3พรานล่าเนื้อ
ดวงตากลมโตเบิกกว้าง จะหลบหนีวงหน้าคร้ามแกร่งที่โน้มลงมาก็ไม่พ้น ปากอุ่นแนบบนปลายจมูกโด่งเรื่อยลงไปถึงกลีบปากอวบอิ่มกดทับบดคลึงขบเม้มอย่างเชื่องช้าฝ่ามือใหญ่คลึงเคล้นเนินเนื้อนุ่มและเต่งตึงอย่างอ่อนโยนสอดขาแยกปลีขาเรียวยาวให้ค่อยๆ ห่างออก
โอ๊ย...ใครก็ได้ช่วยที ทำไมการที่ถูกผู้ชายใกล้ชิดและจูบถึงทำให้หมดเรี่ยวแรงแบบนี้
าาวดีตัวสั่นระริก วาบหวิวปั่นป่วนจนไม่รู้ว่าจะอยู่อย่างไรดีเมื่อถูกโจมตีอย่างช่ำชองและไม่มียั้งในท้องน้อยป่วนปั่นเหมือนกับมีลูกไฟขนาดย่อมไหลวิ่งเวียนวนอยู่และแผ่กระจายไปทั่วเรือนร่างอย่างรวดเร็วลำตัวกลมกลึงแอ่นโค้งบดเบียดเข้าหาไออุ่นร้อนที่แผ่กระจายมาจากอีกร่างสองขาเรียวยาวถูไถไปกับพื้นเสื่อทาทามิด้วยความรัญจวนใจ
“เผยปากหน่อยซิสาวน้อย” ชายหนุ่มเว้าวอนริมฝีปากหนาเลาะเล็มกลีบปากอวบอิ่ม
กลีบปากนุ่มเผยแย้มทีละน้อยให้ปลายลิ้นสากระคายสอดแทรกเข้าไปกระหวัดกวัดเกี่ยวกับปลายลิ้นเล็กอย่างไม่แน่ใจว่าควรที่จะถอยหนีและขับไล่หรือว่าจะตอบรับดีแต่สุดท้ายความวาบหวามรัญจวนก็มีอำนาจเหนือกว่าทำให้สาวน้อยที่เพิ่งจะลิ้มรสจุมพิตหวานในครั้งแรกยอมแพ้ยื่นปลายลิ้นออกมาเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นสากระคาย
“อืม...” ดวงตากลมโตหลับพริ้มเคลิบเคลิ้มไปกับความนุ่มหวานหอมราวกับได้ลองลิ้มรสผลไม้แสนหวานรสเลิศความหวานติดตรึงอยู่ที่ปลายลิ้นจนมิอาจจะสลัดออกได้
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีอาการขัดขืน เซกิจิโร่ก็ปล่อยแขนเรียวให้เป็อิสระหลังมือหนาลากไล้จากหน้าผากกว้าง แก้มนุ่มก่อนจะหยุดที่บ่ากว้างดวงตาคมมองคนใต้ร่างพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อยตรงมุมปากด้านหนึ่ง ศอกแหลมๆเท้าบนเสื้อนุ่มพร้อมดึงเอาสาบเสื้อชุดยูคาตะให้ไหลหลุดออกมาพร้อมเกี่ยวเอาสายเสื้อชั้นในตามติดมาด้วยจนได้เห็นทรวงสล้างชูช่อไสวเหมือนกับดอกไม้บานแย้มรับแสงพระอาทิตย์ยามเช้า
สวย...บอกได้คำเดียวเลยว่ากายสาวน้อยตรงหน้าสวยจนแทบจะละสายตาไม่ได้สองเต้าอวบอิ่มสล้างสีน้ำผึ้งตัดกับปลายยอดสีทับทิมทำเอาเขาถึงกับกลืนน้ำลายลงคอรีบทาบฝ่ามือลงบนทรวงสล้างเต่งตึงที่บานเบ่งรับััในทันที
“อ๊ะ...” าาวดีหลุดเสียงร้องออกมา เพราะเสียววูบไล่จากศีรษะจรดปลายเท้าลำตัวกลมกลึงแอ่นโค้งลอยไม่ติดพื้น ปลายยอดถันสีเข้มแข็งตัวเป็ไตชูชันขึ้นในทันที
เซกิจิโร่ขยับฝ่ามือกดคลึงบนก้อนเนื้ออวบอิ่มปลายนิ้วสากระคายลากไล้ป่ายปัดคลึงไคล้บีบนวดปลายยอดสีทับทิมอย่างอ่อนโยนเสียงร้องครางแหบพร่าก็ดังมาจากกลีบปากอวบอิ่มซึ่งเห่อแดงด้วยแรงบดขยี้ชายหนุ่มแนบริมฝีปากไปบนพวงแก้มนุ่ม ลากไล้ไปขบกัดติ่งหูนุ่มสอดแทรกปลายลิ้นสากระคายในช่องหูเล็ก
“เธอชื่ออะไร”
สติที่ยังหลงเหลืออยู่อีกน้อยนิดบอกว่าไม่อยากจะบอกชื่อให้อีกฝ่ายได้รับรู้แต่มือที่ขยับเคลื่อนไปทั่วทั้งเรือนกาย ทุกััเน้นหนักดึงเอาสติที่มีเหลืออยู่น้อยนิดให้หลุดลอยออกจากกายน้ำเสียงใสๆ และแหบพร่าดังจากกลีบปากสีชมพูที่บวมเป่ง
“ชะ...ชื่อ..ชื่อาาวดี”
“เอาชื่อเล่นซิ ยาวแบบนี้จะเรียกยังไงละ”
ริมฝีปากหนาขยับเคลื่อนไล้ซุกไซ้ซอกคอระหง แนบจุมพิตร้อนระอุราวกับเปลวเพลิงบนหน้าอกอวบอิ่มทรวงสล้างไหวกระเพื่อมเย้ายวนใจให้เขารีบจัดการเซกิจิโร่ขบเม้มผิวเนื้อสีน้ำผึ้งที่ตอบสนองทุกการััจนเขาถึงกับร้อนผ่าวเปล่งเสียงคำรามลั่น
ชายหนุ่มเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าแดงปลั่งขณะริมฝีปากหยอกเย้ากับทรวงอกอวบอิ่มปลายยอดทรวงสีชมพูเข้มขบกัดดุนดันสลับใช้ปลายลิ้นสากระคายลากไล้ป่ายปัดตวัดปลายยอดสีเข้มที่ชูช่อไหวระริกสู้ลิ้นมือก็ลากไล้ขยำนวดคลึงเคล้นลำตัวกลมกลึงไล่ลงไปตามสีข้างเรื่อยลงไปถึงเอวเล็กคอดกิ่วจนถึงบั้นท้ายกลมกลึงหนั่นแน่นวาดลากไล้ไปถึงปลีขาเรียวยาว
“อือ...ไม่นะ...อย่า...” ไม่รู้จะยินยอมหรือร้องห้ามดีด้วยเสียวซ่านป่วนปั่นไปทั้งเรือนกายกล้ามเนื้อหน้าท้องเต่งตึงไหวกระเพื่อมตามััที่ลามเลียไปจนเกือบจะถึงจุดลี้ลับของกายสาวศีรษะทุยขยับส่ายไปมาเพราะเพลิงไฟที่ลามเลียไปทั่วทุกส่วน เรือนกายกลมกลึงแอ่นโค้งส่งป้อนเนินเนื้อนุ่มสล้างให้กับปากหนาได้กัดกลืนกินอย่างถนัดถนี่
“ชื่ออะไร” เซกิจิโร่ถามพลางขยำนวดปลีน่องกลมกลึงลากไล้ปลายนิ้วไล้เวียนวนบนต้นขาเนียนนุ่มขยับกรีดไปจนเกือบจะถึงกลีบกายบอบบางและอ่อนไหวริมฝีปากหนาอ้างับยอดอกอิ่มสลับปลายลิ้นสากระคายตวัดไล้เลียดูดดื่มความหวานหอมอย่างหลงใหลและเพลิดเพลิน
