ดิฉันไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตจะต้องประสบกับเื่เช่นนี้ แม้ว่ามันจะผ่านมาเป็เวลาหลายปีแล้วแต่ดิฉันก็ไม่สามารถลืมได้ เหตุการณ์ครั้งนั้นมีผลกระทบกับชีวิตของดิฉันตลอดมา ดิฉันแต่งงานแล้วเมื่อหลายปีก่อน สามีและดิฉันต่างก็เป็พนักงานบริษัทแต่ไม่ได้ทำงานที่เดียวกันชีวิตก็ราบรื่นดี เมื่อแต่งงานกันใหม่ๆก็ร่วมรักกันบ่อยๆ แต่ผ่านไปสองสามปีก็ห่างไปบ้างเป็ธรรมดาแต่ก็ไม่มีปัญหาอะไรกัน...
วันหนึ่งเป็วันหยุด ดิฉันและสามีไม่ได้ออกไปไหนเราอยู่บ้านดูทีวีเหมือนอย่างเคยแม้ว่าบ้านเราจะเป็ทาวน์เฮาส์แต่อยู่กันสองคนก็ได้สบายๆ มีโทรศัพท์เข้ามาที่บ้านสามีเป็คนรับสาย ดิฉันเห็นสามีพูดโทรศัพท์แล้วก็มีสีหน้าเครียดๆพูดแต่ครับๆแล้วก็วางสายไป เห็นเขานั่งนิ่งคิดอะไรเงียบๆคนเดียว...
“ใครโทรมาหรือคะ”
“ไม่...ไม่มีอะไร เอ่อ...เดี๋ยวพี่จะออกไปข้างนอกหน่อย” สามีก้มหน้าตอบ ดิฉันได้ยินสามีตอบอย่างนั้นก็แปลกใจเหมือนกัน แต่ดิฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักพักหนึ่งเขาก็ไปแต่งตัวแล้วก็ผลุนผลันออกไปข้างนอก ดิฉันเลยอยู่บ้านคนเดียว ประมาณครึ่งชั่วโมงก็มีคนมากดกริ่ง ดิฉันชะโงกหน้าดูก็เห็นผู้ชายยืนอยู่ที่หน้าบ้าน...
“มาหาใครคะ” ดิฉันเดินออกไปถามที่ประตูรั้ว
“เปิดประตูก่อนเถอะคุณ” เขาตอบดิฉันรู้สึกฉุนกึกที่เขามาออกคำสั่ง ชายคนนี้สวมแว่นกันแดดหน้าตาดูคมเข้ม แต่ก็ไม่น่าไว้ใจเลย
“เอ่อ...คุณมาหาใครล่ะ”
“สุพจน์สามีคุณน่ะกำลังไม่ปลอดภัย เปิดประตูเถอะ” เขาเน้นเสียง ได้ยินอย่างนี้ดิฉันใและไม่ได้คิดอะไรอื่น รีบเดินไปเปิดประตูรั้วโดยไม่ได้คิดเลยว่าภัยร้ายกำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง ดิฉันเดินนำหน้าเขาเข้ามาในบ้าน เขาปิดประตูบ้านทันทีดิฉันรู้สึกสังหรณ์ใจว่าจะเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับตัวเอง แต่ก็แข็งใจถามไปว่าสามีดิฉันเป็อะไรเกิดอะไรขึ้น...
“ยังไม่เป็อะไรหรอก แต่คุณรู้หรือเปล่าว่าเขาติดหนี้พนันบอล” ดิฉันใและงงไปหมด สามีไปเล่นพนันบอลั้แ่เมื่อไหร่กันทำไมดิฉันไม่รู้เื่เลย
“จริงหรือ เขา...เขาเป็หนี้เท่าไหร่คะ” ดิฉันพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น
“ห้าแสน” เขาตอบสั้นๆ
“ว่าไงนะ...” ดิฉันรู้สึกใมาก รู้สึกว่าตัวเองนั่งลงกับโซฟาเมื่อไหร่ไม่รู้
“คุณจะไม่เชื่อก็ตามใจ เดี๋ยวเขากลับมาแล้วถามเขาดูเอาเอง แต่ตอนนี้ผมสนใจคุณ”
“คุณจะทำอะไร...” ดิฉันใจไม่ดี แทนคำตอบเขามองดิฉันยิ้มๆ ตอนนี้เขาถอดแว่นออกแล้ว ั์ตาเขาดูจริงจังเขาจ้องมองจนดิฉันรู้สึกเย็นเยียบและเริ่มรู้ตัวว่า กำลังจะเกิดอะไรขึ้น...
เขาถอดเสื้อแจ๊กเก็ตออกเหมือนอย่างกับว่าคุ้นเคยกับดิฉันมานาน เขาเป็คนรูปร่างแข็งแกร่งเขาเดินเข้ามาหาดิฉัน ดิฉันผงะถอย ตั้งท่าจะร้อง
“อย่านะ...จะทำอะไร”
“คุณจะขัดขืนผมก็ตามใจ แต่พูดกับสามีคุณก่อนสิ” ชายแปลกหน้ากดโทรศัพท์แล้วยื่นให้ดิฉันรับโทรศัพท์ไปฟัง
“นุช...นุช...เขาจะฆ่าพี่...นุช...” ดิฉันได้ยินเสียงสามีแล้วโทรศัพท์ก็ตัดไปโดยที่ดิฉันไม่ทันจะได้อ้าปากพูดอะไร...
ดิฉันใกลัวไปหมด น้ำตาเริ่มไหลทำอะไรไม่ถูก ชายคนนั้นไม่พูดอะไร เขารับโทรศัพท์ไปแล้วเดินเข้ามาจับไหล่ดิฉัน
“คุณสวยดีนะหุ่นดีจริงๆสูงๆอย่างนี้ผมชอบ”
“อย่านะ...อย่าทำอะไรหนูเลย ขอร้องเถอะ” ดิฉันยกมือไหว้เขาวิงวอนน้ำตาไหล เขาเชยคางดิฉันขึ้นแล้วก็เช็ดน้ำตาให้อย่างนุ่มนวล
“ถ้าคุณขัดขืนผมก็ไม่ทำอะไรคุณหรอกแต่เมื่อผมกลับไปสามีคุณก็ตายผมช่วยอะไรไม่ได้นี่เป็ระบบ คุณต้องเข้าใจสามีคุณน่ะผลัดหนี้มาหลายครั้งแล้ว คราวนี้ยอมไม่ได้” เขาพูดพร้อมกับเริ่มแกะกระดุมเสื้อดิฉัน...
“อย่า...” ดิฉันพยายามจะจับมือเขาไว้ ชายหน้าเข้มหยุดมือทันทีและมองดิฉันเขม็งไม่พูดอะไรดิฉันสะอื้นออกมาเพราะกลัวว่าถ้าขัดขืนเขาแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับสามี เขาประคองไหล่ดิฉันไปที่ห้องนอน ดิฉันเดินตามเขาไปอย่างตัวสั่นงันงกเหมือนคนไม่มีสติเขาให้ดิฉันนอนลงน้ำตายังคงไหลไม่หยุด ดิฉันรู้สึกกลัวมาก...
“ฮือ...ฮือ...พี่...อย่า...อย่าทำหนูเลยนะ”.....มีต่อตอนที่ 2
..............................................................
❤❤❤❤❤
????ถ้าชอบอย่าลืมกด like????
????กดติดตาม????
✌คอยเป็กำลังใจ✌
????ให้ไรท์กันด้วยนะ????
❤❤❤❤❤
.............................................................