“อุ๊ย!! ขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ ค่ะ”
ผกากาญจน์อุทานออกมา อย่างตกอกใเป็ที่สุด ก่อนจะกล่าวขอโทษขอโพยออกไป อย่างละล่ำละลัก เมื่อเธอเผลอซุ่มซ่าม ทำน้ำหกใส่ลูกค้าผู้ทรงอำนาจ ที่เป็ถึงชีคผู้ครองเมือง แถบๆ โซนอาหรับเข้าให้อย่างไม่ตั้งใจ
ซึ่งผกากาญจน์เป็พนักงานต้อนรับ ของโรงแรมระดับห้าดาว ที่ตั้งอยู่ย่านใจกลางเมืองกรุง โดยโรงแรมแห่งนี้มีแเื่มากหน้าหลายตา มาเข้าพักค้างอ้างแรมเยอะแยะมากมาย ไม่ว่าจะเป็ดารา นักแสดง นางแบบ นักร้องระดับโลก หรือแม้กระทั่งผู้นำของประเทศต่างๆ นั้นด้วย
ที่ผกากาญจญ์ได้นำน้ำดื่มมาเสิร์ฟ ให้ลูกค้าด้วยตนเอง ก็เนื่องมาจากว่าแม่บ้านปวดท้องหนักกะทันหัน เธอเห็นว่าเื่แค่นี้เองเธอทำแทนให้ได้
ดังนั้นเธอจึงได้นำน้ำดื่มมาเสิร์ฟ แต่เพราะความประหม่า และเกร็งจึงทำให้มือไม้สั่น น้ำดื่มที่ถือมาจึงหกรดลงไปถูกเสื้อ ที่เป็ชุดประจำชาติของลูกค้า ที่สวมใส่อยู่เข้าอย่างจัง
ผกากาญจน์รีบยื่นมือเรียวเล็ก ไปเช็ดน้ำออกจากชุดประจำชาติให้อย่างเร็วไว ด้วยความร้อนรน รีบร้อน ซึ่งการกระทำนั้น บอดี้การ์ดที่ยืนห้อมล้อมอยู่ ก็ต่างพากันใ และทำท่าจะเข้ามาหาคนตัวเล็ก
เพื่อห้ามปรามไม่ให้เ้าหล่อน กระทำการอันจาบจ้วงล่วงล้ำเข้าใกล้ ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็ประมุขของพวกเขา แต่ก็ต้องหยุดชะงักไป เมื่อได้เหลือบแลไปเห็นสายตาเข้มดุ ของผู้เป็ประมุขเหนือหัวของพวกเขาเข้า
“ดิฉันต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจ”
ผกากาญจน์ยังกล่าวขอโทษขอโพยไม่หยุดหย่อน ด้วยหัวใจที่หวาดหวั่นไปทุกทาง อัสซาเดล ซายิด บาลี ซาเรส นั่งนิ่งๆ ให้คนตัวเล็กใช้มือปัดป่ายน้ำเปล่า ที่หกใส่ชุดของเขาออกไป โดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำ แต่ถึงกระนั้นสายตาของเขาก็คอยจับจ้อง สังเกตมองดูใบหน้าสวยหวานไม่วางตา อย่างรู้สึกพึงพอใจเป็อย่างยิ่ง
“เธอทำให้ชุดของฉันเปรอะเปื้อน เธอต้องรับผิดชอบ” ชีคซาเรส พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันทรงพลังอำนาจ เมื่อเห็นว่าผกากาญจน์ ได้ใช้มือเรียวเล็กปัดน้ำ ออกไปจากชุดของเขาหมดแล้ว
“ระ รับผิดชอบหรือคะ คุณจะให้ฉันรับผิดชอบยังไงละคะ??”
ผกากาญจน์เงยหน้าจ้องมองสบตากับสายตาคมกริบในระยะใกล้ และรับรู้ได้ถึงแรงพลังอำนาจอันแรงกล้า ที่ส่งผ่านออกมานั้นได้ จนต้องแสร้งก้มลงไปมองมือเรียวเล็กของตัวเอง อย่างไม่อาจสู้สายตานั้นได้จริงๆ
และภายในใจก็หวั่นกลัวกับคำที่เขาบอกว่า เธอจะต้องรับผิดชอบนั้นด้วย เพราะเธอรู้น่ะสิว่า เขาเป็ถึงท่านชีคผู้ทรงอำนาจ เป็ประมุขผู้ครองเมืองมัคกะหยาด ที่อยู่แถบอาหรับ หากว่าเขาจะเอาเื่นี้กับเธอ มีหวังเธออาจต้องโดนไล่ออกจากงานเป็แน่ แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เธอหวั่นกลัวได้ยังไงกันล่ะ
“แล้วเธอจะรับผิดชอบให้ฉันยังไงดีล่ะ??”
ชีคซาเรสจ้องมองใบหน้าสวยหวาน อย่างท้าทาย ไม่ยอมวางตา เขารู้สึกว่ายิ่งได้มองหน้าสวยหวานนี้ เขายิ่งถูกอกถูกใจในตัวผู้หญิงตรงหน้านี้เอามากๆ และก็ยิ่งอยากที่จะเอาตัวไปขึ้นเตียงด้วยนัก นี่แค่คิดเขาก็ยังร้อนไปทั้งตัวได้ขนาดนี้ แล้วถ้าหากได้เ้าหล่อนมาจะขนาดไหนกันล่ะ
“เอ่อ!!... งั้นเดี๋ยวดิฉันจะเอาชุดของท่าน ไปซักทำความสะอาดให้นะคะ” ผกากาญจน์เสนอความคิดเห็นออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ
“เธอจะซักแบบไหน? ยังไง? เพราะนี้มันเป็ชุดประจำชาติ ที่จะต้องระมัดระวังในการซักเอามากๆ หากผู้ที่ไม่รู้เอาไปซักสุ่มสี่สุ่มห้า อาจทำให้ชุดเสียหายได้” ชีคซาเรสกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก็จริง แต่ก็แฝงไม่ด้วยความข่มขู่เต็มที่
และคำพูดนั้นก็ยิ่งทำให้ผกากาญจน์ กลัวเกรงเข้าไปใหญ่ และไม่รู้จะรับผิดชอบอย่างไรดีแล้วในตอนนี้
“แล้วจะให้ดิฉันทำยังไงดีละคะ?”
ผกากาญจน์ถามคนตัวโต กลับไปอย่างหวั่นกลัว เธอพึ่งจะมาเริ่มงานยังไม่ถึงสองเดือนเลย เธอยังไม่อยากจะถูกไล่ออกในตอนนี้ เพราะเธอมีภาระที่จะต้องรับผิดชอบมากมายนัก หากโดนไล่ออกจากงานในตอนนี้ ครอบครัวเธอคงจะต้องเดือดร้อน เป็อย่างมากแน่ๆ
๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