เหวินใช้เวลาหลายวันในการอ่านต้นฉบับที่เขาเขียนจนจบ ทุกๆ ตัวอักษรที่เขาอ่านก็ทำให้เขานึกถึงการเดินทางของเขากับเด็กสาวทั้งสอง ความสุขที่ได้เห็นพวกเธอมีชีวิต และความเศร้าที่จะต้องจากลา
ในตอนสุดท้ายของเื่ราว เหวินได้บรรยายถึงการจากลาที่งดงามของเด็กสาวทั้งสองที่ได้หายไปในแสงสว่าง แต่พวกเธอก็ไม่ได้หายไปตลอดกาล พวกเธอกลายเป็ส่วนหนึ่งของเื่ราวที่สมบูรณ์และจะอยู่ในความทรงจำของเหวินตลอดไป
การจากลาของพวกเธอไม่ใช่จุดจบที่น่าเศร้า แต่เป็การเริ่มต้นใหม่ที่เต็มไปด้วยความหวังและแรงบันดาลใจ
ตอนที่ 29: เื่เล่าที่สมบูรณ์แล้ว
เมื่อเหวินอ่านต้นฉบับจบ เขาก็พบว่าเื่ราวของเขาไม่ได้มีแค่เื่ราวของเด็กสาวทั้งสองเท่านั้น แต่ยังมีเื่ราวของเขาเองที่ได้รับการเยียวยาด้วยเช่นกัน เขาได้ก้าวข้ามความกลัวและความสิ้นหวังในอดีต และกลายเป็นักเขียนที่สมบูรณ์
เขาตัดสินใจที่จะเผยแพร่นิยายเื่นี้เพื่อมอบความหวังให้แก่ผู้คนทุกคนที่เคยทอดทิ้งความฝันของตัวเอง และเพื่อเป็การให้เกียรติแก่เด็กสาวทั้งสองที่ได้เข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา