“สู้เค้านะค้า พี่เลเวียร์!” วีโอเลตที่ตอนนี้นั่งอยู่บนที่นั่งผู้ชม้าะโดังลั่นมายังสนามด้านล่าง
“ฉันล่ะอิจฉานายเหลือเกินนะ” หนุ่มผมทองชะเง้อมองต้นเสียงของสาวน้อยบนอัฒจันทร์ พลางหยิบแม๊กกาซีนะุใส่ปืนพก “ถ้าฉันมีกำลังใจแบบนายบ้าง ก็คงจะดีไม่น้อยเลย”
“หึหึ อิจฉาใช่ไหมล่า โนอา” เลเวียร์โบกมือกลับไปให้วีโอเลต แล้วดึงดาบยาวออกจากฝัก พลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ไม่คิดว่าจะต้องมาดวลกันั้แ่รอบแรก พวกเรานี่ดวงซวยจริง ๆ”
“นั่นสินะ” โนอาเกาหัวไปมา “จริง ๆ ฉันน่ะอยากจะดวลกับนายมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่นึกว่าจะเจอกันั้แ่รอบแรก ไม่ว่านายหรือฉันจะชนะ พวกเราจะยังเป็เพื่อนกันอยู่สินะ”
“อื้อ เื่นั้นมันของตายอยู่แล้ว”
“ถึงจะรู้แก่ใจว่านายมีริงเกียร์แค่สองวงก็เถอะ แต่ถ้าฉันไม่สู้นายด้วยทุกอย่างที่มี นั่นคงจะเป็การดูถูกนายเกินไป” บรรยากาศในสนามเริ่มเย็นขึ้น เกร็ดน้ำแข็งเริ่มจับที่ขอบสนาม ดูเหมือนว่าโนอาจะเริ่มปล่อยพลังมนตราจากริงเกียร์บัญชาของตนเองแล้ว “ฉันจะสู้นายอย่างเต็มกำลังเลย!เตรียมใจไว้ให้ดี เลเวียร์!”
“เริ่มสู้ได้!”
กร๊อก แกร๊ก กร๊อก แกร๊ก
ทันทีที่สัญญาณเริ่มประกาศ โนอาชี้นิ้วไปยังเลเวียร์ที่อยู่สนามฝั่งตรงข้าม น้ำแข็งเริ่มจับกันเป็ก้อนกลางอากาศ แล้วพุ่งเข้าหาศัตรูอย่างรวดเร็ว
เคร้ง!แคร้ง!
เลเวียร์ใช้ดาบปัดการโจมตีของอีกฝ่าย แล้วพยายามวิ่งเข้าประชิด โนอาจึงคว้าปืนออกมายิงสกัดเลเวียร์ ส่วนอีกมือที่ว่างอยู่ก็สร้างกระสวยน้ำแข็งแท่งใหม่ แล้วขว้างใส่เลเวียร์อย่างต่อเนื่องจนเขาตกเป็ฝ่ายตั้งรับอย่างช่วยไม่ได้
“เนี่ยน่ะหรอ น้ำแข็งสังเคราะห์ของโนอา คูลบรีซ” แกเร็ตตั้งใจดูการต่อสู้อย่างตื่นตา “นาน ๆ จะได้เห็นคนใช้ธาตุจากริงเกียร์บัญชาได้ น่าสนใจจริง ๆ เด็กใหม่ปีนี้”
ไม่ใช่แค่เหล่าเพื่อนร่วมชั้นปีที่รู้สึกประทับใจกับพลังของโนอาที่สามารถเรียกน้ำแข็งได้ สำหรับครูฝึกและเ้าหน้าที่ระดับสูงที่คอยสังเกตการณ์ก็ต่างรู้สึกตื่นเต้นไม่แพ้กัน นั่นเพราะในแต่ละปี คนที่สามารถใช้ริงเกียร์บัญชาควบคุมธาตุได้นั้นมีเพียงแค่ไม่กี่คนในรุ่น อาจเรียกได้ว่าในหมู่ริงยูสเซอร์ร้อยคน จะมีแค่คนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำได้ ที่เป็เช่นนั้นเพราะว่าร่างกายมีความเข้ากับริงเกียร์สูง และเ้าตัวมีพร์ในการควบคุมกระแสไหลเวียนของมนตราในร่างกาย ทุกปี นักเรียนทุกคนที่สามารถใช้ริงเกียร์ควบคุมธาตุได้จะได้เป็เ้าหน้าที่ระดับ C เสมอ และในปีนี้ โนอาก็เป็หนึ่งในคนที่เหล่าเพื่อน ๆ และครูฝึกต่างคาดหวังว่าเขาจะรักษามาตรฐานนั้นไว้ได้เช่นเคย
“เอ้า เลเวียร์!ถ้านายไม่ตอบโต้ พลังมนตราของนายจะหมดเอานะ” โนอายั่วยุระหว่างที่ยิงปืนสั้นสลับกับปาหอกน้ำแข็งไปมา อุณหภูมิในสนามเริ่มตกลงจนเห็นไอน้ำออกจากลมหายใจของทั้งคู่ได้อย่างชัดเจน
“หึหึ นั่นสินะ” เลเวียร์กัดฟัน ะุมนตราและก้อนน้ำแข็งเริ่มปาดไปตามร่างกายของเขาจนเกิดรอยแผลทั่ว แต่ตอนนี้การโจมตีของโนอาเริ่มแ่ลงเพราะการสร้างน้ำแข็งนั้นใช้พลังงานริงเกียร์ค่อนข้างมาก ทำให้ร่างกายรับภาระหนักเพื่อให้กระแสมนตราไหลผ่านอย่างต่อเนื่อง จึงไม่สามารถโจมตีติดต่อกันเป็ระยะเวลานาน ๆ ได้
“ฉันคงต้องเอาจริงซะแล้วสิ…” เลเวียร์อาศัยจังหวะไม่กี่วินาทีที่โนอาหยุดพักหายใจ เขาใช้สองมือจับดาบอย่างมั่นคง หันปลายดาบไปด้านหลัง ก้มตัวลงต่ำ
นั่นมัน… โรมที่นั่งชมสังเกตท่าทางของเลเวียร์มาแล้วสินะ ท่าเฉพาะของเลเวียร์…
เงาพิฆาต[PhantomSlash]
เลเวียร์ะโ ก่อนจะหายวับไปจากสายตาของทุกคน
วืด!
โนอามองซ้ายขวาเพื่อหาตัวคู่ต่อสู้ของเขา เงี่ยหูฟังฝีเท้าที่แ่เบาของเลเวียร์จากสะเก็ดน้ำแข็งที่เขาสร้างไว้โดยรอบเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
แตะ…
ตรงนั้น! กำแพงน้ำแข็งงอกมาปกคลุมด้านหลังของโนอา
สวบ!
คมดาบของเลเวียร์เสียบทะลุกำแพงน้ำแข็งที่งอกออกมาจากพื้น เกราะกำบังนั้นเบี่ยงวิถีคมมีดให้เฉือนไปทางไหล่ของโนอาไปอย่างหวุดหวิด
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ!?” หมวดวิลล์ถามคลอเดีย “การเคลื่อนไหวเหนืุ์แบบนั้น เป็พลังจากริงเกียร์กายาจริง ๆ งั้นหรอ!?”
