ตอนที่ 6 ไอเทม มอนสเตอร์
“จบลงแล้ว…”
ลุคสูดลมหายใจเข้าพลางเงยหน้ามองท้องฟ้าไป
อัก!
ตอนนั้นก็มีเสียงอึกอักดังมาจากด้านหนึ่ง แม้จะเบาบางมากแต่ก็ไม่รอดพ้นประสาทััของลุค เขาหันกลับไปมองภายในลานกว้างที่เต็มไปด้วยเืร่างของคนผู้หนึ่งนอนอยู่ในสภาพศพก็ไม่ผิด
ลุคถือดาบในมือเดินไปหาร่างนั้น ก่อนจะหยุดมองดูห่างไม่ถึงครึ่งก้าว
เป็ซาดที่สภาพสาหัสปางตาย แขนขาขาดผิดรูปและหายไปบางส่วนหน้าอกมีรอบฉีกจากกรงเล็บใหญ่ไม่น้อยกว่า 3 ลอย ที่ท้องมีลำไส้ทะลักออกมากองอยู่ด้านนอกผสมกับเืรอบตัว
แม้จะใกล้ตายแต่แววตากลับมองลุคด้วยความอิจฉาเพราะยังคงมีสติเห็นเหตุการณ์ฆ่าหมาป่าที่พึ่งเกิดขึ้นด้วยฝีมือของลุคไม่มากก็น้อย
ในใจแต่คิดว่าทำไมเหนืุ์ที่ตนเฝ้าฝันถึงกลับไม่ใช่ตน
“ช่วย...อัก!” ซาดขยับปากส่งเสียงที่ไม่มีเสียงออกมาแต่ลุคพอจะอ่านปากออก
เขามองดูซาดด้วยแววตาเ็าก่อนจะยกดาบในมือแทงในหน้าอกของซาดด้วยความไร้ปรานีสายตามองดูแววตาที่แข็งค้างของซาดที่มืดมัวไร้ชีวิต
ที่จริงไม่จำเป็ต้องลงมือ ซาดยังไงก็ตายเองอยู่แล้วแต่แบบนั้นมันจะมีความหมายอะไร
ทุกคนในที่นี้ยกเว้นเขาตายหมดแล้ว แต่ว่าดาบสุดท้ายที่แทงซาดถ้าทิ้งศพไว้ยังไงก็เผยร่องรอยอยู่ดี ในเมื่อลงมือแล้วก็ต้องทำให้ดียังไงซาดก็ยังมีพรรคพวกมาเฟียอื่นอีกเขาไม่้าให้เื่เหล่านี้เป็ปัญหาย้อนกลับมาหาตัวเองในภายหลัง
โดยเฉพาะเหล่ามาเฟียใต้ดินที่ไม่สนใจกฎอะไรถ้าเล่นงานคนต้นเื่ไม่ได้ ก็เล่นงานครอบครัวแทน
ร่างของซาดถูกจับลากผ่านแอ่งเืก่อนจะเหวี่ยงเข้าไปในชิ้นส่วนโลกต่างมิติ ผ่านประตูที่เปิดคาทิ้งไว้เขายังเอาหลอดยา กระเป๋าและเข็มฉีดยากระตุ้นทั้งหมดโยนตามไปด้วย
เมื่อหมดปัญหาที่เป็เบาะแสชี้มาหาเขาแล้วลุคไม่ได้แตะต้องร่างของคนอื่น หมาป่าทำไว้แบบไหนก็ทิ้งไว้แบบนั้นยังไงทุกคนก็มีร่องรอยการตายจากหมาป่าขนเหล็ก อีกทั้งที่นี่มีร่องรอยอื่นมากเกินไปยังไงเขาก็ปกปิดไม่หมด
สู้ปล่อยไว้ให้คนมาตรวจสอบได้เข้าใจว่าทุกคนที่นี่โดนหมาป่าขนเหล็กฆ่าตายไปก็ได้ยิ่งทำให้พวกเขาหลงประเด็นจนอาจจะสาวมาไม่ถึงเื่การรอดของเขาหรือต่อให้ภายหลังจะมีคนรู้ว่าอาจจะมีคนรอด ก็ยังต้องหาอีกว่าเป็ใคร
ที่ลุคระวังมากขนาดนี้เพราะการเป็ฮันเตอร์เถื่อนผิดกฎหมายร้ายแรงยิ่งกว่าการฆาตกรรมแถมไม่ต้องพูดถึงสารกระตุ้นจำนวนมากขนาดนั้น มันมีค่าเป็อย่างมากยังไงรัฐบาลไม่มีทางปล่อยไปง่าย ๆ บางทีอาจจะเป็สารกระตุ้นผิดกฎหมายด้วยยิ่งทำให้เื่ราวซับซ้อนและอันตรายเข้าไปอีก
