27 | สยามยูโดคัพ
ทอรุ้งก้าวเข้ามาในอาคารศูนย์กีฬาในร่มของมหาวิทยาลัยอันเป็สถานที่แข่งขัน ‘สยามยูโดคัพ’ มองไปรอบ ๆ อย่างตื่นตาตื่นใจ เมื่อวานเย็นที่เข้ามารายงานตัวและชั่งน้ำหนัก ที่นี่ยังเป็เพียงโรงยิมธรรมดาอยู่เลย แต่บัดนี้กลับคลาคล่ำไปด้วยผู้คนทั้งที่เป็กองเชียร์ นักศึกษา สื่อมวลชน และพ่อแม่ผู้ปกครองนั่งเชียร์อยู่เต็มอัฒจันทร์ ส่วนนักกีฬาจากสถาบันสอนยูโดทั่วทุกสารทิศก็รวมกลุ่มกันอยู่รอบ ๆ สนามแข่งขันทั้งสี่
ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศในโรงยิมไม่ได้ทำให้อารมณ์อันร้อนรุ่มคลายลงได้ หญิงสาวกำลังสงสัยว่า เธออาจต้องมนตร์ของสยามยูโดคัพเข้าก็เป็ได้ เพราะนี่คือการแข่งขันยูโดรายการใหญ่ระดับประเทศซึ่งจัดโดยภาคเอกชน นักกีฬาจากยูโดซันซ้อมกันอย่างหนักเพื่อวันนี้ โคชโอห์ม พี่แสนย์ และโคชคนอื่น ๆ ก็ฝากความหวังไว้กับชัยชนะของทุกคนในรายการนี้เช่นกัน
การแข่งขันเริ่มั้แ่่เช้า ไล่จากระดับเด็กและเยาวชน ต่อด้วยประเภทบุคคลน้ำหนักต่าง ๆ ั้แ่น้อยไปจนถึงมาก นักกีฬาที่เข้าแข่งขันมีทั้งหน้าเก่า หน้าใหม่ สายขาวไปจนถึงดำ จริงอยู่ว่ามีพวกนักกีฬาทีมชาติทั้งอดีตและปัจจุบันเข้าแข่งขันบ้าง แต่ก็ไม่มากนัก เพราะพวกเขาเ่าั้มักจะทำหน้าที่โคชมากกว่าผู้เข้าแข่งขัน ราวกับว่าสยามยูโดคัพคือการประชันระหว่าง ‘ลูกศิษย์’ ของแต่ละสำนัก ชิงความยิ่งใหญ่เป็สถาบันอันดับหนึ่งระดับประเทศ หากศิษย์ในสังกัดคว้ารางวัลมาได้ โคชทั้งหลายย่อมได้หน้า ยืดอกภาคภูมิใจไปตลอดทั้งปี
ส่วนบรรดาโคชทั้งที่เป็ทีมชาติและไม่ได้เป็ นิยมลงแข่งในประเภททีมมากกว่า การแข่งขันประเภททีมใน่เย็นจึงนับเป็ไฮไลต์สำคัญของสยามยูโดคัพ เพราะเหล่ายอดฝีมือจะมาโชว์ฝีไม้ลายมือกันใน่นี้ แข่งกันอย่างดุเดือด สู้กันอย่างไม่มีใครยอมใครเพื่อให้ธงของสถาบันตัวเองได้รับเกียรติขึงอยู่เื้ัแท่นรับรางวัลหมายเลขหนึ่ง
“รุ้ง ตื่นเต้นไหม” โคชโอห์มเอ่ยถามพลางไล่ตบบ่าและแขนของเธอเพื่อกระตุ้นกล้ามเนื้อให้พร้อมสำหรับการแข่งครั้งแรก
“ไม่ค่ะ” นักกีฬาสาวส่ายหน้ายิ้ม ๆ
แม้ว่าชีวิตการเป็นักยูโดสมัครเล่นของทอรุ้งจะประเดิมการแข่งขันครั้งแรกด้วยสยามยูโดคัพ แต่หญิงสาวก็ไม่กลัว ในอดีตเธอเคยลงแข่งวอลเลย์บอลทั้งระดับจังหวัด ระดับภาค ระดับประเทศมาไม่รู้กี่รายการ จึงไม่เกิดอาการตื่นสนามแต่อย่างใด
โคชโอห์มพยักหน้าครั้งหนึ่งเป็เชิงรับทราบ แล้วเอ่ยเพียงได้ยินกันสองคน
“คู่ต่อสู้ของรุ้งคนนี้ไม่ถึงกับเก่งมากหรอก ถึงจะสายฟ้าก็เถอะ”
หากพูดถึงนักยูโดหญิงคู่แข่ง จะคาดเอวด้วยสายสีอะไร ทอรุ้งก็ไม่กลัวอีกเช่นกัน ในเมื่อเธอซ้อมรันโดริมาอย่างหนักกับเ้าโก้ เ้านพ สองหนุ่มนักยูโดชายสายฟ้า ฟัดกันเป็หมาบ้าไม่รู้กี่ครั้งกี่หน พวกนักกีฬาผู้หญิงจึงไม่คณนามือนัก
แล้วทอรุ้งก็สามารถเอาชนะมาได้อย่างไม่ยากเย็น
พอแข่งรอบต่อไป นักยูโดที่เธอต้องพบเป็สาวใหญ่สีหน้าเคร่งขรึม ผิวออกคล้ำเกรียมแดดเล็กน้อย
โคชโอห์มนวดคลึง่บ่าและแขนเธอจากด้านหลัง พร้อมพูดเสียงเบาข้างหู
“ส่วนคนนี้ก็ไม่ได้เก่งมากอีกนั่นแหละ ถึงจะสายน้ำตาล แต่ทำงานเป็วิศวกรที่โรงงานต่างจังหวัด ได้ข่าวว่าไม่ค่อยมีเวลามาซ้อมที่โรงเรียนในกรุงเทพฯ สักเท่าไหร่”
หญิงสาวหันขวับไปมองเสี้ยวหน้าคมเข้ม แล้วเอ่ยล้อ ๆ
“โคชไปแอบรู้จักสาว ๆ โรงเรียนอื่นั้แ่เมื่อไหร่เนี่ย”
เขาขมวดคิ้ว “พี่เป็โคช ก็ต้องทำการบ้านสิ อย่ามัวแต่ทำทะเล้น ตั้งสมาธิได้แล้ว ถึงพี่จะบอกว่าฝั่งโน้นไม่ได้เก่งมาก แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะประมาทได้นะ”
ทอรุ้งค้อนใส่ บ่นอะไรขมุบขมิบแล้วหันกลับมาทำสมาธิตามเดิม โคชหนุ่มคงเกรงว่าเธอจะเกรงกลัวคู่ต่อสู้เพราะไม่เคยรู้จักหรือประมือกันมาก่อนกระมัง ถึงได้คอยให้ข้อมูลเช่นนี้ แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันช่วยเื่ขวัญกำลังใจได้มากทีเดียว
ผลการแข่งขันปรากฏว่าทอรุ้งสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้สาววิศวกรผู้นั้น และนักยูโดจากสถาบันอื่น ๆ ได้อย่างสวยงาม จนเป็ที่จับตามองของทั้งผู้จัดงานและคณะกรรมการว่า ม้ามืดสาวสายขาวผู้นี้เป็ใคร เหตุใดถึงได้เก่งกาจจนทะลุเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศราวกับปาฏิหาริย์เช่นนี้
“คนนี้ก็ไม่ได้เก่งมาก” โคชโอห์มมีสีหน้าเรียบเฉยเมื่อเอ่ยถึงนักยูโดหญิงผู้กำลังจะเข้าชิงกับทอรุ้ง “ก็แค่สายดำ และเป็แชมป์เก่าเท่านั้นเอง”