“อ่า ใช่แล้ว” คลอเดียตอบ “ตอนที่เห็นท่านั้นของเ้าผมเทาครั้งแรก ฉันเองก็ใเหมือนกัน”
“ในกรณีปกติ การใช้งานริงเกียร์กายาคือดึงพลังมนตราจากริงเกียร์ให้ไหลผ่านเซลล์ของร่างกายและเพิ่มพลังขณะที่มันไหลผ่าน แต่กรณีของเ้านั่น เป็การสูบพลังมนตราของริงเกียร์กายาแล้วสะสมในกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกาย ก่อนจะปลดปล่อยพลังออกมาพร้อมกันทำให้บูสความเร็วได้ขนาดนั้น”
“เธอเองก็เคลื่อนไหวคล้าย ๆ กับเขาได้เหมือนกันไม่ใช่หรอ คลอเดีย” แกเร็ตถาม “ฉันเคยเห็นเธอใช้ท่านั้นในปฏิบัติการหลาย ๆ ครั้งอยู่นะ”
“อ่า สำหรับไวท์โกล้บอย่างฉันหรือริงเกอร์กายา [ริงเกอร์ที่สวมแหวนนิ้วโป้ง]การสะสมพลังงานมนตราในร่างกายก่อนจะปลดปล่อยมันออกมาทีเดียวเป็เื่ที่สามารถทำได้โดยธรรมชาติ การเคลื่อนที่แบบที่สกายเรสเซอร์ทำคล้ายกับของริงเกอร์ที่พวกเราเรียกมันว่า เท้าเทวะ[God Feet]แต่สำหรับแบล๊คโกล้บที่เป็มนุษย์ธรรมดา การสะสมพลังงานมนตราในร่างกายก่อนจะะเิมันออกมาจะทำให้เซลล์ร่างกายเกิดความเสียหายเพราะเครียดจากมนตราสะสม ในหมู่เ้าหน้าที่ระดับสูง มีไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้และเท่าที่ฉันสอนนักเรียนเตรียมมาหลายต่อหลายรุ่น หมอนี่เป็คนที่สองที่เคลื่อนที่แบบนั้นได้”คลอเดียกล่าว “จากประวัติส่วนตัวที่ได้จากสถาบันวิจัยริงเกอร์ สกายเรสเซอร์คนพี่เป็คนที่มีความเข้ากับริงเกียร์สูงพอ ๆ กับเ้าหน้าที่ไวท์โกล้บที่เป็ริงเกอร์ ถ้าจะใช้เท้าเทวะได้ ก็คงไม่ใช่เื่แปลกอะไร”
“เงาพิฆาตของนาย ฉันรับมันได้แล้วนา” โนอายิ้มราวกับว่ากำลังรอจังหวะนี้อยู่ั้แ่แรก “ท่าไม้ตายของนายต้องใช้ดาบ และตอนนี้มันติดแหง๊กกับกำแพงน้ำแข็งของฉันเรียบร้อย นายไม่มีอาวุธเพื่อจะทำท่านี้ครั้งที่สองแล้วเลเวียร์!”
ฟ้าว!
เคร้ง!
ฝ่ามือซ้ายของเลเวียร์กระแทกกับใบมีดที่ติดกับกำแพงน้ำแข็งจนหักเป็สองทองท่อน โดยใบมีดครึ่งหนึ่งนั้นติดคาอยู่กับน้ำแข็ง ส่วนอีกครึ่งอยู่กับด้ามดาบในมือเลเวียร์ ก่อนหนุ่มผมเทาจะหายวับไปจากวิสัยทัศน์ของทุกคนอีกครั้ง
หักดาบตัวเองงั้นหรอ!?โนอาชะงักกับการกระทำอันบ้าบิ่นนั้นหมอนั่นจะใช้เงาพิฆาตครั้งที่สองสินะ!
วาบ…
“เสร็จฉันล่ะโนอา!”เลเวียร์โผล่มาจากด้านข้าง ง้างดาบเป็วงกว้างเพื่อตวัดปิดฉากคู่ต่อสู้
หึหึ…
สวบ!
โนอาขดตัว ทันใดนั้นหนามน้ำแข็งแหลมคมหลายร้อยแท่งก็โผล่ออกมาจากแผ่นหลังของเขา ทิ่มแทงแขนและขาของเลเวียร์จนเืไหล เขาถีบตัวถอยออกมาก่อนที่จะถลำลึกเข้าไปในดงหนามมนุษย์มากไปกว่านี้
