ชลดาเดินเข้ามาในห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ มันไม่ได้เป็เื่ผิดปกติหรือแปลกอะไรที่สามีจะจูบภรรยา แต่ว่าั้แ่ที่พ่อของเธอขายเธอให้กับเมธัส เขาก็ไม่เห็นจะสนใจอะไรเธอเลยสักนิด
แล้วตอนนั้นเธอเองก็ทำตัวไม่ดีกับเขาไว้มาก จึงทำให้ทั้งสองคนแทบจะเหมือนคนแปลกหน้า ไม่สิ ต้องเรียกว่าคนแปลกหน้าที่แทบจะไม่รู้จักกันเลยมากกว่า
เขารับเธอมาเพราะ้าที่จะมีไม้กันหมาเท่านั้นและก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก ส่วนตัวเธอที่ถูกบังคับเข้ามาก็อยู่ไปวันๆด้วยหัวใจที่หมดอาลัยตายอยาก อยากจะหนีไปกับคนรัก
แต่การกลับมาของเธอในครั้งนี้รวมถึงการที่เธอพยายามเข้าหาเขา มันคงจะทำให้เขาหันมาสนใจเธอมากขึ้นสินะ
แต่ว่า....ฮือออ ถึงเธอจะไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสาที่ไม่เคยผ่านประสบการณ์แบบนั้นเพราะเธอเคยผ่านมันมากับเจษฎาในชีวิตก่อน แต่กับเมธัสเขาให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่จนเธอทำตัวไม่ถูก
เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธอตอบสนองกับเมธัสมากกว่าเจษฎาซะอีก
หัวใจเธอเต้นแรงจนเจ็บไปหมดแล้ว
ชลดาพุ่งตัวลงไปบนที่นอนและเอาหน้าซุกลงกับหมอนเพื่อซ่อนใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความเขินอาย
หลังจากที่จิกหมอนและพลิกตัวไปมาอย่างบ้าคลั่งเพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเองได้สักพัก เธอก็ตัดสินใจที่จะไปอาบน้ำและในระหว่างที่อาบน้ำชลดาก็ตัดสินใจว่าถ้าหากเกิดเื่แบบนี้ขึ้นอีกเธอจะยอมเขาดีไหมนะ งื้อออ
ในตอนเช้าชลดาลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าตามที่เคยสัญญาไว้กับเมธัส ซึ่งก็ไม่ได้ถือว่าเป็เื่ยากลำบากอะไรเพราะเธอก็เคยชินและทำเป็ปกติอยู่แล้ว
วันนี้เธอทำเป็ข้าวผัดแบบง่ายๆแสนอร่อย เพื่อจะได้อิ่มท้องและพร้อมสำหรับเริ่มต้นใหม่ได้อย่างเต็มที่
ชลดายืนผัดข้าวพร้อมกับรอยยิ้ม บรรดาพ่อครัวแม่ครัวก็ทำอาหารของตนตามปกติ เพราะเธอจะทำอาหารแค่อย่างเดียวเท่านั้นและจะมีอาหารของพ่อครัวแม่ครัวคนอื่นๆเป็หลักอยู่แล้ว
แต่ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่ารอบข้างค่อนข้างเงียบผิดปกติ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากก่อนที่จะสะดุ้งอย่างแรงด้วยความใ
อ้อมกอดที่อบอุ่นโอบกระชับรอบเอวของเธอแน่น พร้อมกับปลายคางที่กดลงมาบนศีรษะของเธอเบาๆ
กึก
ชลดาถึงกับชะงัก ความรู้สึกอบอุ่นและคุ้นเคยรวมถึงกลิ่นหอมของร่างสูงทำให้เธอถึงกับยืนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก
ตอนนี้ชลดาแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองทำอะไรอยู่ จนกระทั่งเริ่มจะได้กลิ่นไหม้ แต่มือไม้ก็พันกันไปหมดจนกระทั่งฝ่ามือใหญ่เอื้อมไปปิดแก๊สและหมุนตัวเธอเพื่อมาเผชิญหน้ากับเ้าของอ้อมกอด
ฮือออ เธอรับมือกับคุณเมธัสเวอร์ชั่นนี้ไม่ไหวจริงๆ ขอคนเดิมกลับคืนมาได้ไหม ไม่สิ เอาแบบเดิมผสมกับแบบใหม่ก็ได้
ชลดาได้แต่คร่ำครวญอยู่ในใจ
" วันนี้เธอจะไปไหนบ้าง "
ชลดาหันมองไปรอบห้องครัวก็เพราะว่าบรรดาพ่อครัวแม่ครัวที่อยู่ในห้องต่างก็หนีหายไปหมด เหลือแค่เธอกับเมธัสเท่านั้น
" ก็ไปมหาวิทยาลัย แล้วก็แวะไปบริษัทค่ะ "
" ฉันไปส่งได้ไหม"
น้ำเสียงที่ดูอ่อนโยนขึ้นยิ่งกว่าเมื่อคืนทำให้ชลดาถึงกับเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ก่อนที่เธอจะต้องก้มหน้าลงอีกครั้งเมื่อสบสายตาที่จ้องมองมาอย่างเปิดเผยความรู้สึก
เขาเปิดใจให้เธอแล้วจริงๆ หรอเนี่ย!!