ทอรุ้งหันขวับไปจ้องหน้าคนพูดด้วยดวงตาเบิกกว้างแทบถลน หาแววประชดประชันหรือล้อเลียนบนใบหน้าอันนิ่งสงบนั้น แต่ก็ไม่มี
“ทำไม ไม่ตื่นเต้นไม่ใช่เหรอ” เขาย้อนถาม
ทอรุ้งไม่ได้ตอบคำใด รู้สึกน้ำลายเหนียวหนืดขึ้นมาเต็มคอทั้งที่เพิ่งจิบน้ำไปเมื่อครู่
โคชตัวโตเดินนำผ่านบรรดาโคชและนักกีฬาคนอื่น ๆ พาเธอไปรายงานตัวกับกรรมการที่สนามแข่งที่สี่ หญิงสาวจึงจำต้องขยับสองขาซึ่งคล้ายถูกแช่แข็งไปแล้วก้าวตามไป น่าประหลาดที่เพียงแค่เดินตามเขา ความรู้สึกตกประหม่าก็ค่อยคลายลง ราวกับว่าถ้าได้เดินตามแผ่นหลังกว้างนี้ไป ไม่ว่าข้างหน้าจะมีอะไรรออยู่ ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี
การแข่งขันชิงชนะเลิศรุ่นน้ำหนักไม่เกินเจ็ดสิบกิโลกรัมหญิงกำลังจะเริ่มในอีกไม่ช้า นักยูโดสาวสายดำจากสถาบันเดอะไฟเตอร์ซึ่งเป็คู่ชิงกำลังทำหน้าเคร่งขรึม ทอรุ้งอยู่ในชุดยูโดสีน้ำเงินเกิดหนาวสะท้านขึ้นมาอีก เพราะฝ่ายโน้นทั้งมีร่างกายแข็งแรงผึ่งผาย และน่าจะสูงกว่าเธอด้วยซ้ำ ตัวใหญ่จนไม่น่าเชื่อว่าจะลงแข่งรุ่นเดียวกัน น่าสงสัยว่าอีกฝ่ายเอาน้ำหนักตัวไปซ่อนไว้ไหน
นักสู้สาวสายดำคำรามห้วนสั้นเสียงดังลั่น ตาวาววับคู่นั้นสื่อว่า นอกจากเรียกพลังแล้ว ยัง้าข่มขวัญคู่ต่อสู้หน้าใหม่อย่างเธอด้วย
ทอรุ้งอยากจะส่งเสียงดังขู่กลับไปบ้าง แต่ลำคอมันช่างตีบตัน แห้งผากเสียเหลือเกิน
หญิงสาวหันไปหาชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ข้างกาย ผู้ไม่มีท่าทีจะรู้เลยว่าเธอกำลังรู้สึกอย่างไร
“โคช” มืออันเย็นเฉียบสะกิดแขนชายหนุ่ม เขาค้อมตัวเอาหูมาฟังใกล้ ๆ “โคชพอจะมีบทสวดหรือคาถาอะไรไหม”
สีหน้าของโคชโอห์มช่างพิลึกนัก เหมือนจะหัวเราะก็ไม่ใช่ จะใก็ไม่เชิง ถ้าเป็ยามปกติทอรุ้งคงขำก๊ากไปแล้ว แต่ตอนนี้ยังไงก็หัวเราะไม่ออก
ถึงแม้เื่ที่ขอจะน่าอายสักเพียงใด ณ เวลานี้เธอยอมทั้งนั้น ในเมื่อความมั่นใจมันอันตรธานไปเสียหมด ก็ต้องขอพึ่งพาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลกแทน และเธอเชื่อเป็อย่างยิ่งว่า ระดับนายอามันต์ อดีตนักกีฬาทีมชาติ ต้องมี ‘ของดี’ ติดตัวสักบทสองบทให้เธอสวดตามบ้างสิน่า