“คิดว่านายมีของดีซ่อนไว้คนเดียวรึไง เลเวียร์” หนามน้ำแข็งของโนอาร่วงกราวลงพื้น “ฉันเองก็ฝึกท่าลับเพื่อรับมือกับคนอื่นเหมือนกัน…กะว่าจะเก็บไว้รอบหลัง ไม่คิดว่าจะต้องควักมันมาใช้ั้แ่รอบแรก…”
“ตอนนี้ฉันให้ชื่อมันชั่วคราวว่า เม่นน้ำแข็ง [Icy Hedgehog] ล่ะ ถึงจะยังไม่สมบูรณ์ก็เถอะ”
การต่อสู้ของเลเวียร์กับโนอานั้นดุเดือดจนผู้ชมนั่งไม่ติดเก้าอี้ ทั้งสองคนต่างหอบอย่างหนัก เพราะทั้งคู่ต่างสู้กันสุดกำลังเพื่อเอาชนะอีกฝ่าย เลเวียร์าเ็ไปทั่ว ในขณะที่โนอาก็เหนื่อยล้าจากการดึงพลังงานของริงเกียร์
“รู้ไหมโนอา นี่แค่การต่อสู้รอบแรกเองนะ…” เลเวียร์พูดด้วยเสียงหอบ “ขืนเราดวลกันอย่างนี้ต่อไป ไม่ว่าฉันหรือนายที่ชนะรอบนี้ รอบต่อไปก็ร่างกายพวกเราก็คงไม่เหลือแรงไปสู้ใครแล้วล่ะ”
“นายพูดถูก เลเวียร์” โนอาเห็นด้วย เพราะตอนนี้เขาก็รู้สึกเหนื่อยราวกับวิ่งมาราธอนมาครึ่งวันแล้ว
“มาตัดสินกันด้วยการโจมตีม้วนเดียวจบไหม?” เลเวียร์ยื่นข้อเสนอ “นายยังมีท่าไม้ตายก้นหีบอีกอันรึเปล่า ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด”
“จะว่ามีก็มีอยู่หรอก…” โนอาเกาผมสีทองที่ยุ่งเหยิง “แต่ปัญหาคือฉันยังควบคุมมันไม่ได้เนี่ยสิ…ถ้าใช้มันแล้วทำให้ชนะก็จริง แต่นายคงาเ็สาหัส… ดีไม่ดีอาจจะตายเลยก็ได้… เพราะงั้น-”
“ไหนบอกว่าจะสู้กับฉันด้วยทุกอย่างที่มีไม่ใช่รึไง?” เลเวียร์พูดขึ้นแทรก “ถ้านายแพ้ขึ้นมา แล้วจะมาบอกว่าอ่อนให้ละก็…”
“ฉันรับไม่ได้หรอกนะ”
ครืน!
พลังมนตราสีครามเอ่อล้นออกมาจากร่างกายของเลเวียร์
“หึหึ งั้นหรอ” โนอาถอนหายใจ เขาแบมือซ้ายขึ้น ทันใดนั้น เกร็ดน้ำแข็งขนาดเล็กจับกันเป็ก้อนเรียวเล็กคล้ายะุบนฝ่ามือ “อย่าหาว่าไม่เตือนก็แล้วกัน…”
“ท่านั้น…หรือว่าจะเป็..” โรมชะงักเพราะเขาเคยเห็นโนอาฝึกใช้ท่านี้อยู่สองสามครั้ง
“อ่า… ไม่ผิดแน่โรม เป็อย่างที่นายคิดนั่นแหละ” เนปจูนนั่งกอดอกมองการต่อสู้ของทั้งคู่อย่างใจเย็น “ท่าที่โนอาคิดขึ้นเพื่อปิดจุดอ่อนของการโจมตีด้วยน้ำแข็งที่เชื่องช้าของเขา”
“หลักการสร้างน้ำแข็งของโนอาคือน้ำแข็งจะงอกได้ก็ต่อเมื่อมีน้ำแข็งเกาะอยู่ตรงนั้นเท่านั้น นั่นทำให้ทุกครั้งที่เรียกน้ำแข็ง หมอนั่นจะต้องทำอุณหภูมิพื้นที่รอบ ๆ ให้ต่ำจนมีเกร็ดน้ำแข็งเกาะเสียก่อน ไม่ว่าจะเป็หอกน้ำแข็ง หรือกระสวยน้ำแข็งที่เขาปาใส่ศัตรู ก็ต่างมีแกนน้ำแข็งเป็เกร็ดเล็ก ๆ เริ่มต้นอยู่ ถึงจะสามารถบังคับน้ำแข็งให้พุ่งไปได้ดั่งใจนึก แต่ความเร็วก็ยังช้าเกินไป จนกระทั่งหมอนั่นคิดท่านี้ขึ้นมา”
