ด้วยความที่เห็นว่าฝ่ายหญิงเมาจนไม่ได้สติแล้ว ลีโอจึงเดาว่าชายคนนี้อาจจะพาเธอไปทำอะไรไม่ดีนั่นเอง ลีโอปิดแมสใส่หมวกก่อนจะเดินเข้าไปขวางทางเขาไว้
“จะรีบไปไหนล่ะพี่ชาย?”
“ไม่ใช่เื่ของแก หลบไป ฉันจะพาเมียฉันกลับบ้าน!!”
“เเน่ใจหรอว่าเมียพี่?”
“ก็เเน่ใจสิวะ มันหนีฉันออกมาเที่ยว ฉันเลยมาตามมันกลับ”
“มันจะจริงหรอครับพี่ชาย ผู้หญิงคนนี้เป็เมียพี่จริงๆน่ะหรอ ผมว่าไม่น่าใช่นะครับ”
“ไม่ใช่เื่ของแก..อย่าเสือก!!”
“ผมไม่เสือกไม่ได้หรอกครับ เพราะที่พี่แบกอยู่นั่นน่ะ เมียผม!! และผมก็ไม่ชอบให้ใครมาเข้าใกล้เมียผมเกิน 5 เมตรด้วย!!” ชายคนนั้นหน้าเหวอเพราะคิดว่าลีโอเป็แฟนของลูกตาลจริงๆ เขาผลักตัวลูกตาลใส่หน้าลีโอก่อนจะวิ่งหนีไปเพราะเห็นว่าตอนนี้ในมือของลีโอมีปืนสั้นดำเมี่ยมอยู่ ขืนเขายังอยู่ทะเลาะต่อมีหวังโดนะุเจาะเข้าที่กระโหลกเเน่ๆ ลีโอรีบรับตัวลูกตาลไว้ก่อนจะมาไปนั่งที่โต๊ะของเขา ตอนนี้ลูกตาลไม่ได้สติอะไรเลย ลีโอจึงนั่งรอให้เธอส่าง เเต่ทว่าเธอดื่มไปคนเดียวครึ่งกลมแล้วจึงยากที่จะฟื้นขึ้นมาตอนนี้และอีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมงร้านก็จะปิดแล้ว ลีโอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพาเธอกับไปพักที่คอนโดของเขาก่อนไว้เธอฟื้นค่อยหาทางพาเธอไปส่งบ้าน ด้วยความที่ลีโอเป็ซุปตาร์ชื่อดังใครๆก็รู้จักและติดตามตลอด การพาหญิงสาวปริศนาไปที่คอนโดตนเองคงได้เป็ข่าวใหญ่เเน่ๆ ลีโอจึงโทรหานุนิวและพาเธอไปที่คอนโดของนุนิวนั่นเอง
“ใครเนี้ยลีโอ!! ไปเก็บมาจากไหน?”
“ก็ในผับนั่นแหละ ผมเห็นว่าเธอกำลังจะโดนลากไป ผมก็เลยช่วยไว้อ่ะ คืนนี้นอนที่นี่ละกัน ผมขับรถกลับไม่ไหวละ ฝากดูเเลเธอด้วยนะ ผมไปนอนล่ะ หาว…ง่วง!!” ลีโอผลักภาระให้นุนิวตามเคย ซึ่งหน้าที่ของ ผจก.ก็ไม่มีจำกัดเวลาพักอยู่แล้ว นุนิวเช็ดตัวให้ลูกตาลก่อนจะพาเธอไปนอนที่ห้องพักเเขก รอให้เธอได้สติแล้วค่อยมาคุยกัน ทว่าจู่ๆลีโอก็อาการกำเริบขึ้นมา เขาเดินกลับออกมาพร้อมกับพุ่งตรงไปยังห้องนุนิว ก่อกกๆๆๆ
“ว่าไงลีโอ”
“พี่นุนิว..ผมลืมกินยานอนหลับมา!!”
