นิยายพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๓๙
นพนิตยิ้มให้พ่อเต็มที่.. จนแก้มแทบปริ
‘ลม’ ยิ้มตอบลูกชายเช่นกัน และพยายามทำมือบอกให้นพนิตทำงานต่อไป
“ลม!!”
เสียงเรียกชื่อลมดังขึ้นชัดเจน
คนที่ถูกเรียกสะดุ้งสุดตัว!!
“ลมจริงๆด้วย” เสียงคนเดิมยังพูดต่ออย่างลิงโลด
นพนิตเห็นพ่อของเขาหันไปมองคนที่เรียก แล้วทั้งสองก็โผเข้ากอดกันด้วยความดีใจที่สุด
“โอ๊ย!! คิดถึงว่ะไม่ได้เจอกันกี่ปีวะเนียะ” คนที่เรียกชื่อถามลมต่อทั้งที่ยังกอดลมอยู่ และเขย่าตัวลมด้วยความดีใจที่ได้พบ
“ก็..สิบปีมั้ง ชล! แล้ว.. นายเป็นไงมั่งล่ะสบายดีมั้ย”
“ดี” คนที่ถูกเรียกว่าชลตอบ
ทั้งสองคลายวงแขนที่กอดกัน
“คิดถึงตอนที่เราเล่นซีรีย์ด้วยกัน ตอนที่ออกงานอีเว้นท์ด้วยกัน ตอนนั้นโคตรมีความสุขเลยว่ะ” ชลวิทย์ยิ้มให้เพื่อนที่เคยร่วมแสดงซีรีย์วายด้วยกันเมื่อสิบกว่าปีก่อนอย่างจริงใจ
“แป๊บเดียวก็สิบกว่าปีแล้ว ไม่น่าเชื่อเลย” ลมตอบเพื่อนไป
ในใจลม..ก็รู้สึกห่อเหี่ยว .. ก็ชลวิทย์เพื่อนที่เริ่มงานแสดงมาด้วยกันตั้งแต่ก้าวแรก วันนี้เขาดูดีดูหล่อ ดูภูมิฐาน .. ต่างจากตัวลม.. ราวฟ้ากับดินเลยทีเดียว
“แต่นายก็ยังดูดี ยังหล่อแบบนี้ ถ้าจะกลับมาเป็นดาราก็ไม่ยากนะ”
นี่!! .. พ่อลมเคยเป็นดาราจริงๆหรือนี่? ..
นพนิตตั้งคำถามกับตัวเอง!!
ที่จริงพ่อลมก็เคยเล่าลูกชายฟังหลายครั้ง แต่นพนิตเลือกที่จะไม่เชื่อ ก็ตอนที่พ่อลมเล่า.. ถ้าไม่เมาจนเกือบแฮง ก็เป็นการพูดเล่นไปเรื่อยเปื่อย
แล้ว..พ่อลมสนิทกับพ่อของชีทขนาดนี้เลยเหรอ?
อันนี่เหนือความคาดหมายของนพนิตอย่างมาก
และ..พ่อของชีท .. คือดาราที่แสดงซีรีย์วายคู่กับพ่อ .. คือคนที่ดังคู่กับพ่อ .. คือคนที่ออกงานอีเว้นท์คู่กับพ่อจนเก็บตังตั้งตัวได้.. แต่พ่อ.. ไม่มีอะไรเลย ...
และ.. ชลวิทย์พ่อของชีทก็เป็น.. ‘พ่อเลี้ยงของซี’ อีกด้วย
นพนิตคิดไปเรื่อยจนมาคิดได้ว่า.. พี่นัทให้เขามาอาแผนผังห้องพักนี่ นพจึงรีบวิ่งกลับไปที่ห้องฝึกการแสดงเพื่อเอาแผนผังห้องพักไปให้ทุกคนดูและเลือกห้องพัก
ส่วนเรื่องพ่อ.. เดี๋ยวคงมีโอกาสได้คุยกัน!!