“ะุหนามน้ำแข็ง[IcyspikeBullet]”
“แทนที่จะใช้ะุธรรมดาบรรจุเข้ารังเพลิง โนอาสังเคราะห์ะุจากน้ำแข็งความหนาแน่นสูง นั่นทำให้เขาสามารถสร้างน้ำแข็งให้งอกออกมาจากะุที่ส่งออกไปได้ โนอาสามารถสร้างะเิหนามน้ำแข็งจากตำแหน่งที่ะุเคลื่อนไปได้อย่างอิสระ เป็ท่าที่สร้างความเสียหายกับศัตรูได้อย่างหนักหน่วงจนฉันไม่คิดว่าหมอนี่จะใช้มันในการสอบด้วยซ้ำเพราะมันอันตรายเกินไป…แต่ดูเหมือนว่าเลเวียร์จะยั่วจนหมอนั่นยอมใช้จนได้สิน่า”
โนอาบรรจุะุเรียบร้อย ส่วนฝั่งเลเวียร์ใช้สอบมือจับดาบชี้ไปด้านหน้าราวกับกำลังถือดาบเคนโด้อยู่ ครั้งนี้มีคลื่นพลังงานสีครามคลุมปลายดาบเอาไว้ราวกับกลายเป็ใบมีดที่เกิดจากการรวมตัวของเวทมนต์พลังงานสูง
“เงาพิฆาตของนายหลบะุฉันไม่พ้นหรอกนะ” โนอาเล็งปืนไปที่เลเวียร์
“นี่ไม่ใช่เงาพิฆาตหรอก” เลเวียร์หลับตาลง “มันเป็ท่าที่ฉันอยากลองใช้มาตั้งนานแล้ว”
“นายจะบอกว่า ท่าที่นายประดิษฐ์มาแบบไม่มีหัวนอนปลายเท้าสามารถเทียบได้กับะุน้ำแข็งที่ฉันฝึกฝนมาตลอดหลายเดือนได้งั้นเรอะ!?” โนอาเริ่มฉุนขึ้นจากประโยคที่เลเวียร์พูด “อย่ามาดูถูกกันนะเฟ้ย!”
ปัง!
ะุน้ำแข็งพุ่งตรงไปที่เลเวียร์อย่างรวดเร็ว หนามน้ำแข็งเริ่มงอกเป็รูปคล้ายลูกตุ้มน้ำแข็งขนาดใหญ่เข้าหาชายผมเทาที่ยืนถือดาบอย่างมั่นคง เขาหลับตา สูดหายใจเข้าลึก ควบคุมการไหลของพลังมนตราจากริงเกียร์ เขาได้ยินเสียงกระซิบจากที่อันไกลโพ้น เสียงชายแก่ที่เรียกเขาอยู่รำไร เขาสลัดเสียงนั้นทิ้งไป เพ่งสมาธิจดจ่ออยู่ที่ปลายดาบ ริงเกียร์กายาเพิ่มประสาทััรับรู้ตำแหน่งของะุน้ำแข็งจากเสียง วินาทีที่หนามน้ำแข็งกำลังเข้าชนเขานั้น เขายกดาบที่ไม่สมประกอบขึ้นเหนือหัว
“คมดาบสีเงิน[Silver Cleave]”
ดาบที่วาดลงมาอย่างฉับพลันได้ปลดปล่อยคลื่นทำลายล้างสีครามเงินจากปลายดาบ แหวกั้แ่พื้นเป็แนวตั้ง เข้าปะทะกับลูกตุ้มหนามของโนอา
โครม!
การปะทะกันของทั้งสองฝั่งนั้นทำให้บาร์เรียที่ปกคลุมสนามแข่งแตกร้าว เกล็ดหิมะฟุ้งกระจายทั่ว ผู้ชมต่างยืนขึ้นเพื่อดูผลการแข่ง ทันทีที่ควันจางหาย เลเวียร์ยังคงยืนอยู่ตำแหน่งเดิม พร้อมกับดาบที่ไม่สมประกอบตรงหน้า พื้นสนามที่ปกคลุมด้วยหิมะนั้น ระเหยแยกเป็สองฝั่งลากยาวจนไปถึงปลายลำกล้องปืนสั้นของโนอาที่ถูกผ่าเป็สองท่อน
“ชิ ปากก็บอกว่าถ้ามัวยื้อกันไปเรื่อย ๆ เราทั้งคู่จะไม่เหลือแรงสำหรับรอบต่อไปแท้ ๆ” โนอาบ่นพึมพำ เขาเก็บปืนที่หมดสภาพแล้วกลับไปใส่ซองตรงต้นขา แล้วหันหลังเดินออกจากสนาม “นายยังเหลือพลังอีกบานเบอะเลยไม่ใช่รึไง?”
