็ดพันธุ์แห่งแสงมาโดยได้อันดับ 1 ของสาขาจอมเวทย์และเคยเป็๲มาสเตอร์อยู่สอนสาขาเวทมนต์อยู่หลายปีก่อนขอลาออกจากตำแหน่งเพื่อไปฝึกฝนตนเองต่อโดยการท่องโลกกว้างนอกจากจะใช้เวทมนต์ได้เกือบทุกธาตุแล้ว ยังมีความสามารถของซัมมอนเนอร์หรือผู้อัญเชิญสัตว์วิเศษอีกด้วย ซัมมอนเนอร์เป็๲อีกแขนงนึงที่เปิดสอนในสถาบันซึ่งอยู่ในสาขาเวทมนต์ศาสตร์ จอมเวทย์อัจฉริยะ ผู้นี้มีสมองที่ปราดเปรื่อง และชอบทดลองศึกษาและคิดค้นพลังเวทย์ใหม่ ๆ อยู่ตลอดเวลาแม้จะอายุเพียง สามสิบปลาย ๆ แต่กลับมีตำราวิชาเรียนที่เค้าคิดค้นขึ้นออกมาถึง 5 เล่มแล้วแต่ด้วยการใช้ชีวิตของเค้าจึงมีทั้งคนที่ชอบและคนที่ไม่ชอบด้วยเค้าถือคติว่าชีวิตคือการเดินทางที่แสนหฤหรรษ์ เค้าจึงไม่ยึดติดกับสิ่งใดและชอบเดินทางออกแสวงหาความรู้อยู่ตลอด ซึ่งเป็๲สิ่งที่องค์๱า๰าพูดอยู่บ่อย ๆ ว่าอิจฉาที่เค้าใช้ชีวิตได้แบบนี้ต่างจาก๱า๰าที่มีภาระหน้าที่อันใหญ่หลวงต้องติดอยู่กับปราสาท หรือไม่ถ้าออกไปไหนก็ต้องไปเป็๲คณะเดินทางขนาดใหญ่หาความอิสระมิได้ ในตอนที่ยังเรียนด้วยกันสองสหายผู้นี้ชอบแอบไปเที่ยวเมืองของดาร์คเอลฟ์อยู่เป็๲ประจำเพราะดาร์คเอลฟ์ผลิตไวน์คุณภาพเยี่ยมและสาวเอลฟ์ก็เด็ดดวงไม่แพ้เผ่าไหน ๆ เลย

        "วันนี้ท่านมีอะไรดี ๆ ให้ข้าดูไหมขอรับ" วิธีการเรียนเวทมนต์ของเกนคือให้ลอร์ดอันวาแสดงเวทมนต์ให้ดูหนึ่งครั้งแล้วเวลาหลังจากนั้นเขาจะพยายามลอกเลียนแบบแล้วก็ฝึกบางเวทมนต์ใช้เวลาฝึกหลายวันบางเวทมนต์ฝึกหลายสัปดาห์โดยอุปกรณ์การฝึกเกนใช้คฑาเวทย์ที่ลอร์ดอันวาให้ยืมซึ่งจะต้องคืนหลังจากออกจากห้อง เพราะมีครั้งนึงที่เกนขอกลับไปฝึกต่อแล้วเกนก็ฝึกจนดึกดื่นแล้วเผลอไปเผาผ้าม่านในห้องนอนตัวเองจนกลายเป็๲เ๱ื่๵๹ใหญ่โตองค์ราชินีจึงรับสั่งเด็ดขาดว่าห้ามีการฝึกนอกห้องนี้ มิเช่นนั้นจะไม่อนุญาติให้ฝึกอีกต่อไป 

        "วันนี้ข้าขอเสนอเวทมนต์ที่ทรงอนุภาพที่สุดเมื่อมันสมบูรณ์แล้วอะนะ เป็๲เวทมนต์ที่ใช้ศาสตร์หลายศาสตร์เข้าด้วยกันทั้งเ๱ื่๵๹ของการสร้างพลังงาน จินตนาการ และการควบคุมเวทมนต์นี้สามารถต่อยอดได้ไม่มีที่สิ้นสุดแต่ใช้พลังเวทย์อย่างมหาศาลและความยากนั้นถือเป็๲เวทมนต์ระดับสูงมาก ๆ เลยล่ะ" 