แต่เหมือนว่าชายหนุ่มจะเข้าใจเจตนาเธอผิดไป เขาจับไหล่เธอทั้งสองข้างให้หันไปเผชิญหน้า แล้วเริ่มกระทำสิ่งที่หญิงสาวไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดขึ้นในชีวิต
ชายหนุ่มหลับตาลงพร้อมกับพนมมือขึ้น ริมฝีปากเข้มขรึมนั้นท่องอะไรขมุบขมิบ และเพียงครู่เดียว ฝ่ามือใหญ่อันอบอุ่นทั้งสองก็จับข้างศีรษะเธอ ใบหน้าคมเข้มเลื่อนมาใกล้แล้วเป่าลมลงกลางกระหม่อมอย่างแรง
ทอรุ้งหัวเราะออกมาจนได้ “โคช! รุ้งเป็นักยูโด ไม่ใช่นักมวย”
ชายหนุ่มเองก็หัวเราะเช่นกัน “เถอะน่า พี่ลงอาคมไว้แล้ว ชนะแน่นอน เชื่อสิ”
แล้วสี่นาทีประวัติศาสตร์ในชีวิตการเป็นักยูโดของทอรุ้งก็เริ่มนับถอยหลัง นักสู้หญิงจากเดอะไฟเตอร์บุกเข้ามาก่อนอย่างคล่องแคล่วว่องไว ออกสเตปร้อนแรงสมกับดีกรีแชมป์เก่า อีกทั้งยังมีพละกำลังมหาศาลชนิดที่คว้าจับแขนเสื้อเธอได้เมื่อไร ออกแรงกระชากทีไร ทอรุ้งก็มีอันต้องเสียศูนย์จนแทบยืนไม่อยู่ทุกที
นักยูโดสาวผู้เป็รองกัดฟันอดทน พยายามรักษาฐานของตนให้มั่นคง ไม่ล้มลงโดยง่าย ชัชแสนย์เคยบอกว่าสไตล์การเล่นของเธอดุดันและรุนแรงเหมือนโคชโอห์ม สมกับเป็โคชและลูกศิษย์กันมา ดังนั้นหญิงสาวจึงเน้นการยันคู่ต่อสู้ไว้ก่อน เพื่อหาจังหวะเข้าทำด้วยอาวุธหนักเป็ครั้ง ๆ ไป
สองนักยูโดหญิงเข้าชิงจับและปัดป้องกันนัวเนีย ขยับตัวหลบหลีก ยื้อยุดจนกลิ้งออกนอกสนาม แล้วกลับเข้ามาเริ่มเกมกันใหม่หลายครั้ง ในที่สุดฝ่ายชุดขาวก็คว้าจับสาบเสื้อของทอรุ้งแล้วกระชากทุ่มอย่างแรง แต่นักกีฬาสาวจากยูโดซันมีปฏิกิริยาว่องไว พลิกหลบได้ จึงเพียงเสียหลักล้ม แต่ไม่เป็คะแนน
กรรมการสั่งหยุดเกม ทั้งสองต่างลุกขึ้นจัดเสื้อให้เข้าที่แล้วเริ่มกันใหม่ ทอรุ้งเป็ฝ่ายชิงจับสาบเสื้อของคู่ต่อสู้ได้บ้าง อีกฝ่ายยื้อยุดไม่ยอมให้ทุ่ม ทอรุ้งในชุดน้ำเงินก็พยายามหาจังหวะทุ่มจนถูกอีกฝ่ายเกี่ยวขา ล้มลงกับเบาะ แชมป์เก่าได้ทีรีบขึ้นคร่อมทับเพื่อเข้าท่าล็อก ยึดจุดหมุนของร่างกายทุกส่วนจนเธอแทบขยับตัวไม่ได้