“ยอมแพ้แล้วโว้ย…”
สิ้นสุดเสียงประกาศยอมแพ้ สัญญาณออดดังกระหึ่มหอประชุม พร้อมกับชื่อผู้ชนะที่ปรากฏบนหน้าจอเหนือสนามแข่ง ชื่อของเลเวียร์เข้าในคลังผู้เข้าสอบรอบสองเป็ที่เรียบร้อย เลเวียร์หันหลัง แล้วเดินกลับไปที่ทางออกเพื่อเตรียมตัวสำหรับการสอบรอบที่สอง
“เฮ้ย… ท่านั่นของสกายเรสเซอร์…ใช่ริงเกอร์บลาสท์ [Ringer Blast/คลื่นมฤตยู]รึเปล่า?” วิลเลียมถามความเห็นกรรมการคนอื่นที่ต่างตะลึงไม่แพ้เขา
“อ่า ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ถึงจะรุนแรงไม่เท่ากับของพวกริงเกอร์ แต่มันคือริงเกอร์บลาสท์ไม่ผิดแน่” คลอเดียเพ่งสายตาวิเคราะห์ดูที่แถบแสดงพลังงานริงเกียร์ที่เหลือของเลเวียร์ ทันทีที่เขาใช้ท่าปิดฉากนั้น พลังงานของริงเกียร์ได้ลดฮวบไปกว่าหนึ่งในสาม “ตามหลัก ถ้าร่างกายสะสมพลังเวทมนต์จนถึงขั้นใช้เท้าเทวะได้ ก็น่าจะใช้ริงเกอร์บลาสท์ได้เหมือนกัน แต่การดึงพลังงานจากริงเกียร์แล้วปล่อยออกมารวดเดียวแบบนั้นจะสร้างภาระกับร่างกายของสกายเรสเซอร์ไม่น้อยเลย พูดให้ถูก มันคือดาบสองคมดี ๆ นี่เอง”
“อืม…แต่ว่านี่ไม่แปลกไม่หน่อยรึคลอเดีย? แซนดี้ ลีที่เป็ไวท์โกล้บคนเดียวในรุ่นยังไม่สามารถใช้เท้าเทวะหรือริงเกอร์บลาสท์ได้ แต่สกายเรสเซอร์ที่เป็มนุษย์ธรรมดากลับใช้ทั้งสองท่าของริงเกอร์ได้อย่างหน้าตาเฉย” วิลเลียมถามให้คนอื่นฉุกคิด “พวกคนในสถาบันวิจัยริงเกอร์แน่ใจจริง ๆ รึเปล่าว่าสกายเรสเซอร์ไม่ใช่ริงเกอร์ แต่เป็มนุษย์จริง ๆ?”
“ฉันกับคลอเดียยืนยันได้นะว่าเขาไม่ใช่ริงเกอร์ ก็เพราะพวกเราไม่เห็นเขาสวมแหวนอะไรเลยตอนที่…เอ่อ…” แกเร็ตลังเลที่จะเล่าเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนก่อนที่เขาและพวกเลเวียร์ถูกจับแก้ผ้ากลางดึกเพราะพยายามไปแอบส่องนักเรียนหญิงอาบน้ำ ในตอนนั้น ทั้งเขาและคลอเดียต่างยืนยันได้ว่าเลเวียร์ไม่ได้ซ่อนแหวนมนตราไว้ แกเร็ตอยากจะเล่าเื่นี้ให้วิลเลียมฟัง แต่นั่นคงทำลายภาพพจน์ของเขามากเกินไป เขาจึงเฉไฉเบี่ยงประเด็นโดยการเอามือจับดาบเอสต๊อกที่เหน็บไว้ข้างเอว “อีกอย่าง…ดาบดาวตก [Starfall] ของฉันเป็ดาบที่หลอมจากแร่ริงก้อนบริสุทธิ์ มันจะมีปฏิกิริยาต่อริงเกอร์ที่ไม่คุ้นเคยใกล้ ๆ ถ้าเขาเป็ริงเกอร์จริง ป่านนี้ดาบนี่คงเปล่งแสงเตือนอย่างบ้าคลั่งไปแล้ว”