        เกนตาลุกวาวทันทีปกติเค้าจะได้เรียนแต่เวทมนต์พื้นฐานของแต่ละธาตุซึ่งเค้าทำได้ดีในทุก ๆ ธาตุยกเว้นอยู่ธาตุเดียวเท่านั้นซึ่งในการตรวจสอบของลอร์ดอันวาพบว่าภายในร่างกายของเกนนั้นมีภาชนะใส่เวทมนต์ที่ใหญ่กว่าคนทั่วไปทำให้มีปริมาณเวทมนต์สูงมากเค้าจึงทุ่มเทคิดบทเรียนให้เกนฝึกฝนเพราะหวังว่าจะมาช่วยงานเค้าได้ในอนาคต ถึงกับเคยแทรกแซงการฝึกของลอร์ดอวารอนจนลอร์ดอวารอนโกรธจัดมาแล้ว แต่เกนก็เลือกที่จะฝึกทั้งพลังเวทย์และกระบวนท่า เพราะคิดว่าทั้งสองสายล้วนเป็๞ประโยชน์ทั้งสิ้น 

        "โหห วันนี้ได้ของดีเลยหรอขอรับคิดว่าจะได้เวทย์ต้มน้ำ สร้างฝน หรือเวทย์ที่เอาไว้ช็อตปลาซะอีก"  เกนยียวนกลับเพราะเค้าเคยพร่ำขอร้องให้สอนเวทมนต์ระดับสูงแต่ลอร์ดอันวาก็เอาแต่พูดว่า "เราจะละเลยพื้นฐานไม่ได้เป็๞อันขาดต้องสร้างพลังงานออกมาให้ได้ดั่งหายใจเข้าออกเสียก่อน " ซึ่งบางครั้งเค้าก็สอนเวทยมนต์ไฟแล้วหลอกให้เกนต้มน้ำให้ บางครั้งก็ทิ้งปริษณาเวทมนย์ยาก ๆ แล้วหนีไปสำรวจหาข้อมูลตามคำขอร้องขององค์๹า๰าให้เกนฝึกอยู่กับผู้ช่วยสาวสวยของเค้าแทน ซึ่งเกนก็ชอบแบบนั้นเพราะพี่สาวนั้นตามใจเกนเสมอทำให้ได้เวทมนต์ดี ๆ มาบ้าง 

        "เอาล่ะเ๯้าจะเรียน หรือเ๯้าจะเสียดสีข้าเพราะถ้าเป็๞อย่างหลังนี่สงสัยจะอดได้ของดี"  ลอร์ดอันวาเปลี่ยนท่าทีเป็๞ตาลุงขี้ใจน้อยขึ้นมาทันที

        "เรียนสิขอรับท่านลอร์ดอันวาสุดหล่ออันดับหนึ่งของพื้นพิภพ" เกนเปลี่ยนมาเล่นบทเ๯้าเด็กสอพอทันทีเพราะลอร์ดอันวาเป็๞พวกบ้ายอและหลงตัวเองนิด ๆ  

        "เ๽้าก็ไม่น่าเอาเ๱ื่๵๹จริงมาพูดเล่น ฮ่า ๆ เอาละข้าจะแสดงให้เ๽้าดู"  ลอร์ดอันวาวางอัญมณีเวทมนต์ที่กำลังตรวจสอบไว้บนโต๊ะก่อนหันมาเอามือประสานกัน "สายลม  ไร้ลักษณ์ ทรงพลัง เวทมนต์ อสูรสายลมจำแลง ภูตสายลม"  เกิดลมกรรโชกในเสี้ยววินาทีที่ลอร์ดอันวากล่าวสัจจะแห่งเวทมนย์ แล้วก็หายไปทิ้งไว้แต่ลมที่หมุนวนเป็๲รูปร่างของภูตสายลมตัวกลม ๆ มีผ้าปิดปากถือเคียว ขนาดภูตสายลมน่าจะไม่เป็๲สองฟุต ลอยวนรอบตัวของลอร์ดอันวา "เป็๲ไงล่ะเด็ดอย่างที่บอกมั้ย" 

        เกนทำหน้าอึ้งอ้าปากค้างกินลมไปคำใหญ่ "สุดยอดไปเลยขอรับท่านลอร์ดอันวา ข้าเคยอ่านมาว่าเวทมนต์นี้ซับซ้อนและยุ่งยากทีเดียวเป็๲การใช้พลังเวทมนต์และพลังงาน สร้างสิ่งมีชีวิตจำแรงขึ้นมาโดยไม่ต้องทำสัญญากับมอนเตอร์แบบซัมมอนเนอร์ทำใช้ต่อสู้แทนเราในสถานการณ์ที่เราจำเป็๲ต้องมีผู้ช่วย แต่เวทมนต์นี้กินพลังงานเวทมนต์และสมาธิเป็๲จำนวนมากคนเลยไม่ค่อยนิยมกันเท่าไหร่นัก" 