“ว้าย!!นี่อย่าบอกนะว่า…โอ้ย!! หัวกระเทยจะปวด แล้วนี่จะทำยังไงให้พี่โทรเรียกเด็กหรอ?”
“ไม่ทันแล้ว!!”
“อะไร!! นี่แกอย่าบอกนะว่ากับฉัน!! ไม่ได้นะ!!เดี๋ยวเข้าหน้ากันไม่ติด!!”
“เอายานอนหลับมา!!เร็ว!!”
“ว้าย..เออๆ..ฉันหาก่อน อ่ะนี่เจอแล้ว กินเข้าไปๆ นี่น้ำ!! รีบกินเลยก่อนที่แกจะเผลอทำเื่บัดสี!!” ลีโอรีบกินยานอนหลับเข้าไปแล้วรีบเดินกลับไปขังตัวเองไว้ในห้องเเต่ทว่ายานอนหลับก็ยังไม่ออกฤทธิ์ซักที ทำให้ลีโอต้องเดินออกมาเคาะประตูนุนิวอีกครั้ง เเต่รอบนี้นุนิวล็อกประตูเพราะรู้ว่าลีโอต้องเดินย้อนกลับมาเเน่ๆ
“พี่นุนิวเปิดประตู..ผมไม่ไหวแล้ว!!”
“แกพูดบ้าอะไร ฉันเป็พี่แกนะเว้ย!!”
“เเต่ผมไม่ไหวแล้ว พี่ช่วยผมที”
“ช่วยยังไง!!”
“แค่อมก็ได้ ช่วยผมหน่อย!!นะพี่!!”
“ฉันทำไมได้ ถ้าแกไม่ไหวจริงๆก็ไปหายัยกุ้งแห้งโน่นไป มันเมาหลับอยู่คงไม่รู้เื่อะไรหรอก ขอร้องนะลีโอถึงฉันจะเป็กะเทยและอยากได้แกมากแค่ไหน เเต่ฉันก็มีจรรยาบรรณผู้จัดการ ฉันไม่สอยเด็กในโมของตัวเองย่ะ!! ฉันทำไมได้จริงๆ..แกกลับไปที่ห้องของแกเถอะ ไป!!” เสียงหน้าห้องเงียบลงพักใหญ่ นุนิวค่อยๆแง้มประตูออกมาดูก็พบว่าลีโอไม่อยู่แล้ว นุนิวโล่งใจที่ไม่ได้เผลอทำอะไรไปโดยไม่คิด เมื่อเห็นสถานการณ์สงบลงนุนิวก็รีบกลับเข้าไปนอนด้วยความสบายใจ เเต่ทว่าลีโอดันไม่ได้กลับไปที่ห้องของตนเอง เขาเดินมาโผล่ปลายเตียงที่มีลูกตาลนอนไม่ได้สติอยู่ วินาทีนั้นลีโอควบคุมตนเองไม่ได้แล้ว เขารีบเร่งถอดเสื้อผ้าของตนเองออกพร้อมกับกระโจนเข้าใส่ลูกตาลราวกับเสือผู้หิวโหย เเต่ไม่ทันที่เขาจะได้ทำอะไร ยานอนหลับมันเริ่มออกฤทธิ์ทำให้ลีโอเผลอหลับไปทั้งๆที่ยังนอนคร่อมตัวลูกตาลอยู่เเละที่สำคัญเลยก็คือ เขาถอดเสื้อผ้าออกหมดแล้วตอนนี้เหลือแค่บ็อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น แทบไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าลูกตาลตื่นมาเเล้วเจอสภาพนี้ เธอจะรู้สึกยังไงและเธอจะยังคลั่งไคล้ซุปตาร์บ้ากามคนนี้อยู่ไหม….ตอนนี้ลีโอไม่รู้เลยว่าเขาตกอยู่ในสภาพไหน เพราะฤทธิ์ยานอนหลับที่กินไปก่อนหน้านี้มันดันมามีผลตอนที่เขาถอดเสื้อผ้าออกไปหมดแล้ว….
5K