“ก็อย่างที่แกเร็ตบอกนั่นแหละ ฉันที่เป็ไวท์โกล้บก็ไม่รู้สึกถึงพลังมนตราจากหมอนั่นสักนิด” คลอเดียเสริม “ที่สำคัญที่สุด ไม่ว่าหมอนี่จะเป็มนุษย์หรือริงเกอร์ ตราบใดที่อยู่ฝ่าย ARPD ก็ย่อมเป็ประโยชน์ต่อพวกเราอยู่แล้ว”
“อ่า นั่นสินะ ถ้างั้นพักเื่นี้ไว้ก่อนแล้วมาตัดสินคะแนนของมนุษย์น้ำแข็งกันดีไหม?” ทั้งสองคนเห็นด้วยกับคำพูดของวิลเลียม ก่อนจะเริ่มให้คะแนนประเมินโนอา คูลบรีซที่เพิ่งตกรอบไป
ห่างไปไม่กี่ร้อยเมตร เลเวียร์ที่เพิ่งปิดฉากการสอบรอบแรกไปหมาดกำลังเดินไปรับการปฐมพยาบาลที่ห้องรับรองโดยมีโนอา ผู้แพ้ คอยพยุงอยู่ข้าง ๆ
“โทษทีนะ ที่ต้องมาให้นายช่วยพยุงให้อีก” หนุ่มผมเทาหัวเราะเสียงแห้งอย่างเกรงอกเกรงใจที่ต้องขอร้องให้คนที่พ่ายแพ้แก่เขามาช่วยหามไปรับการรักษาเพราะตอนนี้เ้าหน้าที่คนอื่นต่างยุ่งกับการรักษาผู้สอบคนอื่นที่าเ็มากกว่า
“นายจงใจยุให้ฉันแบไต๋ทั้งหมดเพื่อให้ฉันโชว์กรรมการว่าฉันทำอะไรได้บ้าง เพราะนายรู้ว่ายังไงนายก็ชนะฉันอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ!” โนอาพูดฉุนเฉียว
“เปล่าซะหน่อย ฉันแค่อยากสู้กับนายอย่างเต็มที่เท่านั้นเอง” เลเวียร์หัวเราะ พลางเอามือกุมาแที่ไหล่เอาไว้ “นายเองก็ทำฉันเจ็บแสบใช่ย่อยนะ”
“หึ นายมันน่าโมโหชะมัด เลเวียร์” โนอามองตาขวาง ก่อนจะถอนหายใจออกมา “เอาเถอะ…รอบต่อไปก็พยายามแทนส่วนของฉันด้วยล่ะ”
“อื้อ วางใจได้เลย”
กริ๊ง…
“โอ๊ะโอ…พูดถึงก็มาเลยนะ รายชื่อคู่ต่อสู้รอบสอง” โนอาชะเง้อมองที่กระเป๋ากางเกงของเลเวียร์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“นายช่วยหยิบมันมาดูให้ฉันหน่อยได้ไหม ว่าคนนั้นเป็ใคร” เลเวียร์ขอร้องเพราะตอนนี้แขนข้างหนึ่งของเขาระบมเกินกว่าจะใช้งาน ส่วนอีกข้างก็ประคองไม่ให้มันแย่กว่าเดิมอยู่ จึงไม่เหลือมือข้างไหนเพื่อเปิดอ่านข้อความ
“เห้อ…ช่วยไม่ได้ล่ะนะ” หนุ่มผมทองเอื้อมมือล้วงโทรศัพท์ออกมาแล้วเปิดหน้าจอเพื่ออ่าน
“ว่าไง..คู่ต่อสู้คนต่อไปของฉันเป็ใคร?” เลเวียร์ถามเพราะโนอาไม่ได้พูดอะไรต่อหลังจากเห็นข้อความ
“เอ่อ…จะว่าไงดีล่ะ” เขายิ้มเหยเกให้เขา ก่อนจะหันหน้าจอให้เลเวียร์เห็นชื่อนั้นด้วยตาตัวเอง เลเวียร์เพ่งสายตาอ่านชื่อ นั่นทำให้เขาถึงกับกรามตก
“ให้ฉันได้พักหน่อยเถอะ…” เลเวียร์บ่นพึมพำอย่างเหนื่อยล้า
“คิก… ฉันล่ะดีใจจริงจริ๊งที่ชิงแพ้ซะก่อน” โนอาเยาะเย้ย ก่อนจะยัดโทรศัพท์กลับใส่กางเกงเพื่อนของเขาดังเดิม หน้าจอยังคงไม่ดับลง และชื่อคู่ต่อสู้รอบต่อไปของเลเวียร์ยังคงแสดงคาอยู่
วีโอเลต สกายเรสเซอร์