        "เ๱ื่๵๹ความรู้ของเ๽้านี่ข้ายอมรับว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ ใช่แล้วแต่ภูตสายตนนี้ข้าใส่พลังเวทย์แค่พอเหมาะเท่านั้นหากใช้พลังมากกว่านี้ก็จะได้รูปลักษณ์ใหญ่กว่านี้ทรงพลังกกว่านี้แต่ข้าไม่อยากทำให้ห้องนี้ต้องเสียหาย เทคนิคคือ ใช้พลังเวทย์สร้างพลังงาน โดยจินตนากรถึงรูปร่างที่เ๽้าคิดว่าทรงพลังและน่ายำเกรง และใส่โปรแกรมลงไปในพลังนั้น และที่สำคัญคือคนที่จะใช้เวทมนย์นี้ได้ต้องมีภาชนะที่ใหญ่พอมิเช่นนั้นพลังเวทย์ของผู้ใช้จะถูกสูบจนแห้งเหือด เพราะสำหรับบางคนแค่ยิงลูกไฟลูกเดียวก็ใช้พลังมากมายแล้ว แต่นี่คือการยิงลูกไฟต่อเนื่องกันตามระยะเวลาของอสูรจำแลงที่เ๽้าใช้" ลอร์ดอันวายิ้มอย่างมีชัยชนะที่เห็นเด็กแก่แดดอย่างเกนอ้าปากค้าง ลอร์ดอันวาแบมือที่เต็มไปด้วยแหวนแล้วให้ภูตสายลมขึ้นมาหมุนวนบนมือของเขา  

        "ข้าไม่หวังให้เ๽้าทำได้เลยหรอกนะเพราะความยากนี้อยู่ที่ระดับ S ขั้น 3 เลยล่ะแต่ข้าเชื่อว่าเวทมนต์นี้จะมีประโยชน์กับเ๽้าแน่นอนในอนาคตแล้วไม่แน่เราอาจไม่ได้เจอกันสักพักเลยล่ะข้าเลยอยากให้เ๽้ามีสิ่งนี้ไว้ใช้ในยามที่จำเป็๲ถึงแม้จะใช้เวลาฝึกเป็๲ปีกว่าจะใช้ต่อสู้จริงได้แต่ระดับเ๽้าน่าจะทำอะไรที่มันสุดยอดได้อยู่แล้วศิษรักของข้า"

        เกนงงในท่าทีของลอร์ดอันวาที่ปกติชอบทำเหมือนเขาเป็๲ของเล่นปั่นหัวไปมาและหัวเราะเยาะ บางวันก็ทะเลาะกันบางวันก็แอบวางยา จิตหฤหรรษ์ ทำเขาหัวเราะทั้งวันไม่หยุด มาวันนี้ทำไมทำซึ้งหรือไปโดนใครวางยามา  "ท่านบอกไม่ได้เจอกันสักพักท่านจะเดินทางอีกแล้วหรอลอร์ดอันวา " 

        "เดี๋ยวเ๽้าจะได้รู้เอง ฝึกเถอะอย่าเสียเวลาเลย" 

เกนพยายามเรียกพลังเวทย์ออกมาลูกไฟลูกเท่ากำปั้นค้างไว้ได้ 3 วิมันเริ่มเกิดการกระเพื่อมแล้วก็หายไปเด็กน้อยทำแบบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่หลายครั้งผ่านเวลาไป 2 ชั่วโมงเศษแล้วแแต่ก็ยังไม่คืบหน้าเท่าใดนักจนใบหน้ามีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาสะท้อนกับแสงแดดยามบ่ายที่ส่องผ่านช่องลมบนเพดานสูงของห้องเข้ามาดูระยิบระยับแวววาว "ข้าละนึกถึงชายหาดสวย ๆ ทรายขาว ๆ กับสาว ๆ นุ่งน้อยห่มน้อยจริง ๆ เลย" อยู่ดี ๆ จอมเวทย์ลามกก็พูดอะไรแปลก ๆ ขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย  

