รักร้าย นายจอมโหด

~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~

Ep.45

>>[วาเลน]<<

1ปีแล้วที่ฉันกับคาเอลคบกันหลังจากผ่านเรื่องราวมากมาย มันทำให้เราสองคนเข้มแข็งเชื่อใจกันมากขึ้น ทุกๆอย่างล้วนไปได้ด้วยดี และวันนี้ก็เช่นกัน วันนี้คือวันแต่งงานของเราสองคน ฉันตื่นเต้นมากที่สุดตอนนี้ฉันกำลังเดินถือช่อดอกไม้เข้ามาในโบสถ์ฉันคล้องแขนแด๊ดดี๊แน่น แด๊ดดี๊คอยลูบมือฉันตลอดไม่ให้ตื่นเต้น คาดเอลยืนยิ้มให้ฉันเขาดูสง่ามากในชุดเจ้าบ่าว แด๊ดดี๊ส่งฉันให้กับคาเอลเขากุมมือฉันไว้แน่นคาเอลยิ้มให้ฉันเสมอ จนบาตรหลวงทำพิธีจนเสร็จ ตอนนี้ในงานเลี้ยงโรงแรมใหญ่ทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับเราทั้งสองคน

"ไอ้เอลมันแต่งแบบนี้งั้นมันก็ไปเสนอหน้าในผับยากแล้วดิ"

"เออกูก็ว่างั้น ต่อไปนี้คงอยู่ดูแลเมียทั้งวันแน่"

"ผมยังไม่อยากให้เจ้แต่งเลย แบบนี้ผมจะอ้อนเจ้ได้ยังไง"

โจเซฟ มาโค ลูคัส รัวมาเป็นชุดฉันเลยไปโอบกอดลูคัสเอาไว้

"ถึงแต่งงานไปนายก็ยังเป็นน้องชายฉันอยู่ดี เพราะงั้นอ้อนมาได้เลยพี่สาวคนนี้พร้อมเสมอ"

"เจ้ไม่ดูหน้าเฮียเลย ทำอย่างกะอมขี้มาแต่ง"

ลูคัสยักคิ้วกวนคาเอลที่ทำท่าทางหน้าบึ้งตึงอยู่ ฉันเลยหยิกแก้มเขาจนขึ้นรอยแดง

"โอ๊ย! เจ็บนะวาเลน"

"ทำอย่างกับฉันบังคับนายมาแต่งเหนะ ยิ้มเป็นหรือเปล่า ยิ้มน่ะ"

คาเอลยิ้มแห้งๆมาให้ฉันเล่นเอาพวกนี้หัวเราะกันยกใหญ่

"กลัวเมียนี่หว่า ฮ่าๆ"

"ถ้ามึงกลัวเมีย มึงออกจากแก๊งเราไปเลย"

"แบบนี้เมียเป็นใหญ่แหงๆ"

พวกนี้แซวคาเอลหัวเราะกันสนุกสนานเล่นเอาค่เอลขมวดคิ้วยุ่ง

"มึงคิดมากขนาดนั้นเลยเหรอว่ะ"

"เออ แค่มึงเป็นใหญ่น้อยกว่าเมียโด่คิดไรมากมาย"

คาเอลแสยะยิ้มราวปีศาจพอพูดจบเล่นเอาทั้งสามคนแยกคนละทิศละทาง

"เปล่า กูกำลังคิดว่าในพวกมึงสามคนกูจะกำจัดใครก่อนดี"

"โหลๆ เออๆกูกำลังรีบไปธุระด่วนใช่ไหม ได้ๆ"

โจเซฟล้วงโทรศัพท์มาคุยทั้งๆที่ไม่มีใครโทรเข้ามาแล้วทำไม้ทำมือว่าสายเข้าธุระด่วนต้องไป ส่วนมาโคก็ไม่ต่างกันเลย

"อยู่ๆก็นึกขึ้นได้ว่างานกูยังเสร็จว่ะ ต้องรีบไปเครีย"

"เจ้ ผมต้องไปทำรายงานแล้วพรุ่งนี้มีสอบด้วยนอนดึกไม่ได้ รักเจ้นะค้าบ"

ลูคัสกับมาโอรีบเดินออกไปไม่วายคาเอลจะเขกกะโหลกลูคัสอีกฉันยิ้มกับท่าทีของพวกเขา

"ไม่ต้องมายิ้มเดี่ยวคืนนี้จะยิ้มไม่ออก"

คาเอลกระซิบข้างหูฉันเบาๆแล้วเอาหน้ามาจ้องฉันเขายกยิ้มกวนมุมปากอย่างน่าหมั่นไส้ คนเจ้าเล่ห์