การที่ซาดได้สารกระตุ้นมาบางทีอาจจะมีเื้ัที่ไม่เรียบง่ายก็ได้
ลุคยังต้องกลับไปหาน้องสาวและวางแผนการหลังจากนี้ให้ดีส่วนเื่ที่ตัวเองยังไม่ตายสักวันพวกมาเฟียอาจจะรู้ เพราะอย่างที่ซาดเคยบอกถ้าเขาตายมาเฟียจะไปหาน้องสาวเขาให้ใช้หนี้แทนเหมือนที่หนี้จากพ่อกับแม่ตกลงที่เขา
มีหลายสิ่งที่ลุคสงสัย โดยเฉพาะเื่นี้ก่อนนั้นแต่ยังไงตอนนี้ก็ยังไม่อาจจะค้นหาอะไรได้ เขาหวังว่าก่อนจะถึงวันที่มาเฟียพบความจริงตนเองจะแข็งแกร่งพอที่จะรับมือมันได้
‘เพื่อสิ่งนั้น ก็จำเป็ต้องใช้พวกมัน’ เขาหันไปมองซากหมาป่าที่ฆ่าไป
'ไอเทมมอนสเตอร์' ลุคเรียกใช้พลังพร์ของตัวเอง
ซากหมาป่าทั้ง 12ตัวถูกลุคใช้พร์ไอเทมมอนสเตอร์เปลี่ยนให้กลายเป็ไอเทมถ้าเป็เผ่าพันธุ์เดียวกันไอเทมที่ได้จากการสร้างโดยพร์ไอเทมมอนสเตอร์จะออกมาเป็ชนิดเดียวกันทั้งหมด
“คุณได้รับชุดเกราะหมาป่าขนเหล็ก ระดับ F เกรด สีขาว จำนวน 12 ชิ้น”
ครั้งนี้ได้รับชุดเกราะมาเพิ่ม 12 ชุดแต่ว่าชุดเกราะไม่ได้สวมทับเข้าออกมาซ้อนกันเป็ชั้น ๆ อย่างที่คิด พร์ไอเทมมอนสเตอร์มีความสามารถในการเก็บไอเทมที่สร้างขึ้นมาไว้ภายในตัวของผู้ได้
แถมยังสับเปลี่ยนและเรียกใช้ได้ตลอดเวลา ถือว่าสะดวกมากถ้าเทียบกับต้องถือชุดเกราะทั้ง 12 ชุดไปด้วยคงเป็ไปได้ยาก
เมื่อได้ของที่้าแล้ว ลุคก็หันไปมองประตูมิติที่ไม่มีม่านกั้นและพาไปยังชิ้นส่วนโลกต่างมิติถ้าจากโดยไม่เอาสิ่งมีค่าที่สุดในโลกต่างมิติไปด้วยก็คงเป็คนโง่มาก
ในตอนนี้มอนสเตอร์หมาป่าขนเหล็กที่เป็เ้าของชิ้นส่วนโลกต่างมิตินี้ไม่มีเหลืออยู่ในนั้นแล้วทางจึงสะดวก
ลุคในตอนนี้มั่นใจในตัวอย่างมากวิ่งเข้าไปในชิ้นส่วนโลกต่างมิติอย่างรวดเร็วพอเจอกับศพของซาดก็ถือโอกาสฉีกเอาเศษผ้าบางส่วนติดมือมาด้วยแถมยังพบกับกระเป๋าเงินที่ด้านในมีเงินอยู่เกือบหมื่นเครดิต
“ทิ้งไว้ก็ไม่ได้ใช้ ขอนะ”
ถือโอกาสเอาเงินพวกนั้นมา ก่อนจะก้าวข้ามศพของซาดไปสภาพของลุคในตอนนี้ไม่จำเป็ต้องอาศัยไฟฉายอีกเพราะว่าเขาได้รับประสาทััจากหมาป่าขนเหล็กมาทำให้มองเห็นในที่มืดได้เป็อย่างดี
ผ่านโถงแรกไปอย่างง่ายดาย จนถึงโถงที่สองลุคก็ต้องหยุดวิ่งเมื่อพบว่ายังมีมอนสเตอร์หนูตาแดงบางตัวที่รอดอยู่นับแล้วได้ราวๆ 2-3 ตัว พวกมันกำลังกัดกินชิ้นเนื้อจากศพมนุษย์ที่ตาย
ลุคจัดการฆ่าพวกมันทั้งหมด ด้วยการเข้าไปโจมตีตรง ๆแรงเตะมากพอจะบดขยี้กะโหลกได้ หลังจากฆ่าแล้วเขาก็ลองใช้พลังพร์
“คุณได้รับ หินตาแดง จำนวน 3 ชิ้น”