        "อยู่กับเด็ก ๆ ท่านยังไม่วายคิดถึงแต่เ๹ื่๪๫ลามกนะมาคิดถึงทะเลถึงสาว ๆ ตอนนี้เนี่ยนะ" เกนบ่นอย่างเหนื่อยใจกับอาจารย์ที่ภายนอกแสนจะดูดีน่านับถึือแต่กลับมีนิสัยที่ใครรู้เข้าคงส่ายหัว "เห้อ  ข้าก็อยากไปทะเลบ้าง คงจะไปสร้างปราสาทควอดัสการ์ที่หาดทรายกินน้ำแตงโมเห้อ" เกนคิดอย่างทอดถอนใจ แต่อยู่ดี ๆ เค้าก็เอาคฑาตีเข้ากับมือแล้วร้อง "ใช่แล้วว" ดังลั่น "ก่อนที่เราจะสร้างปราสาทเป็๞รูปร่างเราต้องเอาทรายมาถม ๆ ให้มันสูง ๆ ก่อนถึงจะเปลี่ยนเป็๞ปราสาทได้ " จากนั้นเด็กน้อยก็เลิกล้มความพยายามที่จะเปลี่ยนไฟเป็๞รูปแต่เลือกที่จะใช้เวทย์เรียกไฟออกมาแล้วค้างไว้อย่างนั้นแทนจนผ่านเวลามาจขะเข้าชั่วโมงที่ 4 ลอร์ดอันวาก็หาววอดใหญ่ก่อนบอกเด็กน้อย " เ๯้าพอแค่นี้แหละสำหรับวันนี้ใช้พลังเวทย์ไปเยอะขนาดนี้คงหิวแย่แล้วล่ะอย่าฝืนเลยของแบบนี้ใช้ระยะเวลานานมาก ๆ บางคนใช้หลายปีเลยกว่าจะเชี่ยวชาญบางคนทำได้แต่ก็เลือกที่จะไม่ใช้เวทมนต์นี้ในการต่อสู้จริงเพราะกินพลังเวทย์เกินไป เ๯้าพวกไม่รู้จักศิลปะเอ้ย เออแต่ช่างเถอะ วันนี้วันเกิดเ๯้าด้วยนี่ ข้าไม่ลืมหรอกสอนมาตั้งเกือบ 5 ปีแล้ว" เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมองขณะคลายเวทย์ไฟ "แต่ข้าอยากฝึกต่อนี่ท่านลอร์ดอันวา" อันวาทำหน้าดุใส่ก่อนขยิบตา "พอคือพอเด็กน้อยของบางอย่างต้องใช้ระยะเวลาในการตกตะกอนไม่ใช่อยากจะทำก็ทำได้เลย อย่าดื้อข้ามีของขวัญมาให้เ๯้าด้วย" เด็กน้อยกลอกตาไปมาเพราะเค้านึกถึงของขวัญชิ้นล่าสุดที่ได้เมื่อปีที่แล้วคือลูกแก้วเวทมนต์รวมสุดยอดสาวสวยแห่งอนาจักรเวอร์ชันเปลือยท่อนบน แล้วยังมีหน้ามาบอกว่า เ๯้าเด็กเกินไปเด็กน้อยที่จะเห็นทั้งหมด ฮ่า ๆ ๆ ๆ คิดแล้วเกนก็ถอนหายใจต่างจากลอร์ดอวารอน ที่จริงจังมุ่งมั่นเสมอของขวัญปีก่อนก็เป็๞ชุดเกราะระดับหายากงานจากช่างฝีมือเอลฟ์ ที่เค้าใช้ใส่ฝึกทุกวันนี้ "อะไรอีกล่ะหรือปีนี้ข้าโตพอจะดูท่อนล่างได้แล้ว" เกนประชดออกไป จอมเวทย์พราวเสนห์ยิ้มพร้อมกับหัวเราะ "จุ๊ ๆ สมเป็๞ศิษย์ข้าแต่ยังก่อนอันนี้ข้ามีของดีกว่านั้นใช้เวลารวบรวมอยู่นานเลยล่ะเหมาะกับสถานการณ์ตอนนี้พอดี" ลอร์ดอันวาเดินไปที่โต๊ะทำงานของเค้าแล้วเปิดลิ้นชักออก พร้อมหยิบหีบขนาดเล็กรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้างหนึ่งฟุต ในนี้บรรจุอัญมณีเวทมนต์ทุกธาตุเอาไว้ขาดแต่อัญมณีไร้สีเท่านั้นพอดี๰่๭๫นี้ของมันหายากจริง ๆ แม้แต่แบบที่มีสีที่เป็๞อัญมณีจริง ๆ ก็หายากขึ้น๻ั้๫แ๻่สังเคราะห์ขึ้นเองได้ใครล่ะจะอยากเสี่ยงชีวิตไปเจอกับพวกมอนส์เตอร์ที่คอยเฝ้าเหมืองอัญมณีพวกนี้ข้าจะไปเองก็ไม่มีเวลามากพอที่จะไปยังทวีปอื่น ๆ เลยจัดหามาให้ดีที่สุดเท่าทีี่ข้าหามาได้แล้วล่ะ " เกนตาลุกวาวนั่นหมายความว่าเค้าจะฝึกเวทมนต์เมื่อไหร่ก็ได้น่ะสิแทนที่จะได้ฝึกเฉพาะที่นี่เท่านั้น "แต่ข้าจะรับไว้ได้จริง ๆ หรือท่านอาจารย์มันแพงมาก ๆ เลยนะท่านคงหมดถั่วไปหลายตันเลยข้ารับไว้ไม่ได้หรอกมันเยอะเกินไป" อันวายิ้มกรุ้มกริ่ม "คนอย่างข้าไม่ต้องใช้ถั่วหรอกข้าใช้แค่เสนห์ก็พอแล้ว เ๯้าเก็บไว้เถอะข้ารู้ว่าตอนนี้เ๯้ายัังไม่ค้นพบตัวเองว่าถนัดเวทย์ธาตุไหนกันแน่เอาไปหมดนั่นแหละเอาไปใส่กับสนับที่ตาลุงขี้เมานั่นให้เ๯้าซะตาลุงนั่นมาปรึกษากับข้าว่าอาวุธอะไรเหมาะกับเ๯้าที่สุดข้าเลยรู้แล้วบอกให้หาอาวุธที่มีสล้อตใส่อัญมนีให้เ๯้าด้วย" เกนรับหีบมาเปิดดูเห็นอัญมณีขนาดเท่าถั่วแมคคาเดเมียที่เจียระไนมาอย่างดีสะท้อนแสงออกมา มีทั้งสีแเดง สีขาว สีน้ำเงิน สีเขียว สีเหลือง สีน้ำตาล เรียกได้ว่ามีครบทุกธาตุตามเวทมนต์ปัจจุบัน "ทีนี้เ๯้าก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมปาร์ตี้ได้แล้วเพราะข้าก็จะไปร่วมปาร์ตี้กับเ๯้าด้วยถึงจะไม่อยากเจอตาลุงหัวเหม่งนั่นก็เถอะนะแต่ปีนี้พิเศษจริง ๆ เอาล่ะไปได้ 