" หนูดากลัวว่าเวลาไปไหนมาไหนจะไม่สะดวกค่ะ ให้หนูดาไปเองนะคะ"
เมธัสได้แต่พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ถึงจะรู้สึกเสียดายอยู่บ้างก็ตามแต่คิดว่าอนาคตก็คงมีโอกาส
"แล้วนี่คุณเมธัสให้พ่อครัวแม่ครัวไปไหนหมดคะเนี่ย แล้วใครจะทำอาหารให้หรอคะ"
" ก็มีข้าวผัดแล้วนี่ไง ไปทานกันเถอะ"
เมธัสพับชายแขนเสื้อขึ้นจนเห็นท่อนแขนแข็งแรงและเส้นเืที่สวยงามจนชลดาถึงกับมองตามไม่วางตา
ผู้ชายรูปร่างดีในเสื้อเชิ้ตสีขาวที่พับแขนขึ้นจนเห็นเส้นเืแบบนี้ดูเซ็กซี่สุดๆไปเลย
เมธัสปรายตามองภรรยาสาวที่จ้องมองเขาอย่างเปิดเผยความรู้สึกก่อนที่จะแอบยิ้ม
‘ไร้เดียงสา น่าล่อลวงจริงๆ’
เขาเดินไปหยิบจานมา2 ใบก่อนที่จะหยิบตะหลิวขึ้นมาตักข้าวใส่จานทั้งสองและยกยิ้มให้เธอก่อนที่จะเดินนำออกไปรอที่โต๊ะทานข้าว
ชลดาได้แต่มองตามด้วยความตกตะลึง คนเรามันเปลี่ยนกันได้ง่ายดายขนาดนี้เลยหรอ
เธอคิดถึงตอนที่เมธัสมีสภาพไม่ต่างจากปีศาจที่คนต่างก็หวาดกลัว ตอนนี้เขากลับดูเหมือนพยายามเข้าหาเธอจนเธอถึงกับยอมแพ้
หลังจากทานอาหารเสร็จชลดาก็ขับรถของตัวเองไปที่มหาวิทยาลัย ที่จริงรถคันนี้ก็เป็รถของเมธัสที่ซื้อติดบ้านไว้ และเขาก็ให้เธอสามารถใช้ได้อย่างเต็มที่ เธอก็ไม่ได้ติดขัดอะไรและรับมันไว้ด้วยความเต็มใจ
และทุกวันชลดาก็ยังต้องเผชิญหน้ากับนิสาเพื่อนสุดที่รักของเธอ ยิ่งเธอจับสังเกตมากเท่าไหร่เธอก็รู้สึกได้เลยว่านิสาไม่ได้ชอบเธอเลยสักนิด
เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมในเมื่อไม่ชอบกันแล้วทำไมจะต้องเอาตัวมาเป็เพื่อนของเธอด้วย แบบนี้ไม่ยิ่งทำให้ตัวเองทุกข์ใจมากกว่าเดิมหรอ
แต่ถึงอย่างนั้นชลดาก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เธอยังไม่ได้ปฏิเสธหรือกีดกันนิสาแบบเด็ดขาดเพราะเธอ้าที่จะรู้ว่านิสาจะทำอะไรต่อไป และสิ่งที่นิสาเคยทำในชีวิตที่แล้วของเธอมันร้ายแรงขนาดไหน หรือมีอะไรมากไปกว่าที่เธอไม่รู้ โดยเฉพาะเื่ที่เกี่ยวกับเจษฎา เธอไม่แน่ใจว่าทั้งสองนี้รู้จักกันมากกว่าที่เธอรู้หรือเปล่า