ไม่มีเวลามาทดลองใช้ดู สิ่งสำคัญคือเหมาหลักด้านในสุด
ลุคมุ่งหน้าเข้าไปในพื้นที่ด้านในสุด เป็โถงถ้ำที่ 3ข้างในไม่มีมอนสเตอร์ตัวอื่นอีก แต่ที่นี่กลับมีแสงสว่างกว่าจุดอื่นมาก
สิ่งที่ทำให้สถานที่นี่ต่างออกไป คือ หินที่คล้ายกับผลึกควอตซ์และมีขนาดประมาณ1 นิ้ว มันกำลังเื่แสงสว่างรำไรออกมาราวกับแสงของหิ่งห้อยยามค่ำคืน
สิ่งนี้คือของมีค่าที่สุดในชิ้นส่วนโลกต่างมิติ มันถูกเรียกว่า“หินพลังงานต่างมิติ” หรือที่นิยมเรียกกันมากที่สุดว่า “หินพลังงาน”
“หินพลังงาน” เป็เหมือนกับแหล่งพลังงานของชิ้นส่วนโลกต่างมิติทำให้ชิ้นส่วนโลกดำรงอยู่ได้
มนุษย์ไม่ทราบถึงวิธีการก่อตัวขึ้นมาของมันแต่จากการศึกษาตลอดระยะเวลาที่ยาวนานทำให้พอจะรู้ว่าหินพลังงานต่างมิติจะปลดปล่อยพลังงานออกมาเพื่อทำให้ชิ้นส่วนโลกดำรงอยู่ได้ในกาลอวกาศที่ยุ่งเหยิง
ถ้าขุดหินพลังงานต่างมิติออกไปชิ้นส่วนโลกต่างมิติจะไม่มีแหล่งพลังงานหล่อเลี้ยงอีก ชิ้นส่วนโลกต่างมิติก็จะค่อยๆ พังทลายลงอย่างรวดเร็วพลังงานต่างมิติที่หลงเหลืออยู่ด้านในจะถูกขับออกมาทางประตูมิติเข้าสู่โลกมนุษย์ค่อย ๆ หลอมรวมกับโลกมนุษย์อย่างช้า
มีบางทฤษฎีสันนิษฐานว่าบางทีในสักวันโลกอาจจะเปลี่ยนไปและเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของพลังงานเหล่านี้ แต่ว่านั้นคงเป็ระยะเวลาอีกยาวนาน
พลังงานต่างมิติที่ล่องลอยในอากาศเ่าั้ถือเป็ส่วนที่เบาบางมากเมื่อเทียบกับพลังงานในหินพลังงานต่างมิติ
มนุษย์ยังไม่มีเทคโนโลยีมากลั่นหรือสกัดพลังงานต่างมิติในอากาศแต่ก็ยังสามารถใช้งานพลังงานที่มีลักษณะเป็ก้อนหินได้อยู่
ระดับของหินพลังงานก็จะมีราคาต่างกันไปตามพลังงานที่มีหินพลังงานที่พบได้ในชิ้นส่วนนี้เป็แค่ระดับ F เท่านั้น ราคาจึงนับว่าถูกที่สุดแต่ก็ยังแพงมากสำหรับเขา
ไม่รอช้าลุครีบเข้าไปขุดพวกมันออกมาจากตามผนังและชั้นดินบนพื้นและเป็เพราะหินพลังงานต่างมิติจะไม่ฝังตัวลึกไปในดินมากนักทำให้เขาสามารถเก็บเกี่ยวหินพลังงานต่างมิติทั้งหมดได้อย่างรวดเร็ว
แม้ใบหน้าและมือจะเปื้อนดิน แต่ก็ใบหน้ากลับมีรอยยิ้มด้วยความพึงพอใจเพราะสามารถขุดออกมาได้มากถึง 10 ก้อน
“ไม่รู้ว่าจะได้เงินเท่าไหร่ แต่น่าจะมากเลยทีเดียว”
ลุคเอาเศษผ้าที่เตรียมไว้ออกมาพวกมันไว้ด้านในอย่างระมัดระวังเขาไม่รู้ว่าทำแบบนี้เป็การเก็บพวกมันด้วยวิธีที่ถูกต้องไหม เพราะเป็ครั้งแรกที่เขาได้ัักับหินพลังงานต่างมิติ
ตอนนี้ไม่มีตัวเลือกมากนัก ขอแค่เอาออกไปด้วยได้ก็พอแล้ว
เมื่อได้สิ่งที่้าลุคก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่อีกในตอนที่หมาป่าขนเหล็กออกไป ทั้งฝูงของพวกมันมีกันไม่ต่ำกว่า 20 ตัวแต่ที่ตายไปนั้นมีไม่ถึง 20 พวกที่เหลือน่าจะออกไปจากบริเวณนี้แล้ว
และถ้ามันเข้าไปโจมตีมนุษย์ในเมืองไม่นานทางการจะต้องส่งเหนืุ์ที่แข็งแกร่งมาจัดการพวกมันแน่นอนและภาครัฐจะจ้องสืบหาต้นตอของหมาป่าขนเหล็กพวกนี้
ถ้าคนพวกนั้นมาเจอเขาที่นี่ลุคคงอธิบายไม่ได้เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ถือว่าผิดกฎหมายอย่างยิ่ง เขาไม่อาจจะถูกจับได้หรือให้มาเฟียรู้ว่าเขาไม่ตาย แบบนั้นจะส่งผลไปถึงความปลอดภัยของน้องสาวเขา
ลุครีบออกไปจากชิ้นส่วนโลกต่างมิติ
ทันทีที่ออกมาประตูมิติก็ไม่มั่นคงชิ้นส่วนโลกต่างมิตินี้ไม่อาจจะรักษาความเสถียรของมิติไว้ได้และจะพังลงหลังจากผ่านไปสักพักของทุกสิ่งด้านในจะสลายไปพร้อมกัน ไม่มีทางที่ใครจะหาพบเจอหลักฐานใด ๆและเชื่อมโยงมาถึงเขา
ยกเว้นว่าพวกมาเฟียจะไปที่บ้านของเขา
หลังจากออกมาลุคในสภาพสวมใส่ชุดเกราะหมาป่าขนเหล็กก็เริ่มออกวิ่งด้วยพลังกายทั้งหมดที่มีเขาพบว่าที่จริงแล้วความเร็วของหมาป่านั้นเหมาะกับการเคลื่อนที่ระยะทางไกลมากกว่ายิ่งวิ่งไปเรื่อย ๆ ความเร็วของลุคก็ยิ่งมากขึ้น จนทำความเร็วได้มากกว่า 70กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยที่เขาสามารถวิ่งติดต่อกันได้หลายสิบกิโลเมตร
เมื่อออกมาจากเขตโรงงานร้างลุคก็เลาะไปตามแม่น้ำสายหลักของเมืองที่นี่เงียบสงบ แต่ก็ยังมีบ้านเรือนและผู้คนอยู่บ้าง
“สภาพนี้คงเข้าไปในเมืองไม่ได้”
ลุคมองหาเสื้อผ้าที่ตากไว้ หยิบเสื้อผ้าพวกนั้นมา โดยทิ้งเงินเล็กน้อยไว้ในจุดเดิมและกลับไปยังแม่น้ำที่ไม่มีคน
เพียงแค่ความคิดเดียวชุดเกราะก็หายไปในตัวของเขาถูกเก็บไว้เหมือนกับชุดอื่น ๆ เพราะมันสร้างมาจากพลังของเขา
ตอนนี้ลุคกลับมาสวมใส่เสื้อผ้าชุดเดิมที่ฉีกขาดราวผ้าขี้ริ้วแถมยังเต็มไปด้วยเืส่งกลิ่นคาว เขาจัดการถอดและห่อหินโยนลงแม่น้ำหายไปยากที่จะพบได้อีก
จากนั้นจึงอาศัยแม่น้ำล้างสิ่งสกปรกและเืที่มีเืของตัวเองและเืของหมาป่าขนเหล็ก ใช้เวลาล้างเือยู่นานแม้ไม่สามารถกำจัดกลิ่นออกจนหมดจด แต่ก็สะอาดจนคนอื่นยากจะได้กลิ่นแล้วพอเปลี่ยนชุดที่แอบหยิบมาและหยิบเอาสร้อยจี้หอยคอที่เสียหายหินพลังงานในห่อผ้ากับเงินสดที่ได้มาพกติดตัวไปด้วยก็ถือเป็อันเสร็จ
ลุคเดินเท้าไปตามถนนมุ่งหน้าไปที่ป้ายรถเพื่อขึ้นรถกลับเข้าไปในเมือง
...