นาฬิกานับเวลาการล็อกเริ่มเดิน เสียงะโเข้ม ๆ ของโคชโอห์มดังมาจากเก้าอี้โคชข้างสนาม พยายามบอกเทคนิคให้เธอหลุดรอดให้ได้ ทอรุ้งได้ยินไม่ถนัดนัก แต่เพียงได้ยินเสียงของเขา กำลังใจก็กลับฮึกเหิมขึ้นอย่างประหลาด อดีตสาวมือตบจอมพลังรวบรวมพละกำลังทั้งหมดที่มี ออกแรงงัดกับฝ่ายล็อกจนสามารถพลิกตัวกลับมาได้ กรรมการจึงสั่ง ‘มาเต๊ะ’ หยุดเกม ทอรุ้งเสียคะแนนจากการถูกล็อกไปหนึ่งวาซาอาริหรือครึ่งอิปป้ง
นักสู้สาวทั้งสองยืนเผชิญหน้ากันอย่างเหนื่อยหอบ จัดชายเสื้อเข้าในสายคาดเอว พอกรรมการสั่งฮาจิเมะซึ่งแปลว่าเริ่ม ก็บุกสู้กันใหม่อย่างชุลมุนดุเดือด ฝ่ายขาวยังคงเข้าทำอย่างรุนแรงและว่องไว ในขณะที่ทอรุ้งเริ่มหอบหายใจไม่ทัน
หญิงสาวกัดฟันอย่างเจ็บใจ ทั้งที่อุตส่าห์ได้ติดอาวุธจากโคชโอห์มและโคชแสนย์มามากมาย แต่คู่ชิงช่างเก่งกาจเกินกว่าจะหาโอกาสงัดอาวุธเ่าั้มาใช้ได้ เวลาใกล้หมดลงเต็มที ทอรุ้งรู้ตัวดีว่าคงไม่อาจทำอะไรมากไปกว่ายันคู่ต่อสู้ไว้จนวินาทีสุดท้าย และหากเป็เช่นนั้นจริง เมื่อเวลาหมดลง ผู้มีคะแนนเป็รองอย่างเธอก็ต้องเป็ฝ่ายพ่ายแพ้ไป
ฉับพลันนั้น หญิงสาวสลัดคำว่า ‘แพ้’ ออกไปจากหัว เวลานี้สิ่งที่ต้องทำคือ ‘สู้’ ต่างหาก
แต่จะสู้อย่างไรเล่า นึกถึงคำสอนของชัชแสนย์ที่ว่าให้ทำลายสมาธิและทำให้คู่ต่อสู้เสียหลัก แต่เธอก็ไม่อาจชวนคุยเื่พิลึก ๆ แบบตอนรันโดริกับโคชโอห์มได้อยู่ดี
ในเสี้ยวนาทีนั้นเอง ทั้งที่สายตายังจับจ้องอีกฝ่ายเขม็ง สองมือยังปัดป้อง หาจังหวะชิงจับไม่หยุดหย่อน สองเท้าขยับเคลื่อนไหวไม่ติดเบาะ แต่ความหอมหวานแห่งความสำเร็จกลับตลบฟุ้งขึ้นมาในความรู้สึกของหญิงสาว ภาพนาทีที่ทุ่มโคชโอห์มได้สำเร็จจุดขึ้นมา ณ กึ่งกลางความทรงจำ ความอิ่มเอมใจและภาคภูมิใจล้นทะลัก แทรกไปทั่วทุกอณูร่างกาย
นั่นไม่ใช่ความสะใจที่สามารถทุ่มอดีตทีมชาติได้ หรือหยิ่งทะนงว่าเป็สายขาวที่จัดการสายดำได้ หรือแม้กระทั่งเย่อหยิ่งจองหองว่าเอาชนะครูอาจารย์ของตัวได้ ความรู้สึกพราวพร่างสว่างสดใสนี้เกิดขึ้นเพราะเธอสามารถทำเื่ที่ไม่น่าเป็ไปได้ให้เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาต่างหาก
โคชโอห์มเคยบอกให้จำความรู้สึกนี้ไว้ คอยย้ำคิดถึงมันเสมอ เธอเองไม่เพียงไม่ลืม แต่ยังรู้สึกถึงอย่างแจ่มชัดคล้ายว่ามันกำลังเกิดขึ้นตอนนี้ หรือไม่ก็กำลังจะเกิดในอีกเสี้ยววินาทีข้างหน้า!
เหมือนกาลเวลายืดยาวขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างรอบกายพร่าเลือน เว้นก็แต่คู่ต่อสู้สาวชุดขาวคาดสายดำที่ยังชัดเจนแจ่มแจ้ง จังหวะที่นักยูโดแห่งเดอะไฟเตอร์พุ่งตัวมากลายเป็การเคลื่อนไหวอันเชื่องช้า มืออันแข็งแรงยื่นมาหมายจะคว้าจับคอเสื้อของเธอ
ทอรุ้งมองเห็นทุกอากัปกิริยาราวกับเป็ภาพสโลว์โมชัน ฉับพลันนั้น เธอหมุนตัวหันหลังแล้วคว้ากอดแขนซึ่งพุ่งสวนเข้ามานั้นไว้ ก่อนจะหลับตาลงแล้วออกแรงทุ่มสุดตัว
ด้วยแรงพุ่งตัวของคู่ต่อสู้เอง ผนวกกับแรงดึงอันหนักแน่นของทอรุ้ง ส่งผลให้ชั่วเสี้ยววินาทีต่อมาเกิดเสียงร่างกายกระแทกเบาะดังตึงสนั่นจนเบาะะเื แล้วเสียงห้วนของกรรมการก็ประกาศตามมาติด ๆ
“อิปป้ง!”
สิ้นคำนั้น ทอรุ้งก็ลืมตาโพลง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือ คู่ต่อสู้สาวในชุดยูโดสีขาวคาดสายดำ บัดนี้นอนหงายััเบาะเต็มหลัง
หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปาก อยากจะร้องอุทานให้ลั่น แต่กลับไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา สองขาเกิดอ่อนเปลี้ยชั่วขณะจนทรุดลงไปกองกับเบาะ จริงอยู่ว่าเธอหวังชัยชนะ ถึงจะดูไม่น่าเชื่อสักแค่ไหนก็ยังอยากชนะ แต่ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะสามารถพิชิตแชมป์เก่าสายดำได้ด้วยท่าทุ่มสมบูรณ์แบบอย่างที่เรียกว่าอิปป้ง อย่างที่ประจักษ์ต่อสายตาอยู่นี้
เสียงเฮลั่นดังมาจากข้างสนาม นักกีฬาจากยูโดซันมาเชียร์กันั้แ่เมื่อไรก็ไม่ทันสังเกต โคชโอห์มยืนอยู่ตรงนั้น สูงสง่าอยู่หน้าแถว เขายิ้มกว้างแล้วยื่นมือมาคล้ายจะบอกให้เธอลุกขึ้น ทอรุ้งจึงผุดลุกขึ้นยืนตรงข้ามกับคู่แข่งสาว หัวใจของเธอสั่นะเืไปทั้งดวงเมื่อได้สดับรับฟังคำประกาศผลจากกรรมการว่า ฝ่ายชนะคือทอรุ้งจากยูโดซัน
***ลง 60% ของเื่ หลังจากนั้นจะเปิดพรีออเดอร์เล่ม+อีบุ๊กค่ะ ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ***
สุดยอดเลยรุ้ง เก่งมาก ๆ ปลาบปลื้มมมม อ้ะ เดี๋ยวตอนหน้ามาเชียร์พี่แสนย์กับโคชโอห์มแข่งประเภททีมกันค่ะ
27K
