"วินมันเกิดเื่อะไรขึ้นกันเเน่"
"ก็เมื่อกี้ไอธารานั่น มันพูดเื่ที่พวกเราโดนไอเ้าชายเองซวยนั่นมาหาเื่พวกเราวันนี้ไง!!"วินตอบขณะกำหมัดเเน่น
"เเล้วมันทำไมหรอ"นิวทำสีหน้างุนงง
"ก็ไอบ้านั่นมันบอกว่า พวกเราเเอบอยู่เเต่ข้างหลังผู้หญิง"
ผู้หญิงที่วินกำลังพูดถึงนั้นก็คือเเอนเเละเ้าหญิงเอเรีย ที่ก่อนหน้านี้ทั้งสองคนได้เข้ามาช่วยปกป้องนิวเเละวินไว้ วินได้บอกเื่ที่ธาราพูดทั้งหมด สิ่งที่ธาราพูดมันคือเื่ที่พวกเขาโดนเ้าชายซาเนสมาหาเื่เเต่ว่าธารากลับพูดว่าพวกเขาเป็คนที่น่าสงสาร ที่ไร้กำลังที่จะต่อสู้ ในคำพูดพวกนั้นเเฝงด้วยคำดูถูกอย่างชัดเจน
"อย่าไปสนใจคำพูดพวกนั้นเลย"นิวตบบ่าของวิน
"เเต่ว่ามันพูดดูถูกพวกเราขนาดนั้น..."ในขณะที่วินพูดอยู่นิวก็พูดเเทรกขึ้น
"ตอนนี้นายยังอ่อนเเออยู่ ทำได้เเค่ยอมรับมันเท่านั้นเเหละ เพราะฉะนั้นนายจะต้องเเข็งเเกร่งขึ้น กลับไปที่ห้องของพวกเรากันเถอะ"
วินเมื่อได้ยินคำพูดของนิวเขาก็เริ่มจะใจเย็นขึ้น"ถูกของนาย"
นิวเเละวินพวกเขาสองคนได้เดินออกไปอย่างเงียบๆท่ามกลางนักเรียนคนอื่นๆที่ยืนฟังธาราพูดอยู่
เมื่อพวกเขากลับมาถึงห้องเเล้ววินก็เดินไปหานิวอย่างร้อนรน"นิว!นายช่วยสอนเวทย์มนต์ให้ชั้นที"วินจับไหล่ทั้งสองข้างของนิว
"อ-อ่า ชั้นว่านายไม่ต้องรีบขนาดนี้ก็ได้"
"ท-โทษที"
"ตอนนี้นายฝึกใช้ดาบราชันวายุให้คล่องก่อนจะดีกว่านะ เอาเเบบสั่งได้ดั่งใจเลย"
"อืม ได้เลย"วินตอบด้วยท่าทางที่มั่นใจ
ข้างหน้าหอพักในตอนนี้ธาราได้พูดชักชวนให้ทุกคนตั้งกลุ่มปาตี้กันไปออกล่ามอนเตอร์เพื่อที่จะได้เรียนรู้การต่อสู้ โดยเขาจะอาสาเป็หัวหน้าปาตี้เอง
"คือ-ชั้นขอถามอะไรหน่อยนะ คือเื่ความปลอดภัย.."มีคนถามขึ้นมา
"ถ้าเื่นั้น ผมได้ขอให้อาจารท่านหนึ่งมาดูเเลพวกเราเเล้ว"
"มีใครมีข้อสงสัยอะไรอีกมั้ยครับ"วินพูดพร้อมกับมองไปรอบๆ
"งั้น ทุกคนครับพรุ่งนี้ผมขอให้มารวมตัวกันที่นี่เหมือนเดิมนะครับ วันนี้ต้องขอบคุณมากที่มาฟังผมพูดในวันนี้"
เมื่อธาราพูดจบก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นทั่วบริเวณ ทุกคนต่างจับกลุ่มคุยกันเื่ที่พรุ่งนี้จะออกไปล่ามอนเตอร์ สีหน้าของพวกเขาดูตื่นเต้นมาก
เช้าวันต่อมา นิวเเละวินได้เดินไปที่โรงเรียนตามปกติ พวกเขาไปถึงห้องเรียนเเละพวกเขาก็นั่งลง ด้านข้างของนิวตอนนี้ก็ยังคงเป็เ้าหญิงเอเรียเหมือนเดิมเธอหันมาเเละกล่าวขอโทษ
"ท่านนิว เื่เมื่อวานต้องขอโทดด้วยนะคะ"เ้าหญิงเอเรียยืนขึ้นเเละก้มหัวลงเพื่อเเสดงความขอโทษ
"ม-ไม่เป็ไรครับ พวกผมก็ไม่ได้รับาเ็ด้วยฉะนั้นอย่าใส่ใจเลยครับ"
ในตอนนั้นเองก็มีเสียงของคนๆหนึ่งดังขึ้น"ใช่เเล้วเอเรียเ้าไม่จำเป็ต้องไปขอโทษ"มันคือเสียงของเ้าชายซาเนสนั่นเอง
"ซาเนสทำไมท่านถึงพูดจาเเบบนั้น เเล้วทำไมท่านถึงไม่ไปที่ห้องเรียนของท่านกัน"เอเรียถาม
"ข้าอยากจะพูดอะไรกับไอพวกสามัญชนพวกนี้ก็ได้ เเล้วก็อีกอย่างตอนนี้ข้าได้ไปขอ ผอ. ของสถาบันมาเเล้วเื่ที่ข้าจะอยู่ห้องเดียวกับเ้า"
ขณะที่เดินมาซาเนสจ้องหน้าของนิวเเละเขาก็ยิ้ม มันเป็รอยยิ้มที่ให้ความรู้สึกขนลุกมาก ซาเนสได้เดินไปที่โต๊ะด้านข้างที่ว่างอยู่ของเอเรีย จากนั้นเขาก็เลือกที่จะนั่งตรงนั้น
"นิว ดูเหมือนจะมีตัวน่ารำคาญมานะ"วินกระซิบ
"เห้อ"นิวถอนหายใจ
108