าาวดีขบกัดฟัน พยายามที่จะขัดขืนอย่างสุดความสามารถแต่เมื่อปลายนิ้วยาวร้อนระอุเหมือนกับถ่านไฟเคลื่อนไหวคลึงเคล้นบนกลีบดอกไม้บริสุทธิ์ก็ทำให้เธอจำใจยอมแพ้จำต้องยอมบอกไปเสียงเบาหวิวและแหบพร่า
“ชะ...ช่อ...ชะ...ช่อม่วง”
สองมือเรียวจิกปลายเล็บไปบนกล้ามเนื้อแข็งแกร่งเต็มแรง เมื่อกลีบกายลี้ลับถูกบุกรุกแม้จะเพียงแค่ภายนอกก็ทำให้เธอถึงกับวาบหวิวปั่นป่วน สะโพกกลมกลึงขยับหนีแต่ถูกร่างหนาตรึงเอาไว้จนกระดิกไม่ได้ขบกัดริมฝีปากจนฮ้อเืสลับเปล่งเสียงร้องครางผะแ่ สูดลมหายใจเข้าปอดเต็มแรงลำขาสั่นระริกพอๆ กับกลีบกุหลาบบอบบางที่ถูกแย้มกลีบให้คลี่บานก่อนถึงเวลาอันควร
โอ...กลีบกุหลาบสาวนุ่มชื้นและตอบรับดีเหลือเกิน เซกิจิโร่ร้องครางในลำคอกายเขาเต้นตุบๆเมื่อถูกกุหลาบสาวดูดกลืนปลายนิ้วจนต้องรีบเคลื่อนตัวออกก่อนที่เขาจะทนไม่ไหวกระชากเสื้อผ้าทั้งของตัวเองและหญิงสาวออกตรงนี้แล้วเริงรักจนลืมวันและเวลา
“กินอาหารก่อนดีกว่าไหมช่อม่วง แล้วเราค่อยมา...”ริมฝีปากหนาขยับเคลื่อนขึ้นไปตามลำคอระหงทาบทับบดขยี้กลีบปากอวบอิ่มให้เปิดแยกสอดแทรกปลายลิ้นไปในโพรงปากนุ่มเกี่ยวปลายลิ้นพลิกพลิ้วเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กๆบดเบียดกายใหญ่อุ่นร้อนกับเรือนกายกลมกลึงอวบอิ่มด้วยส่วนเว้าส่วนโค้ง
“มาต่อให้มันถึง์”
ไม่!
“ไม่! ” ไม่ใช่เพียงแค่คิดแต่าาวดีกลับะโด้วยน้ำเสียงที่เธอคิดว่ามันดังสุดๆแล้วแต่กลับเป็เพียงแค่สายลมแ่ๆ ออกจากปากไปถึงหูอีกฝ่ายเท่านั้นดวงตากลมโตเบิกกว้างเกือบจะเท่าไข่ห่าน ริมฝีปากขบกัดเข้าหากันเมื่อรู้ว่าได้พูดอะไรออกไป
ไม่...ศีรษะทุยสะบัดแรงๆ เป็ตายยังไงก็จะไม่ทำตามความ้าอีกฝ่ายแน่นอนแต่เสียงหัวหึหึ...นุ่มทุ้มที่ดังมาจากปากหนากลับสั่นคลอนความมั่นใจของเธอเสียจนหมดสิ้น
“ไม่หรือช่อม่วง...ไม่ปฏิเสธและอย่าช้าใช่ไหมสาวน้อย”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นยังคงพยายามขัดขืนฝืนข่มอารมณ์ความ้าเอาไว้ไม่ยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปกับการปลุกเร้าของเขาโดยง่าย
“เรามาดูกันสาวน้อย ยังไงคืนนี้ฉันก็จะต้องได้เธอ”ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ
ปลายนิ้วยาวเคลื่อนไหวไปบนเรือนกายกลมกลึงเนียนนุ่มเหมือนกับใยไหมก่อนหยุดทาบบนเนินเนื้ออิสตรีที่ตอนนี้มีเพียงแพนตี้น้อยปกปิดกดคลึงลากไล้จนกายสาวสั่นสะท้านไหวเหมือนต้นสนที่ขึ้นอยู่ริมทะเลแล้วโดนพายุจนฉ่ำน้ำเซกิจิโร่รู้สึกร่างกายร้อนผ่าว อยากที่จะสอดประสานกายเป็หนึ่งเดียวกับาาวดีเต็มทีแล้วแต่รู้ว่าแม่สาวน้อยใต้ร่างยังไม่เคย เขาเลยอยากที่จะมอบสัมพันธ์หวานๆที่ชวนให้อีกฝ่ายจดจำไปนานแสนนาน
“เอาเป็ว่าตอนนี้เธอจัดการเอาอาหารที่บอกมาไปให้ฉันที่ห้องอย่างเร็วที่สุดก่อนดีไหมสาวน้อยแต่นะ...” เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายจะต้องไม่ทำตามคำสั่งเขาง่ายๆ
“ถ้าหากคิดหนีเธอนะช่อม่วง รับรองได้ว่าไอ้หน้าใสๆของเธอจะต้องมีาแจนลืมไม่ลงทีเดียวสาวน้อย” เซกิจิโร่ข่มขู่ ริมฝีปากหนาทาบทับไปบนกลีบปากอวบอิ่มดูดกลืนความหวานนุ่มจนชุ่มฉ่ำใจก่อนจะยอมปล่อยกายเล็กแต่ดวงตายังจับจ้องมองกายกลมกลึงไม่คลาดสายตา
จะบอกว่าไม่หิวก็ไม่ใช่เพราะเขาเดินทางไปจัดการกับคนทรยศที่สหรัฐต่อท้ายด้วยออสเตรเลียก่อนจะมาที่ประเทศไทยแห่งนี้หลายวันและหลายชั่วโมงที่ผ่านมาเวลาให้นอนก็ไม่มีเลยเวลาอาหารมีให้บ้างแต่เขากลับกินอะไรไม่ลงเองต่างหาก
เพียงชายร่างใหญ่ขยับห่างไป าาวดีก็ถลาลุกไปซุกตัวอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องมือสั่นเทาจับทึ้งดึงเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางด้วยความกลัวจนหัวใจแทบจะหยุดเต้นริมฝีปากอวบอิ่มสั่นระริกจนขบกัดเอาไว้ ใบหน้านวลปลั่งซีดสลับแดง อาย โกรธเ็ปและขลาดกลัวเกาะกุมใจ ดวงตากลมโตแดงก่ำฉ่ำน้ำก่อนจะเอ่อล้นไหลลงมาอาบสองแก้มอย่างที่ไม่สามารถหักห้ามได้
“คุณทำอย่างนี้ได้ยังไง ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่านะ”
“แล้วไง” เซกิจิโร่ถามกลับอย่างยียวนกวาดสายตามองไล่ไปตามลำตัวเล็กแต่กลมกลึงและน่าจับต้อง“ใช่หรือไม่ใช่...ฉันตัดสินเอง ตอนนี้ฉันว่า เธอรีบไปจัดการตามที่ฉันสั่งดีกว่าก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจไม่กินอาหาร แต่จะกินเธอเป็อาหารแทน! ”
ไม่ทันจะสิ้นเสียงพูดจากปากหนาาาวดีก็รีบกระวีกระวาดลุกขึ้นถลาวิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็วเหมือนกับลูกะุที่ออกจากกระบอกสองมือยกขึ้นปิดใบหู เพราะไม่อยากได้ยินหัวเราะที่ดังลอยตามลมมา
13K