ในวันนี้อาจารย์ได้ให้นักศึกษาแต่ละคนสร้างผลงานที่เป็บทละครสั้นของตัวเองโดยที่ทุกคนจะต้องไปหาคนนอกมาเป็ตัวละครให้ และนักศึกษาจะต้องเขียนบทด้วยตัวเองและกำกบการแสดงรวมถึงเป็ตัวละครเอกของเื่ด้วยตนเอง ซึ่งก็ถือว่าเป็เื่ที่ยากพอสมควรแต่ก็น่าสนใจไม่น้อย
แต่เื่นี้ก็ยังไม่ต้องคิดมากเพราะยังมีเวลาอีกนาน
หลังจากที่เรียนครบทุกวิชาและในวันนี้คาบบ่ายไม่มีเรียน ชลดาจึงสามารถไปที่บริษัทของตัวเองได้เร็วขึ้น
ตอนนี้เมธาวีกำลังพิจารณาชุดตัวอย่างแต่ละชุดที่ทำขึ้นอย่างละเอียด จนกระทั่งเห็นเ้านายตัวน้อยเดินเข้ามาเธอก็หันมายิ้มให้อย่างกระตือรือร้นก่อนที่จะรีบอธิบายงานตัวอย่างที่อยู่ในหุ่นจำลองด้านหน้าอย่างละเอียด
"ชุดออกมาสวยมากเลยค่ะ คุณดาว่ายังไงคะ"
ชลดาเดินรอบชุดอย่างพิจารณา เธอค่อนข้างรู้สึกพอใจเป็อย่างมาก เนื้อผ้าเนียนละเอียดและไม่ยับแม้จะไม่ต้องรีด ่เอวคอดกิ่ว แบบชุดให้ความรู้สึกที่เรียบหรูดูดีและเต็มไปด้วยความสง่างามราวกับเ้าหญิงผู้สูงศักดิ์
ชลดาตรวจดูรายละเอียดทุกอย่างอย่างรอบคอบ ทุกฝีเย็บ ตะเข็บหรือแม้กระทั่งเส้นด้ายเธอก็ไม่ปล่อยให้ผ่านตา
แบรนด์ princess คือแบรนด์ที่จะขายความเลิศหรูอลังการและความเลอค่าของหญิงสาว ดังนั้นราคาจึงพอประมาณ งานที่ออกมาจะต้องดูดีไร้ที่ติ
"ฝากย้ำให้คนงานตรวจสอบความเรียบร้อยทุกขั้นตอนนะคะ การสอยตะเข็บหรือรายละเอียดต่างๆจะต้องเรียบร้อยและห้ามให้มีเส้นด้ายหรืออะไรที่ดูไม่ดีหลุดรอดออกมาให้เห็น"
"ได้เลยค่ะ ฉันเองก็ใส่ใจตรงนี้เหมือนกันเพราะรู้ว่าแบรนด์ของเราเน้นความเรียบหรูและดูดีเป็ที่ตั้ง"
หลังจากคุยงานกันได้สักพักชลดาก็ไปนั่งคิดแบบชุดที่เธอจะใส่ออกงานกับเมธัส
งานในครั้งนี้เขาบอกว่าเป็รูปแบบงานแฟนซีแบบลุลาที่ทุกคนสามารถใส่ชุดอะไรมาก็ได้และต้องสวมหน้ากาก
ในเมื่อแบรนด์ของเธอคือเ้าหญิง ดังนั้นชุดที่เธอจะใส่จะต้องเป็ชุดสำหรับเ้าหญิงอย่างแน่นอน แต่จะเป็เ้าหญิงที่ไม่ได้ดูเวอร์วังอลังการ แต่เป็ความเรียบหรูที่เลอค่าที่สุด
ชลดานั่งออกแบบชุดจนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกของเมธาวีที่เธอแต่งตั้งให้เป็รองประธานของที่นี่