“ที่พี่นัทให้ทบทูเรียนการแสดงพี่นัทเอาจริงเหรอ” คนน้องถาม
คนพี่พยักหน้ารับ
“แต่น้องมันอาจจะไม่ชอบการแสดงก็ได้” คนน้องลองหาเหตุผลมาแก้ต่าง
“งั้นนพก็บอกทบทูสิ” คนพี่ยิ้มให้คนน้อง และพูดต่อ “.. ว่า.. ถ้าไม่ชอบ ไม่อยากเรียน ก็มาบอกพี่พี่จะไม่บังคับ”
“น้องเค้ากลัวพี่นัทอะเค้าไม่กล้าหรอก” คนน้องยังไม่จบยังหาเหตุผลมาช่วยคนอื่นอีก
คนพี่เริ่มรู้สึกไม่พอใจ “ถ้ามันไม่กล้าก็ให้มันบอกผ่านนพมาก็ได้”
“พี่นัทจะโมโหทำไมเนี่ย”
“หึง!!”
พี่นัทพูดสั้นๆ
นพนิตอึ้งสิ!!
จะทำอะไรได้ล่ะ
ก็คนพี่ว่ามาแบบนี้
.. แล้วตัวนพเองก็รู้ว่าใจตนเองว่า..นพห่วงทบทู และตกหลุมรักทบทูไปแล้วด้วย
“ไม่เคยห่วงพี่แบบนี้เลย” คนพี่ตัดพ้อต่อว่า
“นพ..นพ.. ” คนน้องถึงกับไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว
“ไม่รักพี่.. ห่วงพี่บ้างก็ได้นะ” คนพี่ขอความเห็นใจ
“ใครว่าไม่รรรรร” เพราะไม่แน่ใจความรู้สึกตัวเอง นพจึงไม่กล้าพูดออกไป
“รักพี่เหรอ” คนพี่ยิ้มออก
คนน้องยังนิ่ง
“จริงอะ” คนพี่ถามซ้ำ
สีหน้าคนน้องเริ่มเปลี่ยนไป
“รักก็บอกว่ารัก” คนพี่ยื่นหน้าไปถามใกล้ๆ
คนน้องรู้สึกร้อนว่าบที่ใบหน้า “พี่นัทอะ.. แกล้งนพอีกแล้ว”
“ไม่ได้แกล้งซะหน่อยถามจริงๆ จากใจเลยนะเนียะ” พูดจบพี่นัทก็ยื่นหน้ามาสบตานพนิตตรงๆ “รักพี่บ้างมั้ย?”
“เอ่อ...”
“พี่ไม่น่าถามให้ตัวเองเสียใจเลย” พี่นัทคอตก
“ไม่ใช่อย่างนั้นนนนน”
คำพูดคนน้องทำให้คนพี่ยิ้มออก
“คือ.. นพรู้สึกดีกับพี่นัทนะครับ .. แต่มันไม่เหมือนตอนที่นพรักพี่มายด์ ..ไม่เหมือนตอนที่นพตกหลุมรัก..” นพรีบหยุดพูดได้ทันก่อนที่ชื่อ ‘ทบทู’ จะหลุดออกจากปากเขา
“ใครเหรอ?” พี่นัทถามขึ้น
“คนที่นพเคยตกหลุมรักที่ต่างประเทศน่ะครับ” นพนิตหาเรื่องแก้ตัวจนรอดผ่านไปได้ “ทีนี้.. พอสิ่งที่นพรู้สึกกะพี่นัท มันไม่เหมือนที่เคยรู้สึกรัก และนพก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร นพก็เลยไม่กล้าบอกพี่นัท นพไม่อยากโกหกพี่ นพอยากพูดความจริง”
ณัฐกนกดึงเด็กหนุ่มเข้ามากอด.. เขาบอกตัวเอง .. นพจะรักกับใครก็ช่าง .. ตอนนี้ .. นพอยู่กับเขา .. กินกับเขา.. นอนกับเขา .. เป็นของเขา ..
แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
ถ้าต้องรักกัน แล้วต้องแยกกัน เหมือนที่นัทเคยแยกกับพ่อของนพ นัทรู้ดี.. มันเจ็บปวด ทรมาน ปางตายเพียงใด
“นพมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ในอ้อมแขนพี่นัทนะครับ” พูดจบ คนน้องก็หอมแก้มคนพี่ฟอดใหญ่แล้วก็ไซร์ลงมาที่ซอกคอ เขาซุกไซร์อยู่บริเวณนั้นครู่ใหญ่
“อาร์...ร์” เสียงคนพี่บ่งบอกความสุขสมที่ได้รับ
นพจูบไปตามซอกคอ..เลื่อนไปที่ปลายคางพี่นัท.. แล้ว.. ไปที่ริมฝีปากพี่นัท ..
ทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่ม.. หากคนหนึ่งงับริมฝีปากบน อีกคนก็จะจูบริมฝีปากล่าง ..และสลับกันไปมาสักครู่
จน..ริมฝีปากทั้งสองประกบกันสนิท!!
และดูดดื่มรสจูบกันจนลิ้นพันกันนัวเนียไปหมด
...
“นพมีความสุขที่สุดที่ได้ทำแบบนี้กับพี่นัท” คนน้องบอกคนพี่หลังจากที่ทั้งสองจูบกันอยู่พักใหญ่ “นพไม่รู้ว่าแบบนี้มันคือรักหรือเปล่า?”
คนพี่ยิ้มรับคำพูดนั้น “ใช่แหละ!!”
คนน้องยิ้มเขิน
คนพี่พลิกตัวขึ้นคล่อมร่างของคนน้อง “พี่ก็มีความสุขที่ได้ทำแบบนี้กับนพ”
คนน้องดึงตัวคนพี่ลงมากอดแล้วพลิกตัวเองขึ้นบนแทน “งั้น.. คืนนี้..พี่นัทมีความสุขกับนพเยอะๆ นะครับ”
คนพี่ยิ้มให้ก่อนที่จะได้ตอบอะไร
คนน้องก็จูบจูบ จูบ แล้วจึงกอด ลูบไล้ และดูดจนคนพี่ต้องครางออกมาอย่างสุขสันต์ ..แล้วทั้งสองก็บรรเลงเพลงรักกันอย่าง.. สาแก่ใจ !!
รุ่งขึ้น.. มีสัญญาณไลน์ดังขึ้นที่มือถือของณัฐกนกเจ้าของหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู
..“เค้าแต่งตั้งให้เขนเป็น กรรมการรองผู้จัดการใหญ่แล้วครับ” ..
..“ส่วนกรรมการผู้จัดการใหญ่ คือพ่อคุณนัท” ..
..“ที่ประชุมขอให้คุณสิ ไปเป็นที่ปรึกษาเท่านั้น” ..
ณัฐกนกยิ้มออกและตอบไลน์กลับไป .. “เป็นรองแค่พ่อนัท ก็แสดงว่าตอนนี้เขนคุมทุกอย่างแล้วสิ” ..
..“ครับ” ..
..“ทำให้พ่อนัทเห็นว่า เค้าต้องพึงพา คนที่เขาไม่ชอบอย่างเขน ทำให้เขายอมรับให้ได้นะ”..
..“ครับคุณนัท เขนจะทำทุกอย่างตามที่คุณนัทบอก” ..
..“เล่นไลน์ได้แล้ว คุยกะทบทูเยอะๆ มัน มันกลัวนัท ไม่กล้าคุยกับนัท” ..
..“ครับ” ..
..“นัทให้ทบทูไปเรียนการแสดง ไม่รู้ว่าชอบมั้ย? ถ้าเค้าบอกเขนว่าไม่ชอบ นัทจะไม่บังคับ”..
..“ครับ เขนจะถามดู ได้เรื่องยังไง จะรีบบอกนะครับ” ..
นัทส่งสติ๊กเกอร์โอเค
..“มีความลับอีกเรื่องครับ เขนสืบมาได้ว่า คุณสิ เธออยู่กับทอมนะครับ” ..
ณัฐกนกยิ้มสะใจ
คนรุ่นพ่อแม่ของเขาเกลียดอะไรแบบนี้เหลือเกินจนไม่ยอมจะสมาคมด้วย แต่พอคนรุ่นเขา กลับชื่นชอบกัน.. ทุกคน
..“อยากได้หลักฐาน ไว้รอเวลาที่เหมาะ นัทจะเอาให้พ่อดู” ..
..“ครับคุณนัท” ..
จบตอน ๓๙