ระหว่างนั่งบนรถโดยสาร ลุคพยายามทำตัวไม่ให้เด่นแค่หลายคนก็อดจะหันมามองดูเขาเป็ครั้งคราวไม่ได้ เพราะการแต่งตัวของลุคดูแปลกประหลาดเนื่องจากใส่เพียงเสื้อและกางเกง กลับไม่มีรองเท้า
มันช่วยไม่ได้เพราะแค่หาเสื้อและกางเกงได้ก็นับว่าดีมากแล้ว
แต่ไม่นานผู้คนก็เลิกสนใจเขา ในโลกนี้มีคนนิสัยแปลกประหลาดจำนวนมากการแค่ไม่ใส่รองเท้าไม่แปลกอะไรมาก
“นี่ได้ยินข่าวไหมมีมอนสเตอร์หมาป่าขนเหล็กโผล่ออกมาโจมตีแถวชานเมืองด้วย”
“ดูภาพนี่สิ มันฆ่าไปหลายคนเลย”
“โชคดีที่พวกเราอยู่ในเมืองมีเหนืุ์จำนวนมากคอยปกป้องอยู่”
“มีข่าวถ่ายทอดสดด้วย ดูเหมือนจะมีเหนืุ์ไปจัดการพวกมันแล้ว”
“พวกเขาแข็งแกร่งจริง ๆ ฉันน่าจะหาแฟนเป็เหนืุ์บ้างพวกเขาจะได้ปกป้องฉันได้”
ลุคแอบฟังวัยรุ่นสาวสองคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งของเขาทั้งสองกำลังดูข่าวในมือถืออยู่ซึ่งเป็การโจมตีของมอนสเตอร์หมาป่าขนเหล็กและการต่อสู้ของเหนืุ์กับหมาป่าพวกนั้นด้วยสีหน้าไม่ได้เกรงกลัว
สถานการณ์การโจมตีของมอนสเตอร์ภายในเมืองเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้งผู้คนจึงเคยชินแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่กลัว เพราะทุกครั้งที่มีการโจมตีถ้าเหนืุ์มาหยุดยั้งจัดการมอนสเตอร์ไม่ทันก็มักจะมีคนตายเป็จำนวนมากให้เห็นอยู่เสมอ
เหมือนกับเหตุการณ์ในครั้งนี่ที่มีคนตายไปหลายคนกว่าที่เหนืุ์จะเดินทางไปถึงปกติเหนืุ์จะอยู่กันภายในเมืองมากกว่าแถบชานเมืองที่ไม่ค่อยเจริญทำให้ถ้าเกิดมีมอนสเตอร์บุกก็สามารถจัดการได้อย่างรวดเร็วแต่สำหรับที่ห่างไกลออกไปก็ต้องลุ้นเอาอีกทีว่ามีเหนืุ์แถวนั้นมากน้อยแค่ไหน
‘เป็อย่างที่คิด โชคดีที่รีบออกมาก่อน’
ลุครู้สึกโล่งใจอยู่ไม่น้อยที่รีบออกมาก่อนที่ทุกอย่างจะบานปลาย
หญิงสาวสองคนเห็นลุคแอบมองพวกเธอทั้งสองอยู่ก็พากันกลับมามองด้วยแววตาประหลาดใจ
ลุคจึงรีบละสายตากลับและทำท่าแอบหลับเพราะกลัวว่าจะโดนเข้าใจเป็โรคจิตเอาได้
สองสาวกำลังกระซิบกันไปมา โดยที่สายตาแอบมองเขาอยู่เป็ระยะในที่สุดทั้งสองเหมือนจะตกลงกันได้ก็ให้หญิงสาวอีกคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกำลังจะยื่นไปขอเบอร์แต่ก็พบว่าไม่มีใครนั่งอยู่ที่เบาะแล้ว
พอเธอมองไปอีกครั้งชายหนุ่มคนนั้นก็ลงจากรถที่ป้ายรถตรงนี้ไปซะแล้วจึงได้แต่ถอนหายใจอย่างเสียดายและอดจินึกถึงใบหน้าเมื่อสักครู่นี้ไม่ได้
942
![ถูกอัญเชิญมาเป็นนักฆ่าในต่างโลก (Yobidasareta Satsurikusha) [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1587287833_34684722.webp)