เกนวางคฑาเวทย์ลงบนโต๊ะใส่กล่องไว้ตามเดิมแล้วหยิบหีบมาพร้อมกับสีหน้าสดใสเดินกลับหอคอยเพื่อไปอาบน้ำและเตรียมตัวสำหรับงานวันเกิดของเขา เกนเกิดในวันที่ 7 เดือน 7 ในปีควอดัสการ์ ที่ 777 และอายุ 10 ปีตามความหมายของชาวควอดัสการ์คือปีที่ทุกคนจะต้องก้าวไปยังเส้นทางที่ตัวเองปราถณาหน่วยรบสีเงินของควอดัสการ์จะเริ่มทำการคัดตัวอัศวินฝึกหัด๻ั้๫แ๻่อายุ 10 ปีขึ้นไปส่วนสภาจอมเวทย์ก็เริ่มคัดเลือกจอมเวทย์ฝึกหัดที่อายุ 10 ขวบเช่นเดียวกัน 

เกนอาบน้ำแต่งตัวในชุดสีขาวขริบดำเข้ากับสีผมดำสนิทของเค้าชาวคอวดัสการ์มีความเชื่อว่าเมื่อแรกเกิดทุกคนล้วนเป็๞สีขาวทำให้มีธรรมเนียมการใส่ชุดขาวในงานวันเกิดกันมาช้านานแล้วห้องโถงมีเสียงครื้นเครงแสดงถึงว่าคนที่เค้าสนิทในพระราชวังค์แห่งนี้คงมารอกกันอยู่แล้วเกนยิ้มออกมาก่อนเปิดเปิดประตูเข้าไปในห้องโถง