แม้ตอนนี้บริษัทของเธอจะมีแค่เธอ เมธาวีพนักงานผู้ช่วยของเมธาวีอีก 2 คน แล้วก็คนงานตัดเย็บอีก 5 คน ซึ่งถือว่ามีน้อยมากแต่เธอก็ตั้งใจที่จะค่อยๆเปิดรับผู้ที่มีความสามารถเข้ามาเป็ส่วนหนึ่งของที่นี่เรื่อยๆเพื่อเตรียมพร้อมกำลังพลสำหรับรอรับออเดอร์ในอนาคต
ซึ่งก็หวังว่ามันจะไปได้ดี
"มีอะไรหรือเปล่าคะ"
"คุณดาอย่าลืมสิคะนี่ก็ 5 โมงกว่าแล้ว คุณดาไม่กลับไปทำอาหารให้คุณเมธัสหรอคะ"
เมธาวียังไม่อยากเผชิญหน้ากับสามีของเ้านายตัวน้อย เธอตั้งใจจะทำโอทีที่นี่ ดังนั้นถ้าผู้ชายคนนั้นบุกมาที่นี่อีกคนงานได้ขวัญเสียแน่ๆรวมทั้งตัวเธอเองด้วย
ชลดาที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับเบิกตากว้างอย่างคิดได้ก่อนที่เธอจะรีบลุกขึ้น
"ขอบคุณมากนะคะพี่เมย์ ฉันนี่แย่จริงๆเลย เวลาทำงานชอบเผลอลืมตลอด ยังไงก็ฝากเตือนแบบนี้ตลอดด้วยนะคะ"
"ได้เลยค่ะ แต่คุณเมธัสเขาดูรักคุณดามากเลยนะคะ เขาดูดุกับทุกคนแต่กับคุณดาเขากลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นและใส่ใจอย่างบอกไม่ถูก"
ชลดาที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับหน้าแดงด้วยความเขินอาย ก่อนที่จะรีบขอตัวกลับอย่างรวดเร็ว ไม่อย่างนั้นสามีสุดที่รักของเธอได้บุกมาถึงที่ทำงานอีกแน่ และเธอก็อาจจะถูกลงโทษแบบครั้งที่แล้วอีก
เอ๊ะ! หรือว่าเธอจะยอมถูกลงโทษดีนะ ความรู้สึกตอนนั้นมันยอดเยี่ยมมากๆเลย
ชลดาคิดเพ้อเจ้อก่อนที่จะสะบัดหน้าอย่างรุนแรงไล่ความคิดลามกออกจากหัวสมอง
บ้าจริง!! ทำไมถึงได้เป็คนแบบนี้เนี่ยเรา
"นี่มันหมายความว่ายังไง!!! ทำไมแกถึงเลิกกับยัยดา"
น้ำเสียงหวานใสพูดตะคอกอย่างไม่พอใจกับชายหนุ่มที่กำลังยืนสูบบุหรี่ด้วยท่าทางเบื่อหน่าย
ตอนนี้เจษฎากำลังเครียดอย่างหนัก เขาติดต่อหญิงสาวพวกนั้นได้ก็จริง แต่ไม่สามารถนัดมาทำอะไรอะไรเหมือนเคยแล้วก็ถ่ายรูปและวีดีโอไปขายได้อย่างไม่ทราบสาเหตุ
ส่วนพวกผู้หญิงคนใหม่ๆเขาก็หาได้น้อยมาก ไม่รู้ทำไมปกติผู้หญิงส่วนมากก็ตกหลุมเสน่ห์เขาตลอดไม่ใช่หรอ
"เธอจะมาโวยวายอะไร ก็ยัยนั่นมันแต่งงานแล้ว และมันก็หลงผัวใหม่เฮงซวยของมัน มันจะมาสนใจแฟนอย่างฉันได้ไง คงจะหลงทรัพย์สินเงินทองสินะ เห็นแก่เงินจริงๆ"
