เช้าวันถัดมา
บ้านยังเงียบเหมือนเดิม แต่ในความเงียบ มีบางอย่างเปลี่ยนไป
ภีม ตื่นขึ้นพร้อมกับรอยแดงจาง ๆ ที่ต้นคอ และความเมื่อยล้าจากร่างกายที่แทบไม่ได้นอน
ภาพในหัวยังชัด—
ลินที่กดเขาไว้แน่น เสียงหอบหายใจ แววตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจว่า “เขาจะลืมเธอไม่ได้อีก”
แต่แทนที่จะรู้สึกเป็ผู้ชนะ…ภีมกลับรู้สึกเหมือนถูกผูกมัดไว้แน่นขึ้นกว่าเดิม
⸻
่สาย แพรวายืนอยู่ในห้องครัว เธอสวมเสื้อเชิ้ตผู้ชายตัวโคร่งที่ปล่อยกระดุมบนเปิดเผยเนินอกขาวเนียน
ผมถูกมัดลวก ๆ แบบดูเหมือนไม่ตั้งใจ…แต่เซ็กซี่เกินบรรยาย
พิม เดินผ่านและเห็น เธอเลิกคิ้ว
“แม่…แต่งตัวแบบนี้แต่เช้า?”
“มันร้อนนี่จ๊ะ” แพรวาตอบเรียบ ๆ พร้อมรอยยิ้มที่ไม่ใช่ยิ้มของแม่อีกต่อไป
⸻
เวลา่เย็น — ภีมเพิ่งอาบน้ำเสร็จ
ขณะเขาเปิดประตูห้องออกมา แพรวายืนอยู่ตรงนั้น…ในชุดเดิม
มือเธอถือแก้วไวน์ ดวงตานิ่งเฉย แต่ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มเย้ายวน
“คุยกันหน่อยได้ไหม?”
เขาเปิดทางให้เธอเข้ามา
⸻
ภายในห้องบรรยากาศอุ่นขึ้นอย่างแปลกประหลาด
กลิ่นน้ำหอมของแพรวาเข้มกว่าทุกครั้ง — หอมหวานแต่ร้อนแรงจนล้นออกมา
“ภีม…เมื่อคืนกับลิน ฉันไม่โกรธหรอกหรอกนะ”
เธอพูดพร้อมนั่งลงบนเตียง มือวางบนเข่าตัวเองช้า ๆ
“แต่ถ้านายจะปล่อยให้คนอื่น ‘ทิ้งรอย’ บนร่างนายแบบนี้…ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะทิ้งบ้างได้ใช่ไหม?”
เขาไม่ทันได้ตอบ
มือของแพรวาก็วางบนหน้าอกเขา ไล้ผ่านกล้ามเนื้ออย่างชำนาญ
ก่อนที่เธอจะเลื่อนตัวเข้าใกล้จนหน้าอกแทบชิดกับแผ่นอกเขาเต็ม ๆ
“ฉันเคยอดทน…แต่ตอนนี้ไม่แล้ว”
เสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงแรงปรารถนา
เธอกดริมฝีปากลงบนลำคอเขา ดูดเบา ๆ
ตามด้วยจูบซ้ำ…แล้วลากปลายลิ้นผ่านแนวกราม
มืออีกข้างปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกทีละเม็ด—อย่างช้าๆ แต่หนักแน่นเย้ายวน
⸻
ภีมพยายามผลักเธอออก
แต่แพรวากระซิบชิดริมฝีปากเขา
“อย่าฝืนใจตัวเองเลย…ร่างกายของนายมันตอบฉันหมดแล้ว”
และนาทีนั้น…เขาก็ไม่สามารถขัดขืนได้อีกต่อไป
มือเขารั้งเอวเธอเข้ามาแน่น ริมฝีปากปะทะกันอย่างรุนแรงและหิวกระหาย
เสียงจูบ เสียงหอบ เสียงเตียงะเื เริ่มดังขึ้นทีละจังหวะ…
เสื้อเชิ้ตของแพรวาร่วงหล่น
ผิวกายของเธอแนบสนิทจนไม่มีช่องว่าง
ภีมไล้มือไปตามแผ่นหลังเปลือย ขณะที่แพรวาขบใบหูเขาเบา ๆ พร้อมเสียงกระซิบ…
“คืนนี้ฉันจะให้มากกว่าที่ลินเคยให้…”
“และนายจะต้องกลับมาหาฉันอีก…ทุกคืน”
⸻
[ตัดภาพมาที่ห้องพิม]
พิมนั่งอยู่บนเตียง เปิดเพลงผ่านหูฟัง
แต่ในมือของเธอมี กล้องวงจรปิดขนาดจิ๋ว ที่ถูกดึงภาพออกมาจากประตูห้องภีม
“น่าสนุกขึ้นทุกทีเลย…”
รอยยิ้มของเธอบางเบา…แต่น่ากลัวกว่าใครทั้งหมด
841