เจษฎาไม่ยอมรับเด็ดขาดว่าเขาด้อยกว่า
"ห๊ะ! แต่งงานแล้ว!! แต่งกับใคร แล้วทำไมฉันไม่รู้เื่"
"ฉันไม่อยากจะพูดถึง แค่นี้แหละ"
"กลับมาพูดกันให้จบๆนะ ฉันยังไม่รู้เื่เลย แล้วยัยนั่นเคยตกเป็ของแกหรือยัง มีคลิปวีดีโอหรือเปล่า "
" หึ ถ้าเธอยังไม่เลิกตามตื๊อฉันอีก ระวังฉันจะเอาคลิปเธอไปขายแน่ๆ คนยิ่งกำลังร้อนเงินอยู่"
"หมายความว่าไง!! ใหนแกบอกว่าลบไปแล้วไง"
นิสาตวาดลั่นอย่างตื่นตระหนก
" ก็ไม่รู้สินะ"
นิสาถึงกับยืนกัดฟันด้วยความไม่พอใจ เธอมองไปที่เจษฎาด้วยสายตาวาวโรจน์ก่อนที่จะคิดถึงหญิงสาวที่ทำให้เธอต้องตกอยู่ในสภาพนี้
เป็เพราะยัยนั่นคนเดียวถึงทำให้เธอต้องมาเจอกับผู้ชายสาระเลวแบบนี้ เป็เพราะมัน!!
ทางด้านเมธัสหลังจากที่รับประทานอาหารฝีมือภรรยาเสร็จเขาก็ยกยิ้มด้วยความพอใจ
"ต่อไปเธอไม่ต้องทำอาหารให้ฉันเช้าเย็นขนาดนี้ก็ได้ ทั้งเรียนทั้งทำงานและยังต้องรีบกลับมาแบบนี้อีกเธอน่าจะเหนื่อยพอสมควร แค่กลับมาทานอาหารพร้อมกันให้ตรงเวลาก็พอ หรือไม่เธอก็บอกฉันก่อนฉันจะได้เตรียมอาหารไปให้ที่นู่น"
ถึงแม้ว่าการทานอาหารฝีมือของชลดาจะทำให้เขารู้สึกอิ่มใจ แต่เขาก็ไม่อยากให้เธอเหนื่อย
เหตุผลตอนแรกที่เขาอยากให้เธอทำอาหารให้ก็คงเป็เพราะมันทำให้เขารู้สึกได้รับความใส่ใจ และที่สำคัญเขาก็อยากให้เธอมาร่วมรับประทานอาหารกับเขาบ่อยๆ
ชลดาที่ได้ยินอย่างนั้นก็ส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มกว้างและแววตาที่สดใส
"ไม่เป็ไรหรอกค่ะ หนูดาดีใจที่คุณเมธัสชอบ หรือว่าคุณเมธัสไม่อยากทานอาหารฝีมือหนูดาแล้วหรอคะ"
ชลดาแกล้งทำเสียงเศร้า ก่อนที่จะเอามือค้ำคางและช้อนตามองชายหนุ่มด้วยสายตาปริบๆ
"หึ ตอนนี้ฉันอยากกินอย่างอื่นมากกว่า"
เมธัสเอามือค้ำคางเลียนแบบภรรยา พร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้
"หมายความว่าอะไรคะ คุณเมธัสอยากทานอะไร เดี๋ยวหนูดาจะหามาทำให้"
ชลดาขันอาสาอย่างพาซื่อ
"คนทำอาหารไง"
เมธัสพูดเพียงแค่นั้น ก่อนที่จะยกยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์
ไรท์: เหมือนคุณเมธัสจะหวานขึ้นเรื่อยๆ ฮ่าๆๆ / ฮึบเต็มที่เลยนะคะเนี่ยเพื่อรีดที่รัก ^0^